• Home
  • Θρησκευτικά Μνημεία της Κυδωνίας

    Η επαρχία Κυδωνίας φιλοξένησε ένα μεγάλο αριθμό μοναστηριών και ερημητηρίων. Ειδικότερα στο αφιλόξενο και απομονωμένο Ακρωτήρι δεκάδες ασκητές ζούσαν τον αυστηρό μοναχικό τους βίο σε σπήλαια, ακολουθώντας τα βήματα του Οσίου Ιωάννη του Ερημίτη. Σε αντίθεση με το Ακρωτήρι, η εύφορη πεδιάδα γύρω από τα Χανιάφιλοξένησε πολλά οργανωμένα μετόχια και μονές με μεγάλες εκτάσεις ελαιώνων και αμπελώνων.

  • Θρησκευτικά Μνημεία της Πεδιάδας

    Η επαρχία Πεδιάδος αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα θρησκευτικά πάρκα της Κρήτης, με κατάγραφους ναούς και γραφικά ξωμονάστηρα διάσπαρτα σε όλη της την έκταση. Εξέχουσα θέση σε αριθμό και αισθητική μνημείων έχει η περιοχή της σημερινής Επισκοπής, η οποία αποτέλεσε επισκοπική έδρα.

  • Θρησκευτικά Μνημεία του Μαλεβιζίου

    Η επαρχία Μαλεβιζίου στους ανατολικούς πρόποδες του Ψηλορείτηεξακολουθεί να εντυπωσιάζει με τα θρησκευτικά του μνημεία και τα έρημα ξωμονάστηρα. Η τραχιά ορεινή μορφολογία διαμόρφωσε ένα ιδιαίτερο πνευματικό κέντρο.

  • Θρησκευτικά Μνημεία του Μιραμπέλου

    Η επαρχία Μιραμπέλου φιλοξένησε μονύδρια με τη μεγαλύτερη πυκνότητα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Κρήτης. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Άνω Μιραμπέλο, δηλαδή η ορεινή περιοχή βόρεια της Νεάπολης, αναπτύχθηκαν πάνω από 20 μικρές μονές. Σε αντίθεση με άλλες περιοχές της Κρήτης όπου αναπτύχθηκε ασκητισμός σε σπήλαια, εδώ συναντάμε κυρίως μικρές μονές όπου ζούσαν 2-3 μοναχοί. Μάλιστα πολλοί σημερινοί οικισμοί στο Άνω Μιραμπέλο αρχικά αναπτύχθηκαν γύρω από μοναστήρια. Σχεδόν όλες οι μονές σήμερα δεν λειτουργούν, αλλά οι ναοί τους διασώζονται.

  • Θρησκευτικά Μνημεία Χανίων

    Τα Χανιάφιλοξένησαν εξαιρετικούς ναούς, ειδικά από την πλούσια περίοδο της Ενετοκρατίας, αλλά και μουσουλμανικά τεμένη. Τα περισσότερα από τα μνημεία διατηρούνται σε εξαιρετική κατάσταση.

  • Ιερά Δέντρα

    Στη λατρεία των Μινωιτών, η ελιά είχε πάντα εξέχοντα ρόλο καθώς αναγεννιέται διαρκώς και δεν πεθαίνει σχεδόν ποτέ, ακόμη κι αν κοπεί. Έτσι μπορούσε εύκολα να συμβολίσει την διαιώνιση της ζωής μέσα από το θάνατο, όπως η φύση η ίδια. Στην Ελληνική αρχαιότητα υπήρχε η συνήθεια να αναρτούν αναθήματα σε αγριελιές και άλλα δέντρα για να αποτρέψουν τη βασκανία και το κακό. Παρόλο που όλα αυτά φαίνονται πολύ μακρινά, είναι πολύ εντυπωσιακό ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν έθιμα στην Κρήτη που έχουν τις ρίζες τους στις δενδρολατρικές δοξασίες της αρχαιότητας.

  • Ιεράπετρα

    Η Ιεράπετραβρίσκεται 30χλμ νότια του Αγίου Νικολάου, στο στενότερο σημείο της Κρήτης, και είναι η νοτιότερη πόλη της Ελλάδος. Είναι σύγχρονη πόλη επρίπου 12.500 κατοίκων, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία, καθώς η Ιεράπετρα παράγει τεράστιες ποσότητες κηπευτικών που εξάγονται κυρίως στην Ευρώπη. Η πόλη επίσης είναι πολύ καλά οργανωμένη τουριστικά, με μεγάλα και μικρά ξενοδοχεία, πολλές δυνατότητες για φαγητό και διασκέδαση. Τα περισσότερα μαγαζιά βρίσκονται στον παραλιακό δρόμο της πόλης, που σφύζει από ζωή όλο το καλοκαίρι, ενώ και οι παραλίες της πόλης σφύζουν από ζωή.

    Η Ιεράπετρα έχει κτιστεί στη θέση που βρισκόταν η αρχαία πόλη Ιεράπυτνα. Το σημερινό της όνομα Ιεράπετρα προηγήθηκαν άλλα ονόματα όπως Κύρβα, Κάμιρος, Πύτνα, Ιεράπυτνα. Η θέση της Ιεράπυτνας στο πιο στενό σημείο της Κρήτης ήταν στρατηγική για τις εμπορικές συναλλαγές της εποχής. Η πόλη είχε κύριο αντίπαλο την πόλη Πραισό(στα ανατολικά), την οποία και κατέστρεψε το 155πΧ. Έτσι, η Ιεράπυτνα απέκτησε τη μεγαλύτερη επικράτεια στην Κρήτη, που το 150πΧ είχε έκταση από τον Τσούτσουραως και την περιοχή του Ξερόκαμπου. Ο κυριότερος της αντίπαλος στη συνέχεια ήταν η Ίτανος, δίπλα στο σημερινό Βάι. Στη Ρωμαιοκρατία η Ιεράπυτνα ακμάζει και γίνεται μια από τις πιο κοσμοπολίτικες πόλεις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Παράλληλα το λιμάνι της γίνεται ιδιαίτερα σημαντικό λόγω της εύκολης πρόσβασης προς την Αίγυπτο. Η Ιεράπετρα διατήρησε τη σημασία της κατά τη διάρκεια της Πρώτης Βυζαντινής Περιόδου, αλλά αργότερα καταστράφηκε από τους Άραβες. Κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας, οι Ενετοί έδωσαν μεγάλη σημασία στην πόλη και στην οχύρωση της, κατασκευάζοντας το κάστρο της Ιεράπετρας.

    Το πιο γνωστό αξιοθέατο της πόλη είναι σίγουρα το ενετικό φρούριο Καλές, το οποίο βρίσκεται στην είσοδο του παλιού λιμανιού. Κτίστηκε τον 13ο αιώνα και πλέον λειτουργεί για την πραγματοποίηση πολιτιστικών εκδηλώσεων. Επίσης, αν έρθετε στην Ιεράπετρα θα πρέπει να επισκεφτείτε τη μικρή, αλλά γραφική, Παλιά Πόλη στην περιοχή Κάτω Μερά. Ένα από τα πιο ιδιαίτερα αξιοθέατα της παλιάς πόλης είναι το «Σπίτι του Ναπολέοντα», όπου σύμφωνα με την παράδοση διανυκτέρευσε ο μεγάλος στρατηλάτης για ένα βράδι το Ιούλιο του 1798, κατά την εκστρατεία του κατά των Μαμελούκων (στην Αίγυπτο). Λέγεται ότι ο Βοναπάρτης ζήτησε από μια οικογένεια να τον φιλοξενήσει στο σπίτι τους, χωρίς να τους πει ποιος είναι. Όταν το πρωί σηκώθηκε, άφησε ένα σημείωμα που αποκάλυπτε την ταυτότητά του. Ένα άλλο αξιοθέατο της παλιάς πόλης είναι το τζαμί και η οθωμανική κρήνη που βρίσκεται απέναντι, το οποίο μέχρι το 1800 ήταν εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη. Τέλος, δίπλα στο Δημαρχείο της Ιεράπετρας, βρίσκεται η παλιά Οθωμανική Σχολή που κτίστηκε το 1899 και στεγάζει το Αρχαιολογικό Μουσείο Ιεράπετρας με εκθέματα από τη μινωική ως τη ρωμαϊκή εποχή. 

  • Ιππασία

    Η ιππασία στο βουνό είναι μια από τις πιο διαδεδομένες δραστηριότητες, καθώς το νησί έχει μεγάλη παράδοση στη χρήση αλόγων στην καθημερινή ζωή. Ακόμη και σήμερα πολλοί είναι όσοι συμμετέχουν σε αγώνες και επιδείξεις με τα Κρητικά Γεωργαλίδικα άλογα, μια ράτσα απόλυτα προσαρμοσμένη στα τραχιά βουνά της Κρήτης.

    Στο νησί λειτουργούν πολλοί ιππικοί όμιλοι και σωματεία, ενώ πολλές επιχειρήσεις προσφέρουν μαθήματα ή εκδρομές με άλογα.

  • Ιστιοπλοΐα

    Οι επιλογές για εξερεύνηση των ακτών του νησιού είναι αμέτρητες. Καθημερινά εκτελούνται πολλά δρομολόγια πλοιαρίων για τις πιο διάσημες απομακρυσμένες παραλίες του νησιού, όπως του Μπάλου, του Πρέβεληκαι των ορεινών Σφακίων. Δρομολόγια εκτελούνται επίσης για τα νησάκια της Χρυσής, της Γαύδου, της Ντίας ,το Κουφονήσι και τα Παξιμάδια. Πολλές από τις εταιρείες που προσφέρουν θαλάσσιες εκδρομές διοργανώνουν ταξίδια ψαρέματος, καταδύσεων και παρατήρησης του βυθού μέσα από το γυάλινο πάτωμα των πλοιαρίων.

    Για όσους αναζητούν περισσότερες επιλογές ή απομόνωση, υπάρχει η δυνατότητα ενοικίασης μηχανοκίνητου ή ιστιοπλοϊκού σκάφους από τις μαρίνες του Αγίου Νικολάου, του Ηρακλείου, του Ρεθύμνουή των Χανίων, αλλά και σε όλα σχεδόν τα μικρότερα λιμάνια του νησιού. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι αυτοί που συνδυάζουν τις διακοπές τους στην Κρήτη με ένα ταξίδι στη μαγευτική Σαντορίνη με ιστιοφόρο.

    [widgetkit id=1550]

  • Ιστιοσανίδα στην Κρήτη

    Το windsurfing (ιστιοσανίδα) είναι ένα συναρπαστικό άθλημα που συνδυάζει την ιστιοπλοΐα με το surfing. Ξεπήδησε για πρώτη φορά στην Καλιφόρνια τη δεκαετία του '60 και έκτοτε έχει διαδοθεί σε όλες τις χώρες του κόσμου, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Ο Κουρεμένος, δίπλα στο Παλαίκαστρο Σητείας, είναι σίγουρα ο βασιλιάς του αθλήματος στην Κρήτη και ένα από τα πιο γνωστά spot στην Ελλάδα. Εδώ θα βρείτε ότι χρειάζεται ένας λάτρης της ιστιοσανίδας και του kite: ισχυρό άνεμο και εξοπλισμό. Λίγο βορειότερα, στη βάση του Κάβο Σίδερο, θα συναντήσετε τους πιο δεξιοτέχνες του αθλήματος, που έχουν βρει τον ιδανικό προορισμό τους στην απόμερη παραλία της Τέντας. Άλλα σημεία για ιστιοσανίδα είναι η Φαλάσαρνα, το Λαφονήσι, το Κεδρόδασος, ο Σταυρός, η Ελούντα, η Αμμουδάραστο Ηράκλειο και η Χερσόνησος.

    Ένα από τα πιο σπουδαία σημεία για wave sailing στην Ελλάδα βρίσκεται στον βραχώδη όρμο του Παπαδιόκαμπου, λίγα χιλιόμετρα δυτικά της Σητείας.

  • Ιστορία της Κρήτης

    Η ευνοϊκή θέση της «Κρήσσας Γης» στο σταυροδρόμι των αρχαίων πολιτισμών της Μεσογείου αποτέλεσε τον κύριο λόγο της συνεχούς διεκδίκησης του νησιού από διαφορετικούς πολιτισμούς στα βάθη των αιώνων.

    Η Κρήτη κατάφερε να κρατήσει το μοναδικό και ισχυρό χαρακτήρα της ως σήμερα. Η θρησκεία, η ένδοξη ιστορία της αρχαιότητας και η άγρια Κρητική φύση διαμόρφωσαν την προσωπικότητα των Κρητικών, που κράτησε την ψυχή τους ελληνική μετά από αιώνες σκλαβιάς. Αρχικά, σε αυτόν τον ιδιαίτερο χώρο τοποθετήθηκε η γέννηση του Ξένιου Δία, του ηγεμόνα των θεών, των ανθρώπων και της φιλοξενίας. Ακόμη και σήμερα η φιλοξενία των Κρητικών είναι περισσότερο από μια τελετουργία. Στον τόπο όπου άνθισε ο πρώτος λαμπρός ευρωπαϊκός πολιτισμός, ο Μινωικός, το παρελθόν αναμειγνύεται με το παρόν. Εκτός από τους διάσπαρτους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία του πνευματικού πλούτου, ο επισκέπτης έχει την δυνατότητα δει τα σπάνια και ανεκτίμητα ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης στα διάφορα μουσεία και συλλογές του νησιού.

    Αρχικά εδώ αναπτύχθηκε ο πρώτος Ευρωπαϊκός Πολιτισμός, ο Μινωικός, μεταξύ 2800 π.Χ. και 1400 π.Χ.. Ακόμη και σήμερα τα ανάκτορα της Κνωσού, της Φαιστού, των Μαλίωνκαι της Ζάκρουαντανακλούν την λαμπρότητα του μινωικού πολιτισμού μέσα από τα αριστουργήματα της αρχιτεκτονικής, της αγγειοπλαστικής, της αργυροχρυσοχοΐας και της ζωγραφικής. Ο ισχυρότερος στόλος στον τότε γνωστό κόσμο, όπως αποδεικνύουν τα διάφορα ευρήματα σε όλη την Μεσόγειο, έφερε πλούτο στην Κρήτη από το εμπόριο του πασίγνωστου Κρητικού κυπαρισσιού και των γεωργικών προϊόντων της. Αυτή η λαμπρή πορεία διεκόπη το 1400 π.Χ., όταν οι Αχαιοί και οι Δωριείς έκαναν την παρουσία τους στο νησί, ιδρύοντας νέες πόλεις (π.χ. Λατώ, Πολυρήνεια) και έδωσαν τη σκυτάλη στην άνθιση του Κλασικού Ελληνισμού.

    Μετά την κατάληψη της Κρήτης από τους Ρωμαίους, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Γόρτυνα, η οποία έγινε μετέπειτα πρωτεύουσα των ρωμαϊκών επαρχιών της Κρήτης και της Κυρηναίας. Στο ταξίδι του προς τη Ρώμη, ο Άγιος Παύλος σταμάτησε στην Κρήτη και διακήρυξε τον Χριστιανισμό, ξεκινώντας μια αιωνόβια ασκητική παράδοση στα πιο απόμερα μέρη. Το νησί έγινε ένα σπουδαίο χριστιανικό κέντρο όπως αποτυπώνεται στα εκατοντάδες θρησκευτικά μνημεία που είναι διάσπαρτα παντού.

    Το 824 μ.Χ. η Κρήτη είχε καταληφθεί από τους Άραβες, που έκαναν το Χάνδακα(σημερινό Ηράκλειο) τη βάση τους για τις πειρατικές επιθέσεις τους στη Μεσόγειο Θάλασσα. Μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες, οι Βυζαντινοί κατάφεραν να την απελευθερώσουν το 961 με αρχηγό τον μετέπειτα αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά, δίνοντας νέα πνοή στην χριστιανική της παράδοση.

    Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους το 1204, νέοι κυβερνήτες της Κρήτης έγιναν οι Ενετοί μέχρι το 1669. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Κρήτη γνώρισε μια εξαιρετική οικονομική και πνευματική ευημερία. Οι μεγάλες πόλεις ανακατασκευάστηκαν, στολίστηκαν με εξαιρετικά μνημεία και οχυρώθηκαν με τεράστια τείχη. Παράλληλα, οι τέχνες έφτασαν στο απόγειο τους με σπουδαίες προσωπικότητες από το χώρο της Αγιογραφίας, όπως ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco) και ο Μιχαήλ Δαμασκηνός. Επίσης, η λογοτεχνία, η μουσική και το θέατρο γνώρισαν σημαντική άνθιση και παρήγαγαν πραγματικά αριστουργήματα, όπως είναι ο Ερωτόκριτος και η Ερωφίλη. Όλα αυτά διακόπηκαν βίαια το 1669, όταν το Ηράκλειο, το τελευταίο οχυρό στην Κρήτη, παραδόθηκε μετά από πολυετή τουρκική πολιορκία στον Οθωμανικό ζυγό. Συνεχόμενες αιματοβαμμένες επαναστάσεις και μάχες οδήγησαν στην αυτονομία της Κρήτης το 1897.

    Το 1913 η Κρήτη εντάχθηκε πανηγυρικά στην υπόλοιπη Ελλάδα, τιμώντας το όνειρο όλων των Κρητών για την πολυπόθητη Ένωση. Ήδη από την Ένωση της Κρήτης ξεχώρισε η πολιτική προσωπικότητα του Ελευθέριου Βενιζέλου, που θα γινόταν αργότερα ο σπουδαιότερος ηγέτης που κυβέρνησε ποτέ την Ελλάδα. Οι μάχες όμως των Κρητικών δεν τελείωσαν εδώ, αφού έμελε η ατσάλινη Κρητική ψυχή να δοκιμαστεί ξανά στη Μάχη της Κρήτης το 1941 και να εξυψωθεί μέσα στις στάχτες των δεκάδων καμένων χωριών από τους Γερμανούς. Χιλιάδες Κρητικοί εκτελέστηκαν με το άφοβο βλέμμα τους απέναντι στην κάννη του γερμανού κατακτητή, βοηθώντας στο γύρισμα της πλάστιγγας υπέρ των Συμμάχων.

  • Ιστορία του Ηρακλείου

    Η πόλη του Ηρακλείου, ως οικισμός, υπήρχε από το 1000-950πΧ, γύρω από το σημερινό Ενετικό λιμάνι. Ο οικισμός αυτός, που ονομαζόταν Ηράκλειο, ήταν επίνειο της Κνωσού.

    Βυζαντινή και Αραβική εποχή

    Candia map

    Πολύ αργότερα, κατά τη Βυζαντινή περίοδο, ο οικισμός εξακολουθούσε να υπάρχει και ονομαζόταν Κάστρο, λόγω της οχύρωσης του με τείχος. Έχουν βρεθεί ίχνη του Βυζαντινού τείχους κοντά στο λιμάνι του Ηρακλείου.

    Το 824μΧ το Βυζαντινό Κάστρο έπεσε στα χέρια των Σαρακηνών Αράβων του Αμπού Χαφς Ομάρ ή Απόχαψη. Η ως τότε πρωτεύουσα της Κρήτης, η Γόρτυνα, καταστράφηκε, καθώς δεν ήταν παραθαλάσσια και δεν εξυπηρετούσε τις ανάγκες των πειρατών Σαρακηνών. Αντίθετα το μικρό κάστρο του Ηρακλείου θεωρήθηκε ότι μπορούσε να αποτελέσει τη νέα βάση για τις ληστρικές τους επιδρομές στη Μεσόγειο.

    Αφού μετέφεραν την πρωτεύσουσα στο Κάστρο, την οχύρωσαν ισχυρά. Η αραβική οχύρωση του Ηρακλείου είναι σήμερα γνωστή. Ξεκινούσε από το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, ακολουθούσε την εξωτερική γραμμή των οδών Δαιδάλου και Χάνδακος, και κατέληγε στη θάλασσα. Το τείχος ήταν κτισμένο με άψητους πλίνθους, ενισχυμένους με τρίχες αιγών και χοίρων. Το τείχος ήταν αρκετά πλατύ, ώστε να μπορούν να περνούν ταυτόχρονα δύο άμαξες. Από την απ' έξω μεριά είχε ανοιχτεί βαθιά τάφρος, στην οποία μπορούσε να διοχετευθεί νερό από τη θάλασσα και να περικυκλώσει την πόλη σε μια ώρα. Εξαιτίας της τάφρου αυτής, οι Άραβες ονόμασαν το Ηράκλειο «φρούριο της Τάφρου» (Rabdh el Khantak), ονομασία που παρέμεινε για αιώνες (εξελλ. Χάνδακας).

    Οι Βυζαντινοί επεδίωξαν την επιστροφή της Κρήτης στα χέρια τους, λόγω της γεωστρατηγικής σημασίας της, αλλά και για να εξοντώσουν τους πειρατές που θέριζαν στις θάλασσες. Ωστόσο, η σπουδαία οχύρωση του Χάνδακα, κράτησε τους Βυζαντινούς μακρυά για πολύ καιρό από το στόχο τους. Μετά από πολλές συνεχόμενες αποτυχημένες προσπάθειες, ο Νικηφόρος Φωκάς το 961μΧ, κατάφερε και απελευθέρωσε την Κρήτη. Φοβούμενος πιθανή επιστροφή των Αράβων, ο Φωκάς κατέστρεψε την οχύρωση της τάφρου και έκτισε το φρούριο Ρόκκα στο Κανλί Καστέλι (στο σημερινό χωριό του Προφήτη Ηλία). Σε λίγο καιρό ο Χάνδακας ξαναγέμισε με κόσμο και οι Βυζαντινοί ξανάκτισαν ισχυρή οχύρωση. Τα τείχη αυτά κτίστηκαν πάνω στα αραβικά, ενώ μια πύλη τους κτίστηκε στο σημείο του κτιρίου Ακτάρικα (δίπλα στα Λιοντάρια). Η πύλη έμεινε γνωστή με το όνομα Μεγάλη Καμάρα (Voltone) από τους Ενετούς.

    Μετά την ανάκτηση της Κρήτης, οι Βυζαντινοί ασχολήθηκαν προσεκτικότερα με την άμυνα της, κατασκευάζοντας κι άλλα οχυρωματικά άργα στα παράλια του νησιού. Συγχρόνως εγκατέστησαν μόνιμες στρατιωτικές φρουρές με στρατιώτες από όλη την Βυζαντινή Αυτοκρατορία για να αποκρούουν τις πειρατικές επιδρομές. Οι φρουροί αυτοί δημιούργησαν μικρούς οικισμούς, τα ονόματα των οποίων ακόμη και σήμερα προδίδουν την ιστορία τους (Αρμένοι, Βάρβαροι, Σκλάβοι, κα).

    [widgetkit id=1639]

    Η Ενετική Οχύρωση του Χάνδακα

    Candia map

    Το 1206, μετά από 2.5 περίπου αιώνες της βυζαντινής παρουσίας στο νησί, οι Γενουάτες με τον κόμη της Μάλτας Ερρίκο Πεσκατόρε και με τη βοήθεια του φίλου του Αλαμάνο ντα Κόστα κατέλαβαν ένα μεγάλο μέρος της Κεντρικής Κρήτης. Έπειτα οχύρωσαν τα τρία μεγάλα φρούρια του Χάνδακα, της Σητείας και του Ρεθύμνου και δώδεκα άλλα μικρότερα σε επίκαιρες θέσεις.

    Την άνοιξη του 1209, οι Ενετοί κατάφεραν να εκπορθήσουν το φρούριο Παλιόκαστρο στα Ληνοπεράματα και τον Μάιο του 1217 κατάφεραν να εκδιώξουν εντελώς τους Γενουάτες. Έτσι πλέον η Κρήτη ήταν στα χέρια τους για ακόμη 4.5 αιώνες.

    Οι Ενετοί βρήκαν τον Χάνδακα οχυρωμένο με τα βυζαντινά τείχη. Επισκεύασαν τα τείχη και τα προσάρμοσαν στις απαιτήσεις της πολεμικής τέχνης της εποχής, που στηριζόταν στη λόγχη, στο ξίφος, το δόρυ, το τόξο (ατομικά) και στις πολιορκητικές μηχανές, τον κριό, τον καταπέλτη, τη βαλλίστρα, τους πύργους ή χελώνες, και το υγρό πυρ (ομαδικά). Στο αναμορφωμένο αυτό τείχος ενσωματώθηκαν και πολλά τμήματα του Βυζαντινού.

    Το ενετικό τείχος, όπως αρχικά διαμορφώθηκε, είχε ευθύγραμμες πλευρές με πύργους κατά αποστάσεις και ξεκινώντας από το Μπεντενάκι ακολουθούσε τις οδούς Χάνδακα και Δαιδάλου, με την πύλη Voltone ενδιάμεσα. Ύστερα συνέχιζε στην οδό Μποφώρ κι έφτανε στο λιμάνι. Έξω από τα τείχη αυτά απλωνόταν ακτινωτά οι δρόμοι προς τα διάφορα μέρη της Κρήτης.

    Τους πρώτους αιώνες της Ενετοκρατίας, ο κίνδυνος για τους Ενετούς ήταν εσωτερικός, δηλαδή ο Κρητικός λαός που δεν ανεχόταν τη δουλεία. Μετά την καταστολή της Επανάστασης των αδερφών Καλλέργη (1364), η οποία κατεστάλη το 1367, οι σχέσεις Ενετών- Κρητικών εξομαλύνθηκαν.

    Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, ο νέος κίνδυνος που ανέτειλε ήταν ο Οθωμανικός. Έτσι, οι Ενετοί ξεκίνησαν να προετοιμάζουν την άμυνα τους, κτίζοντας δεκάδες φρούρια στο νησί. Ο Χάνδακας μεγάλωνε συνεχώς και οι συνοικισμοί κτίζονταν άναρχα έξω από τα τείχη, με τον πληθυσμό εκτός τειχών να είναι 4 φορές μεγαλύτερος από αυτόν μέσα στο κάστρο. Επίσης, μετά την ανακάλυψη της πυρίτιδας και τη χρήση της στα τηλεβόλα όπλα τον 15ο αιώνα, η κατασκευή ενός μεγαλύτερου και ισχυρότερου Ενετικού κάστρου, που θα προστάτευε όλη την πόλη, ήταν μονόδρομος. Η ανοικοδόμηση των νέων τειχών (τα σημερινά μεγαλοπρεπή Τείχη του Ηρακλείου) ξεκίνησε το 1462 και διήρκησε περισσότερο από έναν αιώνα. Τα αρχικά σχέδια ήταν του μηχανικού Καμποφρεγκόζο, αλλά στην πορεία χρησιμοποιήθηκαν σχέδια του ικανότατου μηχανικού Michel Sammicheli.

    Η δαπάνη της ανοικοδόμησης βάρυνε τα ταμεία της Βενετίας και του Βασιλείου της Κρήτης, τον Κρητικό λαό, τη Εκκλησία και τους Εβραίους. Όλοι οι Κρητικοί 14-60 χρονών, ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν κάθε χρόνο μια αγγαρεία μιας βδομάδας, μαζί με τα ζώα τους, χωρίς αμοιβή και διατροφή. Τα υλικά μεταφέρονταν από τα λατομεία του Κατσαμπά, το Τηγάνι Χερσονήσου και τα ερείπια της Κνωσού. Γύρω από τα τείχη ανοίχτηκε βαθιά τάφρος, που μετέτρεψε την πόλη σε ένα απόρθητο κάστρο. Το τείχος αποτελούσε την τελευταία λέξη της οχυρωματικής τέχνης της εποχής, εξασφαλίζοντας πλήρη ασφάλεια στην πόλη. Το τείχος ήταν σχήματος τριγωνικού με βάση την παραθαλάσσια πλευρά του, συνολικού μήκους 3χλμ. Η τάφρος, που είχε ανοιχτεί γύρω από αυτό, ήταν μεγάλου πλάτους, και βάθους. Από την έξω μεριά της τάφρου είχαν υψωθεί προτειχίσματα ή αντερείσματα, καθώς και μικρά εξωτερικά φρούρια (τα Revelini) για να καθιστούν δυσκολότερη την προσέγγιση των τειχών από τους εχθρούς.

    [widgetkit id=1638]

    Προμαχώνες

    Το χερσαίο τείχος είχε ενισχυθεί με εφτά προμαχώνες. Οι προμαχώνες αντικατέστησαν τους ογκώδεις στρογγυλούς και πολυγωνικούς πύργους των τειχών, μετά την ανακάλυψη της πυρίτιδας, και προορίζονταν να εξυπηρετήσουν τη χρήση των νέων αυτών όπλων, τα οποία δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν με ευχέρεια στα ογκώδη κτίσματα των παλιών οχυρωματικών συστημάτων. Ο προμαχώνας ήταν μια συμπαγής πλατφόρμα, που προεξείχε από τα τείχη, για να μπορέσει να προσβάλει σε μεγαλύτερη έκταση και να υποστηρίζει αποτελεσματικά τα παρακείμενα μέρη της οχύρωσης. Στις γωνίες του πολυγωνικού οχυρωματικού περιβόλου κατασκευάζονταν συνήθως πενταγωνικού προμαχώνες.

    Οι επτά προμαχώνες των τειχών του ηρακλείου ήταν τοποθετημένοι πάνω στα τείχη ως εξής:

    1. Στη βορειοανατολική γωνία, απέναντι από το σημερινό ξενοδοχείο Ατλαντίς, υπήρχε ο προμαχώνας της Άμμου (Sabionera), με τον επιπρομαχώνα Zane.
    2. Στην νοτιοανατολική γωνία (στο σημερινό Καπετανάκειο) ήταν ο προμαχώνας Βιτούρι, με τον ομώνυμο επιπρομαχώνα.
    3. Στην Πύλη του Ιησού (σημερινή Καινούργια Πόρτα) είχε κτιστεί ο ομώνυμος προμαχώνας.
    4. Στην κορυφή του τριγωνικού περιβόλου βρισκόταν ο προμαχώνας του Μαρτινέγκο, όπου βρίσκεται σήμερα ο τάφος του Νίκου Καζαντζάκη. Είναι ο μεγαλύτερος προμαχώνας του Ηρακλείου.

    Απέναντι από το νοσοκομείο Πανάνειο, στο Κομμένο Μπεντένι, υπήρχε ο προμαχώνας της Βηθλεέμ.
    Δίπλα στην Πύλη του Παντοκράτορα (Χανιώπορτα) υπήρχε ο ομώνυμος προμαχώνας.
    Στη βορειοδυτική γωνία του τείχους, υπήρχε ο προμαχώνας του Αγίου Ανδρέα, ο μικρότερος του Χάνδακα.
    Στο τείχος και, κατά κανόνα, πίσω από τους προμαχώνες είχαν κατασκευαστεί τετράγωνα οικοδομήματα, με χοντρούς τοίχους και θολωτές στέγες, που προορίζονταν για οπλαποθήκες.

    Για τη συμπλήρωση της οχύρωσης της πόλης, οι Ενετοί κατεδάφισαν το μικρό παλιό φρούριο στην είσοδο του λιμανιού και έκτισαν μέσα σε 17 χρόνια το νέο φρούριο Rocca al Mare (φρούριο της θάλασσας), τον γνωστό μας Κούλε, που δεσπόζει ακόμη στο Ενετικό λιμάνι. Στις παραμονές του Κρητικού Πολέμου (1630), οι Ενετοί είχαν εξοπλίσει το Κάστρο και το φρούριο με 428 τηλεβόλα διαφόρα διαμετρημάτων. Η πραγματικά άριστη οχύρωση του Ηρακλείου από τους Ενετούς, ήταν η αιτία που ο Χάνδακας ονομάστηκε Μεγάλο Κάστρο.

    Τα τείχη του Ηρακλείου κατά την Τουρκοκρατία

    Οι Τούρκοι κατέλαβαν το Μεγάλο Κάστρο το 1669, ύστερα από περίπου 23 χρόνια πολιορκίας (29 Μαΐου 1648 – 18 Σεπτεμβρίου 1669), μετά από την προδοσία του Ενετού συνταγματάρχη Ανδρέα Μπαρότση, μπαίνοντας από τον προμαχώνα του Αγίου Ανδρέα. Η πολιορκία του Κάστρου ήταν μάλιστα η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί στην παγκόσμια ιστορία. Αφού το κατέλαβαν, χρησιμοποίησαν το οχυρωματικό σύστημα των Ενετών για την εδραίωση τους απέναντι στον Κρητικό λαό. Επισκεύασαν το τείχος και τα φρούρια τριγύρω, τα συμπλήρωσαν και τα προσάρμοσαν στις ανάγκες τους.

    Συγχρόνως, άλλαξαν τις ονομασίες, τις οποίες μετέφεραν στη γλώσσα τους. Έτσι, ο προμαχώνας Μαρτινέγκο ονομάστηκε Γιουκσέκ Τάμπια, τα ορεκιόνε ονομάστηκαν Μπούρτζι, ο προμαχώνας του Αγίου Ανδρέα ονομάστηκε Γιουρούς Καπισί (πύλη της εφόδου), η Πύλη του Ιησού ονομάστηκε Γενί Καπού (Κανούργια Πόρτα), η Πύλη του Δερματά ονομάστηκε Κουμ Καπί, το Φρούριο της Θάλασσας ονομάστηκε Κούλες, κ.α.

    Η οχύρωση του Μεγάλου Κάστρου, σε περιόδους ειρήνης, φαίνεται ότι παραμελιόταν από τους κατακτητές. Εντούτοις, ο οχυρωματικός περίβολος του Ηρακλείου και το φρούριο του Κούλε σώζονται σήμερα σε άριστη κατάσταση και αποτελούν τα καλύτερα διατηρημένα Ενετικά οχυρωματικά έργα στη Μεσόγειο.

  • Ιστορία των Χανίων: Το κάστρο

    Τα Χανιάείναι η σπουδαιότερη πόλη της δυτικής Κρήτης, κτισμένη στον ανατολικό μυχό του κόλπου Κυδωνίας, στην τοποθεσία της Αρχαίας Κυδωνίας. Η πόλη υπήρχε μέχρι το τέλος της Πρωτοβυζαντινής περιόδου, όταν και καταστράφηκε από τους Σαρακηνούς (828μΧ). Μετά την εκδίωξη των Αράβων, ο οικισμός ξανακτίστηκε, αλλά παρέμεινε μια μικρή και ασήμαντη πόλη. Λόγω όμως της οχυρής θέσης της και εξαιτίας των γεγονότων με τους Σαρακηνούς, οι Βυζαντινοί έκτισαν ένα φρούριο στον λόφο που ονόμασαν Καστέλλι.

    Οι Ενετοί, των οποίων τα συμφέροντα εξυπηρετούσε άριστα ο οικισμός, ανοικοδόμησαν και εποίκησαν την πόλη το 1252. Κατ’αρχήν εγκαταστάθηκαν στο βυζαντινό Καστέλλι, κτίζοντας την Μητρόπολή τους Santa Maria, το παλάτι του ρετούρη (νομάρχη) και τις κατοικίες των αξιωματούχων, ενώ στους πρόποδες του λόφου άρχισαν να σχηματίζονται οι πρώτοι βούργοι, δηλαδή συνοικίες πολιτών με διάφορα επαγγέλματα. Τους βούργους αυτούς κατέστρεψαν το 1266 οι Γενουάτες με αρχηγό τον Obertino Doria.

    Έτσι, η ανάγκη να οχυρωθεί η πόλη, πέρα από την οχύρωση του Καστελίου, ήταν ολοφάνερη. Οι φεουδάρχες ζητούσαν από την Κεντρική εξουσία της Βενετίας να κατασκευαστεί ένα περίβολος τειχών που να περιλαμβάνει όλη την πόλη, όπως είχε αναπτυχθεί ως τότε. Η οχύρωση τελικά αποφασίστηκε το 1336 και τα έργα άρχισαν αμέσως, για να ολοκληρωθούν μέσα σε 20 χρόνια. Αυτά ήταν τα πρώτα τείχη των La Canea, δηλαδή των Χανίων. Φαίνεται όμως ότι και τα τείχη αυτά δεν πρόσφεραν πλήρη ασφάλεια στην πόλη, επειδή ήταν χαμηλά και γι’αυτό αργότερα τροποποιήθηκαν. Αλλά και αυτές οι παρεμβάσεις ελάχιστα βελτίωσαν την αμυντική ικανότητα των Χανίων έως το 1536, όταν έφτασε στην πόλη ο μηχανικός των Ενετών Michel Sammicheli και εκπόνησε σχέδια για την κατασκευή νέων τειχών γύρω από τα παλιά.

    Η κατασκευή των νέων τειχών άρχισε το 1536 και ολοκληρώθηκε σε 32 χρόνια (1568), έπειτα από κάποιες προσθήκες των Savorgnan και του Capital General Renier (1563). Για να κτιστούν τα τείχη απαιτήθηκαν 13,936 αγγαρείες. Κάθε αγγαρεία ήταν 12 και 18 ημέρες για όσους κατάγονταν από ορεινές και πεδινές περιοχές, αντίστοιχα. Οι εργάτες στην αρχή πληρώνονταν με 4-8 σολτίνια, ενώ αργότερα δεν έπαιρναν τίποτα, τρώγοντας μόνο ελιές, χαρούπια και νερό. Η συνολική δαπάνη των τειχών των Χανίων, μαζί με τη δαπάνη της ανέγερσης των φρουρίων στα Θοδωρού, ανήλθε στα 87.000 δουκάτα.

    Τα τείχη, που είχαν σχήμα σχεδόν τετράγωνο, εκτείονταν σε μια περίμετρο 3085μ, ενώ μια τάφρος μήκους 1942μ, βάθους 10μ και πλάτους 50μ, εκτεινόταν παράλληλα με τα τείχη. Επίσης, υπήρχαν 4 προμαχώνες στις γωνιές του τείχους, με έναν επιπρομαχώνα σε κάθε έναν από αυτούς.

    1. Στη βορειοδυτική γωνία υπήρχε ο προμαχώνας San Salvatore ή Venier ή Griti με τον επιπρομαχώνα Revelino San Salvatore
    2. Στη νοτιοδυτική γωνία υπήρχε ο προμαχώνας Schiavo ή San Dimitrio με τον επιπρομαχώνα Lando
    3. Στη νοτιοανατολική γωνία υπήρχε ο προμαχώνας Santa Lucia με τον επιπρομαχώνα Santa Lucia
    4. Στη βορειοανατολική γωνία υπήρχε ο προμαχώνας Sabionera ή Monecigo με τον επιπρομαχώνα Revelino Michel

    Οι προμαχώνες συνδέονταν μεταξύ τους με ισχυρά μεσοπύργια. Το μεσοπύργιο της νότιας πλευράς, επειδή ήταν μακρύ, χωρίστηκε με μια piattaforma σε δύο μέρη, που βρισκόταν εκεί που σήμερα είναι το μέγαρο του Φιλολογικού Συλλόγου «ο Χρυσόστομος». Η piattaforma αυτή βρισκόταν ανάμεσα στους επιπρομαχώνες Della Mantona και τον San Giovanni. Από την πλευρά της θάλασσας δεν υπήρχε τείχος, γιατί η πόλη προστατευόταν από τον λιμενοβραχίονα που είχε μήκος 337μ.

    Castle of Chania


    Οι επιχωματώσεις που χρειάσθηκαν έγιναν από τον ρετούρη Leonardo Loredan και κτίστηκε η πύλη Retimiota (του Ρεθύμνου) στη δυτική πλευρά της piattaforma, και ονομάστηκε έτσι γιατί από εδώ ξεκινούσε ο δρόμος για το Ρέθυμνο. Μια άλλη πόρτα βρισκόταν στην ανατολική πλευρά του τείχους. Ήταν η πύλη της Άμμου (sabionera), ενώ στη δυτική πλευρά του υπήρχε το Porto San Salvatore. Και οι τρεις πύλες άνοιγαν κατευθείαν προς τα έξω, χωρίς προστασία από τους προμαχώνες, όπως συνέβαινε στο Χάνδακα.

    Το Κάστρο των Χανίων, 15 χρόνια πριν από την άλωση του από τους Τούρκους, το 1630, είχε 319 κανόνια, 30.695 μπάλες και 413.274 λίμπρες μπαρούτι. Παρά την ισχυρή αυτή οχύρωση, ο στρατηγός Del Monte το 1591 έκρινε ότι η πόλη ήταν ανίσχυρη και πρότεινε την εγκατάλειψη της και τη μεταφορά της στη θέση της αρχαίας Απτέρας, στον λόφο του Παλαιόκαστρου. Σύμφωνα με τον Del Monte οι αδυναμίες της οχύρωσης της πόλης ήταν οι πολύ οξείες γωνίες του τείχους που άφηναν ακάλυπτες πλευρές, οι στενές επιχωματώσεις και οι μικροί επιπρομαχώνες. Η πρόταση αυτή δεν έγινε ποτέ αποδεκτή.

    Οι Τούρκοι κατέλαβαν τα Χανιά στις 22 Αυγούστου 1645, ανοίγοντας ρήγμα στο τείχος, στο προμαχώνα Schiavo. Αμέσως αναστήλωσαν τα κατεστραμμένα τείχη και αργότερα τα ανακαίνισαν, τα εκσυγχρόνισαν και τα εφοδίασαν με όσες εγκαταστάσεις χρειάζονταν. Μετονόμασαν την πόρτα της αμμουδιάς σε Κουμ Καπί και τη Retimiota σε Καλέ Καπισί (Πόρτα Φρουρίου). Από τη μέσα μεριά της Retimiota έκτισαν το τζαμί Χουσεΐν Πασά, από τον μιναρέ του οποίου δινόταν η διαταγή για το κλείσιμο της πόρτας. Από αυτή την πόρτα έφυγε και ο τελευταίος Τούρκος στρατιώτης των Χανίων στις 3 Νοεμβρίου του 1898. Μπροστά στην πόρτα Καλέ Καπισί ήταν μια πλατεία, αυτή που σήμερα λέγεται Κοτζάμπαση, σε μια μουρνιά της οποίας οι Τούρκοι κρεμούσαν τους Χριστιανούς, ανάμεσά τους και τον επίσκοπο Κισάμου Μελχισεδέκ το 1821.

    Τα τείχη του κάστρου των Χανίων ήταν σε καλή κατάσταση μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν άρχισαν να γκρεμίζονται για να πάρουν την θέση τους σπίτια και πολυκατοικίες. Σήμερα δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα από τη νότια πλευρά τους, ενώ κάποιος μπορεί να δει μερικά τμήματα τους στη δυτική πλευρά τους (προμαχώνας Shiavo, επιπρομαχώνας Lando, προμαχώνας San Salvatore ή Φιρκάς).

  • Ιστορία: Το Κάστρο του Ρεθύμνου

    Στη θέση του σημερινού Ρεθύμνουυπήρχε μικρός και ασήμαντος οικισμός από την εποχή της Πρωτοβυζαντινής Περιόδου. Ο οικισμός αυτός καταλήφθηκε από τους Άραβες, αλλά άρχισε να γίνεται πολιτεία μόνον κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας. Οι Ενετοί, λαός θαλασσινός που ασχολούνταν κυρίως με το μεταπρατικό εμπόριο, χρειάζονταν ένα λιμάνι, έστω και μικρό, ενδιάμεσα στα Χανιά και το Ηράκλειο, για να καταφεύγουν σε αυτό οι γαλέρες τους, που περιέπλεαν τα βόρεια παράλια. Για το λόγο αυτό διασκεύασαν κατάλληλα τον μικρό όρμο Μανδράκι, ανατολικά από τον βραχώδη λόφο της του ακρωτηρίου, που σήμερα λέγεται Φορτέτσα.

    Γύρω από αυτό το λιμάνι άρχισε να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς η πόλη, την οποία η Ενετοί έκαμαν διοικητικό κέντρο της περιοχής, έδρα του ρετούρη (νομάρχη). Στη νέα πόλη κατοίκησαν κυρίως Έλληνες, ώστε να έχει πιο έντονο το ελληνικό χρώμα από τα Χανιά και το Ηράκλειο. Το 1583 η αναλογία Ενετών και Ελλήνων ήταν 1 προς 3 περίπου. Οι περισσότεροι Έλληνες κάτοικοι της πόλης ήταν ευγενείς Αρχοντορωμαίοι. Έτσι το Ρέθυμνο ήταν μια πόλη υψηλής κοινωνικής στάθμης.

    Rethymnon castle

    Αυτήν την πόλη, οι Ενετοί δεν ήταν δυνατόν να την αφήσουν ανοχύρωτη. Η οχύρωση της μάλιστα είχε ήδη γίνει, από το 1303, αλλά δεν ήταν ικανή να προστατεύσει το Ρέθυμνοαπό την επιδρομή του τρομερού Μπαρμπαρόσα το 1538. Έτσι, αμέσως μετά την επίθεση αυτή, η πόλη οχυρώθηκε πιο αποτελεσματικά, το 1540, με σχέδια του γνωστού στρατιωτικού αρχιμηχανικού των Ενετών Michel Sammicheli, τα οποία στη συνέχεια υπέστησαν σημαντικές τροποποιήσεις.

    Η οχύρωση περιελάμβανε ένα τείχος πάχους 12 ποδιών σε ευθεία γραμμή, που ξεκινούσε από την άμμο της Ανατολικής παραλίας, όπου βρισκόταν ο προμαχώνας της Αμμουδιάς (Sabionera) ή της Αγίας Βαρβάρας, και συνέχιζε προς τη Δυτική παραλία του Κουμπέ, παράλληλα μιας τάφρου. Το τείχος είχε ακόμα δύο πύλες, τη Μεγάλη Πόρτα (Porta Guora), που σώζεται ακόμη και σήμερα στην αρχή της οδού Εθνικής Αντιστάσεως και τη Porta dello squero στη μέση του δυτικού τμήματος του μεσοπυργίου, απέναντι από το σημερινό Δημοτικό Κήπο. Το τείχος, επίσης, είχε ενισχυθεί με δύο ακόμη προμαχώνες, της Αγίας Παρασκευής στη Μεγάλη Πόρτα και του Καλλέργη στη δυτική άκρη του τείχους, όπου αργότερα ανοίχθηκε μια ακόμη πόρτα, του Αγίου Αθανασίου.

    Αλλά και αυτή η οχύρωση ήταν αδύνατη και ελλιπής, γιατί δεν είχε τείχος από τη μεριά της θάλασσας. Έτσι, όταν ο Ολούτς Αλής επιτέθηκε εναντίον του Ρεθύμνου το 1567, το κατέστρεψε ολοσχερώς. Έτσι, αποδείχτηκε ότι το τείχος ήταν άχρηστο, γι’αυτό εγκαταλείφθηκε και κατερειπώθηκε. Τότε αποφασίστηκε να κτιστεί το εντυπωσιακό φρούριο της Φορτέτσας πάνω στο λόγο Παλαιόκαστρο, για να ασφαλιστεί η πόλη.

  • Καβούσι Ιεράπετρας

    Το Καβούσι βρίσκεται 26χλμ ανατολικά του Αγίου Νικολάουκαι ανήκε ανέκαθεν διοικητικά στην επαρχία Ιεράπετρας, παρόλο που βρίσκεται στη βόρεια ακτή της Κρήτης. Το Καβούσι βρίσκεται σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες, τόσο από αρχαιολογική όσο και φυσιολατρική άποψη, περιοχές της Κρήτης. Η περιοχή είναι διάσπαρτη αρχαιολογικούς χώρους, παλιές εκκλησίες, φυσικά μνημεία και μικρούς γραφικούς παραδοσιακούς οικισμούς. Είναι κτισμένο σε εύφορη κοιλάδα, κατάφυτη από ελαιώνες, η οποία διαρρέεται από τον ποταμό που μεταφέρει τα νερά της Θρυπτής και του Κλήρου μέσω του φαραγγιού του Χαυγά και του Μέσονα.

    Η περιοχή έχει αναπτυχθεί τουριστικά, αλλά σε πολύ ήπιο βαθμό, κάνοντας την ιδανική για ήρεμες οικογενειακές διακοπές. Το Καβούσι σήμερα είναι γνωστό κυρίως για την όμορφη παραλία του Θόλους. Απέναντι θα δείτε τη νήσο Ψείρα που κάποτε φιλοξένησε ένα σπουδαίο μινωικό οικισμό. Η περιοχή είναι γεμάτη πηγές γλυκού νερού που έρχεται κυρίως από το όρος του Καψά στα δυτικά και τα νερά αποκτούν ένα χαρακτηριστικό ανοικτό γαλάζιο χρώμα που λέγεται ότι δίνει το όνομά του στο Θόλος (από το θολός). 

    Η νήσος ΨείραΗ νήσος ΨείραΑρχίζοντας από την παραλία του Θόλους, θα εντυπωσιαστείτε από τις γιγάντιες αποθήκεςπου έκτισαν οι Ρωμαίοι και χρησιμοποιήθηκαν ως και τη σύγχρονη εποχή για τη μεταφόρτωση εμπορευμάτων σε πλοία, όταν το οδικό δίκτυο ήταν ανύπαρκτο. Οι αποθήκες καταστράφηκαν από τους Γερμανούς την Κατοχή για να μην χρησιμοποιηθούν από τους Συμμάχους. Η περιοχή είναι διάσπαρτη και με πολλά Γερμανικά καταφύγια. Πάνω στην παραλία υπάρχει ο ναός της Παναγίας με παλιές επιγραφές περιηγητών, που εορτάζει της Αναλήψεως, ενώ λίγο πιο δυτικά υπάρχει ο κατάγραφος ναός του Αγίου Αντωνίου

    Το νησί Ψείρα, απέναντι από το Θόλος, αποτέλεσε σπουδαίο Μινωϊκό λιμάνι και σαφώς είχε διαρκή επικοινωνία με την περιοχή του Καβουσίου. Στη Ψείρα, την οποία μπορείτε να επισκεφτείτε με καραβάκι από το διπλανό Μόχλος, έχει βρεθεί μεγάλος Μινωικός οικισμός, σημαντικότερο εύρημα του οποίου είναι οι ανάγλυφες τοιχογραφίες που φιλοξενούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.

    Μπορείτε να κάνετε μια βόλτα μέσα στο Καβούσι και να περπατήσετε στα στενάκια του παραδοσιακού χωριού, που είναι κτισμένο κοντά στην έξοδο του όμορφου φαραγγιού του Μέσονα. Στην κεντρική πλατεία θα δείτε την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, με Βυζαντινή αρχιτεκτονική, ενώ λίγο παρακάτω θα συναντήσετε τον τοιχογραφημένο ναό των Δώδεκα Αποστόλων.

    Η Μνημειακή ελιά του ΑζοριάΗ μνημειακή ελιά του ΑζοριάΔίπλα στον αρχαίο Αζοριά, 2 χλμ ανατολικά του Καβουσίου, υπάρχει ένα από τα εντυπωσιακότερα μνημεία της φύσης, ένας ζωντανός μάρτυρας όλων των ιστορικών χρόνων της Κρήτης. Το μνημείο αυτό δεν είναι άλλο παρά μια ελιά 3500+ ετών, από τις αρχαιότερες στον κόσμο. Το δέντρο έχει χαρακτηριστεί προστατευόμενο μνημείο και θα σας εντυπωσιάσει η τεράστια περίμετρος της. Μάλιστα από το δέντρο αυτό κόπηκε κότινος (στεφάνι) για το στεφάνωμα της πρώτης νικήτριας στον Μαραθώνιο Γυναικών των Ολυμπιακών Αγώνων «Αθήνα 2004».

    Εκτός από τα παραπάνω, αξίζει να επισκεφτείτε τους Μινωικούς οικισμούς στις θέσεις Βροντάςκαι Κάστρο, το αρχαίο μεταλλουργείο χαλκού της Μινωικής εποχής στη θέση Χρυσοκάμινοκαι το διπλανό οικισμό Χυλόπιτες, όπου βρέθηκε χάλκινο εγχειρίδιο και λίθινο δοχείο. Σχεδόν κάτω από το Χρυσοκάμινο, σε απόκρημνη περιοχή πάνω από τη θάλασσα, βρίσκεται η είσοδος της εντυπωσιακής σπηλιάς Θεριόσπηλιοςμε μεγάλο πληθυσμό νυχτερίδων. 

  • Καστέλλι Πεδιάδος

    Το Καστέλλι Πεδιάδος είναι μικρή κωμόπολη στο κέντρο του νομού Ηρακλείου και της επαρχίας Πεδιάδος, σε μια από τις πιο εύφορες περιοχές της Κρήτης. Βρίσκεται 36χλμ νοτιοανατολικά του Ηρακλείουκαι σε υψόμετρο περίπου 350 μέτρων. Ονομάζεται Καστέλλι από το Φρούριο της Πεδιάδας που βρισκόταν εδώ κι ήταν η έδρα της τοπικής καστελλανίας κατά την Ενετοκρατία.

    Η τοπική οικονομία στηρίζεται στην καλλιέργεια της ελιάς, του αμπελιού και διαφόρων κηπευτικών. Ανέκαθεν αποτελούσε το εμπορικό κέντρο της περιοχής και ακόμη και σήμερα φιλοξενεί κάθε εβδομάδα παζάρι. Η μικρή πόλη, αλλά και η ευρύτερη περιοχή, φιλοξενεί μερικές σπουδαίες Βυζαντινές εκκλησίες με παλιές τοιχογραφίες, ενώ έχει εντοπιστεί και μινωικός οικισμός μέσα στον ιστό της πόλης.

    Το Καστέλλι φιλοξενεί το σημαντικότερο στρατιωτικό αεροδρόμιο της ανατολικής Κρήτης, ενώ έχει σχεδιαστεί η μεταφορά του διεθνούς αεροδρομίου Ηρακλείου εδώ.

    [widgetkit id=2393]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Κατάβαση Φαραγγιών (Canyoning)

    Στην έντονα ανάγλυφη Κρήτη, κατά την πορεία τους, τα ποτάμια δημιουργούν εκατοντάδες άγρια και απροσπέλαστα φαράγγια, με πολλές απόκρημνες καταβάσεις και εντυπωσιακούς καταρράκτες. Τα τελευταία χρόνια, ένα νέο άθλημα έχει αποκτήσει πολλούς φίλους στην Κρήτη. Το canyoning, δηλαδή η διάσχιση φαραγγιού με ειδικό τεχνικό εξοπλισμό, προσφέρεται κυρίως από τα σπηλαιολογικά σωματεία και κάποιες εξειδικευμένες πιστοποιημένες επιχειρήσεις με θεαματική αποδοχή.

    Τα πιο γνωστά τεχνικά φαράγγια της Κρήτης μεγάλης τεχνικής δυσκολίας είναι το επιβλητικό σχίσμα του Χα και το φαράγγι της Άρβης, που στην πορεία μετατρέπεται σε υπόγειο ποτάμι. Στην περιοχή του Τσούτσουρακαι του Κερατόκαμπουυπάρχουν πολλά φαράγγια, που έχουν ασφαλιστεί και χρησιμοποιούνται συχνά για τις σχολές μύησης των νέων μελών στο άθλημα.

    [widgetkit id=1548]

    Προβολή Τεχνικών Φαραγγιών

  • Καταδύσεις

    Το επιβλητικό άγριο ανάγλυφο της Κρήτης συνεχίζεται μέσα στη θάλασσα σχηματίζοντας εντυπωσιακούς σχηματισμούς από αβύσσους, σπηλιές και υφάλους. Παράλληλα, πολυάριθμα είναι τα ναυάγια και τα κουφάρια αεροπλάνων που μαρτυρούν την ιστορία του νησιού. Οι επισκέπτες της Κρήτης έχουν τη δυνατότητα να αποδράσουν στο μαγικό κόσμο του βυθού, επιλέγοντας μέσα από ένα μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα των καταδύσεων. Εκτός από τις καταδύσεις όμως, ο επισκέπτης μπορεί να εξερευνήσει με μάσκα τις πλούσιες ακτές του νησιού, ή να επιλέξει κάποια από τις επιχειρήσεις που διοργανώνουν ταξίδια ψαρέματος ή παρατήρησης του βυθού, μέσα από το γυάλινο πάτωμα των πλοίων τους.

    Ο Κόλπος της Σούδας και οι βραχώδεις ακτές από τις Καλύβεςως και τη Γεωργιούποληφιλοξενούν δεκάδες εντυπωσιακά σημεία κατάδυσης με δεκάδες σπηλιές και βραχώδεις αβύσσους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το υποθαλάσσιο σπήλαιο των Ελεφάντων, που πήρε το όνομά του από τα οστά ελεφάντων που υπάρχουν ακόμη απολιθωμένα στο βυθό. Αντίστοιχο σκηνικό συναντάει κάποιος στις ακτές της Χερσονήσου της Σπάθας, βόρεια του Κολυμβαρίουκαι στη χερσόνησο της Γραμβούσας.

    Σχεδόν όλες οι σχολές κατάδυσης προσφέρουν στο πρόγραμμα τους εκδρομές στην παραλία Σκινάρια κοντά στον Πλακιά, γεγονός καθόλου τυχαίο. Πράγματι, ο βυθός στα Σκινάρια είναι από τους εντυπωσιακότερους στο νησί, με πλούσια ζωή και ορατότητα που ξεπερνάει τα 40μ.. Στο βορρά, οι βραχώδεις ακτές ανάμεσα στη Σκαλέτακαι στο Γεροπόταμο, γεμάτες σπηλιές, προσφέρονται για υποβρύχια εξερεύνηση.

    Στο Ηράκλειο, οι περιοχές που προτιμώνται από τις σχολές κατάδυσης, βρίσκονται στην περιοχή της Αχλάδας, δυτικά του Ηρακλείου. Καταδυτικά κέντρα βρίσκονται στις παραλίες της Λυγαριάςκαι του Μονοναύτη. Αρκετές σχολές κατάδυσης βρίσκονται επίσης στη Χερσόνησοκαι στα Μάλια, προσφέροντας συνήθως καταδυτικές εκδρομές στο νησί της Ντίας.

    Η καταδυτική εμπειρία στο Λασίθι ξεκινάει συνήθως από την περιοχή του Αγίου Νικολάου, το νησί των Αγίων Πάντων και το Βούλισμα. Στις άγριες ακτές του Κάβο Σίδερο, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει ίσως τον πλουσιότερο βυθό στο νησί, ενώ εκδρομές εκτελούνται στις Διονυσάδες νήσους από τη Σητεία. Στην περιοχή της Ιεράπετρας, καταδύσεις γίνονται στην παραλία του Περιστεράκαι στο νησάκι της Αγίας Φωτιάς. Στο Κουφονήσι (Λεύκη), την Ίτανο και την Ελούνταυπάρχουν τμήματα βυθισμένων παλιών πόλεων, που μπορούν να εξερευνηθούν με μάσκα.

  • Καταρράκτες

    Στο έντονο ανάγλυφο της Κρήτης, τα ποτάμια, κατά την πορεία τους μέσα στα φαράγγια, συναντούν μεγάλα ρήγματα και απόκρημνες καταβάσεις, δημιουργώντας εκατοντάδες μικρούς και μεγάλους καταρράκτες. Ακόμη και οι ντόπιοι αγνοούν την ύπαρξη μεγάλου αριθμού καταρρακτών, καθώς οι περισσότεροι είναι αθέατοι και βρίσκονται μέσα στα απροσπέλαστα φαράγγια του νησιού. Η συντριπτική τους πλειοψηφία έχει νερό από τους πρώτους μήνες του χρόνου έως τα τέλη της άνοιξης.

    Οι πιο γνωστοί προσβάσιμοι καταρράκτες με νερό όλο το χρόνο είναι του Κουρταλιώτη, του Ρίχτηκοντά στη Σητείακαι του Μυλωνάκοντά στην Ιεράπετρα. Εντυπωσιακοί καταρράκτες σχηματίζονται το χειμώνα στο μεγάλο ρήγμα των Αστερουσίων, με τους πιο γνωστούς να είναι ο Λιχνιστήςστο Μαριδάκικαι ο επιβλητικός καταρράκτης του Αμπά στους Παρανύμφους. Μεγάλος αριθμός χειμερινών καταρρακτών συναντάται και στο όρος Κέδρος, με πιο γνωστούς τη Σεληνάρα, τη Γρε Δάφνη και της Ρεχτάρας του Διγενή.

    Η ύπαρξη καταρρακτών μέσα στα φαράγγια της Κρήτης καθιστά τη διάσχισή τους δυνατή μόνο με τεχνικό εξοπλισμό και κατάλληλη εκπαίδευση σε τεχνικές canyoning, που μπορούν να προσφέρουν ειδικευμένες επιχειρήσεις του νησιού. Τα πιο γνωστά τεχνικά φαράγγια της Κρήτης είναι το επιβλητικό σχίσμα του Χα, του Τσούτσουρα, του Καλαμίου και το φαράγγι της Άρβης, που στην πορεία μετατρέπεται σε υπόγειο ποτάμι, ενώ υπάρχουν δεκάδες άλλες επιλογές ακόμη.

    Μέσα στο επιβλητικό φαράγγι του Χα χύνεται το παραφάραγγο Μάστορας με μια εντυπωσιακή κατάβαση 215μ., η οποία αποτελεί από τους υψηλότερους κατακόρυφους καταρράκτες στην Ελλάδα.

    Το περισσότερο υλικό προέρχεται από τις αναρτήσεις του Χριστόφορου Χειλαδάκη στη σελίδα Άγνωστη Κρήτη 

  • Κίσσαμος

    Η ΚίσσαμοςΚαστέλι) είναι μια σύγχρονη παραθαλάσσια πόλη που βρίσκεται 36χλμ δυτικά των Χανίωνκαι έχει πληθυσμό περίπου 5000 κατοίκων. Η οικονομία της βασίζεται τόσο στην παραγωγή αγροτικών προιόντων, με φημισμένα το Κισσαμίτικο ελαιόλαδοκαι το κρασί, όσο και στον τουρισμό και το εμπόριο παρόλο που η περιοχή θεωρείται ακόμα αναπτυσσόμενη. Συγκριτικό πλεονέκτημα για την πόλη της Κισσάμου είναι ότι έχει διατηρήσει τον γραφικό χαρακτήρα της και η τουριστική ανάπτυξη που έχει δεχθεί δεν την έχει αλλοιώσει ιδιαίτερα. Μακριά λοιπόν από τον απρόσωπο μαζικό τουρισμό , ο επισκέπτης στην Κίσσαμο θα έχει την ευκαιρία να περάσει τις διακοπές του ανάμεσα στους ντόπιους και να γνωρίσει τα έθιμα και τις παραδόσεις τους μέσα από μια σειρά πλούσιων πολιτιστικών εκδηλώσεων που διοργανώνονται κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου. 

    Η Κίσσαμος είναι μια φιλόξενη πόλη άρτια οργανωμένη και αυτόνομη. Υπάρχουν τράπεζες , ταχυδρομείο , κέντρο υγείας , καταστήματα όλων των ειδών και βέβαια καφέ μπαρ και εστιατόρια σε διάφορα σημεία της πόλης κεντρικά και παραλιακά. Το Κισσαμίτικο λιμάνι είναι ο συνδετικός κρίκος της Κρήτης με τα Κύθηρα και την Πελοπόννησο, ενώ υπάρχει και αραίο δρομολόγιο προς Πειραιά. Επίσης, το καλοκαίρι καθημερινά αναχωρούν από το λιμάνι εκδρομικά καραβάκια προς το νησάκι της Γραμβούσας και τη λιμνοθάλασσα του Μπάλου.

    Αξιοθέατα

    Ξεχωριστή είναι η παραλία του Τελωνείου όπου κατά μήκος ενός πεζόδρομου δίπλα στη θάλασσα θα βρείτε μαζεμένα καφέ-μπαρ και εστιατόρια ανοιχτά από το πρωί έως αργά το βράδυ. Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Κισσάμου βρισκεται στην κεντρική πλατεία Στρατηγού Τζανακάκη. Είναι ένα διατηρητέο κτήριο με σύγχρονους χώρους που φιλοξενεί αξιόλογα ευρήματα της περιοχής από τους ρωμαϊκούς ελληνιστικούς χρόνους. Πολύ εντυπωσιακά είναι τα ψηφιδωτά που έχουν μείνει αναλλοίωτα στο πέρασμα των χρόνων.

    Ιδιαίτερα γραφική η οδός Σκαλίδη, με τα μικρά εμπορικά μαγαζιά και τα καφενεία υπήρξε το παλιό κέντρο της πόλης «παλιά αγορά» έως και σήμερα. Χαρακτηριστική είναι η αρχιτεκτονική των διατηρητέων κτηρίων με τις παραδοσιακές καμάρες. Η Λίμνη, το μικρό γραφικό ψαρολίμανο της Κισσάμου (1.5χλμ από το κέντρο) με τις ψαροταβέρνες που βρίσκονται εκεί αποτελεί βασικό στοιχείο της παραδοσιακής πλευράς της Κισσάμου. Επίσης το εκκλησάκι του Αη Γιάννη Ντάμιαλη, κτισμένο μέσα σε βράχο από το 10ο αιώνα (ανακατασκευάστηκε το 1947) και δίπλα μικρή παραλία με βότσαλα.

    Ιστορία

    Η Κίσσαμος ή Καστέλλι, πρωτεύουσα της επαρχίας Κισσάμου, πήρε το όνομα της λόγω του βενετσιάνικου φρουρίου της Κισάμου (Castel Chissamo) και διασώζει ακέραιο το προελληνικό όνομα αρχαιοτάτου οικισμού που βρισκόταν στην ίδια θέση. Ο Πλίνιος την αναφέρει Cisamon και ο Πτολεμαίος Κίσσαμος πόλις. Το λιμάνι της βρισκόταν στη σημερινή παραλία του Μαύρου Μόλου. Η πόλη αναπτύχθηκε ιδιαίτερα κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο από την οποία χρονολογούνται και τα περισσότερα σωζόμενα ευρήματα που βρίσκονται διάσπαρτα στην πόλη. Μπορούμε ακόμη και σήμερα να διακρίνουμε τα Ρωμαϊκά λουτρά, τις επαύλεις με τα ψηφιδωτά δάπεδα, το ρωμαϊκό νεκροταφείο και το ρωμαϊκό υδραγωγείο στη θέση Κρύα Βρύση καθώς και απομεινάρια από τα τείχη του φρουρίου. Η Ρωμαϊκή Κίσσαμος είχε περίφημο θέατρο και αμφιθέατρο όπως αναφέρει ο Onorio Belli, που είδε τα ερείπια τους στο τέλος του 16ου αιώνα. Σώζεται επίσης η ακρόπολη της στη θέση Σελί μισή ώρα δυτικά της Κισσάμου όπου ο Β. Θεοφανίδης ανάσκαψε, προπολεμικά ιερό Μυκηναϊκών χρόνων όπου, κατά την παράδοση ήταν οι Μυκήνες που ίδρυσε ο βασιλιάς Αγαμέμνων.

    Η Κίσσαμος διατήρησε την ακμή της και κατά την Πρώτη Βυζαντινή περίοδο, οπότε και ιδρύθηκε η Επισκοπή Κισσάμου. Κατά τη Δεύτερη Βυζαντινή Περίοδο η Επισκοπή μεταφέρθηκε στο σημερινό χωριό Επικοπή για να αποφευχθούν οι επιδρομές των κουρσάρων. Την περίοδο της Ενετοκρατίας, η επισκοπή Κισσάμου περιήλθε στην καθολική εκκλησία, Λατίνος επίσκοπος αναφέρεται το 1307. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η Κίσαμος συμμετέχει ενεργά σε όλες τις επαναστατικές απόπειρες που γίνονται για την αποτίναξη του Τουρκικού ζυγού και την ένωση με την μητέρα Ελλάδα. Αλλά και κατά την διάρκεια του ΒΔ παγκοσμίου πολέμου αξιοζήλευτη είναι η συμμετοχή της πόλης και της επαρχίας ολόκληρης ενάντια στη ναζιστική κατοχή.

    [widgetkit id=1352]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Κλασική και Ελληνορωμαϊκή Εποχή (800 πΧ - 395 μΧ)

    Κατά τη Σκοτεινή Περίοδο, η διαβίωση σε τόσο δυσπρόσιτες περιοχές ήταν τόσο σκληρή, που σε λίγους αιώνες οι οικισμοί αυτοί ήταν λογικό να παρακμάσουν και να χαθούν. Την ίδια περίοδο, οι Αχαιοί και οι Δωριείς άνοιξαν το δρόμο για την άνθιση του Κλασσικού Ελληνισμού. Εισήχθησαν νέα έθιμα, όπως η χρήση σιδήρου, η καύση των νεκρών και νέοι τρόποι ένδυσης. Η «εκατόπολη» Κρήτη του Ομήρου, άρχισε σιγά σιγά να επανέρχεται στο προσκήνιο, η Κνωσόςισχυροποιείται διοικητικά και αναπτύσσονται νέες εντυπωσιακές πόλεις, όπως η Ιεράπυτνα, η Ίτανοςκοντά στο Βάι, η Αξόςστην επαρχία Μυλοποτάμου, η Πραισός, η Σίβρυτος, η Δρήρος, η Ριζηνία, ο Τρυπητός, και πολλές άλλες.

    Μετά την κατάληψη της Κρήτης από τους Ρωμαίους, το 69 μ.Χ., πρωτεύουσα του νησιού ορίστηκε η Γόρτυνα, η οποία μάλιστα εξελίχτηκε σε πρωτεύουσα των ρωμαϊκών επαρχιών της Κρήτης και της Κυρηναίας. Η πόλη, όπως μπορεί να δει ακόμη και σήμερα ο επισκέπτης, είχε επιβλητικά συγκροτήματα λουτρών, θέατρα, στάδιο, ιππόδρομο, ακρόπολη και ναούς ενώ λιμάνια της ήταν τα Μάταλα, η Λασαίακαι η Λεβήναστο ΛένταΕκτός από τη Γόρτυνα, πολλές άλλες πόλεις γνώρισαν άνθιση, με τις πιο εντυπωσιακές αρχαιολογικές τοποθεσίες να είναι σήμερα η Ελεύθερνα, η καλά οχυρωμένη Πολυρρήνια, η Ιεράπυτνα, η Λύττος, η Έλυρος, η Άπτερα, η Λάππα, η Ολούς, η Λατώκαι η Πριανσός.

    Με την ίδρυση κρητικών αποικιών στη Σικελία, στη Μασσαλία και στην Κυρήνη τον 7ο αιώνα π.Χ., το εμπόριο άνθισε ξανά και πολλά λιμάνια ξεπέρασαν σε ισχύ τις πόλεις που εξυπηρετούσαν ως επίνεια. Λιμάνια που μετεξελίχθηκαν τότε σε σημαντικές πόλεις ήταν η Φαλάσαρνα, η Λισσός, η Χερρόνησος, η Λατώ προς Καμάρα (σημερινός Άγιος Νικόλαος), η Ίνατος στον Τσούτσουρακαι άλλα.

    Η Άφιξη του Χριστιανισμού

    Στο ταξίδι του προς τη Ρώμη, ο Άγιος Παύλος σταμάτησε στην Κρήτη και διακήρυξε τον Χριστιανισμό, ανάβοντας τη φλόγα μιας αιωνόβιας ασκητικής παράδοσης, σημάδια της οποίας συναντάμε και σήμερα στα ερημητήρια των ΑστερουσίωνΠεριοχές από όπου σύμφωνα με την παράδοση πέρασε ο Άγιος Παύλος και ο Όσιος Ιωάννης ο Ξένος, μετατράπηκαν γρήγορα σε ζωντανές ασκητικές κοινότητες. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ακόμη και σήμερα τα ιερά ερημητήρια των Αστερουσίων και του Ακρωτηρίου Χανίων.

    Το νησί έγινε ένα σπουδαίο χριστιανικό κέντρο, όπως αποτυπώνεται στα εκατοντάδες θρησκευτικά μνημεία, που είναι διάσπαρτα παντού. Οι παλαιοί ναοί του Δωδεκάθεου μετατράπηκαν σε μεγαλοπρεπείς βασιλικές και τα ιερά σπήλαια έγιναν εκκλησίες. Λείψανα των παλαιοχριστιανικών βασιλικών, που ακόμη και σήμερα προκαλούν δέος για το μέγεθός τους, συναντά κανείς διάσπαρτα σε όλο το νησί. Εκτός από τη μεγαλειώδη βασιλική του Αγίου Τίτου στη Μητρόπολη, σώζονται ίχνη ανάλογων θρησκευτικών μνημείων στη Χερσόνησο, στο Φραγκοκάστελο, στην Ελούντα, στην Αλμυρίδα, στο Πάνορμο, στα Γουλεδιανά, στη Σούγια, στην Ελεύθερνα και αλλού.

    Χάρτης

  • Κορυφαία Αξιοθέατα στη Δυτική Κρήτη

    Η Δυτική Κρήτη έχει όλα όσα κανείς περιμένει να δει στην Κρήτη: βαθιά και άγρια φαράγγια, απότομα βουνά, καταπράσινες κοιλάδες, μαγευτικές παραλίες, σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους και σημεία ιδιαίτερης ιστορικής σημασίας. Αν αποφασίσετε να μείνετε στην περιοχή των Χανίων, μην παραλείψετε να επισκεφτείτε τα παρακάτω μέρη. Φυσικά, και η ίδια η πόλη των Χανίωναποτελεί ένα μοναδικό αξιοθέατο από μόνη της.

  • Κορυφαίοι Προορισμοί

    Στην Κρήτη τίποτα δεν επαναλαμβάνεται. Οι τεράστιες μορφολογικές αντιθέσεις και οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν στο νησί έχουν σμιλέψει τοπία μοναδικά, που προκαλούν τον επισκέπτη και κρατούν τις αισθήσεις του σε συνεχή εγρήγορση.

  • Κουλέδες

    Κατά τη Μεγάλη Κρητική Επανάσταση του 1866-1869, η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγκάστηκε να στέλνει συνεχώς πασάδες στην Κρήτη, αλλά οι πολεμικές επιχειρήσεις απέβαιναν άκαρπες. Ο τελευταίος πασάς που στάλθηκε στο νησί ήταν ο Αυνή Πασάς, ο οποίος αντιλαμβανόμενος την διαρκή αντίσταση των Κρητικών, αποφάσισε να αλλάξει την έως τότε επιχειρησιακή τακτική και να την αναπροσαρμόσει.

    Έτσι, τα μέτρα που πήρε ήταν τα εξής:

    • Παρείχε πολιτική προστασία σε όσους δήλωναν υποταγή στους «μουτήδες».
    • Ο τουρκικός στόλος απέκλεισε τα βόρεια παράλια της Κρήτης ώστε να γίνει αδύνατος ο ανεφοδιασμός των επαναστατών από την ελεύθερη Ελλάδα.
    • Επικήρυξε τους πρωταγωνιστές με 500 οθωμανικές λίρες τον καθένας.
    • Μετέφερε στο νησί Κούρδους και Κιρκάσιους εποίκους, για να ενισχύσει τον μουσουλμανικό πληθυσμό.
    • Ανέπτυξε ολόκληρο σύστημα μεγάλων και μικρών πύργων (τους Κουλέδες) σε επίκαιρα σημεία της Κρήτης, ώστε να ελέγχεται στρατιωτικά, πλήρως το νησί.

    Συγκεκριμένα η Κρήτη χωρίστηκε σε πέντε νομούς, οι διοικητές των οποίων ανέλαβαν την ανέγερση των κουλέδων. Οι κουλέδες κτίστηκαν σε ψηλούς λόφους, σταυροδρόμια, λιμάνια, περάσματα και οι φρουρές τους είχαν σκοπό την κατασκοπεία των επαναστατών, τον έλεγχο των μετακινούμενων χριστιανών και την επικοινωνία μεταξύ τους (με σαλπίσματα ή φωτιές) σε περιπτώσεις κινδύνου, ώστε να μεταφερθεί το μήνυμα σειριακά στα κεντρικά στρατόπεδα (κισλάδες). Η λειτουργία των Κουλέδων είχε άμεσα και καταστρεπτικά αποτελέσματα για τους Κρητικούς, καθώς απέκοψε την ενδοεπικοινωνία μεταξύ τους.

    Οι Κρητικοί αντέδρασαν έντονα στην ανέγερση των πύργων, παρενοχλώντας τους κτίστες, χαλώντας τα κτίσματα τα βράδια ή καταστρέφοντας τα ασβεστοκάμινα, από όπου προμηθεύονταν οι Τούρκοι τον ασβέστη για το κτίσιμο. Παρόλα αυτά, ο Αυνή πασάς κατάφερε να υλοποιήσει το σχέδιο του με Βούλγαρους και Αρμένιους τεχνίτες, οι οποίοι ως τον Αύγουστο του 1868 είχαν κτισει πάνω από 60 κουλέδες, ενώ σε 2 μήνες αυξήθηκαν σε 150. Οι πύργοι αυτοί, σε συνδυασμό με τους προυπάρχοντες, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην καταστολή της επανάστασης.

    Όπως αναφέρθηκε, οι Τούρκοι ονόμασαν τους πύργους αυτούς Κουλέδες. Η μόνη διαφορά με τους υπόλοιπους πύργουςτου νησιού, ήταν ότι είχαν κτιστεί από το κράτος, κι όχι από ιδιώτες άρχοντες και φεουδάρχες (κυρίως Ενετούς). Οι Κρητικοί, προσπαθώντας να απελευθερωθούν, κατέστρεψαν πολλές φορές Κουλέδες, πολλοί από τους οποίους δεν υπάρχουν σήμερα. Ωστόσο, σε δεκάδες περιοχές της Κρήτης υπάρχουν σχετικά τοπωνύμια (πύργος ή κούλες), που μαρτυράει την ύπαρξη πύργων παλαιότερα. Λόγω του μεγάλου όγκου των πύργων, εδώ δεν θα ασχοληθούμε με όλους, αλλά με μερικούς που υπάρχουν ακόμη.

    Χάρτης

  • Κριτσά

    Η Κριτσά είναι μικρή κωμόπολη της Ανατολικής Κρήτης, κτισμένη σε υψόμετρο 350μ κάτω από το λόφο Κάστελλο, πολύ κοντά στον Άγιο Νικόλαο. Αυτό που κάνει την Κριτσά ξεχωριστή είναι η διατήρηση της παραδοσιακής ζωής που προσελκύει δεκάδες επισκέπτες. Τα γραφικά στενά σοκάκια, οι μοσχομυριστές αυλές, τα καταστήματα Κρητικών υφαντών, τα παραδοσιακά καφενεδάκια, οι λαογραφικές συλλογές και οι σπουδαίοι ναοί μπορούν άνετα να προσδώσουν στον οικισμό το χαρακτηρισμό ενός ανοικτού λαογραφικού και ιστορικού μουσείου.

    Ο οικισμός φαίνεται ότι συνδέεται με την κοντινή αρχαία Λατώ, της οποίας οι κάτοικοι προφανώς κάποια στιγμή μεταφέρθηκαν στην Κριτσά. Το όνομα της κατά μία εκδοχή προέρχεται από τον πρώτο οικιστή με όνομα Κρίτσας, τον οποίο εγκατέστησε ο Νικηφόρος Φωκάς μετά την ανακατάληψη της Κρήτης το 961μΧ. Σύμφωνα με μια δεύτερη εκδοχή προέρχεται από παραφθορά του «Χριστός». Το χωριό αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες κωμοπόλεις της Κρήτης με εκτάσεις στην περιφέρειά της που ξεκινούν από τα Λασιθιώτικα και φτάνουν ως τη θάλασσα.

    Η Κριτσά έπαιξε σπουδαίο ρόλο στους απελευθερωτικούς αγώνες της Κρήτης κατά των Οθωμανών, με αποκορύφωμα τη μάχη της Κριτσάς τον Ιανουάριο του 1823 κοντά στη Λατώ, που είχε ως αποτέλεσμα την πυρπόληση του οικισμού από τους Τούρκους. Από το χωριό καταγόταν και η θρυλική Κριτσωτοπούλαπου εντάχθηκε στο αντάρτικο σώμα του Καπετάν Καζάνη και σκοτώθηκε σε μάχη.

    Στην Κριτσά εκτός από την βόλτα στα μικρά στενάκια, αξίζει να περπατήσετε στο Φαράγγι της Κριτσάς, να επισκεφτείτε τα λαογραφικά μουσεία και να θαυμάσετε τις τοιχογραφίες στα Βυζαντινά της μνημεία, με σπουδαιότερο από όλα την Παναγία Κερά. Με λίγη προσοχή θα καταλάβετε ότι εδώ γυρίστηκαν σκηνές από τις ταινίες «Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και το Δημήτρη Παπαμιχαήλ και το «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» με το Ζιλ Ντασέν και τη Μελίνα Μερκούρη.

    [widgetkit id=2468]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Λέντας

    Ο Λένταςείναι γραφικός παραθαλάσσιος οικισμός που βρίσκεται 74 χλμ νότια του Ηρακλείου, νότια της κορυφής Βίγλα των Αστερουσίων Όρεων, και ανήκει διοικητικά στην κοινότητα Μιαμούς. Αποτελεί πλέον δημοφιλές τουριστικό θέρετρο με μικρό λιμάνι, πολύ ήπια ανεπτυγμένο, που προσφέρει δυνατότητες για χαλαρές οικογενειακές διακοπές. Η πρόσβαση γίνεται κυρίως μέσω δύο ασφαλτοστρωμένων δρόμων: ο πρώτος περνάει από τα χωριά Μιαμούκαι Κρότος, σε μια διαδρομή που προσφέρει συγκλονιστική θέα στο Νοτιο Κρητικό Πέλαγος και στις ακτές του Λέντα, ο δεύτερος από το χωριό Άγιος Κύριλλος κι είναι πιο βατός.

    Η τριγύρω περιοχή είναι γεμάτη ήσυχες παραλίες που προσελκύουν ακόμη και γυμνιστές από τη δεκαετία του 1970, όπως ο Δυσκός. Η παραλία του Λέντα μπροστά στον οικισμό είναι η πιο πολυσύχναστη παραλία της περιοχής και αρκετά οργανωμένη. 

    Ο Λέντας είναι χτισμένος στην τοποθεσία της Αρχαίας πόλης Λέβην, της οποίας ερείπια βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από την παραλία. Η αρχαία Λεβήνα ήκμασε στα Ελληνορωμαϊκά χρόνια, ως επίνειο της Γόρτυνας, η οποία αυτή την περίοδο ήταν η σημαντικότερη πόλη της Κρήτης. Στα ανατολικά του Λέντα υπήρχε ιαματική πηγή με νερό, η οποία υπήρξε αφορμή για την κατασκευή ενός ιερού αφιερωμένου στον θεοποιημένο ιατρό Ασκληπιό και τη Υγεία Σώτειρα, κοντά στην είσοδο του χωριού (4ος αιώνας). Στην είσοδο του χωριού θα δείτε και τη Βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, που χτίστηκε με υλικά του ασκληπιείου.

    Ανατολικά του χωριού, απέναντι από το Ψαμιδομούρι υπάρχει ένας βράχος που από τον Λέντα θυμίζει Ελέφαντα, ενώ ακριβώς απέναντι υπάρχει μια απόκρυφη παραλία με σχετικά βραχώδη βυθό. Επίσης, ακόμη ανατολικότερα, το ακρωτήριο Τράφουλαςθυμίζει έναν κροκόδειλο και πάνω από τον οικισμό υψώνεται το ακρωτήριο του Λιονταριού που θυμίζει κεφάλι λέοντα. Έτσι, γεννήθηκε ένας μύθος που λέει ότι κάποτε μια βασίλισσα από την Αφρική ήρθε στο Λέντα με τα αγαπημένα της ζώα: λιοντάρι, κροκόδειλο και ελέφαντα. Ενθουσιάστηκε τόσο πολύ με το μέρος αυτό που όταν έπρεπε να φύγει, άφησε πίσω τα ζώα της, για να προσέχουν την γη αυτή αιώνια. Έτσι, τα ζώα αυτά παραμένουν ακόμη και σήμερα εκεί πετρωμένα, να περιμένουν καρτερικά την επιστροφή της.

    Ξενοδοχεία στον Λέντα

  • Λευκά Όρη

    Τα Λευκά Όρη είναι η μεγαλύτερη σε έκταση οροσειρά του νησιού με υψηλότερη κορυφή τις Πάχνες (2453μ.). Στην καρδιά της οροσειράς δημιουργείται η Ορεινή Έρημος, ένα σεληνιακό υψίπεδο με περισσότερες από πενήντα γυμνές κορυφές πάνω από τα 2000μ. που μοιάζουν με κώνους, οι λεγόμενοι σωροί. Στις βάσεις τους σχηματίζονται δολίνες σε μορφή ανεστραμμένου κώνου. Είναι το πιο μυστηριώδες και απόκοσμο τοπίο που μπορεί να συναντήσει κανείς στην Ελλάδα και μοναδικό σε ολόκληρο το Βόρειο Ημισφαίριο.

    Η ορειβασία στα Λευκά Όρη απαιτεί πολύ καλή φυσική κατάσταση, εμπειρία και πολύ καλό προσανατολισμό. Σε πολλά σημεία υπάρχουν καταφύγια, από όπου μπορεί κάποιος να συνεχίσει την ανάβασή του στις κοντινές κορυφές. Τα χιόνια καλύπτουν τις υψηλότερες περιοχές έως τον Ιούνιο. Στα Λευκά Όρη υπάρχουν πολλά σπήλαια, σπηλαιοβάραθρα και φαράγγια. Το διασημότερο φαράγγι είναι της Σαμαριάς στον Εθνικό Δρυμό των Λευκών Ορέων, ενώ άλλα γνωστά φαράγγια στα νότια είναι της Αράδαινας, της Τρυπητής, του Κλάδου, της Αγίας Ειρήνης, της Ίμβρου, του Καλλικράτη και στα βόρεια το Βρυσί, του Θερίσου, του Κυκλάμινου, των Μποριανών, το Κυδώνικαι άλλα.

    Στα Λευκά Όρη υπάρχουν τα βαθύτερα σπηλαιοβάραθρα της Ελλάδος, όπως ο Γουργούθακαςκαι το Λιοντάρι. Πολλά είναι και τα οροπέδια, με σημαντικότερα του Ομαλού και τα μικρότερα οροπέδια της Ανώπολης, του Ασκύφου, της Ταύρηςκαι της ΝιάτουΤα Λευκά Όρη φιλοξενούν πάρα πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας, πολλά από τα οποία είναι στενοενδημικά, δηλαδή δεν απαντώνται πουθενά αλλού, ούτε σε άλλες περιοχές της Κρήτης. Οι περιοχές κοντά στις νότιες πλαγιές καλύπτονται από δάση με κυπαρίσσια, πουρνάρια και πεύκα, ενώ περιοχές με περισσότερη υγρασία καλύπτονται από δάση με καστανιές, πλατάνια και άλλα υδρόφιλα φυτά.

    [widgetkit id=826]

    {loadposition nearestplaces}

    Τι υπάρχει στα Λευκά Όρη:
  • Λουτρό

    Το Λουτρόείναι ένα μικρό ψαροχώρι που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 71 χιλιομέτρων νότια των Χανίων, στο Ακρωτήριο Μουρί. Εδώ ήταν η θέση της αρχαίας πόλης του Φοίνικα (Κατώπολης) που εξυπηρετούσε το λιμάνι της αρχαίας Ανώπολης. Αργότερα, έγινε το χειμωνικό λιμάνι της πόλης των Σφακίων, λόγω του γεγονότος ότι ο περίκλειστος κόλπος με το μικρό νησί Φανάρι δημιουργούν ένα φυσικό λιμάνι όπου τα πλοία μπορούν να είναι ασφαλή ακόμη και σε πολύ κακές καιρικές συνθήκες.

    Μπορείτε να μείνετε στο Λουτρό και να το χρησιμοποιήσετε ως βάση για να εξορμήσετε στις γύρω παραλίες, είτε με ταξί (βάρκα), κανό ή με τα πόδια. Μπορείτε να επισκεφθείτε τη μαγευτική παραλία των Γλυκών Νερών ανατολικά του χωριού. Επιπλέον, μπορείτε να κάνετε κανό ή να περπατήσετε μέχρι τις κοντινές ανοργάνωτες βοτσαλωτές παραλίες του Τιμίου Σταυρού και στο Περβολάκι που βρίσκονται 1 χιλιόμετρο ανατολικά του Λουτρού, λίγο πριν από τα Γλυκά Νερά. Ωστόσο, εάν θέλετε να μείνετε στο Λουτρό, η μικρή παραλία του Γιαλού μπροστά από το Λουτρό και η μεγαλύτερη παραλία αμέσως μετά το ανατολικό άκρο του χωριού, ο Κέραμος, είναι μια πολύ καλή επιλογή. Μπορείτε να επισκεφθείτε τις παραλίες του κοντινού Λύκου, Φοίνικα και φυσικά τα μαγευτικά Μάρμαρα. Υπάρχουν καραβάκια που φεύγουν κάθε μέρα για Μάρμαρα και Γλυκά Νερά.

    Το Λουτρό είναι ένα μέρος για όσους θέλουν κάτι διαφορετικό και ήρεμο στις διακοπές τους. Ένα μικρό γραφικό ψαροχώρι στη νοτιοδυτική Κρήτη, που δεν έχει ακόμη αλλοιωθεί ιδιαίτερα από τον μαζικό τουρισμό. Δεν θα βρείτε μεγάλα ξενοδοχεία με πισίνες, δρόμους γεμάτους κόσμο, χλιδάτα εστιατόρια και κοσμικές παραλίες, αλλά επίσης δεν υπάρχουν καν αυτοκίνητα! Η πρόσβαση γίνεται μόνο με καραβάκι ή αν το θέλετε, με τα πόδια (1,5 ώρες πεζοπορία σε μονοπάτι από τη Χώρα Σφακίων ή στο μονοπάτι από την Ανώπολη). Υπάρχουν καθημερινά δρομολόγια πλοίων προς και από τη Χώρα Σφακίων, τη Σούγια, τη Γαύδο, τη Παλαιόχωρακαι την Αγία Ρουμέλη.

    [widgetkit id=82]

    Τι να κάνετε στο Λουτρό

    Εδώ θα βρείτε την ξεκούραση και την ειρήνη που αναζητάτε και αν θέλετε, υπάρχουν πολλά πράγματα να κάνετε. Αν είσαστε στο Λουτρό, προτιμήστε το περπάτημα στη γραφική, παρθένα εξοχή με τα βουνά, τις κοιλάδες και τα φαράγγια της. Κοντά δείτε τους δύο παλιούς κουλέδες του Λουτρού και της Καστέλαςκαι θαυμάστε τα λίγα διάσπαρτα αυτοφυή φοινικόδεντρα. Θα μπορούσατε να ανεβείτε στο όμορφο χωριό και το οροπέδιο της Ανώπολης μέσω του (κουραστικού) ανηφορικού μονοπατιού (2 ώρες). Θα μπορούσατε επίσης να εξερευνήσετε το φαράγγι της Αράδαινας, το φαράγγι της Ίμβρου και βέβαια το φαράγγι της Σαμαριάς ή να κάνετε μια ημερήσια εκδρομή με βάρκα στο νησί της Γαύδου, το νοτιότερο άκρο της Ευρώπης.

    Το χωριό πήρε το όνομά του από τα λουτρά που έχουν βρεθεί στην περιοχή και από το νερό το οποίο κατευθυνόταν στην κοντινή Ανώπολη. Ανάμεσα στα κτίρια που μπορείτε να δείτε εδώ, θα βρείτε το Δημοτικό Σχολείο στην παραλία που χρησιμοποιήθηκε από την πρώτη κυβέρνηση, το 1821 και την Παναγία του Λουτρού. Στην αρχαιότητα, οι κάτοικοι της περιοχής πίστευαν στον κρητικό Δία και τον Απόλλωνα των Δελφών. Έτσι, μερικά μέτρα μακριά από το χωριό μπορείτε να δείτε ακόμα τμήμα της αρχαίας πόλης και του ναού του Απόλλωνα. Το 1821 η καγκελαρία των Σφακίων ίδρυσε ένα νοσοκομείο στο Λουτρό, που έσωσε χιλιάδες τραυματίες μαχητές.

    Ξενοδοχεία στο Λουτρό Σφακίων

  • Μακρύγιαλος

    Ο Μακρύγιαλος βρίσκεται 58χλμ νοτιοανατολικά του Αγίου Νικολάου και 23χλμ ανατολικά της Ιεράπετρας. Είναι ένα μεγάλο παραθαλάσσιο χωριό, το οποίο βρίσκεται κοντά στην έξοδο του καταπράσινου φαραγγιού των Πεύκων. Από ένα φτωχό λιμάνι της δεκαετίας του 1950, όταν δεν υπήρχε καθόλου οδικό δίκτυο στην περιοχή, ο Μακρυγιαλός έχει γνωρίσει μια έντονη ανάπτυξη και έχει γίνει ο μεγαλύτερος τουριστικός προορισμός της περιοχής. Ουσιαστικά αποτελείται από δύο οικισμούς, του Μακρυγιαλού και της Ανάληψης, οι οποίοι έχουν πλέον ενωθεί. Στο χωριό μπορείτε να βρείτε μεγάλα και μικρά ξενοδοχεία, ταβέρνες, εστιατόρια, bar και καφετέριες, super market, φούρνο, ΑΤΜ, ιατρείο και φαρμακείο.

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Μάλια

    Τα Μάλια είναι βρίσκονται 35χλμ ανατολικά του Ηρακλείου, στις παρυφές του Όρους Σελένα. Ονομάζονται έτσι από την παράφραση της λέξης ομαλία, που σημαίνει επίπεδη περιοχή, αφού τα Μάλια βρίσκονται σε μια πολύ εύφορη πεδιάδα. Μάλιστα είναι διάσημα σε όλη την Κρήτη για τις νόστιμες μπανάνες Μαλίων που καλλιεργούνται στα θερμοκήπια της περιοχής. Η κοιλάδα διαθέτει πολλά νερά και παλιά ήταν γνωστή για τους ανεμόμυλους, που αντλούσαν το νερό στις καλλιέργειες της πατάτας.

    Πριν πολλά χρόνια τα Μάλια ήταν ένα μικρό παραδοσιακό χωριό με λίγους κατοίκους, το οποίο έχει γνωρίσει μια ραγδαία τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια και έχει εξαπλωθεί προς όλες τις κατευθύνσεις. Τα Μάλια είναι γνωστά στους τουρίστες για τις διακοπές με τα τρία s, δηλαδή sand, sea, sex (άμμος, θάλασσα, σεξ). Όντως, είναι πασίγνωστα για τη τεράστια παραλία και την πολύ έντονη νυχτερινή τους ζωή, καθώς χιλιάδες νέοι πίνουν μέχρι το πρωί στα κλαμπ της περιοχής, δυστυχώς συχνά μέχρι να παρεκτραπούν εντελώς. Νωρίς το πρωί τα Μάλια θυμίζουν βομβαρδισμένο τοπίο με τους μεθυσμένους τουρίστες, κυρίως Βρετανος, να παραπατούν και να ψάχνουν το δρόμο για το ξενοδοχείο τους.

    Στα Μάλια υπάρχουν δύο κεντρικοί δρόμοι που συναντιούνται στο κεντρικότερο σημείο της πόλης, μπροστά από τον Ναό του Αγίου Νεκταρίου. Ο ένας δρόμος είναι πεζόδρομος που συνδέει το παλιό χωριό με την παραλία και ο κάθετος του. Στον πρώτο υπάρχουν τα πολλά κλαμπ των Μαλίων, όπου επικρατεί το αδιαχώρητο τα βράδια από τους νεαρούς τουρίστες που ξεσαλώνουν. Αντίθετα, στον δεύτερο υπάρχουν πολλά καταστήματα, καφετέριες, super markets, τράπεζες, ιατρεία κλπ και τα πράγματα είναι πιο ήρεμα.

    Αξιοθέατα

    Εκτός από την ξέφρενη νυχτερινή ζωή, τα Μάλια είναι γνωστά και για τον αρχαιολογικό χώρο του τρίτου σημαντικότερου μινωικού ανακτόρου της Κρήτης που βρίσκεται στη θέση Χρυσόλακκος ή Τάρμαρος, ανατολικά του χωριού. Η ονομασία Τάρμαρος θεωρείται ότι ήταν και η ονομασία της αρχαίας πόλης της περιοχής. Στο Ανάκτορο των Μαλίων βασίλευε ο θρυλικός βασιλιάς Σαρπηδώνας, ο οποίος ήταν γιος του Δία και της Ευρώπης και αδερφός του Μίνωα. Ο Σαρπηδών κάποτε εκδιώχτηκε από τον Μίνωα και μετέβη στη Λυκία της Μικράς Ασίας, όπου θεοποιήθηκε. Αργότερα η λατρεία του μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο, όπου ταυτίστηκε με το θεό Σάραπι. Το ανάκτορο καταστράφηκε το 1700πΧ, ανοικοδομήθηκε και ξανακαστράφηκε το 1450πΧ. Στο ανάκτορο βρέθηκαν τάφοι με πολλά χρυσά αφιερώματα, μεταξύ τους και το πασίγνωστο κόσμημα με τις μέλισσες που βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου. Δυστυχώς, πριν τις ανασκαφές οι τάφοι είχαν ήδη συληθεί και κανείς δεν ξέρει πόσα υπέροχα αντικείμενα χάθηκαν. 

    Επίσης, μέσα στο παλιό χωριό μπορείτε να κάνετε βόλτα στα γραφικά στενά και να επισκεφτείτε την εκκλησία της Παναγίας της Γαλατιανής, που ονομάζεται έτσι, αφού για το κτίσιμο της χρησιμοποιήθηκε γάλα, αντί νερού, που πρόσφεραν οι βοσκοί. Επίσης, μπορείτε να δείτε τους ναούς του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, των Ταξιαρχών, του Αγίου Δημητρίου και του Ευαγγελισμού, του Αγίου Γεωργίου, της Αγίας Πελαγίας και του Αγίου Σάββα (κοντά στην ακτή). Ο Ναός του Αγίου Γεωργίου έχει πολλές παλιές τοιχογραφίες και κτίστηκε εκεί για να προστατεύει από τα ξωτικά όσους περνούσαν τη νύχτα τους κοντά. Επίσης, στο νησάκι που βρίσκεται απέναντι από την κεντρική παραλία των Μαλίων, είναι κτισμένη η εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.

    Επίσης, αν έχετε αμάξι, 15’ βόρεια από τα Μάλια υπάρχει το παραδοσιακό χωριό Κράσι με τον τεράστιο πλάτανο της πλατείας, όπου 15 άτομα στη σειρά δεν μπορούν να αγκαλιάσουν το κορμό του. Η διαδρομή περνάει μέσα από ένα ρέμα που είναι γεμάτο χαμόπρινακαι χαρουπιές. Εκεί μπορείτε να πιείτε το καφέ σας στην πλατεία, να φάτε στα ουζερί του χωριού και να περπατήσετε στα γραφικά στενά. Επίσης, στην πλατεία υπάρχει βρύση με πεντακάθαρο κρύο νερό.

    [widgetkit id=1353]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Μαργαρίτες Μυλοποτάμου

    Οι Μαργαρίτες της επαρχίας Μυλοποτάμου στο Ρέθυμνο αποτελούν ένα από τα ομορφότερα χωριά της Κρήτης. Είναι κτισμένο σε πανοραμική τοποθεσία σε υψόμετρο 300μ πάνω από καταπράσινα φαράγγια και επιβλέπει τη θάλασσα του Ρεθύμνου. Τα πολύχρωμα πετρόκτιστα σπίτια, οι επιβλητικοί ναοί και τα γραφικά σοκάκια προσελκύουν επισκέπτες από όλο το νησί. Η γειτνίαση με την Αρχαία Ελεύθερνα και το Αρχαιολογικό Μουσείο Ελεύθερνας έχει αυξήσει τον αριθμό των επισκεπτών των Μαργαριτών, οι οποίοι συνήθως σταματούν για φαγητό εδώ.

    Το χωριό έχει μεγάλη παράδοση στην αγγειοπλαστική, όπως θα αντιληφθεί κάποιος από την πρώτη στιγμή που θα πατήσει εδώ. Δεκάδες καταστήματα πωλούν ντόπια κεραμικά, όπως πιθάρια, γλάστρες, πιατέλες, με τεχνικές κατασκευής που έχουν τις ρίζες τους πίσω στη Μινωική εποχή. Το χωριό, μαζί με το Θραψανό στο Ηράκλειο, αποτελούν τα μεγαλύτερα κέντρα αγγειοπλαστικής στην Κρήτη. Όπως και στο Θραψανό, ο άργιλος (φυσικός πηλός) γύρω από το χωριό ήταν ανέκαθεν άφθονος, παρόλο που σήμερα δυστυχώς η πρώτη ύλη προέρχεται από το εμπόριο.

    Η πλούσια ιστορία ενός Κρητικού χωριού αντανακλάται στις εκκλησίες του. Έτσι και στις Μαργαρίτες, ο επισκέπτης θα δει πολλές εκκλησίες της Ενετοκρατίας. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος με τις τοιχογραφίες του 1383, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομοςτου 15ου αιώνα, η Κοίμηση της Θεοτόκου με το εντυπωσιακό καμπαναριό κι ο Άγιος Νικόλαος. Επίσης υπάρχει μοναστήρι σε λόφο πάνω από το χωριό αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και τον Άγιο Γεδεών.

    Οι Μαργαρίτες κάηκαν από τους Ενετούς λόγω της επαναστατικής δράσης των κατοίκων της το 1333. Μετά την κατάληψη της Κρήτης από τους Τούρκους, έγιναν έδρα της επαρχίας Μυλοποτάμου, ενώ το 1829 αποτέλεσαν έδρα του Κρητικού Συμβουλίου. Το 1879 έγινε έδρα του δήμου Μαργαριτών.

    [widgetkit id=2715]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Μοίρες

    Η κωμόπολη των Μοιρών βρίσκεται 50χλμ νότια του Ηρακλείου, στην καρδιά της εύφορης πεδιάδας της Μεσαράς. Οι Μοίρες πήραν το όνομα τους από τις μοίρες, δηλαδή τα μερίδια – μοιρασιές γης που είχαν δωθεί από τους Ενετούς, στους εποίκους που ήρθαν από την Πελοπόνησσο, όταν αυτή έπεσα στα χέρια των Τούρκων. Παρόμοια μοιρασιά είχε γίνει και στο Οροπέδιο Λασιθίου, του οποίου μάλιστα το όνομα προέχεται από τα Lasciti, δηλαδή τα μερίδια γης. Οι Μοίρες είναι μια σύγχρονη μικρή πόλη που αναπτύσεται συνεχώς, ενώ οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τον τουρισμό και το εμπόριο. Η θέση της στο κέντρο της εύφορης πεδιάδας έχει δώσει αυτή τη δυναμική. Το κλίμα εδώ είναι γενικά θερμό και το καλοκαίρι η θερμοκρασία ξεπερνάει πολλές φορές τους 40°C.

    Λόγω της σύγχρονης όψης της πόλης, η δόμηση είναι αρκετά άναρχη και άσχημη. Ωστόσο, αξίζει να κάνετε μια βόλτα στο παλιό χωριό με τα στενάκια. Επίσης, το Σάββατο χιλιάδες κάτοικοι από τα χωριά της Μεσαράς, έρχονται στις Μοίρες όπου πραγματοποιείται το μεγαλύτερο παζάρι – λαϊκή αγορά της Κρήτης. Από τις Μοίρες μπορείτε να επισκεφτείτε πολλά μέρη, όπως τη Ρωμαϊκή Γόρτυνα, το Μινωικό Παλάτι της Φαιστού και της Αγίας Τριάδας, τα Μάταλα, το φράγμα της Φανερωμένης, τα χωριά του Ψηλορείτη, τα άγρια Αστερούσια Όρη και άλλα.

    [widgetkit id=1358]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Μοναστήρια

    Μετά την απελευθέρωση της Αραβοκρατούμενης Κρήτης από το Νικηφόρο Φωκά το 961 μ.Χ., παρατηρήθηκε μια περίοδος πολιτισμικής αναγέννησης, γεγονός που αντανακλάται στα μνημεία της εποχής και η οποία συνεχίστηκε με εντονότερους ρυθμούς στα χρόνια της Ενετοκρατίας. Αυτήν την περίοδο ιδρύθηκαν τα περισσότερα μεγάλα και μικρά μοναστήρια, που συναντάμε σήμερα στην Κρήτη. Εκτός από τις λατρευτικές ανάγκες που υπηρετούσαν, τα περισσότερα από αυτά, διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο κατά τη διάρκεια των μεγάλων αγώνων των Κρητικών για ελευθερία, κυρίως μετά την κατάκτηση της Κρήτης από τους Οθωμανούς ως και την απελευθέρωση.

    Οι Χριστιανοί επαναστάτες δεν είχαν άλλα καταφύγια για να οργανώσουν τις πολεμικές τους επιχειρήσεις. Οι Οθωμανοί, γνωρίζοντας την υποστηρικτική δράση των μοναχών στους Χριστιανούς πολεμιστές, ισοπέδωσαν, κατέκαψαν και λεηλάτησαν τα μοναστήρια που λειτουργούσαν ως επαναστατικές εστίες. Ακόμη και σήμερα, προκαλεί δέος η ιστορία του ολοκαυτώματος της μονής Αρκαδίου το 1866 και η ηρωική απόφαση των πολιορκουμένων Χριστιανών να ανατινάξουν την πυριτιδαποθήκη. για να μην πέσουν στα χέρια των Οθωμανών. Αντίστοιχες ιστορίες έχουν να διηγηθούν σχεδόν όλα τα μοναστήρια της εποχής.

    [widgetkit id=1194]

    Χάρτης

  • Μουσεία και Συλλογές

    Ο πλούτος του νησιού σε αρχαιολογικούς θησαυρούς, αναδεικνύεται μέσα από τα αρχαιολογικά μουσεία του και τις δεκάδες αρχαιολογικές συλλογές που φιλοξενούνται σ’ αυτά. Τα πολυάριθμα ιστορικά μουσεία προσφέρουν μια σύνθετη εικόνα της ιστορίας και της τέχνης της Κρήτης από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους ως τον 20ο αιώνα. Αξιόλογες είναι και οι συλλογές πολεμικού και αρχειακού υλικού, που έχουν σκοπό τη διατήρηση της μνήμης για τον αντιστασιακό αγώνα των Κρητικών, από την Οθωμανική Εποχή ως και την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μουσεία και συλλογές που αναδεικνύουν τη ζωή και το έργο μεγάλων Κρητών συγγραφέων, καλλιτεχνών και πολιτικών βρίσκονται σε όλη την Κρήτη. Τα περισσότερα όμως μουσεία στην Κρήτη είναι αφιερωμένα στη ζωή των Κρητικών του προηγούμενου αιώνα, εκθέτοντας κυρίως αντικείμενα από την αγροτική παράδοση. 

      Χάρτης

  • Μπαλί

    Το παραθαλάσσιο τουριστικό θέρετρο Μπαλί βρίσκεται σε ένα μεγάλο κόλπο 30χλμ ανατολικά από το Ρέθυμνοκαι 43χλμ δυτικά από το Ηράκλειο. Δίπλα από το Μπαλί περνάει η Εθνική Οδός Ηρακλείου- Ρεθύμνου, κάνοντας την πρόσβαση από οποιοδήποτε μέρος του νησιού πολύ εύκολη. Είναι ιδανικό για ήρεμες διακοπές, για οικογένειες και ζευγάρια. Το Μπαλί έχει τέσσερις κόλπους, στους οποίους σχηματίζονται παραλίες με άμμο και πράσινα νερά. Οι παραλίες είναι σχεδόν πάντα ήρεμες, καθώς ο προσανατολισμός τους είναι δυτικός. Όλες είναι κατάλληλες για παιδιά και καλά οργανωμένες. Επίσης, μέσα στη θάλασσα υπάρχουν αρκετές πηγές που δροσερεύουν το νερό.

    Το Μπαλί είναι χτισμένο στην τοποθεσία της αρχαίας πόλης Αστάλης, η οποία ήταν λιμάνι της Αξού. Η Αστάλη είναι συνδεδεμένη με την πόλη στην οποία σταματούσε ο θρυλικός γίγαντας της Κρήτης, ο Τάλως. Γι’αυτό και τα βουνά νότια του χωριού ονομάζονται Ταλαία Όρη. Κατά την Ενετοκρατία το όνομα παραφράστηκε σε Ατάλη, όνομα που ακόμη φέρει η κοντινή Μονή του Μπαλή ή της Ατάλης (1635). Το σημερινό του όνομα το Μπαλί το οφείλει στους Οθωμανούς. Balli στα Τούρκικα σημαίνει «μέλι» και η περιοχή ονομάστηκε έτσι ίσως επειδή είχε πολλά μελίσσια. Κατά μια άλλη άποψη το όνομα του ψαροχωρίου προέρχεται από την τουρκική λέξη ballik, που σημαίνει ψάρι.

    Σήμερα το Μπαλί είναι ένα σύγχρονο τουριστικό θέρετρο, με μεγάλη ποικιλία από ταβέρνες, εστιατόρια, μικρά μαγαζιά, σχολές καταδύσεων, μπαρ, όπως επίσης και ιατρείο και φαρμακείο. Επίσης, λεωφορεία από το Ηράκλειο και το Ρέθυμνο σταματούν στο Μπαλί. Από το λιμάνι ξεκινούν κρουαζιέρες με καΐκι για το Ρέθυμνο, οι οποίες περνούν από μια μοναδική ακτογραμμή με πανέμορφες σπηλιές και σχηματισμούς βράχων. 

    Ξενοδοχεία στο Μπαλί

  • Μυθολογία

    Η ιστορία της Κρήτης είναι αιωνόβια και θα πρέπει να ανάγεται στους πρώτους μύθους και θρύλους. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Δίας, ο πατέρας των θεών και των ανθρώπων, γεννήθηκε στην Κρήτη, όπου αργότερα μυστικά ζευγάρωσε με την όμορφη νύμφη Ευρώπη, η οποία έδωσε το όνομά της στην ήπειρό μας. Ήταν εδώ που για πρώτη φορά ο πολυμήχανος τεχνίτης Δαίδαλος, ο κατασκευαστής του διάσημου Λαβύρινθου, αγνόησε το νόμο της βαρύτητας και πέταξε μακριά με το γιο του Ίκαρο.

    Η Κρητική μυθολογία έχει μια μοναδική ομορφιά, αισθητικού πλούτου, η οποία την έχει κάνει αγαπημένη σε όλο τον κόσμο. Η Κρητική μυθολογία βρίσκεται βαθιά στις ρίζες των αρχαιολογικών θησαυρών που μπορείτε να θαυμάσετε στα πολλά μουσείακαι στους αρχαιολογικούς χώρους του νησιού. Οι μύθοι είναι στενά συνδεδεμένοι με την πραγματική ιστορία του νησιού.

  • Νεάπολη

    Η Νεάπολη βρίσκεται περίπου 54χλμ ανατολικά του Ηρακλείουκαι 15χλμ δυτικά του Αγίου Νικολάου, σε μια κοιλάδα καταπράσινη με πυκνούς ελαιώνες, από όπου περνάει ο κεντρικός δρόμος που συνδέει το Ηράκλειο με τον Άγιο Νικόλαο. Είναι μια ήρεμη πόλη με πολλά όμορφα κτίρια, περιποιημένους κήπους, παλιές εκκλησίες και αρκετά αξιοθέατα. Η πόλη κατά την Ενετοκρατία ήταν ένα μικρό χωριό με το όνομα Καρές, που σημαίνει καρυδιές στην Κρητική διάλεκτο. Το χωριό Καρές καταστράφηκε και κτίστηκε εξαρχής από τους Ενετούς, οι οποίοι το ονόμασαν Καινούργιο Χωριό. Το Καινούργιο Χωριό κατά την Τουρκοκρατία αναπτύχθηκε πολύ και εξελίχθηκε σε μια σπουδαία πόλη με εξαίρετη ρυμοτομία, καθώς κατείχε στρατηγική θέση στο μέσο του περάσματος από το Ηράκλειο στο Λασίθι. Μάλιστα ως το 1904 ήταν η πρωτεύουσα του νομού Λασιθίου και γι’αυτό ακόμη και σήμερα πολλές υπηρεσίες του νομού στεγάζονται εδώ.

    Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη μεταφορά της πρωτεύουσας στον Άγιο Νικόλαο, η Νεάπολη παραγκωνίστηκε από το κράτος και οι νέοι κάτοικοι την εγκατέλειψαν για να κυνηγήσουν την τύχη τους στις μεγάλες πόλεις. Την ακμή της πόλης θυμίζουν ακόμη τα ιδιαίτερα όμορφα κτίρια του Πρωτοδικείου, που ήταν το διοικητήριο του Νομού Λασιθίου, το Νοσοκομείο (παλιό γυμνάσιο) και η Μητρόπολη Πέτρας, ενώ αξίζει να επισκεφτείτε το λαογραφικό μουσείο και το υπέροχο κτίριο του παλιού ορφανοτροφείου, που στεγάζει αρχαιολογική συλλογή και την Ηλιάκειο Δημοτική Βιβλιοθήκη.

    Επίσης στην πόλη υπάρχουν όμορφες εκκλησίες, με μεγαλύτερη το Μητροπολιτικό Ναό της Μεγάλης Παναγιάς, που κτίστηκε στη θέση παλαιότερης μονής και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος στην Κρήτη. Άλλη εκκλησία σε κοντινή απόσταση είναι ο Άγιος Γεώργιος. Το 1770, οι Τούρκοι με αφορμή την επανάσταση του Δασκαλογιάννη, μπήκαν την ώρα του εσπερινού στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και κατέσφαξαν τον ιερέα και όλο το εκκλησιάσμα και από τότε ακούεται "Αι Γιώργης ο καταματωμένος". Επίσης, αξίζει να περπατήσετε στα στενάκια της συνοικίας Αγίου Δημητρίου, να δείτε το παλιό υδραγωγείο και το Σεράι του Αδοσίδη Πασά. Επίσης, μπορείτε να περπατήσετε νότια του χωριού, στο πανέμορφο δάσος του Πασχαλίγο με τους παλιούς νερόμυλους όπου είχε τον πύργο του ο Ενετός φεουδάρχης Pasqualigo.

    Στη Νεάπολη μπορείτε να απολαύσετε το φαγητό σας ή τον καφέ σας στην μεγάλη πλατεία. Επίσης, η πόλη φημίζεται για την παραγωγή σουμάδας, του γλυκού ποτού που παρασκευάζεται από αμύγδαλο και προσφέρεται στην Κρήτη σε όλες τις μεγάλες χαρές. Σε κοντινή απόσταση από το χωριό, στο λόφο του Αγίου Αντωνίου, έχουν ανακαλυφθεί τα ερείπια της Αρχαίας Δρήρου. Η Δρήρος μετά την κάθοδο των Δωριέων αποτέλεσε σημαντική πόλη, καθώς μπορούσε να ελέγχει το φυσικό πέρασμα από το Λασίθι στην Κεντρική Κρήτη. Το σημαντικότερο μνημείο είναι ο ναός του Δελφίνιου Απόλλωνα, ο μοναδικός στην Κρήτη, όπου βρέθηκαν τα χάλκινα αγάλματα του Απόλλωνα, της Άρτεμης και της Λητούς, που βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.

    Η ιστορία του Ναού της Μεγάλης Παναγίας

    Σύμφωνα με την παράδοση το 1819 μια τριμελής επιτροπή πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει έκδοση φιρμανίου για την ανέγερση το Ναού στον τόπο που υπήρχε ερειπωμένος στο όνομα της Θεοτόκου (στη θέση του σημερινού Ναού της Παναγίας). Αντί του φιρμανίου δόθηκε από τα γραφεία της Μεγάλης Βεζυρίας σφραγισμένος φάκελος με τη διαταγή να τον παραδώσουν στον Τούρκο Διοικητή Ηρακλείου. Ο Διοικητής άνοιξε το φάκελο και αμέσως οδήγησε την Επιτροπή στις φυλακές Ηρακλείου, αφού ο φάκελος περιείχε διαταγή των Ανακτόρων να καταδικαστεί η επιτροπή σε θάνατο. Η επιτροπή δεν πρόλαβε να απαγχονιστεί καθώς μια μέρα πριν την καθορισμένη ημερομηνία, ο δήμιος έπαθε συγκοπή και πέθανε. Μαθαίνοντας τα νέα ο Διοικητής το θεώρησε κακό οιωνό και έτσι αποφάσισε να δώσει στην επιτροπή την άδεια ανέγερσης του Ιερού Ναού, εντός 40 ημερών μόνο.

    Η επιτροπή μετέβη στη Νεάπολη και ο χριστιανικός κόσμος από τις γύρω επαρχίες προσέφερε πρόθυμα την προσωπική του εργασία. Ήταν τόσο μεγάλη η προσέλευση των πιστών για βοήθεια, ώστε οι πέτρες από το λατομείο μέχρι την Εκκλησία μεταφέρονταν από χέρι σε χέρι. Υπήρξε γενικός συναγερμός, άλλοι έκτιζαν, άλλοι πελέκαγαν, άνδρες και γυναίκες βοηθούσαν για την πραγματοποίηση του ιερού σκοπού. Πράγματι, εντός της προθεσμίας των 40 ημερών ο Ναός ήταν έτοιμος και έγιναν τα εγκαίνια από τον Εθνομάρτυρα Επίσκοπο Πέτρας Ιωακείμ, ο οποίος δολοφονήθηκε από τους Τούρκους το 1821.

    [widgetkit id=1355]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Νερόμυλοι και Μυλοτόπια

    Στη Δυτική Κρήτη, όπου οι βροχοπτώσεις είναι περισσότερες, συναντάμε συχνά νερόμυλους όπου άλεθαν παλιά τα σιτηρά. Ωστόσο, η έλλειψη τρεχούμενου νερού στην Ανατολική Κρήτη, έστρεψε τους κατοίκους στην εκμετάλλευση του ανέμου. Έτσι, στην Ανατολική Κρήτη συναντάμε πολλές συστάδες από ανεμόμυλους, τα μυλοτόπια. Το μυλοτόπι της Αμπέλου στο Οροπέδιο Λασιθίου είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα, ενώ πολλά μυλοτόπια συναντάμε στο ορεινό Μιραμπέλο. Εκτός από το άλεσμα των σιτηρών, η ανάγκη άντλησης νερού για την άρδευση των μεγάλων καλλιεργούμενων περιοχών ώθησε τους Λασιθιώτες να εμπνευστούν την κατασκευή ελαφριών ανεμόμυλων για να αντλούν νερό από πηγάδια, που ακόμη και σήμερα γυρνούν στα οροπέδια του Λασιθίου και της Ζίρου.

    Το Οροπέδιο Λασιθίου στα μέσα του προηγούμενου αιώνα διέθετε περίπου 12.000 μεταλλικούς ανεμόμυλους, όντας το πρώτο μεγάλο αιολικό πάρκο στον κόσμο με ισχύ περίπου 5MW.

  • Νησίδα Άγιοι Πάντες

    Ακριβώς απέναντι από το λιμάνι του Αγίου Νικολάου βρίσκεται η νησίδα Άγιοι Πάντες, η οποία παίρνει το όνομά της από το ομώνυμο εκκλησάκι. Κατά την εορτή του ναού (56 μέρες μετά το Πάσχα) δεκάδες κάτοικοι της πόλης περνούν στο νησί με τα καραβάκια για να πάρουν μέρος στην δοξολογία. Δίπλα στο ναό των Αγίων Πάντων υπάρχει θολωτό κτίσμα που ανάγεται στην εποχή της Ενετοκρατίας

    Στο νησί υπάρχουν διάσπαρτα πολεμικά κτίσματα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το νομό Λασιθίου κατείχαν οι Ιταλοί. Υπάρχουν πολλές στρογγυλές βάσεις για τα κανόνια των Ιταλών, ενώ σε αρκετά σημεία συναντάμε οχυρωματικά έργα. Στην ανατολική πλευρά υπάρχει κι ένα παρατηρητήριο.

    Το νησί, μαζί με διπλανό Μικρονήσι, αποτελούν φυσικούς κυματοθραύστες που προστατεύουν τον Άγιο Νικόλαο από τον έντονο κυματισμό. Επίσης στο νησάκι έχει μεταφερθεί υβρίδια αγριμιών (Κρητικών αιγαγρων)για την προστασία τους. Περίπου στο κέντρο του νησιού υπάρχει μια μοναδική μικροσκοπική παραλία με άμμο.

    Ευχαριστούμε θερμά το Λεωνίδα Κλώντζα για τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες

    [widgetkit id=1995]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Νησίδα Μικρονήσι ή Φανάρι

    Απέναντι από τη πόλη του Αγίου Νικολάου βρίσκονται δύο νησάκια: των Αγίων Πάντων και το μικρότερο Μικρονήσι ή Φανάρι. Το Μικρονήσι χωρίζεται από τους Αγίους Πάντες από ένα στενό κανάλι θάλασσας και παίρνει το δεύτερο όνομά του Φανάρι από τον φάρο που υπάρχει ακόμη.

    Το νησί, όπως και οι Άγιοι Πάντες, είναι γεμάτο καταφύγια και χαρακώματα από την περίοδο της Ιταλογερμανικής κατοχής. Το νησί γύρω γύρω έχει πολλές σπηλιές, ενώ στη μικρή αποβάθρα που υπάρχει για δένουν οι βάρκες υπάρχει μια μικρή παραλία σε ένα μικρό λάξευμα.

    {loadposition nearestplaces}

  • Νησίδες

    Η Κρήτη είναι περιτριγυρισμένη από περισσότερα από 80 νησάκια. Η Γαύδος, το νοτιότερο έδαφος της Ευρώπης, κατοικείται και έχει πολλά καταπληκτικά πράγματα για να ανακαλύψετε. Η Χρυσήείναι το πιο εξωτικό νησί της Κρήτης, με κρυστάλλινα καταγάλανα νερά και άσπρη άμμο, θυμίζοντας την Καραϊβική. Το Κουφονήσι, επίσης έχει πολύ ωραίες παραλίες και σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους και, ευτυχώς, είναι εντελώς άγνωστο στους επισκέπτες. Εκτός από αυτά, υπάρχουν και άλλα νησάκια όπως η Θοδωρού(καταφύγιο για το Κρητικό αγρίμι), η Ντία, τα Παξιμάδια, οι Διονυσάδεςκαι άλλα πολλά.

    Χάρτης

  • Νήσος Κουφονήσι (Λεύκη)

    Το Κουφονήσι ή Λεύκη είναι ένα μικρό νησί του Νότιου Κρητικού Πελάγους, 3.5 μίλα νότια του Ακρωτηρίου Γούδουρα και 10 μίλια νοτιοανατολικά του Μακρύγιαλου. Το νησί έχει μήκος περίπου 6χλμ, 5.5χλμ πλάτος και καταλαμβάνει έκταση 5.25 χλμ². Το Κουφονήσι είναι το μεγαλύτερο νησί ενός συμπλέγματος 5 νησιών: Κουφονήσι, Μακρουλό, Στρογγυλό, Τράχηλας και Μάρμαρα.  Το όνομα "Λεύκη" απόδίδεται στην λευκή ανταύγεια των ασβεστόλιθων και της μάργας, ενώ το σημερινό όνομα, Κουφονήσι, λέγεται ότι οφείλεται στα πολλά κοιλώματα και τις σπηλιές που έχουν δημιουργηθεί από την θάλασσα και τη βροχή, σμιλεύοντας τα μαλακά πετρώματα. Μια άλλη εκδοχή όμως θέλει το όνομα να έρχεται από τα πολλά "κουφά" στο νησί, όπως λένε οι Κρητικοί τα ποντίκια. Το νησί δεν κατοικείται σήμερα, αλλά είναι γεμάτο από ερείπια ανθρώπινης δραστηριότητας που αρχίζει από τους Πρωτομινωικούς χρόνους και φθάνουν μέχρι τα μεταβυζαντινά χρόνια. Οι ντόπιοι αρέσκονται να αποκαλούν το Κουφονήσι τους ως την Δήλο της Κρήτης, λόγω των σημαντικών αρχαιοτήτων που έχουν βρεθεί.

    Στο νησάκι υπάρχουν πολύ ωραίες αμμουδερές παραλίες και το μεγαλύτερο μέρος του είναι σκεπασμένο με λεπτή άμμο και το τοπίο δεν διαφέρει πολύ από μια αφρικανική έρημο. Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει την ομορφιά των λευκών πετρωμάτων δίπλα στο απέραντο γαλάζιο και να απολαύσει την ηρεμία της φύσης κολυμπώντας στα γαλαζοπράσινα νερά του. Οι εναλλαγές του τοπίου διατηρούν σε εγρήγορση το μάτι, μεταφέροντας το βλέμμα από τις απότομες βραχώδεις ακτογραμμές, στις σπηλαιώσεις των λευκοκίτρινων μαργών και τις αένα μεταβαλλόμενες αμμοθίνες. Η βλάστηση που επικρατεί είναι χαμηλή, θαμνώδης και στεπική με σπάνια είδη για τον ελληνικό και κρητικό χώρο. Χαρακτηριστικό είναι το ηλιάνθεμο (Helianfhemmum stipulalum), το Lygeum spartum (αγρωστώδες της βορείου Αφρικής) το Austragalus peregrinus (χαρακτηριστικό της νότιας μεσογείου) και το σπάνιο Erodium classifolium που βρίσκεται στο βορειότερο σημείο εξάπλωσής του. 

    teaser

    Στα βόρεια του νησιού, υπάρχει η όμορφη μικρή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, του προστάτη των ναυτικών της περιοχής. Μέχρι το 1976, στο νησί υπήρχαν αιγοπρόβατα που έφερναν οι βοσκοί, ενώ δεν αναφέρεται κανείς οικισμός στο νησί κατά τα νεότερα χρόνια. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’70, στο νησί καλλιεργούνταν με σιτηρά. Σήμερα το νησί αποτελεί καταφύγιο των ψαράδων στους δυνατούς ανέμους και τη θαλασσοταραχή του Νότιου Κρητικού Πελάγους.

    Τα τελευταία χρόνια αναγνωρίστηκε και μελετήθηκε ο πλούτος της ιστορίας και του περιβάλλοντος του. Η γνώση αυτή και η ομορφιά των νησιών προσφέρονται σήμερα στον επισκέπτη ώς ένα πανάκριβο δώρο που απαιτεί σεβασμό και προστασία. Η πρόσβαση γίνεται με καραβάκι από το Μακρύγιαλο, όταν ο καιρός το επιτρέπει, αλλά το κοντινότερο έδαφος της Κρήτης είναι ο Γούδουραςκαι ο Αθερινόλακκος (3 μίλια). Αν έχετε δική σας βάρκα, πρέπει να είσαστε πολύ προσεκτικοί γιατί το νησί περιτριγυρίζεται από πάρα πολλές ξέρες, κάνοντας το πραγματικό "ναρκοπέδιο" για τα σκάφη.

    Η περιδιάβαση στο νησί είναι ευκολότερη και γρηγορότερη μέσω των μονοπατιών που υπάρχουν , η μέγιστη απόσταση δεν ξεπερνά τη μια ώρα περπάτημα, ενώ καλό είναι ο επισκέπτης να έχει μαζί του πόσιμο νερό, καθώς και οτιδήποτε χρειάζεται για μια ημέρα σε ένα ζεστό, ξηρό μέρος, χωρίς σκιά και χωρίς καμία υποδομή.

  • Ξενοδοχεία

    Υψηλές υπηρεσίες φιλοξενίας και διαμονής σε άριστα διαμορφωμένους χώρους, ιδιωτικές μαρίνες, πισίνες, γυμναστήρια, συνεδριακοί χώροι, κέντρα θαλασσοθεραπείας και spa, εστιατόρια με εκλεπτυσμένες γεύσεις και εξειδικευμένο προσωπικό, ικανοποιούν τις ανάγκες των πλέον απαιτητικών επισκεπτών.

  • Οδός 25ης Αυγούστου

    Ο ομορφότερος δρόμος στο Ηράκλειο είναι (και ήταν ανέκαθεν) η οδός με τα υπέροχα νεοκλασικά κτίρια, την Ενετική Λότζια και το ναό του Αγίου Τίτου που συνδέει το Ενετικό λιμάνι με την πλατεία των λιονταριών. Αυτή είναι η Οδός 25ης Αυγούστου. Κατά την Ενετοκρατία λεγόταν Ρούγα Μαΐστρα, ενώ αργότερα οι Οθωμανοί την ονόμαζαν Βεζίρ Τσαρσί. Ωστόσο, μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ονομασία που πήρε αργότερα ήταν Οδός Πλάνης, λόγω των υπέροχων νεοκλασικών που παραπλανούσαν τους επισκέπτες δίνοντας μια ψεύτικη εικόνα για το Μεγάλο Κάστρο (Ηράκλειο), το οποίο από ‘κει και πέρα ήταν γεμάτο φτωχογειτονιές και μαχαλάδες.

    Το σημερινό όνομα της το πήρε από τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν εδώ στις 25 Αυγούστου 1898, την ημέρα εορτής του Αγίου Τίτου, όταν ο Οθωμανικός όχλος έσφαξε εκατοντάδες χριστιανούς Κρητικούς, 17 Άγγλους στρατιώτες και τον υποπρόξενο της Αγγλίας Λυσίμαχο Καλοκαιρινό, ενώ όλα τα σπίτια και τα καταστήματα των Χριστιανών της πόλης λεηλατήθηκαν. Αφορμή υπήρξε η παράδοση του τελωνείου Ηρακλείου στην αγγλική φρουρά στο πλαίσιο της μετάβασης στην Αυτόνομη Κρητική Πολιτεία, με την εποπτεία των Μεγάλων Δυνάμεων. Αυτή η τραγική κατάληξη είχε αποτέλεσμα να αποδεχτούν οι Μεγάλες Δυνάμεις το επίμονο αίτημα των Κρητικών για την οριστική απομάκρυνση του Οθωμανικού Στρατού από την Κρήτη και να ανοίξει ο δρόμος για την Ένωση με την Ελλάδα.

    [widgetkit id=2168]

    Find nearby hotels

    {loadposition nearestplaces}

  • Οθωμανική Περίοδος (1669 - 1898)

    Τον 17ο αιώνα και αφού οι Οθωμανοί είχαν εξασφαλίσει τη διατήρηση της Κωνσταντινούπολης στα χέρια τους, έστρεψαν το βλέμμα τους σε νέες κατακτήσεις. Η Κρήτη απέκτησε κεντρικό ρόλο στην επεκτατική τους πολιτική, λόγω της στρατηγικής της θέσης στη Μεσόγειο. Μετά από σκληρές μάχες, οι Οθωμανοί το 1645 κατάφεραν να καταλάβουν τα Χανιάκαι το 1646 το Ρέθυμνο, αλλά το τελευταίο οχυρό, το Μεγάλο Κάστρο του Χάνδακα, παρέμεινε στα χέρια των Ενετών ως το 1669, όταν έπεσε από προδοσία μετά από 21 χρόνια πολιορκίας. Η παράδοση του Χάνδακα στους Οθωμανούς ήταν η αρχή μιας μαρτυρικής περιόδου για τους κατοίκους του νησιού.

    Η σκληρή στάση των Οθωμανών απέναντι στο ντόπιο πληθυσμό οδήγησε τους Κρητικούς σε πολυάριθμες επαναστάσεις. Ειδικά με την απελευθέρωση της «Μητέρας Ελλάδας», μετά από αιώνες σκλαβιάς, οι Κρητικοί με περισσότερο πείσμα και αποφασιστικότητα μάχονταν για την ελευθερία τους. Κυρίως με την περίοδο της Μεγάλης Επανάστασης του 1866-69, με σημαντικότερα γεγονότα τα ολοκαυτώματα του Αρκαδίουκαι του Λασιθίου, η ελευθέρωση φαινόταν πιο κοντά από ποτέ. Χρειάστηκαν ακόμη μερικά δύσκολα χρόνια για να οδηγηθεί η Κρήτη στην αυτονομία της το 1898 και στην Ένωση με την Ελλάδα το 1913.

    Η 21ετής πολιορκία του Χάνδακα από τους Οθωμανούς (1648-1669) αποτελεί τη μεγαλύτερη σε διάρκεια πολιορκία στην παγκόσμια ιστορία.

  • Οι Κουλέδες του Φόδελε

    Η περιφέρεια του χωριού Φόδελε είναι γεμάτη από Κουλέδες (κουλές = φρούριο στα Τουρκικά), έχει δε τους περισσότερους από κάθε άλλο χωριό της Κρήτης, πράγμα που δηλώνει την στρατηγική θέση της περιοχής. Το πέρασμα του Φόδελε, οι Τούρκοι ήθελαν να το ελέγχουν απόλυτα και συγχρόνως να επιτηρούν τον όρμο του (σημερινή παραλία Φόδελε), όπου συχνά προσορμίζονταν ελληνικά πλοία για την υποστήριξη των επαναστατών.

  • Οι Κρήνες του Ηρακλείου

    Κατά την Ενετοκρατία, μέσα στο Μεγάλο Κάστρο υπήρχαν πηγάδια, αλλά η έλλειψη τρεχούμενου πόσιμου νερού ήταν ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα. Ο Ενετός Μοροζίνι κατάφερε να δώσει οριστικό τέλος στο πρόβλημα αυτό κατασκευάζοντας ένα τεράστιο υδραγωγείοπου μετέφερε νερό από τις πηγές του Γιούχτα μέσα στην καρδιά της πόλης, στα σημερινά Λιοντάρια. Μετά την κατάκτηση του νησιού από τους Οθωμανούς, κτίστηκαν πολλές κρήνες για να δροσίζονται οι περαστικοί. Ήταν φιλανθρωπικές κρήνες (σεμπίλια), όμως τα περισσότερα δυστυχώς καταστράφηκαν μετά την αποχώρηση των Οθωμανών από το νησί.

  • Οι μεγάλες πορείες

    Η εξερεύνηση των πεζοπορικών μονοπατιών της Κρήτης είναι ένας από τους πιο πρόσφορους τρόπους για να δει κανείς την εξαιρετική φυσική ομορφιά του νησιού. Με εκατοντάδες χιλιόμετρα διαδρομών, δεκάδες διαδρομές που ταιριάζουν σε όλα τα επίπεδα φυσικής κατάστασης και εμπειρίας σας περιμένουν. Περπατήστε μια από τις προτεινόμενες μας ημερήσιες πορείες ή προγραμματίστε μια πολυήμερη πεζοπορία μέσα από τις προστατευμένες περιοχές, όμορφα δάση και εκπληκτικά θαλασσινά τοπία.

    Οι Μεγάλες Πορείες της Κρήτης είναι μια μικρή συλλογή από εξαιρετικές διαδρομές που προσελκύουν πεζοπόρους από όλο τον κόσμο που θέλουν να γνωρίσουν τα υπέροχα ορεινά και απόκοσμα τοπία του νησιού. Μικρές και μεγάλες πεζοπορίες μπορείτε να ανακαλύψετε παντού στο νησί και να τις εντάξετε στο πρόγραμμά σας.

    Περπατήσετε οποιοδήποτε μονοπάτι ξεχωριστά κατεβάζοντας τις πορείες για την συσκευή σας GPS 

    1. Φαράγγι Σαμαριάς

    Κατεβείτε το διασημότερο πεζοπορικό φαράγγι της Ευρώπης στον εθνικό δρυμό των Λευκών Ορέων και ανακαλύψτε γιατί χιλιάδες επισκέπτες του νησιού έχουν ως αποκλειστικό λόγο του ταξιδιού τους στην Κρήτη τη Σαμαριά. Το φαράγγι έχει μήκος περίπου 15χλμ και η διάσχισή του από το Ξυλόσκαλοως την παραλία της Αγίας Ρουμέλης διαρκεί 4-7 ώρες, ανάλογα με την ταχύτητά σας. Από την Αγία Ρουμέλη θα πρέπει να πάρετε καραβάκι για την Παλαιόχωραή τη Χώρα Σφακίων, καθώς δε φτάνουν δρόμοι ως εδώ.

    2. Ανάβαση στην κορφή της Κρήτης

    Κατακτήστε τον επιβλητικό Ψηλορείτηπατώντας στην ψηλότερη κορυφή της Κρήτης στα 2456μ. Από τα πανάρχαια χρόνια οι κάτοικοι της Κρήτης ανέβαιναν ως την ιερή κορυφή για να προσφέρουν τάματα στους θεούς τους. Η θρησκευτική παράδοση συνεχίζεται ακόμη και σήμερα, καθώς στο ψηλότερο σημείο έχει κτιστεί ο ναός του Τιμίου Σταυρού. Το συντομότερο μονοπάτι ως την κορυφή ξεκινάει από το Λάκκο του Μιγερού κοντά στα Λιβάδια (2-3 ώρες ανάβαση).

    3. Νότια Παράλια Λευκών Ορέων

    Εξερευνήστε ένα από τα μαγευτικότερα, αλλά και πιο απαιτητικά, τμήματα του Ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4 το οποίο προσφέρει αμέτρητες εναλλαγές τοπίων. Ξεκινήστε την πρώτη μέρα από την Σούγιαπρος τα ανατολικά, όπου μετά από αρκετά κουραστική πεζοπορία περνάμε από τα μαγευτικά Δώματακαι στη συνέχεια τερματίζουμε στην Αγία Ρουμέλη, στην έξοδο του φαραγγιού της Σαμαριάς, όπου και διανυκτερεύουμε. Την επόμενη ημέρα πεζοπορούμε προς το πευκόδασος του Αγίου Παύλου στη Σελούδα, περνάμε την έξοδο του φαραγγιού της Αράδαινας και φτάνουμε στο γραφικό Λουτρόγια την δεύτερη νύχτα μας. Την τρίτη ημέρα περπατάμε προς τη Χώρα Σφακίων, αφού πρώτα περάσουμε από την πανέμορφη παραλία των Γλυκών Νερών.
    3 μέρες

    Μέρα 1

    Μέρες 2-3

    4. Φαράγγι Ρίχτη

    Ανακαλύψτε μια καταπράσινη όαση στην ξηροθερμική ανατολική Κρήτη και αφεθείτε στην μαγεία του καταρράκτη του Ρίχτη, ύψους 20μ, κάνοντας ένα δροσιστικό μπάνιο στη λιμνούλα του. Ξεκινήστε νωρίς από τα Έξω Μουλιανά, περάστε τη γέφυρα του Λαχανά και μπείτε στη "ζούγκλα" του φαραγγιού του Ρίχτη. Στην πορεία παρατηρήστε τους ερειπωμένους νερόμυλους που χρησίμευσαν κατά το παρελθόν για το άλεσμα των σιτηρών.

    5. Ελαφονήσι - Σούγια

    Απολαύστε τη διαδρομή με τα ωραιότερα παραλιακά τοπία που μπορείτε να βρείτε στη Δυτική Κρήτη με χρώματα που εξαντλούν την χρωματική παλέτα του γαλάζιου. Ξεκινήστε το πρωί από την εξωτική παραλία του Ελαφονησίου, περάστε το προστατευόμενο Κεδρόδασοςκαι αφού διασχίσετε το ακρωτήρι του Κριού, καταλήξτε για την πρώτη σας νύχτα στη γραφική Παλαιόχωρα. Το επόμενο πρωί περπατήστε ανατολικά το δρόμο ως την παραλία Γιαλισκάρικαι στη συνέχεια ανηφορίστε το μονοπάτι που καταλήγει στην αρχαία Λισσόμε το ασκληπιείο της. Στη συνέχεια διασχίστε το φαράγγι Σκευρωτόπου καταλήγει στη υπέροχη Σούγια.
    2 μέρες

    Μέρα 1

    Μέρα 2

    6. Δάσος του Ρούβα

    Ανακαλύψτε το σημαντικότερο οικοσύστημα της Κεντρικής Κρήτης, φτάνοντας στην καρδιά του πρινοδάσους του Ρούβα. Ξεκινήστε από τη Λίμνη του Ζαρού και ανηφορίστε στο καταπράσινο φαράγγι του Γάφαρη με τους μικρούς καταρράκτες. Το μονοπάτι οδηγεί στον ναό του Αγίου Ιωάννη, μέσα σε ένα μοναδικό τοπίο με πλατάνια, ξύλινους πάγκους και πηγές. Αφού περιηγηθείτε στο δάσος, επιστρέψτε στο Ζαρό από το ίδιο μονοπάτι.

    7. Διάσχιση Ορεινής Ερήμου στα Λευκά Όρη

    Η πλέον μυστηριακή και απαιτητική διαδρομή στην Κρήτη είναι το μονοπάτι Ε4 που διασχίζει την Ορεινή Έρημο των Λευκών Ορέων από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Η πορεία χρειάζεται συνήθως 4 μέρες που συνοδεύονται από 3 ενδιάμεσες διανυκτερεύσεις στα καταφύγια του Καλλέργη, στο Κατσιβέλικαι της Ταύρης. Η πορεία θα σας αφήσει στην μνήμη χαραγμένες απίστευτες εικόνες από ένα ανεπανάληπτα σεληνιακό τοπίο. Το υψίπεδο της ορεινής ερήμου έχει χιόνι σχεδόν το μισό χρόνο, έτσι η καλύτερη εποχή για να πάτε είναι το φθινόπωρο και το καλοκαίρι.

    8. Το φαράγγι των Νεκρών

    Πρόκειται για ένα εξαιρετικά όμορφο φαράγγι στην Ανατολική Κρήτη με ψηλά τοιχώματα γεμάτα με σπηλιές. Αυτές οι σπηλιές φιλοξένησαν τάφους της μινωικής εποχής με ευρήματα μεγάλης αρχαιολογικής αξίας. Λόγω αυτών των τάφων, το φαράγγι ονομάστηκε Φαράγγι των Νεκρών. Καταλήγει στην ήρεμη παραλία της Κάτω Ζάκρου, εκεί όπου οι Μινωίτες έχτισαν το λαμπρότερο ανάκτορο τους στην ανατολική Κρήτη πριν από 3.500 χρόνια.

    9. Το μονοπάτι της Δίκτης

    Αυτό το τμήμα του μονοπατιού Ε4 προσφέρει μια εξαιρετική ορειβατική εμπειρία με εκπληκτικές αλλαγές του τοπίου στο όρος Δίκτη. Τα κυριότερα στοιχεία της διαδρομής είναι η θέα προς το Οροπέδιο Λασιθίου και τις κατάφυτες πλαγιές του Σελάκανου. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 6 ώρες, αλλά μπορείτε να τη σπάσετε στα δύο και να διανυκτερεύσετε στο καταφύγιο Στροβίλι.

    10. Στην κορυφή του Γκίγκιλου

    Η άγρια κορυφή του Γκίγκιλου στα 2080μ στο όρος Σαπημένος δεσπόζει πάνω από το Ξυλόσκαλο του Ομαλού. Από το Ξυλόσκαλο (1200μ υψόμετρο) ξεκινάει ένα ανηφορικό μονοπάτι που αν και από μακριά φαίνεται δύσκολο, λόγω του σαθρού εδάφους του βουνού, είναι γενικά καλά σηματοδοτημένο και εμφανές. Αυτή η διαδρομή, αν την τολμήσετε, θα σας προσφέρει μερικές συγκλονιστικές στιγμές.

    11. Το μονοπάτι του Κουδουμά

    Ένα από τα ωραιότερα και ευκολότερα μονοπάτια των Αστερουσίων Ορέων είναι αυτό που συνδέει τον οικισμό του Αγίου Ιωάννη Καπετανιανών με τη μονή Κουδουμά. Αρχικά ξεκινήστε από τον Άη Γιάννη, περάστε την παραλία της Ελυγιάς στην έξοδο του φαραγγιού Βαλαχάς και από πευκόφυτο μονοπάτι που διέρχεται δίπλα στη θάλασσα επισκεφθείτε το μοναδικό σπήλαιο του Αγίου Αντωνίου, με το εκκλησάκι τους σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Στη συνέχεια μέσα από πευκοδάσοςπεράστε στην απομονωμένη μονή Κουδουμά.

    12. Φαράγγι Ίμπρου

    Το φαράγγι της Ίμπρου βρίσκεται κοντά στη Χώρα Σφακίων και είναι το τρίτο δημοφιλέστερο φαράγγι της Κρήτης μετά της Σαμαριάςκαι της Αγίας Ειρήνης, όντας κι αυτό τμήμα του μονοπατιού Ε4. Το τοπίο είναι πανέμορφο και η ευκολία στην κατάβαση καθιστά την κάθοδο της Ίμβρου ιδανική για οικογένειες με παιδιά. Το μήκος του φαραγγιού είναι 11 χιλιόμετρα και η πορεία διαρκεί 2-3 ώρες.

    13. Το ιερό μονοπάτι του Γιούχτα

    Ο Γιούχτας, το βουνό των Αρχανών Ηρακλείου, από την αρχαιότητα αποτελούσε τόπο ιερό για ολόκληρη την Κρήτη. Το ανθρωπόμορφο σχήμα που έχει η κορφή του κοιτάζοντας την από την πόλη του Ηρακλείου σύμφωνα με τη μυθολογία αποτελούσε το κεφάλι του Δία του Κρηταγενή που όχι μόνο γεννήθηκε αλλά και πέθανε στην Κρήτη. Το ιερό αυτό βουνό φιλοξένησε στα σπλάχνα του τρία διαφορετικά λατρευτικά σπήλαια και στην επιφάνεια του αρκετούς αρχαιολογικούς χώρους αλλά και ένα πολύ σημαντικό ιερό κορυφής.

    14. Φαράγγι Αγίας Ειρήνης

    Το φαράγγι της Αγίας Ειρήνης βρίσκεται στη δυτική πλευρά των Λευκών Ορέων, στην επαρχία Σελίνου. Έχει πάρει το όνομα του από το χωριουδάκι που βρίσκεται κοντά στην είσοδο του, 46 χλμ. από τα Χανιά. Το μήκος του είναι 7,50 χλμ και η διάβαση ως την παραλία της Σούγιας διαρκεί τρεις ώρες. Στη Σούγια με την πεντακάθαρη και πανέμορφη παραλία, μπορείτε να απολαύσετε ένα αξέχαστο μπάνιο στα νερά του Λιβυκού πελάγους.

    15. Φαράγγι της Αράδαινας

    Η Αράδαινα είναι το πιο βαθύ και ένα από τα πιο απότομα πεζοπορικά φαράγγια του Νομού Χανίων. Στο σημείο της γέφυρας που οδηγεί στον Άγιο Ιωάννη (ύψος 138m) το φαράγγι είναι ιδανικό για bunjee jumping. Η μαγευτική διαδρομή μέσα στο φαράγγι μέχρι την έξοδο του στην παραλία Mάρμαρα αποτελεί μια αξέχαστη εμπειρία για όποιον επιχειρήσει την κατάβαση.
  • Οι Παραλίες στο Κουφονήσι

    Το απομακρυσμένο και άγνωστο στον πολύ κόσμο Κουφονήσι Σητείας κρύβει καλά σαν επτασφράγιστο μυστικό 36 διαφορετικές παραλίες κάποιες από τις οποίες πολύ άνετα φιγουράρουν όχι απλά στις καλύτερες της Κρήτης αλλά όλου του πλανήτη με νερά τόσο μοναδικά όσο και το τοπίο του νησιού που δεν μοιάζει με κανενός άλλου. Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει την ομορφιά των λευκών πετρωμάτων δίπλα στο απέραντο γαλάζιο του Νότιου Κρητικού Πελάγους και να απολαύσει την ηρεμία της φύσης κολυμπώντας στα γαλαζοπράσινα νερά του. 

    Μάθετε περισσότερα για το νησί

  • Οι Παραλίες της Νήσου Χρυσής

    Σαφώς τα σκήπτρα της ωραιότερης παραλίας στη νήσο Χρυσή έχει η βόρεια παραλία της Μπελεγρίνας ή Χρυσής Ακτής, όπου συγκεντρώνεται και το μεγαλύτερο ποσοστό των επισκεπτών του νησιού. Ωστόσο υπάρχουν κι άλλες όμορφες παραλίες τις οποίες μπορείτε να ανακαλύψετε.

    Χάρτης του νησιού

  • Οι παραλίες των Αστερουσίων

    Η οροσειρά των Αστερουσίων αποτελεί το νοτιότερο μεγάλο ορεινό όγκο της Ευρώπης και εκτείνεται από τα Μάταλαως τον Αναποδάρη ποταμό. Η άγρια φύση και η απόλυτη ηρεμία στα περισσότερα μέρη είναι οι κυριότεροι λόγοι που θα σας κάνουν να λατρέψετε αυτό το απόκοσμο μέρος και να καταλάβετε γιατί πολλοί από όσους επισκέπτονται την περιοχή τη θεωρούν το κομμάτι της Κρήτης με τις καλύτερες παραλίες.

  • Οι Πύλες του Χάνδακα

    Το κάστρο είχε τέσσερις πύλες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα:

    1. Στη βόρεια μεριά, στο τέρμα της σημερινής Οδού 25ης Αυγούστου, ήταν η πύλη του Μόλου, με την οποία επικοινωνούσε η πόλη με το λιμάνι. Εδώ γράφτηκε ο πρόλογος και ο επίλογος της Τουρκικής κατάκτησης του νησιού τον Σεπτέμβριο του 1669 και τον Αύγουστο του 1898, αντίστοιχα. Καταστράφηκε από τους Άγγους του 1898.
    2. Στην ανατολική πλευρά εκεί που είναι σήμερα το άγαλμα του Ελευθέριου Βενιζέλου, βρισκόταν η πύλη του Αγίου Γεωργίου ή Λαζαρέτο, με την οποία η πόλη επικοινωνούσε με την ανατολική Κρήτη και το λοιμοκαθαρτήριο (λαζαρέτο).
    3. Στη νότια πλευρά είχε κατασκευαστεί από το 1587 η Πύλη του Ιησού ή Καινούργια Πόρτα. Η πύλη αυτή άνοιγε την πόλη προς τις νότιες επαρχίες του νομού. Από εδώ επίσης έμπαινε στο Ηράκλειο, ο αγωγός που τροφοδοτούσε με νερό την πόλη. Η σημερινή Καινούργια Πόρτα δεν μοιάζει καθόλου με την πύλη της εποχής.
    4. Στη δυτική πλευρά, στο τέλος της Πλατειάς Στράτας (Strata Larga) της σημερινής οδού Καλοκαιρινού είχε κατασκευαστεί η Πύλη του Παντοκράτορα (Panigra), η σημερινή Χανιώπορτα, που ακόμη διασώζει στο πάνω μέρος την προτομή του Παντοκράτορα με τη λέξη Omnipotens (παντοκράτωρ). Από αυτή την πύλη επικοινωνούσε η πόλη με τη Δυτική Κρήτη.

    Οι τρεις χερσαίες πύλες του Αγίου Γεωργίου, του Ιησού και του Παντοκράτοραέκλειναν εσωτερικά και εξωτερικά με βαριές και στέρεες πόρτες κάθε βράδυ την ώρα της δύσης του ηλίου και άνοιγαν το πρωί με την ανατολή του. Όσοι δεν προλάβαιναν να μπουν μέσα διανυκτέρευαν σε ειδικά θολωτά κτίρια, γι’αυτό το σκοπό. Οι πύλες στην εξωτερική τους πλευρά προστατεύονταν από ημικυκλικές προεξοχές που ονομάζονταν Orecchione (μεγάλα αυτιά).

    Εκτός από τις τέσσερις αυτές κύριες πύλες, υπήρχαν ακόμη τρεις άλλες για στρατιωτικούς σκοπούς. Αυτές ήταν η πύλη του Αγίου Ανδρέα (ΒΔ), η πύλη της Αμμουδιάς ή Sabionera (ΒΑ) και η πύλη Δερματά στον ομώνυμο κόλπο (που βρίσκεται δίπλα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας), η οποία άνοιγε προς τη θάλασσα. Η τελευταία είχε κατασκευαστεί ως διέξοδος την περίπτωση αποκλεισμού του στομίου του Ενετικού Λιμανιού. Στην πύλη αυτή αποβιβάστηκαν τον Νοέμβριο του 1668 οι Γάλλοι εθελοντές του Κόμη De La Feuillades, που όμως κανονιοβολήθηκαν από τους Τούρκους, από τις εκβολές του Γιόφυρου ποταμού. Η πύλη αυτή υπάρχει και σήμερα, δίπλα στο νέο δημοτικό πάρκινγκ, απέναντι από το Μποδοσάκειο Σχολείο.

  • Οινοποιεία

    Το κρασίαποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κρητικής διατροφικής κουλτούρας και της κρητικής φιλοξενίας. Η οινοποιητική παράδοση στην Κρήτη βρίσκεται «εν ζωή» εδώ και 4.000 χρόνια. Οι Κρήτες καλλιεργούσαν με μεράκι τους αμπελώνες τους είτε για οινοποίηση είτε για την παραγωγή σταφίδας, προϊόντα που απέκτησαν μεγάλη φήμη και αποτέλεσαν σημαντικό μοχλό στην ανάπτυξη του εμπορίου από την περίοδο των Ενετών, με σημαντικές εξαγωγές. Τα περισσότερα νοικοκυριά στην Κρήτη παράγουν το δικό τους σπιτικό κρασί και την τσικουδιάγια τις ανάγκες της οικογένειας και για τους φίλους, δίνοντας μεγάλο βάρος στην περιποίηση του αμπελώνα.

    Ωστόσο, το τυποποιημένο κρητικό κρασί δεν είχε την αναγνώριση που του άξιζε στην παγκόσμια αγορά. Την τελευταία δεκαετία με τις σύγχρονες μεθόδους ζύμωσης του μούστου, το κρητικό κρασί έχει βραβευτεί και έχει κατακτήσει μια σημαντική θέση στις αγορές και τη διεθνή πραγματικότητα. Η Κρήτη, με τις 11 μοναδικές γηγενείς ποικιλίες, εμφιαλώνει μονοποικιλιακές ετικέτες αλλά και ενδιαφέρουσες προσμίξεις με ευρωπαϊκές ποικιλίες που ευδοκιμούν στο νησί.

    Οι πιο φημισμένες ποικιλίες που αναβιώνουν στα ποτήρια μας είναι τα λευκά, βηλάνα, βιδιανό, δαφνί, θραψαθήρι, μαλβαζία, μοσχάτο, πλυτό και τα κόκκινα με πρωταγωνιστές το κοτσιφάλι, το λιάτικο και το μαντηλάρι.

    Περίπου 30 παραγωγοί και οινοποιεία στην Κρήτη δημιούργησαν το πρώτο ουσιαστικό cluster παραγωγών – το Δίκτυο Οινοποιών Κρήτης - το οποίο λειτουργεί τα τελευταία χρόνια, φέροντας εξαιρετικά αποτελέσματα σε επίπεδο marketing και στην προβολή του κρητικού οίνου στην παγκόσμια αγορά. Η προσπάθεια αυτή πλαισιώνεται με κοινές δράσεις και εκδηλώσεις των οινοποιών, προβάλλοντας από κοινού το κρητικό κρασί, εκμεταλλευόμενοι τη δυνατότητα συμμετοχής τους σε εκθέσεις, τη δημιουργία μιας ενιαίας στρατηγικής προβολής, δίνοντας μια ισχυρή πρακτική στη θεωρία «η ισχύς εν τη ενώσει».

    Ακολουθήστε τους δρόμους του κρασιού όλο τον χρόνο, μαθαίνοντας και ανακαλύπτοντας εκ των έσω βιωματικές, οινικές εμπειρίες στα επισκέψιμα οινοποιεία της Κρήτης.

  • Ορειβασία

    Οι διάφοροι ορειβατικοί σύλλογοι του νησιού συχνά διοργανώνουν πορείες και εκπαιδευτικές δράσεις σχετικά με την ορειβασία στο χιόνι κυρίως στα Λευκά Όρη και τον Ψηλορείτη, ενώ και η οροσειρά της Δίκτηςκρατεί αρκετό χιόνι για λιγότερη όμως διάρκεια. Η διάσχιση των βουνών συχνά συνδυάζεται με διαμονή σε κάποιο από τα πολλά ορειβατικά καταφύγια του νησιού, στα οποία μπορείτε να διαμείνετε αφού έρθετε σε επαφή με τους ορειβατικούς συλλόγους που τα διαχειρίζονται.

    [widgetkit id=1397]

  • Ορειβατικό Σκι

    Το ορειβατικό σκι, το συναρπαστικό χειμερινό άθλημα που συνδυάζει τη μετακίνηση σε επιφάνειες καλυμμένες από χιόνι με τη χρήση χιονοπέδιλων, αποκτάει όλο και περισσότερους οπαδούς στο νησί. Δεν είναι λίγοι αυτοί που σκαρφαλώνουν τις κατάλευκες βουνοκορφές για να τις κατέβουν με χιονοπέδιλα ή snowboard, κυρίως στα Λευκά Όρη και στον Ψηλορείτη.

    Μάλιστα, μέχρι πριν από λίγα χρόνια λειτουργούσε χιονοδρομικό κέντρο κοντά στα Ανώγεια, το οποίο σήμερα έχει εγκαταλειφθεί.

    [widgetkit id=1398]

  • Ορνιθοπανίδα

    Η Κρήτη βρίσκεται στο σταυροδρόμι τριών Ηπείρων, έχοντας ως αποτέλεσμα χιλιάδες μεταναστευτικά πουλιά να ξαποσταίνουν στους υδροβιότοπους του νησιού. Ωστόσο, υπάρχουν και μόνιμοι κάτοικοι, με σπουδαιότερους τα αρπακτικά πουλιά τα οποία φωλιάζουν στα βραχώδη βουνάκαι στα άγρια φαράγγια της Κρήτης. Μάλιστα, είναι χαρακτηριστικό ότι στα Αστερούσια Όρη υπάρχει ο μεγαλύτερος νησιωτικός πληθυσμός αρπακτικών πουλιών σε όλη την Ευρώπη, ενώ έχουν παρατηρηθεί περισσότερα από 412 είδη πουλιών (είτε περαστικά, είτε μόνιμα). Μάλιστα η παρατήρηση πουλιών στην Κρήτη είναι μια από τις πιο συνηθισμένες δραστηριότητες στο νησί. Επίσης, λόγω του μεγάλου αριθμού πτηνών, θα ήταν άστοχο να παρουσιάσουμε ένα-ένα όλα τα πουλιά, εκτός από τα σημαντικότερα. 

  • Όρος Άγιος Δίκαιος

    Το όρος του Αγίου Δικαίου ή Άη Δίκηου υψώνεται νότια του χωριού Έλος και με υψόμετρο 1180μ αποτελεί την ψηλότερη κορυφή της επαρχίας Κισάμου. Στην κορυφή του είναι κτισμένος ο ναός του Αγίου Δικαίου. Ο ναός έχει ανεγερθεί το 1870 προς τιμή του Δίκαιου Ιώβ (εορτ.6 Μαΐου). Στο σημείο αυτό που έχει πανοραμική θέα σε όλο το Σέλινο και τη Κίσαμο είχαν εγκαταστήσει οι Γερμανοί φυλάκιο.

    Στην κορυφή οδηγεί χωματόδρομος από το Έλος, ενώ υπάρχει και σηματοδοτημένο μονοπάτι που ξεκινάει από το Έλος, φτάνει στην κορυφή Άγιος Δίκαιος, συνεχίζει νότια στην κορυφή Τσουνάρα(1101μ) και κατηφορίζει ως το χωριό Μουστάκος. Αρχικά η βλάστηση αποτελείται από καστανιές και όσο ανηφορίζει το μονοπάτι δίνει τη θέση της σε θαμνότοπους.

    [widgetkit id=2343]

  • Όρος Γιούχτας

    Ο Γιούχτας βρίσκεται δυτικά των Αρχανών, περίπου 10χλμ νότια της πόλης του Ηρακλείου. Είναι ένα μικρό μοναχικό βουνό με μέγιστο ύψος τα 811μ, το οποίο όμως κατέχει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά των Κρητικών. Βρίσκεται σε ένα μοναδικό τοπίο τριγυρισμένο με αμπελώνες και ελαιώνες, βόρεια από τις κοιλάδες του κεντρικού Νομού Ηρακλείου, δυτικά από τις Αρχάνεςκαι και ανατολικά από την κοιλάδα του Γιόφυρου Ποταμού. Κατά την αρχαιότητα ήταν ιερό βουνό, κυρίως επειδή η όψη του από τα βορειοδυτικά θυμίζει έντονα ανθρώπινο πρόσωπο που κοιτάει στον ουρανό. Ακόμη και σήμερα αποτελεί σημείο αναφοράς για την ανθρωπόμορφη όψη του. Κατά το μύθο, εδώ βρισκόταν ο τάφος του Δία και μάλιστα το όνομα Γιούχτας αποτελεί παραφθορά του Λατινικού Jupiter, δηλαδή Δίας.

    Οι Μινωίτες είχαν το Γιούχτα σε ιδιαίτερη θέση, καθώς ήταν το πρώτο βουνό που έβλεπαν όταν πλησίαζαν με τα καράβια τους τις ακτές της Κρήτης. Εδώ έκτισαν δύο μινωικά ιερά,, το ένα στο ψηλότερο σημείο του βουνού (Ψηλή Κορυφή) και το δεύτερο στη θέση Ανεμόσπηλια. Στο δεύτερο μάλιστα βρέθηκε ένας ανθρώπινος σκελετός, ξαπλωμένος σε βωμό με ένα μαχαίρι μπηγμένο στο κορμί του, καταπλακωμένος από την οροφή του κτιρίου. Αυτή θεωρείται και η πρώτη ένδειξη ανθρωποθυσίας κατά τη Μινωική εποχή, που μάλιστα σώθηκε στον χρόνο μάλλον επειδή το κτίριο κατέρρευσε, πιθανόν λόγω σεισμού, την ώρα της θυσίας. Επίσης υπάρχουν δύο ιερά σπήλαια, στα οποίο ανακαλύφτηκαν σημαντικά λατρευτικά αντικείμενα, το Χωστό Νερό και ο Σπήλιος του Στραβομύτη.

    [widgetkit id=830]

    Ο Μινωικός πολιτισμός καταστράφηκε, αλλά η λατρεία του Γιούχτα πέρασε και στις μέρες μας. Πράγματι, σε μια από τις κορυφές του βρίσκεται ο τετράκλιτος ναός της μονής του Αφέντη Χριστού, από όπου η θέα στο Ηράκλειο είναι εκπληκτική. Το εκκλησάκι είναι κτισμένο στο χείλος ενός απότομου πανύψηλου γκρεμού. Το εκκλησάκι εορτάζει στις 6 Αυγούστου και για μια βδομάδα το βουνό φωταγωγείται και φαίνεται από το όλο το Ηράκλειο. Για να φτάσει κανείς στο εκκλησάκι μπορεί να περπατήσει στο μονοπάτι από τις Αρχάνεςή, πιο εύκολα, να ακολουθήσει τον βατό χωματόδρομο ως την κορυφή που ξεκινάει κοντά στο Βαθύπετρο. Σε απόκρημνη πλαγιά κάτω από το ναό υπάρχουν ακόμη τα ερείπια από τα Κελιά των Καλογράδων.

    Η βλάστηση στο βουνό είναι χαμηλή (φρύγανα), αλλά υπάρχουν και μικρές συστάδες από κυπαρίσσια και πεύκα σε πολλά σημεία. Οι απροσπέλαστοι κατακόρυφοι γκρεμοί του Γιούχτα αποτελούν μοναδικό καταφύγιο για γύπες. Μάλιστα, στο βιβλίο του Ενετού Buondelmonti για την περιγραφή της Νήσου Κρήτης (1418), υπάρχει μια αναφορά σε μια ιστορία που εκτυλίχθηκε στο Γιούχτα, την οποία αξίζει να αναφέρουμε. Όταν ο περιηγητής επισκέφτηκε τις Αρχάνες, διάσημες για το κρασί τους, αποφάσισε να ανέβει στο ιερό βουνό και να δει την κορυφή. Εκεί είδε δύο παιδιά που κυνηγούσαν αετόπουλα. Το ένα παιδί κρατούσε ένα σκοινί και κατέβαζε τον φίλο του στον κατακόρυφο γκρεμό για να φτάσει την φωλιά ενός αετού. Ξαφνικά η μάνα του νεοσσού πλησίασε και γράπωσε το αγόρι, αιωρώντας το στον γκρεμό. Όλοι ήταν μάρτυρες ενός συγκλονιστικού θαύματος, όταν η μητέρα πέταξε ψηλά και με ασφάλεια μετέφερε το κατατρομαγμένο παιδί σε ένα κοντινό σημείο, όπου και το άφησε τρυφερά. Η συγκλονιστική αυτή ιστορία φαίνεται πολύ τραβηγμένη, ίσως να είναι εμπνευσμένη από υπερβολικές αφηγήσεις ντόπιων, αλλά δεν αποκλείεται και να είναι αληθινή.

    {loadposition nearestplaces}

     

    Περισσότερα στο Γιούχτα:
  • Όρος Θρυπτής

    Η οροσειρά της Θρυπτής αποτελεί τον πέμπτο μεγαλύτερο ορεινό όγκο της Κρήτης, γνωστή κι ως Αόρι. Η υψηλότερη της κορυφή βρίσκεται στον Αφέντη Σταυρωμένο (1476μ). Μεγάλο μέρος της Θρυπτής καλύπτεται από πανέμορφο πευκοδάσος, το οποίο δυστυχώς έχει συρρικνωθεί πολύ λόγω της ανθρώπινης παρουσίας και μεγάλων πυρκαγιών. Επίσης, κοντά στο μικρό οροπέδιο της Θρυπτής ξεκινούν τα επιβλητικά φαράγγια του Χα, του Χαυγά και του Μέσονα. Στις νότιες πλαγιές των βουνών αυτών βρίσκονται μερικά από τα ομορφότερα ορεινά χωριά της Κρήτης, όπως το καταπράσινο Ορεινό και τα παραθαλάσσια θέρετρα του Μακρύγιαλου. Επίσης εδώ υπάρχουν τα σπουδαία πευκόφυτα φαράγγια του Μυλωνά και των Κόκκινων Πεταλούδων (Ορεινού).

    Στην περιοχή της Θρυπτής λόγω του έντονου ανάγλυφου και των κλιματολογικών συνθηκών, συναντούμε πολλά ενδημικά είδη φυτών όπως το αρχοντόξυλο, την αλαδανιά, την λευκή κρητική ανεμώνα και το κυκλάμινο. Επίσης, στα τοιχώματα των φαραγγιών, ειδικά του απροσπέλαστου Χα, βρίσκουν καταφύγιο απειλούμενα είδη αρπακτικών πτηνών, όπως ο γυπαετός και ο χρυσαετός.

    [widgetkit id=832]

    {loadposition nearestplaces}

     

    Τι υπάρχει στην περιοχή:
  • Όρος Κέντρος

    Το όρος Κέντρος (γνωστό κι ως Κέδρος) βρίσκεται νοτιοδυτικά του Ψηλορείτηκαι ανάμεσα τους σχηματίζεται η κοιλάδα του Αμαρίου. Η ψηλότερη κορφή φτάνει τα 1776μ και δίπλα της είναι κτισμένος ο ναός της Αναλήψεως. Από μακριά φαίνεται ότι έχει κωνικό σχήμα (κεντρί), από όπου λέγεται ότι έχει πάρει το όνομα του. Το βουνό είναι επί το πλείστον βραχώδες, με γυμνούς βράχους και άγρια φαράγγια. Με μια πρώτη ματιά θα έλεγε κανείς ότι η βλάστηση του είναι φτωχή. Ωστόσο, ο Κέντρος ανήκει στο δίκτυο Natura 2000 λόγω της εξαιρετικής βιοποικιλότητας και οικολογικής σημασίας του. Η βλάστηση παρόλο που περιορίζεται σε θάμνους και φρύγανα, αποτελείται από ενδημικές και σπάνιες ποικιλίες φυτών όπως τουλίπες, ανεμώνες, ορχιδέες, υάκινθοι, κλπ. Επίσης, στις απότομες και απάτητες πλαγιές του φωλιάζουν αρπακτικά πουλιά, όπως γεράκια, γυπαετοίκαι χρυσαετοί.

    Είναι χαρακτηριστικό ότι παρόλο που φαίνεται ξηρό, τριγύρω υπάρχουν δεκάδες πηγές με νερό ενώ το χειμώνα σχηματίζονται πολλοί καταρράκτες μεγάλου ύψους γύρω από το βουνό.

    [widgetkit id=831]

    Τριγύρω από τον Κέντρο υπάρχουν πολλά όμορφα χωριά, ενώ βόρεια του σχηματίζεται και το μικρό οροπέδιο Γιους Κάμπος που προσελκύει δεκάδες βιολόγους από όλη την Ευρώπη κάθε άνοιξη για να ερευνήσουν την θαυμαστή του χλωρίδα.

    {loadposition nearestplaces}

     

    Τι υπάρχει στην περιοχή:
  • Όρος Κουρούπα

    Ο ορεινός όγκος των Λευκών Ορέων εκτείνεται και ανατολικότερα απο τα Σφακιά, στα νότια του Νομού Ρεθύμνης, δημιουργώντας μια μικρή οροσειρά παράλληλη προς την παράλια ζώνη του νομού που συμπεριλαμβάνει τις κύριες κορυφές Κρυονερίτης και Κουρούπα. Έτσι, το όρος Κουρούπα είναι η γεωλογική συνέχεια των Λευκών Ορέων με ψηλότερη κορυφή τη Κουρούπα στα 984μ. σύμφωνα με τη γεωγραφική υπηρεσία στρατού. Αλλες κορυφές του είναι ο Κορακιάς στα 736μ. υψόμετρο που ήταν Μινωϊκός τόπος λατρείας απο τα αρχαία χρόνια και η Κυριμιανού στα 805μ. υψόμετρο που ήταν οικισμός των αρχαίων Κρητών ανάμεσα στο 12ο και στον 8ο αιώνα π.Χ. Στα νοτιοανατολικά του βουνού βρίσκεται το Κουρταλιώτικο Φαράγγι ενώ στα δυτικά το Φαράγγι του Κοτσιφού.

    Στην κορυφή Κουρούπα βρίσκεται μία κεραία τηλεπικοινωνιών και ο ναός του Αγίου Πνεύματος, που κτίστηκε σε αντικατάσταση του παλαιού ομώνυμου ναού, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα μισογκρεμισμένος. Η κορυφή είναι προσβάσιμη με τα πόδια και μόνο με 4x4 αυτοκίνητο από δύο χωματόδρομους οι οποίοι στα μισά της διαδρομής ενώνονται μεταξύ τους. Ο ένας ξεκινάει από το χωριό Ατσιπάδες στη βορειοανατολική πλευρά του βουνού και ο άλλος ο πιο εμφανής απο το κεντρικό δρόμο του χωριού Κοξαρέ επίσης στη βορειοανατολική πλευρά του βουνού. Στη νότια πλευρά βρίσκονται τα χωριά Ασώματος, Μαριού και Μύρθιος ενώ στη βόρεια ο οικισμός Κάνεβος. Το βουνό δύσκολα περπατιέται εκτός του χωματόδρομου καθώς το έδαφός του αποτελείται από κοφτερά βράχια αλλά και απότομες χαράδρες που το καθιστούν αρκετά επικίνδυνο. Επίσης στο βουνό το χειμώνα συχνά επικρατεί απρόσμενη ομίχλη και υψηλά επίπεδα βροχής ενω η υγρασία είναι αυξημένη όλο το χρόνο. Απο τη κορυφή του βουνού ο επισκέπτης έχει θέα προς το Νότιο Κρητικό Πέλαγος, τα ανατολικά Σφακιά, όλο το νότιο Ρέθυμνο και χωριά του Δυτικού Ρεθύμνου.

    Η περιοχή αυτή στα νότια παράλια του Νομού Ρεθύμνου, είναι πολύ σημαντική για τη διατήρηση του γυπαετού αφού εδώ αναπαράγεται ένα από τα τελευταία αναπαραγωγικά ζευγάρια τόσο της Κρήτης όσο και των Βαλκανίων. Εδώ βρίσκουν εξάλλου καταφύγιο κι άλλα είδη προτεραιότητας όπως τα όρνια(15 αναπαραγωγικά ζευγάρια), ο χρυσαετός (ένα ζευγάρι) και ο σπιζαετός (ένα ζευγάρι). Η σημασία της περιοχής για τα αρπακτικά εξηγείται κι από τη γεωγραφική της θέση αφού η Κουρούπα είναι συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα βουνά των Λευκών Ορέων και εκείνων της Κεντρικής και ΝοτιοΑνατολικής Κρήτης (Ψηλορείτης και Κέδρος).

    "Σαν δαμόκλειος σπάθη ορθώνεται πάνω από το χωριό Κοξαρέ, το γιγάντιο πετροβούνι Κουρούπα, με τις μαρμαίρουσες χαράδρες του και τις παράξενες σε σχήματα εσοχές και εξοχές του, τα μυτερά λοφάκια του και τις ριχτές πλαγιές του."

  • Όρος Κρυονερίτης

    Το όρος Κρυονερίτης υψώνεται στο νότιο Ρέθυμνο και ανηφορίζει αρκετά απότομα πάνω από το χωριό Ροδάκινο, φτάνοντας στην ψηλότερη του κορυφή σε υψόμετρο 1310μ. Το πέτρωμα είναι τραχύ ασβεστολιθικό και τα λιγοστά δέντρα περιορίζονται κυρίως σε σφεντάμια και πρίνους. Το βουνό διασχίζει το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4 που ενώνει το Ροδάκινο με τις Αλώνες. Μονοπάτι επίσης ανηφορίζει προς στην κορυφή, από όπου μπορεί κάποιος να συνεχίσει την κατάβαση προς το χωριό Μυριοκέφαλα. Λίγο πριν την κορυφή είναι κτισμένος ο ναός του Αγίου Πνεύματος με την πηγή νερού που δίνει το όνομα Κρυονερίτης στο βουνό.

    [widgetkit id=2218]

  • Οροσειρά Δίκτης

    Η οροσειρά της Δίκτης ή τα Λασιθιώτικα Βουνά εκτείνονται στα ανατολικά του νησιού, στα σύνορα των νομών Ηρακλείου και Λασιθίου. Η ψηλότερη κορυφή της Δίκτης ονομάζεται Σπαθί (2148μ.), ενώ υπάρχουν ακόμη δύο κορυφές πάνω από τα 2000μ. (του Αφέντη Χριστού (2141μ) και του Λαζάρου (2085μ)). Στο κέντρο της οροσειράς, σε υψόμετρο 850μ. σχηματίζεται το μεγαλύτερο οροπέδιο της Κρήτης, το Οροπέδιο Λασιθίου, περιτριγυρισμένο από τα μικρότερα οροπέδια του Καθαρού, του Λιμνάκαρου, της Μάρης, της Λαπάθου, του Ομαλού της Βιάννου, της Εργάνου, του Νήσιμουκαι άλλα. Στο Λιμνάκαρουπάρχει το καταφύγιο του Ορειβατικού Συλλόγου Λασιθίου, από το οποίο ξεκινάει η ανάβαση στο Σπαθί.

    Αρκετά φαράγγια διασχίζουν τον ορεινό όγκο της Δίκτης. Δύο από αυτά έχουν το όνομα Χαυγάς και βρίσκονται στο οροπέδιο Καθαρού και στην Καλαμαύκα. Γνωστά είναι και τα πεζοπορικά φαράγγια της Σαρακίνας, του Αδριανού και της Κριτσάς.

    [widgetkit id=828]

    Η Δίκτη αποτελεί σπουδαίο καταφύγιο πανίδας και χλωρίδας. Οι πλαγιές σε χαμηλά υψόμετρα είναι κατάφυτες από ελιές, χαρουπιέςκαι πεύκα. Στις νοτιοανατολικές υπερώιες σχηματίζεται το μεγαλύτερο πευκοδάσος της Κρήτης, το Σελάκανο, ενώ κοντά στο Βραχάσι υπάρχει ένα σπουδαίο δάσος από μεγάλες αριές, το Αζιλακόδασος. Τα εύφορα οροπέδια και οι ορεινές κοιλάδες της Δίκτης παράγουν ποικιλία γεωργικών προϊόντων όπως πατάτες, κηπευτικά, αχλάδια, μήλα και καρύδια. Επίσης στα ορεινά υπάρχει σημαντική παραδοσιακή κτηνοτροφία αιγοπροβάτων. Στο οροπέδιο Λασιθίου, κοντά στο χωριό Ψυχρό βρίσκεται το επισκέψιμο Δικταίο Άντρο, το σπήλαιο στο οποίο σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία γεννήθηκε ο Δίας.

    {loadposition nearestplaces}

     

    Τι υπάρχει στη Δίκτη:
  • Οροσειρά Ίδη (Ψηλορείτης)

    Η οροσειρά της Ίδης, πιο γνωστή ως Ψηλορείτης, βρίσκεται στο κέντρο της Κρήτης και καλύπτει ένα μεγάλο μέρος των Νομών Ηρακλείου και Ρεθύμνης. Ανάμεσα στις πολλές κορυφές του και τις παραφυάδες του κύριου ορεινού όγκου, ξεχωρίζουν οι πέντε μεγαλύτερες του που είναι ο Τίμιος Σταυρός (2456μ), ο Αγκαθιάς (2424μ), η Στολίστρα (2325μ), το Βουλομένου (2267μ) και ο Κούσακας (2209μ). Μάλιστα η κορυφή του Τιμίου Σταυρού είναι μεγαλύτερη μόλις κατά 3μ της ψηλότερης κορυφής των Λευκών Ορέων (τις Πάχνες - 2453μ), όντας έτσι το ψηλότερο σημείο της Κρήτης.

    Ο Ψηλορείτης προσφέρει μοναδικές συγκινήσεις σε όσους προσπαθήσουν να τον γνωρίσουν καλύτερα, καθώς σε αυτόν μπορεί κάποιος να δει μερικά από τα πιο εντυπωσιακά τοπία άγριας ομορφιάς. Μοναδικά σπήλαια, καρστικοί σχηματισμοί, βαθειά φαράγγια, μικρά οροπέδια, δάση, χωριά στην άκρη του γκρεμού και γυμνές αλπικές ζώνες συνθέτουν το ανεπανάληπτο σκηνικό στον Ψηλορείτη.

    [widgetkit id=827]

    Ο επιβλητικός Ψηλορείτης ανέκαθεν προκαλούσε δέος στους επισκέπτες του. Έτσι, οι αρχαίοι Μινωίτες τον θεωρούσαν ιερό βουνό και πολλοί μύθοι τον έχουν ως επίκεντρο. Το σπήλαιο του Ιδαίου Άντρου, κοντά στο οροπέδιο της Νίδας, συνδέθηκε με την ανατροφή του Δία, του σπουδαιότερου Θεού των Αρχαίων Ελλήνων. Εκεί κοντά, στην πηγή της Ζωμίνθου, υπήρχε ιερή πηγή και ένα σπουδαίο ορεινό αστικό κέντρο.

    Η λατρεία του Ψηλορείτη συνεχίστηκε ακόμη και στα χριστιανικά χρόνια. Ακόμη και σήμερα μπορείτε να επισκεφτείτε το πετρόκτιστο εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού, στην κορυφή της ομώνυμης κορυφής, το οποίο κτίστηκε πολύ παλιά. Στις 14 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο πολλοί πιστοί από όλη την Κρήτη ανεβαίνουν στον Τίμιο Σταυρό, μέσω του μονοπατιού που ξεκινάει από το οροπέδιο της Νίδας (4-5 ώρες ανάβαση) ή από το Λάκκο του Μιγερού (2 ώρες) και διανυκτερεύουν στην κορυφή ώστε να προλάβουν την λειτουργία το άλλο πρωί (στις 15 Σεπτεμβρίου είναι του Τιμίου Σταυρού). Η θέα από την κορυφή είναι εκπληκτική, καθώς φαίνεται η Κρήτη σε όλο της το πλάτος, από το Ηράκλειο έως τα Αστερούσια, αλλά και από τη Γαύδοέως τη Χρυσή. Είναι μια μοναδική εμπειρία την οποία αξίζει να ζήσετε, αρκεί να έχετε προετοιμαστεί κατάλληλα για την παγωνιά που επικρατεί στα 2500μ το βράδυ (η θερμοκρασία πέφτει συχνά υπό το μηδέν ακόμη και τον Αύγουστο). Επίσης δεν υπάρχει βλάστηση και νερό πάνω από τα 2000μ, άρα φροντίσετε να έχετε νερό και καπέλο για την ανάβαση.

    Rouvas gorge at Psiloritis Range

    Το δάσος του Ρούβα στις νότιες πλαγιές του Ψηλορείτη

    Παλαιότερα ο Ψηλορείτης καλυπτόταν από μεγάλα δάση τραχείας πεύκης, τα οποία πλέον είναι πολύ περιορισμένα. Τα δείγματα ωστόσο που έχουν απομείνει μαρτυρούν πως ήταν οι πλαγιές των βουνών πριν από μερικούς αιώνες. Ένα από τα μεγαλύτερα δάση της Κρήτης βρίσκεται κοντά στη Γέργερη Ηρακλείου, το πρινοδάσος του Ρούβα, το οποίο φιλοξενεί ενδημικά και σπάνια είδη φυτών, αλλά και ζώων. Επίσης νότια του Ψηλορείτη, στις πλαγιές από τον Ζαρό ως τα Βορίζια υπάρχει ένα αραιό δάσος από τραχεία πεύκη. Άλλα μικρότερα δάση βρίσκονται στο οροπέδιο του Βρομώνερου κοντά στον Κρουσσώνα και στο Παρδί, κοντά στο Αμάρι Ρεθύμνου.

    Η πανίδα του Ψηλορείτη είναι πλούσια και εξαιρετικά σημαντική για την βιοποικιλότητα της Κρήτης. Στον Ψηλορείτη βρίσκουν καταφύγιο σπάνια αρπακτικά, όπως γυπαετοί, βιτσίλεςκαι γεράκια. Επίσης, στο δάσος του Ρούβα βρίσκει καταφύγιο ένα από τα πιο σπάνια θηλαστικά της Ευρώπης, ο Κρητικός Αγριόγατος.

    Στον ορεινό Μυλοπόταμο με πρωτεύουσα τα Ανώγειαθα γνωρίσετε αυθεντικούς Κρητικούς, ενώ στα χωριά νότια του Ψηλορείτη θα απολαύσετε τη μαγευτική θέα στον κάμπο της Μεσαράς. Από τα Ανώγεια μπορείτε να επισκεφτείτε το Οροπέδιο της Νίδας και το Ιδαίο Άντρο, την Αρχαία Ζώμινθο και το αστεροσκοπείο του Σκίνακα. Επίσης, μπορείτε να επισκεφτείτε το οροπέδιο Λιβάδι και να κατεβείτε στο Ηράκλειο μέσω του εναλλακτικού δρόμου που περνάει από το φαράγγι της Γαϊδουροράχης μέσω του Κρουσσώνα.

    Melidoni Cave
    Το ιστορικό σπήλαιο του Γεροντόσπηλιου στο Μελιδόνι Μυλοποτάμου

    Ο Ψηλορείτης είναι γεμάτος σπήλαια με σημαντικότερο το μαγευτικό σπήλαιο της Σφεντόνης στα Ζωνιανά, το οποίο είναι επισκέψιμο. Άλλα σπήλαια είναι αυτά του Καμηλάρη Τυλίσου, ο Γεροντόσπηλιος του Μελιδονίου, της Δόξας στο Μάραθο, το Καμαραϊκό, ο Χώνος του Σάρχου και άλλα. Επίσης, μπορείτε να επισκεφτείτε το καρστικό βαθούλωμα στο Βουλισμένο Αλώνι κοντά στην Τύλισο, το οποίο προέρχεται από κατάρρευση της οροφής μεγάλου σπηλαίου.

    Ο γιγάντιος ορεινός όγκος του Ψηλορείτη αποθηκεύει μεγάλες ποσότητες νερού, κυρίως από τα χιόνια που υπάρχουν στις κορυφές ως τον Μάιο. Αυτές οι ποσότητες μέσω υπόγειων ποταμών φτάνουν σε πολλές περιοχές τριγύρω από τα βουνά. Έτσι, μπορείτε να επισκεφτείτε την όμορφη λίμνη Βοτόμου στο Ζαρό, το φράγμα της Φανερωμένης στη Μεσαρά, αλλά και τις πηγές του Αλμυρού ποταμού στο Ηράκλειο.

    Τα βουνά του Ψηλορείτη σκίζονται από μεγάλα και βαθιά φαράγγια. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε το καταπράσινο φαράγγι του Αγίου Νικολάου στον Ρούβα, το άγριο φαράγγι των Βοριζίων, του Αλμυρούπου ξεκινάει από το οροπέδιο του Στρούμπουλακαι των Πλατανιών Αμαρίου.

    {loadposition nearestplaces}

     

    Τι υπάρχει στον Ψηλορείτη:
  • Παλαίκαστρο

    Το Παλαίκαστρο αποτελεί ουσιαστικά την ανατολικότερη κωμόπολη της Κρήτης, περίπου 20χλμ ανατολικά της Σητείας. Αποτελεί το οικονομικό κέντρο μιας εύφορης μεγάλης περιοχής με πολλά αξιοθέατα ιστορικής, αρχαιολογικής και φυσιολατρικής σημασίας. Έχει περίπου 1000 μόνιμους κατοίκους που ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό και με την παραγωγή ελαιολάδου. Η μικρή πόλη δεν έχει κάποια ιδιαίτερη ομορφιά, αλλά η τριγύρω περιοχή έχει πολλά σπουδαία μέρη για εξερεύνηση.

    Το όνομά του προέρχεται από το ερειπωμένο σήμερα φρούριο Paleo Castro που βρισκόταν στον κοντινό λόφο Καστρί, που χωρίζει τις όμορφες παραλίες του Κουρεμένουκαι της Χιόνας, που βρίσκονται περίπου 1.5χλμ ανατολικότερα. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται και ο αρχαιολογικός χωρος του Ρουσολάκκου, όπου υπήρξε σπουδαία μινωική πόλη.

    [widgetkit id=2337]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Παλαιόχωρα

    Η Παλαιόχωρα είναι μια μικρή πόλη 77 χλμ νότια των Χανίων και πιστεύεται ότι είναι κτισμένη στη θέση της αρχαίας πόλης Καλαμύδι. Η πόλη βρίσκεται πάνω σε μια ακτογραμμή 11 χιλιομέτρων που βρέχεται από το Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στον τουρισμό και τη γεωργία (κυρίως πρώιμα λαχανικά που καλλιεργούνται σε θερμοκήπια και ελαιόλαδο). Έχει αναπτυχθεί ως ένας ήρεμος προορισμός διακοπών ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν και ήταν δημοφιλής στους χίπις. 

    Η ευρύτερη περιοχή έχει πολύ καλά οργανωμένες παραλίες, αλλά και όμορφα απομονωμένα μικρά αγκυροβόλια. Εξυπηρετείται από πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια, ταβέρνες, καφετέριες, μπαρ, μουσεία και νυχτερινά κέντρα, ενώ υπάρχουν υποκαταστήματα τραπεζών, ταχυδρομείο, κέντρο υγείας, φαρμακεία, αστυνομικός σταθμός, ακτοφυλακή και τελωνείο. Στο λιμάνι δένουν τα πλοία που συνδέουν την Παλαιόχωρα με Σούγια, Αγία Ρουμέλη, Λουτρό, Χώρα Σφακίων και Γαύδο.

    [widgetkit id=1345]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Παλιά Πόλη Χανίων

    Παρόλο που βομβαρδίστηκε και κάηκε αρκετές φορές στη μακρόχρονη ιστορία της, η παλιά πόλη των Χανίων θεωρείται από τις ομορφότερες πόλεις της Μεσογείου. Στα γραφικά σοκάκια με τα όμορφα μαγαζιά ο ταξιδιώτης μπορεί να συναντήσει δείγματα όλων των πολιτισμών που πέρασαν από τη Κρήτη. Ως παλιά πόλη θεωρείται το τμήμα των Χανίων που βρίσκεται μέσα στα Ενετικά Τείχη.

    [widgetkit id=1341]

  • Πανίδα

    Η Κρήτη είναι απομονωμένη από τις υπόλοιπες ηπειρωτικές περιοχές της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής, γεγονός που αποτυπώνεται έντονα στη γενετική διαφορετικότητα της πανίδας του νησιού. Από τον περήφανο αγρίμι, τον φουρόγατοκαι την κρητική μυγαλή, ως τα στενοενδημικά αρθρόποδα και τις νυχτερίδες, η πανίδα της Κρήτης κρύβει πολλά μυστικά για την εξέλιξη των ειδών. Στο νησί δεν υπάρχουν ζώα που θα μπορούσαν να βλάψουν τον άνθρωπο, γεγονός που οι πρόγονοι των Κρητικών το απέδιδαν σε άθλο του Ηρακλή για να τιμήσει τη γενέτειρα του Δία, που τον προστάτευσε από τον Κρόνο και στις ευλογίες του Αποστόλου Παύλου, που έμεινε για δύο χρόνια στην Κρήτη. Η ορνιθοπανίδα της Κρήτης, θεωρείται μια από τις πλουσιότερες της Ευρώπης, καθώς φιλοξενεί περισσότερα από 350 είδη πτηνών. Στα κρητικά βουνά παρατηρείται ο μεγαλύτερος νησιωτικός πληθυσμός από γύπεςστον κόσμο, ενώ, μαζί με την Κορσική, φιλοξενούν τα τελευταία ζευγάρια γυπαετώντων Βαλκανίων.

  • Πάνορμο

    Το Πάνορμο Μυλοποτάμου βρίσκεται περίπου 20 χλμ ανατολικά του Ρεθύμνου και αποτελεί ουσιαστικά το λιμάνι του Περάματος Μυλοποτάμου. Είναι ένα ήσυχο τουριστικό θέρετρο, το οποίο έχει αναπτυχθεί έντονα τα τελευταία χρόνια, χωρίς να έχει απωλέσει την παραδοσιακή του μορφή. Σε αυτό έχει συντελέσει η γραφικότητα του χωριού, οι όμορφες αμμουδιές που βρίσκονται στο χωριό και η εύκολη πρόσβαση μέσω της Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης.

    Το Πάνορμο είναι τοποθετημένο σε μια ιστορική περιοχή, καθώς εδώ τοποθετείται η αρχαία Panormus. Η ύπαρξη μιας αρχαίας πόλης επιβεβαιώνεται κι από την εύρεση της βασιλικής της Αγίας Σοφίας, του 6ου μ.Χ. αιώνα. Μάλιστα, η βασιλική θεωρείται ως μια από τις μεγαλύτερες παλαιοχριστιανικές στην Ελλάδα και ως η μεγαλύτερη στην Κρήτη. Επίσης, το Πάνορμο ονομάζεται και Καστέλι Μυλοποτάμου ή Ρουμελί Καστέλι, καθώς είχε κατασκευαστεί από τους Γενουάτες, οι οποίοι κατέλαβαν την Κρήτη το 1206. Ίχνη του φρουρίου σώζονται δίπλα στο λιμάνι.

    Στη σύγχρονη ιστορία της περιοχής, το Πάνορμο αποτέλεσε το σημαντικότερο λιμάνι για τη μεταφορά των αγροτικών προϊόντων του Μυλοποτάμου. Η επαρχία παρήγαγε μεγάλες ποσότητες ελαιόλαδου και χαρουπιού. Μπορείτε ακόμη και σήμερα να επισκεφτείτε τον αναπαλαιωμένο χαρουπόμυλο, ο οποίος χρησιμοποιείται ως πολιτιστικό κέντρο. Μετά την κατοχή, όταν και βομβαρδίστηκε, το μικρό ψαροχώρι και λιμάνι μετατράπηκε σταδιακά σε τουριστικό θέρετρο, καθώς κατασκευάστηκε η εθνική οδός, ενώ το 1980 κατασκευάστηκε το σημερινό λιμάνι της περιοχής.

    Στο χωριό γίνονται κάθε χρόνο τρία πανηγύρια: της Ανάληψης, του Αγίου Ιωάννη του Κλήδονα στις 24 Ιουνίου και του Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου.

    [widgetkit id=2700]

    Ξενοδοχεία στο Πάνορμο

    {loadposition nearestplaces}

  • Παντρευτείτε στην Κρήτη

    Τα τελευταία χρόνια ένας νέος τομέας τουρισμού – ο γαμήλιος τουρισμός – αναπτύσσεται ολοένα και περισσότερο στην Ελλάδα και ζευγάρια από όλο τον κόσμο αναζητούν για τον ιδανικό προορισμό για τη διοργάνωση του γάμου τους. Το νησί της Κρήτης είναι γνωστό για τους αμέτρητους κρυμμένους θυσαυρούς του, τις ατελείωτες παραλίες με τα γαλάζια νερά, τη διαφορετικότητα του του τοπίου και τους φιλικούς και φιλόξενους ανθρώπους της, που πάντα είναι στη διάθεση του επισκέπτη να τον καλωσορίσουν, να τον φιλέψουν και να κάνουν τη διαμονή του στο νησί, μοναδική εμπειρία ζωής.

    Για αυτούς τους λόγους η Κρήτη είναι ο απόλυτος προορισμός για τη διοργάνωση του γάμου σα και όλων των σχετικών εορτασμών. Συνδυάζει αξιομνημόνευτες εμπειρίες και δραστηριότητες διακοπών με τη μοναδική – μαγική – στιγμή του γάμου σας. Τη σημαντικότερη ημέρα της ζωής των νεόνυμφων πλαισιώνουν οι υπέροχοι χώροι δεξιώσεων, οι επαγγελματικές διακοσμήσεις, το υψηλής γαστρονομίας μενού και τα μαγευτικά σημεία για φωτογράφηση.

    Δείτε τα πιο όμορφα εκκλησάκια για γάμο πάνω στη θάλασσα

  • Παράδοση

    Το πολυπολιτισμικό και το μακρινό παρελθόν της Κρήτης αντικατοπτρίζεται σε όλες τις εκφάνσεις του σύγχρονου Κρητικού, όπως η γλώσσα, ο χορός, η μουσική, η διατροφή, οι τέχνες, οι χειροτεχνίες.

    Η λαϊκή παράδοση της Κρήτης αποτελεί μια ανεξάντλητη σύγχρονη πολιτιστική οντότητα με ήθη και έθιμα, υλικά και πνευματικά πατροπαράδοτα στοιχεία, αρχαίες συνήθειες που έχουν διαμορφώσει τον πυρήνα της ζωής των σύγχρονων Κρητικών και μένουν άσβεστα στο πέρασμα των χρόνων. Η κρητική διάλεκτος θεωρείται η μακροβιότερη στον Ελλαδικό χώρο και έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης και έρευνας. Δεκάδες λέξεις έχουν αμιγώς αρχαιοελληνικό ή αρχαϊκό παρελθόν, ενώ πολλές είναι και οι γλωσσικές επιρροές από τους Άραβες, τους Ενετούς και τους Οθωμανούς.

    Απόγονοι του Δία

    raki

    Οι άνθρωποι της Κρήτης σκληραγωγημένοι από τις δυσκολίες της ζωής, αλλά πάντα γνήσιοι και χαμογελαστοί, χαίρονται όταν μοιράζονται τα συναισθήματα τους και τη φιλοξενία τους με τους επισκέπτες τους.

    Η λέξη φιλοξενία προέρχεται από τις δύο ελληνικές λέξεις φίλος και ξενία και σημαίνει να γίνεσαι φίλος με τον ξένο.

    Ως γνήσιοι απόγονοι του Κρηταγενή Ξένιου Δία, του θεού των θεών, των ανθρώπων και της φιλοξενίας, οι Κρητικοί φημίζονται για τη φιλοξενία τους, την οποία προσφέρουν με πάσα ανιδιοτέλεια και με μόνο κίνητρο το σεβασμό προς τον συνάνθρωπό τους.

    Δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσει κάποιος σε ένα καφενείο ενός χωριού για να ζητήσει οποιαδήποτε βοήθεια και οι ντόπιοι να μην τον κεράσουν τουλάχιστον μια ρακή!

    Μύθοι

    daedalus0Η Κρήτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με μύθους και θρύλους, που πηγάζουν από τα βάθη των αιώνων. Αρχικά, σε αυτόν τον ιδιαίτερο χώρο τοποθετήθηκε η γέννηση του Ξένιου Δία από τη Ρέα, του μετέπειτα πατέρα των θεών, των ανθρώπων και της φιλοξενίας. Τα Σπήλαια του Ψυχρού και του Ιδαίου άντρου είναι συνυφασμένα με τη γέννηση και την ανατροφή του.

    Αργότερα, ο Δίας με τη μορφή ταύρου, άρπαξε την όμορφη νύμφη Ευρώπη από τη Φοινίκη και τη μετέφερε στην Κρήτη. Με τη συνεύρεση του Δία και της Ευρώπης κάτω από τον αειθαλή πλάτανο της Γόρτυνας, που υπάρχει και σήμερα, γεννήθηκε ο Μίνωας, ο βασιλιάς του πρώτου λαμπρού ευρωπαϊκού πολιτισμού, του Μινωικούκαι πήρε η ήπειρος Ευρώπη το σημερινό της όνομα.

    Ήταν εδώ που για πρώτη φορά ο πολυμήχανος τεχνίτης Δαίδαλος, κατασκεύασε το διάσημο Λαβύρινθο, όπου φυλάκισε τον Μινώταυρο, και αργότερα αγνόησε το νόμο της βαρύτητας πετώντας μακριά με το γιο του Ίκαρο. Στον ίδιο χώρο, ο Θησέας σκότωσε το Μινώταυρο, χρησιμοποιώντας το μίτο της Αριάδνης.

    Ο χάλκινος γίγαντας Τάλως, το πρώτο ρομπότ στη μυθολογία, ως άγρυπνος φύλακας τριγυρνούσε την Κρήτη τρεις φορές την ημέρα για να την προστατεύει από τους εισβολείς, πριν τον εξουδετερώσουν οι Αργοναύτες.

    Ακόμη και σήμερα υπάρχουν θρύλοι με ξωτικά και "φανταξά" με γνωστότερο τους Δροσουλίτες, σκιές που περπατούν τις πρώτες ώρες της αυγής μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου έξω από το φρούριο του Φραγκοκάστελου. Είναι οι ψυχές στρατιωτών που έχασαν εκεί τη ζωή τους σε μάχη με τους Οθωμανούς.

    Μουσική Παράδοση

    DSC01550Το νησί έχει μια μακρά και πλούσια μουσική παράδοση, με βαθιές ρίζες στην αρχαιότητα, έντονα επηρεασμένη από τη βυζαντινή μουσική και εμπλουτισμένη από τον μουσικό πολιτισμό της ευρύτερης ανατολικής Μεσογείου. Μέσα από τις μικρές και μεγάλες γιορτές στις οποίες συμμετέχουν, οι κάτοικοι έρχονται σε επαφή και γίνονται «μύστες» της ιδιαίτερης μουσικής κουλτούρας, της κρητικής μουσικής.

    Η κρητική μουσική παράδοση θεωρείται η πιο ζωντανή στον ελλαδικό χώρο, γιατί όχι μόνο συνεχίζει να εξελίσσεται και να ενσωματώνει δημιουργικά σύγχρονα μουσικά στοιχεία, αλλά παράλληλα καταφέρνει να εκφράζει και να σχολιάζει με ζωντανό τρόπο τη σημερινή πραγματικότητα.

    Ο αυτοσχεδιασμός είναι ένα από τα χαρακτηριστικά των κρητικών καλλιτεχνών. Oι μουσικοί, δεν περιορίζονται στην τυπική επανάληψη των βασικών μελωδιών, αλλά εμπλουτίζουν το παίξιμό τους με αυτοσχεδιασμούς που συνοδεύουν τους χορευτές, οι οποίοι με τη σειρά τους αυτοσχεδιάζουν χορεύοντας.

    Οι μαντινάδες, μικρά δίστιχα ποιήματα, αντανακλούν τα συναισθήματα, τη σκέψη και τη ζωή του Κρητικού λαού και εκφράζουν το παράπονο, τον έρωτα, τη στάση για τη ζωή και κάθε συναίσθημα που πηγάζει από την ευαίσθητη κρητική ψυχή. Εντυπωσιακές είναι οι «μαντιναδομαχίες», όπου η μία μαντινάδα διαδέχεται την άλλη ως απάντηση ή ως πρόκληση στον "αντίπαλο" ριμαδόρο και το γλέντι κρατεί για ώρες.

    Στη Δυτική Κρήτη οι άντρες στις παρέες ερμηνεύουν τα ριζίτικα τραγούδια, το πιο πρωτόγονο είδος της μουσικής και ποιητικής παράδοσης.

    Οι χοροί του νησιού

    Οι Ελληνικοί χοροί και η μουσική πρωτοεμφανίστηκαν στην Κρήτη, όπου λέγεται ότι η μητέρα των Θεών, η Ρέα, τους δίδαξε στους Κουρήτες για να εξαγνίζονται. Ο πιο φημισμένος κρητικός χορός ήταν ο πυρρίχιος. Οι σημερινοί Κρητικοί χοροί, πασίγνωστοι σε όλη την Ελλάδα, αποτελούν απόηχους των χορών των Κουρητών.

    Σήμερα, οι παραδοσιακοί Κρητικοί χοροί χορεύονται από άνδρες και γυναίκες, που στις επίσημες εκδηλώσεις φορούν τη θαυμάσια κρητική φορεσιά. Είναι άλλοτε γρήγοροι και άλλοτε αργοί, πάντα όμως δυναμικοί και επιβλητικοί, ενώ όταν χορεύονται από παρέες ανδρών παραπέμπουν άμεσα στους πολεμικούς χορούς των Κουρητών.

    Πάντα με το ρυθμό της λύρας ή του βιολιού, συνοδευόμενα κυρίως από λαούτο και σπανιότερα από μπουλγαρί, ασκομαντούρα ή θιαμπόλι, οι χορευτές σε κύκλο παρουσιάζουν τον πολύπλοκο βηματισμό στα βασικά είδη χορών, με τον πρώτο του κύκλου, συνήθως άνδρα, στηριζόμενο στο δεξί χέρι του δεύτερου, να κάνει με μεγάλη δεξιοτεχνία ξεχωριστές φιγούρες, τα περίφημα «ταλίμια».

    Κάθε περιοχή του νησιού έχει τους δικούς της παραδοσιακούς χορούς, πολλοί από τους οποίους διατηρούν την αρχέγονη κυκλική τυπολογία τους και χορεύονται συστηματικά ακόμη και σήμερα. Οι κυριότεροι χοροί είναι ο πεντοζάλης, ο καστρινός πηδηχτός, η σούστα, ο σιγανός συρτός και ο χανιώτικος συρτός.

    Η φημισμένη μελωδία «Ζορμπάς» του Μίκη Θεοδωράκη βασίζεται σε μια παλιότερη εκδοχή του χανιώτικου συρτού.

    Η Κρητική Διατροφή

    greensΗ Κρητική διατροφή κρύβει μέσα της μια φιλοσοφία ζωής, αναφέρεται στο τρόπο ζωής των Κρητικών, όπου το φαγητό περικλείει ολόκληρο πολιτισμό.

    Οι κάτοικοι αυτού του φιλόξενου τόπου ανέπτυξαν τις πανάρχαιες διατροφικές τους συνήθειες, με ότι απλόχερα προσφέρει η κρητική γη: ελαιόλαδο, στάρι, κρασί, μέλι, τυρί, χόρτα και αρωματικά φυτά. Το κρέαςυπάρχει στο τραπέζι σχετικά σπάνια, ειδικά λόγω των μεγάλων περιόδων νηστείας.

    Οι συγκεντρώσεις των Κρητικών γύρω από ένα τραπέζι, με τη συνοδεία μουσικής και χορού αποτελούν την αγαπημένη τους συνήθεια, αποσκοπώντας στην έκφραση της φιλοξενίας και τη σύσφιξη των κοινωνικών σχέσεων.

    Εκδηλώσεις

    Οι Κρητικοί ανέκαθεν αγαπούσαν τις τέχνες και τις εκδηλώσεις, στις οποίες μπορούν να έρθουν σε επαφή με τους συνανθρώπους τους και να μοιραστούν τα συναισθήματά τους.

    Τα καλοκαιρινά βράδια σε διάφορες πόλεις του νησιού πραγματοποιούνται εκθέσεις τεχνών και φεστιβάλ θεάτρου, μουσικής, κινηματογράφου και χορού. Πολλές είναι και οι συναυλίες που πραγματοποιούνται σε στάδια, σε αρχαιολογικούς χώρους, στα τείχη των πόλεων ή σε μικρά θεατράκια στην ύπαιθρο.

    Ακόμη και οι εορτές των αγίων πάντα πλαισιώνονται με μεγάλα πανηγύρια υπό τη συνοδεία Κρητικής λύρας και χορών, στις πλατείες των χωριών ή στις εκκλησίες, φέρνοντας στην επιφάνεια έθιμα που κρατούν από τη μινωική Κρήτη.

    Πολλαπλές είναι οι εορτές που έχουν συσχετιστεί με κάποιο προϊόν ενός χωριού και αποτελούν πάντα την αφορμή για ένα μεγάλο γλέντι. Γιορτές πατάτας, ρακής, κολοκυθιού, εφτάζυμου, ξεφουρνίσματος, κρασιού, μυζήθρας, γραβιέρας, χοχλιού (σαλιγκαριού), κερασιού, μήλου είναι λίγα από τα γλέντια που συνοδεύονται από δωρεάν δοκιμή των παραδοσιακών προϊόντων της κάθε περιοχής.

    Όταν έρθει ο σύντομος χειμώνας, η όρεξη για γλέντι δεν σταματάει. Οι παρέες μαζεύονται στα ρακοκάζανα, στα οποία η ιεροτελεστία της απόσταξης της ρακής, μετατρέπεται σύντομα σε ένα παραδοσιακό γλέντι με χορό και μουσική.

    Πολιτισμός του νερού και του αέρα

    Lassithi Windmills, CreteΤο περιορισμένο υδάτινο δυναμικό της Κρήτης, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, οδήγησε τους κατοίκους της στην κατασκευή μεγάλων έργων για τη μεταφορά νερού στις πόλεις. Ακόμη και σήμερα προκαλούν θαυμασμό τα σωζόμενα τμήματα του μεγάλου υδραγωγείου που μετέφερε νερό στην αρχαία Χερσόνησο και κυρίως οι υδατογέφυρες του γιγαντιαίου Ενετικού υδραγωγείου, που μετέφερε νερό στο κέντρο του Μεγάλου Κάστρου (του Ηρακλείου) από πηγές στις Αρχάνες και στο Σκαλάνι.

    Στις μεγάλες πόλεις, το νερό διοχετευόταν στους κατοίκους μέσω περίτεχνων κρηνών, με πιο γνωστή την κρήνη του Μοροζίνι, στο κεντρικότερο σημείο του Ηρακλείου. Σε πολλές περιοχές της Κρήτης όπου το νερό σπανίζει, όπως το ορεινό Μιραμπέλο, συναντάμε ακόμη και σήμερα μεγάλες στέρνες και πηγάδια.

    Παρόλο που η Κρήτη δε φημίζεται για τα μεγάλα ποτάμια της, ακόμη και σήμερα εντυπωσιάζουν μερικές από τις ομορφότερες λιθόκτιστες γέφυρες στην Ελλάδα. Η πιο διάσημη είναι η καμαρωτή γέφυρα του Πρέβελη, ενώ πολύ μεγάλης αρχαιολογικής σημασίας είναι η αρχαία γέφυρα της Ελεύθερνας, που είναι κτισμένη με το εκφορικό σύστημα, και η Ελληνική Καμάρα στον Αποκόρωνα.

    Στη Δυτική Κρήτη, όπου οι βροχοπτώσεις είναι περισσότερες, συναντάμε συχνά νερόμυλους όπου άλεθαν παλιά τα σιτηρά. Ωστόσο, η έλλειψη τρεχούμενου νερού στην Ανατολική Κρήτη, έστρεψε τους κατοίκους στην εκμετάλλευση του ανέμου. Έτσι, στην Ανατολική Κρήτη συναντάμε πολλές συστάδες από ανεμόμυλους, τα μυλοτόπια. Το μυλοτόπι της Αμπέλου στο Οροπέδιο Λασιθίου είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα, ενώ πολλά μυλοτόπια συναντάμε στο ορεινό Μιραμπέλο. Εκτός από το άλεσμα των σιτηρών, η ανάγκη άντλησης νερού για την άρδευση των μεγάλων καλλιεργούμενων περιοχών ώθησε τους Λασιθιώτες να εμπνευστούν την κατασκευή ελαφριών ανεμόμυλων για να αντλούν νερό από πηγάδια, που ακόμη και σήμερα γυρνούν στα οροπέδια του Λασιθίου και της Ζίρου.

    Το Οροπέδιο Λασιθίου στα μέσα του προηγούμενου αιώνα διέθετε περίπου 12.000 μεταλλικούς ανεμόμυλους, όντας το πρώτο μεγάλο αιολικό πάρκο στον κόσμο με ισχύ περίπου 5MW.

  • Παραδοσιακά επαγγέλματα

    Πολλές αρχέγονες τέχνες παραμένουν ζωντανές στο νησί, ενώ έχουν εγκαταλειφθεί στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας. Αν και σαφώς αποδυναμωμένες, εξακολουθούν να υπάρχουν σε αρκετές περιοχές του νησιού, αντιστεκόμενες πεισματικά απέναντι στην εισβολή της τεχνολογίας.

    Αγγειοπλάστες πλάθουν τον πηλό ακριβώς όπως το έκαναν κι οι Μινωίτες χιλιάδες χρόνια πριν στο Θραψανό, στο Κεντρί και στις Μαργαρίτες. Δεκάδες αγγεία, πανομοιότυπα με αυτά των μινωικών ανακτόρων, εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για τη φύλαξη του ελαιόλαδου, των σιτηρών και άλλων αγροτικών προϊόντων.

    Ξυλουργοί δίνουν στο ξύλο της μουριάς το σχήμα της λύρας και του λαούτου στους Βώρους, το Ζαρό, το Ρέθυμνο, τη Νεάπολη και την Κριτσά, συνεχίζοντας την παράδοση αιώνων στην κατασκευή αλλά και την εξέλιξη των παραδοσιακών μουσικών οργάνων.

    Τσαγκάρηδες στις μεγάλες πόλεις και σε χωριά όπως τα Ανώγεια, φτιάχνουν με φροντίδα τα δερμάτινα Κρητικά στιβάνια, τα παραδοσιακά ανθεκτικά παπούτσια των Κρητικών.

    Μαχαιροποιοί στα Χανιά και στο Ηράκλειο μετατρέπουν το ατσάλι στο διάσημο κρητικό μαχαίρι, τον αχώριστο σύντροφο κάθε Κρητικού, χαράσσοντας πάνω στις λεπίδες του παραστάσεις ή μαντινάδες.

    Γυναικείοι συνεταιρισμοί σε όλα τα μεγάλα χωριά υφαίνουν ακόμη στον αργαλειό κεντήματα, που παραπέμπουν στα χρόνια του Μίνωα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το σαρίκι, το μαντήλι με τα κρόσσια που μοιάζουν με δάκρυα, συμβολίζουν τη θλίψη και το θρήνο για τη σκλαβιά που βίωνε η Κρήτη. Το μαύρο φοριέται ως ένδειξη πένθους για τις κακουχίες που πέρασαν οι πρόγονοι, ενώ το λευκό ως ένδειξη χαράς σε γάμους, εορτές, γεννήσεις και βαφτίσεις.

    Ξυλογλύπτες και μαρμαροτεχνίτες δίνουν ζωή στους κορμούς και στην πέτρα, σμιλεύοντας τα υλικά της Κρητικής γης με περίτεχνο τρόπο και δημιουργώντας κυρίως εξαιρετικά έργα εκκλησιαστικής τέχνης. Χώρους με ανεπανάληπτα έργα ξυλογλυπτικής αξίζει να επισκεφτεί κανείς στην Αξό και στο Αστέρι Ρεθύμνου, ενώ έργα μαρμαρογλυπτικής εκτίθενται στο Διεθνές Συμπόσιο Γλυπτικής.

  • Παραδοσιακά Προϊόντα

    Αγοράστε τα θαύματα της Κρητικής διατροφής που απασχόλησε τους επιστήμονες ανά τον κόσμο, ξαφνιάζοντας θετικά, με τα αποτελέσματα των ερευνών να δείχνουν εξαιρετικά θετικές επιπτώσεις στην υγεία των Κρητικών, χαμηλά ποσοστά εμφάνισης διαφόρων νόσων και τη μικρότερη θνησιμότητα σε σχέση με άλλες περιοχές του πλανήτη.

  • Παραλίες Γαύδου

    Η Γαύδος αποτελεί στολίδι μοναδικό στην Νότια Ευρώπη, μακρυά από τον πολύβουο «πολιτισμένο» κόσμο, με άγρια ομορφιά, με πεντακάθαρα γαλάζια νερά, με ονειρεμένες ανατολές, με μαγευτικές δύσεις, με σαγηνευτικές ακρογιαλιές και παραλίες, και κέδρα που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα. Ένα νησί με μεγάλες ομορφιές που μπορεί κανείς να τις ανακαλύψει και να τις απολαύσει εάν είναι διατεθειμένος να αφήσει για λίγο τη ραστώνη στην εκτεταμένη αμμουδιά του Σαρακίνικουκαι την παραλία του Άη Γιάννη και περπατήσει ή στο εσωτερικό του νησιού ή σε άλλους παρθένους τόπους και δυσπρόσιτες παραλίες.

  • Παραλίες για γυμνιστές στην Κρήτη

    Εάν είσαστε λάτρης του γυμνισμού, τότε βρήκατε τον τόπο σας! Η Κρήτη είναι πολύ δημοφιλής προορισμός για γυμνιστές, καθώς παρέχει πολλές επιλογές παραλιών. Επίσημα ο γυμνισμός στην Ελλάδα δεν επιτρέπεται, αλλά κανείς δεν θα σας ενοχλήσει αν δεν προκαλέσετε. Παραλίες κοντά σε μοναστήρια ή με πολύ κόσμο, καλό είναι να τις αποφύγετε καθώς ο γυμνισμός αποτελεί πρόκληση για την τοπική Εκκλησία.

    Είναι κοινό μυστικό ότι οι γυμνιστές στην Κρήτη καταλαμβάνουν τις ωραιότερες παραλίες του νησιού. Το αν σε μια παραλία μπορείτε να κάνετε γυμνισμό, εξαρτάται κυρίως από την δική σας αντίληψη. Το κριτήριο που την κάνει ιδανική είναι συνήθως η απουσία κόσμου. Μπορεί επίσης, μια παραλία τον Ιούνιο να είναι εντελώς μοναχική και να μπορείτε να κάνετε γυμνισμό, ενώ τον Αύγουστο να έχει κόσμο. Άρα δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες.

    Οι περισσότερες παραλίες του Νότου είναι κατάλληλες για γυμνιστές, καθώς είναι απομονωμένες. Οι πιο γνωστές παραλίες για γυμνιστές είναι το δυτικό άκρο της Παλαιόχωρας (Παχειά Άμμος), το ανατολικό μέρος της Σούγιας, τα απομονωμένα άκρα της Αγιάς Ρουμέλης, τα Γλυκά Νερά, το ανατολικό τμήμα της Ορθής Άμμου, το Κεδρόδασος, το ανατολικό μέρος του Πλακιά, το Αμμούδι, οι Λίγρες, η Ακουμιανή Γυαλιά, το ανατολικό κομμάτι της Αγίας Γαλήνης, ο Κομμός, η Κόκκινη Άμμος, ο Δυσκός, η παραλία των γυμνιστών στα Λιμανάκια της Χερσονήσου, η Χρυσήκαι όλες οι απόμερες παραλίες της Γαύδου. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχάσουμε τους δύο κόλπους, δίπλα στο μοναδικό ξενοδοχείο γυμνιστών στην Ελλάδα, το Σφακιανό Αμμούδι και τη Φυλακή

    Ο δεκάλογος των γυμνιστών

    1. Ο γυμνισμός δεν πρέπει να συσχετίζεται με την οποιουδήποτε τύπου σεξουαλική αναζήτηση.
    2. Δεν αποτελεί δικαίωμα μιας συγκεκριμένου σεξουαλικού προσανατολισμού ομάδας αλλά όλων ανεξαιρέτως.
    3. Ο γυμνισμός δεν πρέπει να συνδέεται με την επιδειξιμανία και την ηδονοβλεψία.
    4. Ο γυμνισμός ενέχει ερωτισμό αλλά δεν αποτελεί σεξουαλική έκφραση.
    5. Οι γυμνοί φίλοι απολαμβάνουν και μοιράζονται την εμπειρία του γυμνισμού ως έκφραση ουσιαστικής σωματικής και πνευματικής /ψυχικής επαφής και όχι ως λανθάνουσα σεξιστική επιθυμία.
    6. Ο γυμνισμός αποτελεί ιδεολογία με την έννοια ότι προσδιορίζεται από ένα σύστημα εννοιών όπως: αυτοεκτίμηση, φυσιολατρία, ελευθερία έκφρασης, απενοχοποίηση, αληθινή επαφή, φυσικότητα.
    7. Ο γυμνισμός για πολλούς ανθρώπους δεν περιορίζεται στην φύση ή στο νερό αλλά μπορεί να αποτελέσει συνήθεια της καθημερινότητας τους στον προσωπικό τους χώρο. Η αίσθηση της γυμνής παρέας μέσα σ’ ένα σπίτι δεν πρέπει να θεωρείται ύποπτη ή ενοχοποιητική κατάσταση, ούτε να συνοδεύεται από υπαινιγμούς σεξουαλικότητας.
    8. Οι γυμνοί φίλοι μπορούν να συνυπάρχουν ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού, αρκεί να είναι συνειδητοποιημένοι γυμνιστές.
    9. Ο γυμνισμός δεν ακυρώνει τις ορμές μας, ούτε απαγορεύει την με οποιοδήποτε τρόπο έκφρασή τους. Μπορεί ως έννοια να περιέχει και την ερωτική έκφραση, αλλά δεν πρέπει επ' ουδενί να προσδιορίζεται από αυτήν.
    10. Ο γυμνισμός είναι ένας πολύ όμορφος τρόπος (όχι βέβαια ο μοναδικός) να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε τον εαυτό μας, όπως και να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε και τους άλλους χωρίς μάσκες, ρετουσαρίσματα και υποκριτικές εκδηλώσεις.
  • Παραλίες ιδανικές για οικογένειες και παιδιά

    Η θάλασσα είναι εικόνα εξαιρετικά ελκυστική για τα παιδιά, καθώς έχουν την ευκαιρία να παίξουν, να τρέξουν, να λερωθούν όσο θέλουν, να νιώσουν ελεύθερα, να κοινωνικοποιηθούν και να έρθουν κοντά στη φύση. Η Κρήτη προσφέρει πληθώρα παραλιών που είναι ιδανικές για οικογένειες με παιδιά.

    Το καλοκαίρι των παιδιών είναι γεμάτο παιχνίδι, κίνηση, δράση, εκτόνωση, φωνές και γέλια! Οι παραλίες και η θάλασσα είναι εικόνες εξαιρετικά ελκυστικές για τα παιδιά, καθώς εδώ θα βρουν την ευκαιρία να παίξουν, να τρέξουν, να λερωθούν όσο θέλουν, να νιώσουν ελεύθερα, να συναναστραφούν με άλλα παιδιά, να κοινωνικοποιηθούν και να έρθουν κοντά στη φύση.

    Τα παιδιά έχουν από τη φύση τους την επαφή με το νερό και σχεδόν πάντα ενθουσιάζονται με τη θάλασσα. Πρόκειται για μια από τις πιο εποικοδομητικές περιόδους στη ζωή όλων, παιδιών και γονιών, γι’ αυτό πρέπει να την εκμεταλλευτείτε στο έπακρο.

    Τα παιδιά όταν είναι μικρά παίζουν ανέμελα με τα κουβαδάκια τους, την άμμο και τα βότσαλα. Αρχικά (έως τριών ετών) χρειάζονται αδιάλειπτη επίβλεψη, αλλά από τριών και πάνω εκστασιάζονται με τα παιχνίδια ανάμεσα στο νερό και την παραλία. Όταν μεγαλώσουν ακόμη περισσότερο και αρχίσουν να κάνουν βουτιές, να παρατηρούν με τη μάσκα τους και να ψαρεύουν, η αγάπη για τη θάλασσα και το περιβάλλον μεγαλώνει ακόμη περισσότερο.

    Για να πετύχουν όλα τα παραπάνω και να διευκολυνθεί ο ρόλος σας και η επίβλεψη σας, πρέπει να υπάρχει κατάλληλο περιβάλλον και να εδραιωθεί ένα αίσθημα ασφάλειας. Έτσι, οι ιδανικές παραλίες για οικογένειες με παιδιά, καλό είναι να πληρούν κάποιες συγκεκριμένες προϋποθέσεις που θα διευκολύνουν τη ζωή των γονιών.

    Οι παραλίες που θεωρούμε ιδανικές για παιδιά καλό είναι να είναι ρηχές, ήρεμες, απάνεμες και χωρίς κύμα, να έχουν άμμο ή τουλάχιστον καθόλου πέτρες, αλλά και να βρίσκονται κοντά σε ξενοδοχεία και εστιατόρια. Στη Κρήτη πολλές παραλίες είναι ιδανικές για τους μικρούς μας φίλους, τις κυριότερες από τις οποίες παρουσιάζουμε παρακάτω.

    Στο νότο των Χανίων, οι μικροί μας φίλοι μπορούν να πλατσουρίσουν ανέμελα στις ρηχές αμμουδιές του Φραγκοκάστελου, της Παλαιόχωρας, του Λαφονησίουκαι της Φαλάσαρνας. Στο βορρά, προστασία από τους βοριάδες προσφέρουν οι παραλίες στο Μαράθι, στη Χρυσή Ακτή, στο Σταυρό, στο Λουτράκι και στο Καλυβάκι της Γεωργιούπολης.

    Το Ρέθυμνο προσφέρει μερικές από τις ωραιότερες παραλίες για παιδιά, με γνωστότερο προορισμό τον Πλακιάκαι το Δαμνόνι. Στο βορρά, σίγουρη προστασία από τον κυματισμό προσφέρουν οι απάνεμες παραλίες στο Μπαλίκαι στο Πάνορμο.

    Ο Κερατόκαμποςκαι ο Τσούτσουραςείναι από τις πιο αγαπημένες παραλίες των Κρητικών για οικογενειακές διακοπές όσον αφορά το νότιο Ηράκλειο. Αντίστοιχα, στο βορρά οι καλά οργανωμένες παραλίες της Αγίας Πελαγίας, στα λιμανάκια των Γουβών, της Χερσονήσουκαι της Σταλίδαςπροσφέρονται για παιδιά.

    Στο Λασίθι, οι παραλίες κοντά στον Άγιο Νικόλαο και στην Ελούνταθεωρούνται σχεδόν όλες ιδανικές για παιδιά, καθώς είναι καλά κρυμμένες στο μεγάλο κόλπο του Μιραμπέλου. Εξίσου κατάλληλες είναι οι παραλίες του Μακρύγιαλου, του Κουρεμένουκαι της Χιώνας.

  • Παραλίες Λασιθίου

    Tο ανατολικότερο άκρο του νησιού κρύβει μερικές από τις ωραιότερες εκπλήξεις για τον επισκέπτη. Οι λευκόχρυσες εξωτικές αμμουδιές των νήσων Χρυσής και Λεύκηςανταμείβουν όποια ταλαιπωρία για να τις προσεγγίσει κάποιος με τα εκδρομικά καραβάκια. Το προστατευόμενο φοινικόδασος στο Βάι και στην Ίτανοαναδίδει άρωμα Αφρικής πάνω στο κύμα, ενώ οι απόμερες παραλίες στις Καρούμπεςκαι στον Ξερόκαμποαποτελούν τόπο μέθεξης για τον φυσιολάτρη. Το σκληρό πέτρινο τοπίο αλλάζει δραματικά μερικά χιλιόμετρα δυτικότερα, στις γαλήνιες παραλίες κάτω από τις καταπράσινες πευκόφυτες πλαγιές της Θρυπτής. Στην πρωτεύουσα του Λασιθίου, τον Άγιο Νικόλαο, υπάρχουν οι γαλαζοπράσινες παραλίες του Γαργαδόρου, του Ίστρουκαι της Αμμουδάρας.

    Χάρτης Λασιθίου

    • {loadposition lassithibeachesmap1_20}
    • {loadposition lassithibeachesmap21_40}
    • {loadposition lassithibeachesmap41_60}
    • {loadposition lassithibeachesmap61_80}
    • {loadposition lassithibeachesmap81_100}

    Προβολή σε Google Maps

  • Παραλίες ΛΟΑΤ στην Κρήτη

    Τα τελευταία χρόνια, η Κρήτη αποκτάει όλο και περισσότερους φίλους της κοινότητας των ομοφυλόφιλων και γενικότερα των ΛΟΑΤ. Ακόμη και κρουαζιέρες για γκέι έχουν κατά καιρούς ως σταθμό τους κάποιο από τα λιμάνια της Κρήτης. Η κοινότητα ΛΟΑΤ στην Κρήτη δεν έχει αναπτυχθεί πολύ, αλλά παρόλα αυτά η φυσική ομορφιά του νησιού προσελκύει πολλά της μέλη. Έτσι, οι ομοφυλόφιλοι δε θα βρουν μεγάλα οργανωμένα κλαμπ ή συνοικίες για gay, αλλά πάντα υπάρχουν κάποια στέκια, όπως κάποιες παραλίες.

    Εδώ σας παρουσιάζουμε τις πιο δημοφιλείς παραλίες ΛΟΑΤ στην Κρήτη. Υπενθυμίζουμε ότι αυτές δεν αποκλειστικά παραλίες για gay, αλλά εδώ όλοι είναι ευπρόσδεκτοι.

    [widgetkit id=1406]

  • Παραλίες με γαλάζια σημαία στην Κρήτη

    Η γαλάζια σημαία (Blue flag) είναι ένα διεθνές σύστημα χαρακτηρισμού ακτών και μαρίνων, το οποίο εφαρμόζεται σε περισσότερες από 3500 παραλίες σε όλον τον κόσμο. Στην Ελλάδα, το πρόγραμμα της γαλάζιας σημαίας υποστηρίζεται από την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, η οποία καθορίζει ποιες παραλίες ικανοποιούν τα κριτήρια του προγράμματος.

    Τα κριτήρια για την απονομή της Γαλάζιας Σημαίας είναι αυστηρά και αφορούν την ποιότητα του νερού, την περιβαλλοντική πληροφόρηση και εκπαίδευση, την περιβαλλοντική διαχείριση, την ασφάλεια και την παροχή υπηρεσιών στους λουόμενους. Τα κριτήρια αυτά παρουσιάζονται αναλυτικά παρακάτω.

    Επειδή το πρόγραμμα αποτελεί δείκτη της καλής λειτουργίας των ακτών και της ποιότητας τους, στην Κρήτη γίνεται μεγάλη προσπάθεια για την υπαγωγή όσο το δυνατόν περισσότερων παραλιών στο πρόγραμμα της Γαλάζιας Σημαίας. Οι περισσότερες παραλίες βρίσκονται στις βόρειες ακτές του νησιού, που είναι και οι πιο τουριστικές, χωρίς όμως να λείπουν παραλίες από τον Νότο.

    Για να κερδίσει μια ακτή τη Γαλάζια Σημαία πρέπει να πληροί αυστηρά κριτήρια που σχετίζονται με:

    Ποιότητα νερών κολύμβησης
    • Ποιότητα των νερών κολύμβησης, που να επιβεβαιώνεται με δειγματοληπτικές μετρήσεις
    • Μη απόρριψη βιομηχανικών λυμάτων στην ακτή
    • Επεξεργασία αστικών λυμάτων, όπως απαιτεί η Κοινοτική Οδηγία
    Περιβαλλοντική εκπαίδευση και πληροφόρηση
    • Πληροφορίες για το παράκτιο οικοσύστημα και το ευαίσθητο φυσικό περιβάλλον στον παράκτιο χώρο.
    • Συνεχής πληροφόρηση του κοινού για την ποιότητα των νερών κολύμβησης.
    • Πληροφορίες για το Διεθνές Πρόγραμμα «Γαλάζιες Σημαίες» στον Πίνακα Ανακοινώσεων της ακτής.
    • Έντυπες πληροφορίες και αναρτημένες οδηγίες συμπεριφοράς για την ακτή.
    • Δραστηριότητες που να προβάλουν ενεργά την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος της ακτής.
    Περιβαλλοντική Διαχείριση
    • Σχέδιο χρήσης γης και περιβαλλοντική διαχείριση
    • Περιοδικός καθαρισμός της ακτής από σκουπίδια, αποτσίγαρα κλπ.
    • Επαρκείς κάδοι απορριμμάτων, που να αδειάζονται σε τακτά διαστήματα
    • Διευκολύνσεις για ανακυκλώσιμα υλικά
    • Επαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής, με ελεγχόμενο σύστημα αποχέτευσης
    • Απαγόρευση της οδήγησης οχημάτων και μοτοποδηλάτων στην ακτή
    • Απαγόρευση της ελεύθερης κατασκήνωσης
    • Επιτήρηση κατοικίδιων ζώων στην ακτή
    • Συντήρηση κτιρίων και εξοπλισμού στην ακτή
    Ασφάλεια, ναυαγοσωστικά, πρώτες βοήθειες, υπηρεσίες και εγκαταστάσεις
    • Εκπαιδευμένοι ναυαγοσώστες - ή άμεση πρόσβαση σε τηλέφωνο - σωστικά εφόδια και πρώτες βοήθειες
    • Σχέδια για την αντιμετώπιση κάποιου ατυχήματος ρύπανσης, με άμεση ενημέρωση του κοινού
    • Ασφαλής δίοδος στην ακτή και φροντίδα για άτομα με ειδικές ανάγκες
  • Παραλίες της Κρήτης με εξωτικά νερά

    Η φύση στάθηκε πολύ γενναιόδωρη όταν στόλιζε το νησί με φανταστικά τοπία και εξωτικές παραλίες. Από τα Χανιά έως το Λασίθι, μπορείτε να βρείτε πολλές παραλίες με άσπρη άμμο και ροζ αποχρώσεις από τα εκατομμύρια θρυμματισμένα κοχύλια. Γαλαζοπράσινα νερά, βυθός που σε πολλά σημεία θυμίζει ενυδρείο, αμμοθίνες και σπάνια παραθαλάσσια οικοσυστήματα, δίνουν στον επισκέπτη τη δυνατότητα να ανακαλύψει το δικό του παράδεισο στην Κρήτη.

    Οι διασημότερες και πλέον φωτογραφημένες παραλίες του νησιού, γνωστές για τα εξωτικά νερά τους και το ανεπανάληπτο φυσικό περιβάλλον που τις συνοδεύει, είναι η ζεστή λιμνοθάλασσα του Μπάλου στη χερσόνησο της Γραμβούσας και το εξωτικό Λαφονήσιστη νοτιοδυτική άκρη του νησιού. Κοντά τους βρίσκονται και οι παρθένες αμμουδιές της αρχαίας Φαλάσαρνας. Για όσους αναζητούν περισσότερη απομόνωση, υπάρχει ο κρυμμένος παράδεισος του Κεδρόδασουςκαι της Άσπρης Λίμνης δίπλα στο Λαφονήσι και το αφρικανικό τοπίο του Άη Γιάννη και του Λαβρακάστη Γαύδο.

    Οι νότιες ακτές του Ρεθύμνου φιλοξενούν μερικές από τις πιο όμορφες και ανέγγιχτες εξωτικές παραλίες της Κρήτης. Στην πιο ενεργειακή παραλία του νησιού, στον Άγιο Παύλο, τεράστιοι αμμόλοφοικατεβαίνουν απότομα για να σβήσουν μέσα στη θάλασσα. Παραδίπλα, στις Λίγκρεςκαι στην Παχιά Άμμοστα Κεραμέ, το σκηνικό είναι εξίσου απόκοσμο. Ωστόσο, τα πιο λαμπερά γαλαζοπράσινα νερά στο Ρέθυμνο, τα συναντάμε στα Σκινάρια, στα Αμμούδιακαι στο Δαμνόνιτου Πλακιά.

    Βγαλμένες σαν από παραμύθι, οι παραλίες των επιβλητικών Αστερουσίων περιμένουν τους χιλιάδες επισκέπτες της Κρήτης να τις ανακαλύψουν. Παραλίες που απαιτούν οδήγηση σε κακοτράχαλους και σκονισμένους χωματόδρομους, βραχώδη βοσκοτόπια και πεζοπορία σε φαράγγια, πριν κατακτηθούν. Τα χρώματα της θάλασσας κι εδώ παίζουν το δικό τους παιχνίδι με την πέτρα και τον ήλιο. Δημοφιλέστερη παραλία το Αγιοφάραγγο των ασκητών, ενώ υπάρχουν ακόμη οι εντυπωσιακές παραλίες στο Βαθύ, στον Τράφουλα του Λέντα, στις Άσπεςκαι στον Άγιο Νικήτα. Όσοι θέλουν να παραμείνουν κοντά στον πολιτισμό μπορούν να δροσιστούν κάτω από τις θρυλικές σπηλιές του Ληστήστον Κερατόκαμπο και στους αμμόλοφους του Κομού, ενώ στο βορρά καταγάλανα νερά συναντάμε στα Λιμανάκια της Χερσονήσου, στον Ποταμό των Μαλίων και στη νήσο Ντία.

    Tο ανατολικότερο άκρο του νησιού κρύβει μερικές από τις ωραιότερες εκπλήξεις για τον επισκέπτη. Οι λευκόχρυσες εξωτικές αμμουδιές των νήσων Χρυσής και Λεύκηςανταμείβουν όποια ταλαιπωρία για να τις προσεγγίσει κάποιος με τα εκδρομικά καραβάκια. Το προστατευόμενο φοινικόδασος στο Βάι και στην Ίτανοαναδίδει άρωμα Αφρικής πάνω στο κύμα, ενώ οι απόμερες παραλίες στις Καρούμες και στον Ξερόκαμποαποτελούν τόπο μέθεξης για τον φυσιολάτρη. Το σκληρό πέτρινο τοπίο αλλάζει δραματικά μερικά χιλιόμετρα δυτικότερα, στις γαλήνιες παραλίες κάτω από τις καταπράσινες πευκόφυτες πλαγιές της Θρυπτής. Στην πρωτεύουσα του Λασιθίου, τον Άγιο Νικόλαο, υπάρχουν οι γαλαζοπράσινες παραλίες του Αλμυρού, του Ίστρουκαι της Αμμουδάρας.

  • Παχιά Άμμος

    Η Παχ(ε)ιά Άμμος της επαρχίας Ιεράπετρας βρίσκεται 20 χλμ ανατολικά του Αγίου Νικολάου, πάνω στο δρόμο που συνδέει τον Άγιο Νικόλαο με τη Σητείακαι την Ιεράπετρα. Είναι ένα μεγάλο παραθαλάσσιο χωριό, κτισμένο στην βόρεια πλευρά του στενότερου τμήματος της Κρήτης, του Ισθμού της Ιεράπετρας. Η παραλία, η στρατηγική της θέση ανάμεσα στις τρεις μεγάλες πόλεις του Λασιθίου, αλλά και τα σημαντικά αξιοθέατα της τριγύρω περιοχής, έχουν βοηθήσει στην ήπια τουριστική ανάπτυξη του χωριού.

    Είναι κτισμένη στη θέση της αρχαίας πόλης Μινώακαι φιλοξενεί το Ινστιτούτο Μελέτης Προϊστορικού Αιγαίου Ανατολικής Κρήτης, που πραγματοποιεί συστηματικές ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή και ασχολείται με την ανάδειξη και προστασία των αρχαιοτήτων. Το πιο γνωστό αρχαιολογικό αξιοθέατο της περιοχής είναι το Μινωικό νεκροταφείο και ο οικισμός των Γουρνιών, 2 χλμ δυτικότερα. Η πόλη ήκμασε το 1600 π.Χ. και ήταν κτισμένη σε μικρό λόφο. Περίπου 2 χλμ δυτικότερα είναι κτισμένη η ιστορική μονή της Φανερωμένης που δεσπόζει πάνω σε γκρεμό με μοναδική θέα στη θάλασσα.

    4 χλμ νότια του χωριού, μπορείτε να επισκεφτείτε τον Πρωτομινωικό οικισμό της Βασιλικής που ήκμασε το 2600-2300 π.Χ. και θεωρείται πρόδρομος των μεγάλων Μινωικών ανακτόρων και πόλεων. Από τη Βασιλική μπορείτε να οδηγήσετε 2 χλμ ανατολικά, ως το παραδοσιακό χωριό Μοναστηράκι, με τους παλιούς νερόμυλους και την εκκλησία του Αγίου Στεφάνου, κοντά βρίσκεται στην έξοδο του φαραγγιού του Χα που δεσπόζει επιβλητικό από χιλιόμετρα μακριά. Απέναντι από την Παχειά Άμμο υπάρχει η μικρή νησίδα Κόνιδα (δηλ. αυγό της ψείρας), στην οποία μπορείτε να πάτε με βάρκα. Είναι ενδιαφέρον το πώς έχει προκύψει το τοπωνύμιο, καθώς λίγα μίλια ανατολικότερα (απέναντι από το Θόλος) υπάρχει η μεγαλύτερη νησίδα Ψείρα, ενώ απέναντι από το Μόχλοςυπάρχει η νησίδα του Αγίου Νικολάου που ονομάζεται και Ψύλλος! Όλα τα παράσιτα στη σειρά λοιπόν!

    Η Παχειά Άμμος που οφείλει το όνομά της στην πλούσια σε άμμο παραλία της αποκαλείται από τους ντόπιους Παχύς Άμμος αφού το ουσιαστικό Άμμος στο γλωσσικό ιδίωμα της Ανατολικής Κρήτης είναι αρσενικού γένους. Κατ’ αυτό τον τρόπο οι παλιοί Γεραπετρίτες λέγανε πάω στον Παχύν Άμμο ή είμαι από τον Παχύ (ν) Άμμο.

  • Πεζοπορία

    Ο καλύτερος τρόπος για να εξερευνήσει κάποιος την Κρήτη είναι να περπατήσει πέρα από τα σημεία που φτάνει το αυτοκίνητο, να ακολουθήσει πανάρχαια καλντερίμια από την εποχή του Μίνωα, να μυρίσει τα βότανα στα πολυάριθμα φαράγγια, να ανέβει στις γυμνές κορυφές των ψηλότερων βουνών για να αγναντέψει το βαθύ μπλε του Βόρειου Κρητικού και του Νότιου Κρητικού Πελάγους.

    Το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4καλύπτει ένα μεγάλο δίκτυο διαδρομών με τεράστια πολιτιστική, φυσιολατρική και ιστορική αξία. Έχει σηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ορεινής Πεζοπορίας (E.W.V.) και διασχίζει την Κρήτη από την Κίσσαμοως τη Ζάκρο, δίνοντας στον πεζοπόρο τη δυνατότητα να γνωρίσει ένα ευρύ φάσμα τοπίων με πολύ μεγάλη ποικιλομορφία. Εκτός από το Ε4, υπάρχει πληθώρα επιλογών, εξίσου σπουδαίων χαρτογραφημένων διαδρομών.

    Μεγάλο μέρος των διαδρομών αυτών διασχίζει περιοχές, οι οποίες έχουν κηρυχτεί προστατευόμενες. Η πιο διάσημη από αυτές είναι ο Εθνικός Δρυμός των Λευκών Ορέων, ένας από τους 7 δρυμούς της Ελλάδος, μέσα από τον οποίο περνάει το φαράγγι της Σαμαριάς. Άλλες περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους που είναι ενταγμένες σε προγράμματα προστασίας, όπως το Natura 2000, είναι ολόκληροι οι ορεινοί όγκοι της Δίκτης, του Ψηλορείτη, του Κέντρου, των Αστερουσίων, του Γιούχτακαι της Θρυπτής, οι χερσόνησοι της Γραμβούσας, του Ροδωπού και του Κάβου Σίδερο, όλες οι νησίδες που περιβάλλουν την Κρήτη και περιοχές όπως το Λαφονήσι, η Γεωργιούπολη, το Ακρωτήριο Λίθινο, οι ακτές δυτικά του Ρεθύμνουκαι άλλες.

    Ακόμη, με την ανάδειξη της γεωλογικής αξίας του Ψηλορείτη και της Σητείας ως Γεωπάρκα, οι λάτρεις του γεωτουρισμού μπορούν να ανακαλύψουν μέρη που ως τώρα ήταν άγνωστα.

    Εκτός από τα πολλά ταξιδιωτικά γραφεία που προσφέρουν πακέτα πεζοπορίας, στο νησί τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιούνται πολλοί πεζοπορικοί και ορειβατικοί σύλλογοι με αυξανόμενο αριθμό μελών. Πολύ συχνά μάλιστα διοργανώνονται σπουδαίοι ορεινοί αγώνες δρόμου, με τους γνωστότερους να είναι το Psiloritis Race και ο Μαραθώνιος της Σαμαριάς.

  • Πεζοπορικά Φαράγγια

    Οι γεωλογικές ανακατατάξεις στη διάρκεια εκατομμυρίων χρόνων αποτυπώνονται έντονα στο ανάγλυφο του νησιού. Κατά την ανύψωση των τεράστιων ορεινών όγκων, το νερό των ποταμών συνέχισε την διαβρωτική του πορεία μέσα στα ασβεστολιθικά εδάφη, δημιουργώντας τη σημερινή «χώρα των φαραγγιών», την Κρήτη. Με περισσότερα από 400 φαράγγια, βαθιά χαραγμένα στο πέτρινο κορμί της, συγκεντρώνει το μεγαλύτερο αριθμό, από ολόκληρη την υπόλοιπη Ελλάδα συνολικά. Πολλά από αυτά δέχονται χιλιάδες πεζοπόρων κάθε χρόνο. Εδώ σας παρουσιάζουμε τα καλύτερα πεζοπορικά φαράγγια.

  • Πηγάδια - Κρήνες - Βρύσες

    Στις περιοχές της Κρήτης όπου η έλλειψη πηγών κάνει την ανεύρεση νερού δύσκολη, οι κάτοικοι με λαϊκή σοφία έκτιζαν στέρνες για την αποθήκευση βρόχινου νερού ή πηγάδια για την ανεύρεση υπόγειου νερού. Πολλά από αυτά αξίζει να αναφερθούν καθώς αποτελούν αρχιτεκτονικά στολίδια.  Αντίστοιχα, σε πολλές περιοχές θα συναντήσουμε περίτεχνες βρύσες ή κρήνες, όπου ξεδιψούσαν οι περαστικοί ή τις χρησιμοποιούσαν για τις καθημερινές εργασίες τους, όπως το πλύσιμο των ρούχων κλπ.

  • Πλακιάς

    Ο Πλακιάς βρίσκεται 36χλμ νότια του Ρεθύμνου, στην εύφορη πεδιάδα που σχηματίζει ο Κοτσυφός Ποταμός, ο οποίος έχει νερό όλο το χρόνο. Ο Πλακιάς ήταν ένα μικρό ψαροχώρι στα τέλη του 20ου αιώνα, το οποίο τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναπτυχθεί τουριστικά. Ιδιαίτερα την περίοδο του ’60 οι παραλίες της Γιαλιάς, όπως λέγεται το παραλιακό μέτωπο της περιοχής, ήταν ένας αγαπημένος προορισμός των χίπις. Πλέον αποτελεί ένα δημοφιλές θέρετρο και σημείο εξόρμησης για τις φυσικές καλλονές της ευρύτερης περιοχής.

    Τι θα δείτε στον Πλακιά

    Σε κοντινή απόσταση από τον Πλακιά βρίσκονται τα ορεινά χωριά Μύρθιος, Σελλιά και Ασώματος, που διατηρούν την παραδοσιακή τους μορφή και έχουν απεριόριστη θέα στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Επίσης, μπορείτε να επισκεφτείτε την πασίγνωστη παραλία του Πρέβελη, τα μοναστήρια της περιοχής αλλά και να κάνετε πεζοπορία στα φαράγγια του Κοτσυφού και του Κουρταλιώτη. Ωστόσο, αν προτιμήσετε να μείνετε στον Πλακιά, θα έχετε πολλές επιλογές καθώς η κωμόπολη είναι άρτια οργανωμένη με πληθώρα από ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπαρ, καταστήματα, κέντρα για θαλάσσια αθλήματα και καταδύσεις, οργανωμένες πλαζ κα. Στη περιοχή υπάρχουν όλες οι βασικές υποδομές όπως μικρή μαρίνα, καταστήματα τραπεζών, πρατήρια καυσίμων, ιατρείο και οδοντιατρείο, φαρμακείο, ταχυδρομείο, κλπ. 

    Ένα από τα αγαπημένα αξιοθέατα των επισκεπτών στον Πλακιά είναι ο παλιός μύλος, που απέχει 1.5χλμ από το χωριό στο ποτάμι του Κοτσυφού. Επίσης, στη θέση Παλίγκρεμνος, δηλαδή στην ανατολική άκρη της μεγάλης παραλίας του Πλακιά, βρίσκονται στοέςπου χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά κάρβουνου. Σε αυτό το σημείο που ονομάζεται και Γονατές, υπάρχει ένας τεράστιος κάθετος γκρεμός, που λένε ότι ο Διγενής Ακρίτας γονάτισε και ήπιε νερό από μια κοντινή πηγή, μια από τις πολλές της περιοχής.

    Επίσης μπορείτε να επισκεφτείτε το Ναό της Ζωοδόχου Πηγής, που είναι κτισμένος πάνω στα ερείπια ενός παλαιότερου, στον οποίο ο νότιος τοίχος είχε καταρρεύσει. Μάλιστα, υπάρχει μια άγνωστη ερμηνεία για την κατάρρευση του τοίχου. Κάποτε απέπλευσε ένα πειρατικό πλοίο στον Πλακιά και οι πειρατές κυνήγησαν δύο νέες κοπέλες. Αυτές έτρεξαν και κρύφτηκαν στην εκκλησία, ζητώντας σωτηρία από την Παναγιά. Οι πειρατές έφτασαν μπροστά στην είσοδο και περίμεναν τις κοπέλες να βγουν. Τότε οι προσευχές τους εισακούστηκαν και σκίστηκε ο νότιος τοίχος στα δύο και οι κοπέλες ξέφυγαν στο διπλανό ελαιώνα.

    Άλλα ιστορικά στοιχεία

    Όπως αναφέρθηκε ήδη, ο σημερινός Πλακιάς είναι μια σχετικά καινούργια κωμόπολη, καθώς μόλις τον 19ο αιώνα Σελλιανοί ψαράδες άρχισαν να εγκαθίστανται εδώ και να δημιουργούν οικογένειες. Ωστόσο τα χωριά της περιοχής, όπως τα Σελλιά και η Μύρθιος, είναι παλαιότερα, καθώς ακόμη και τη βυζαντινή περίοδο κτίστηκαν δρόμοι και γέφυρες για να επικοινωνούν μεταξύ τους. Παρόλα αυτά, η περιοχή κατοικείται τουλάχιστον από τα ρωμαϊκά χρόνια, καθώς έχουν βρεθεί πολλά ρωμαϊκά αντικείμενα (και μερικά που θεωρούνται μινωικά). Από μερικούς επιστήμονες θεωρείται ότι είναι κτισμένος στην τοποθεσία της αρχαίας πόλης Λάμων, ενώ από άλλους στη θέση του αρχαίου Φοίνικα

    Δίπλα στην Ζωοδόχο Πηγή έχει βρεθεί μια μεγάλη νεκρόπολη 5 στρεμμάτων με πολλούς τάφους, από τους οποίος λείπουν οι καλυπτήριες πλάκες. Φαίνεται ότι αυτές είχαν αφαιρεθεί για να χρησιμοποιηθούν για άλλους λόγους (οικοδομικά υλικά, προσχώσεις, απλή περιέργεια κλπ). Όλος ο λόφος της περιοχής είναι διάσπαρτος με ορφανές πλάκες, οι οποίες αποκαλύφτηκαν κατά την διάρκεια διαφόρων εργασιών. Μάλιστα, λόγω του μεγάλου αριθμού των πλακών, η περιοχή ονομάστηκε Πλακιάς. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη συνηθισμένη ερμηνεία που θέλει το όνομα Πλακιάς να οφείλεται στο γεγονός ότι το χωριό είναι χτισμένο πάνω σε μια τεράστια πλάκα. Παρόμοιες νεκροπόλεις έχουν βρεθεί και σε άλλες κοντινές περιοχές.

    [widgetkit id=1348]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Ποδηλασία

    Το τραχύ έδαφος της Κρήτης αποτελεί παράδεισο για όσους λατρεύουν τις off-road διαδρομές. Η οδήγηση σε φιδίσιους χωματόδρομους, στην κόψη απόκρημνων πλαγιών με απέραντη θέα στη θάλασσα, αποτελεί μοναδική εμπειρία, ένα μοναδικό τρόπο γνωριμίας με το άγριο φυσικό τοπίο. Η ποδηλασία, είτε off-road είτε σε ασφάλτινες διαδρομές, αποτελεί ένα υπέροχο τρόπο εξερεύνησης του νησιού. Πολλές εταιρείες δραστηριοποιούνται στο συγκεκριμένο χώρο, ενώ υπάρχουν και δεκάδες σύλλογοι ποδηλατιστών. Ο Ποδηλατικός Γύρος της Κρήτης αποτελεί μια από τις διασημότερες διοργανώσεις ποδηλατικών αγώνων στο νησί και προσελκύει πολλούς επισκέπτες από όλο τον πλανήτη.

  • Πόλεις

    Το Ηράκλειοαποτελεί το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Κρήτης, την πρωτεύουσα της Περιφέρειας Κρήτης και το οικονομικό κέντρο του νησιού. Τα Χανιάείναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κρήτης και είναι γνωστά για τη γραφική Παλιά Πόλη και το Ενετικό λιμάνι τους. Το Ρέθυμνοείναι κτισμένο ανάμεσα στις δύο άλλες μεγάλες πόλεις της Κρήτης. Η πόλη διατηρεί ακόμα την παλιά αριστοκρατική της εμφάνιση, με τα κτίριά της που χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα με αψιδωτές πόρτες, κρήνες κλπ. Ο Άγιος Νικόλαος είναι η πρωτεύουσα της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου και είναι κτισμένος γύρω από μια γραφική λίμνη στον κόλπο του Μιραμπέλου, το μεγαλύτερο στην Κρήτη.

  • Πολεμικά Καταφύγια

    Σε όλη την Κρήτη και σε πάρα πολλά σημεία συναντάμε καταφύγια από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Τα καταφύγια αυτά μικρά ή μεγάλα, σύνθετα σε διαδρόμους και βαθειά ή με μικρό βάθος δημιουργήθηκαν σχεδόν όλα από Κρητικούς τους οποίους αγγάρεψαν οι Γερμανοί και τα έσκαψαν μέσα στην γη για να αποτελέσουν χώρους αποθήκευσης πυρομαχικών και άλλων υλικών, αλλά και χώρους προστασίας από αεροπορικούς βομβαρδισμούς και τοποθέτησης πυροβόλων περιφρούρησης στρατηγικών σημείων του νησιού. Καταφύγια συναντάμε παντού κυριολεκτικά, γεγονός που δείχνει πόσο σημαντικός υπήρξε ο χώρος της Κρήτης για την έκβαση του πολέμου.

  • Πολεμικά Μνημεία Β' Παγκοσμίου Πολέμου

    Η Κρήτη είναι διάσπαρτη από στρατιωτικά απομεινάρια της Γερμανικής Κατοχής, όπως πολυβολεία, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, καταφύγια αλλά και τα διάφορα μνημεία πεσόντων που μαρτυρούν το πόσο πολύ υπέφερε ο Κρητικός λαός. Δεκάδες από αυτά τα μνημεία είναι δίπλα μας και σπάνια γνωρίζουμε την ύπαρξή τους, αλλά κυρίως την ιστορία που κρύβουν.

  • Πολυβολεία

    Σε πάρα πολλά σημεία της Κρήτης συναντάμε πολυβολεία από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, που κτίστηκαν για να είναι ασφαλείς οι Ιταλοί και οι Γερμανοί που πολεμούσαν στο νησί. Ακόμη και σήμερα σε πάρα πολλά σημεία συναντάμε τις βάσεις από τα μεγάλα κανόνια των κατακτητών, που τους προστάτευσαν από αεροπορικες επιθέσεις σε στρατηγικά σημεία του νησιού. Πολυβολεία συναντάμε σχεδόν παντού, γεγονός που δείχνει πόσο σημαντικός υπήρξε ο χώρος της Κρήτης για το Γ'Ράιχ.

  • Ποτάμια

    Λόγω του μικρού της πλάτους της η Κρήτη έχει λίγα ποτάμια, που ξεκινούν από τους ορεινούς όγκους του νησιού στο κεντρικό του κομμάτι και καταλήγουν στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος και το Βόρειο Κρητικό Πέλαγος. Τα περισσότερα από αυτά έχουν λιγοστό νερό μονάχα κατά τους χειμερινούς μήνες, ενώ το καλοκαίρι είναι τελείως ξηρά.

  • Προϊστορική Κρήτη

    Ο πρώτος άνθρωπος στην Κρήτη ήταν πιθανώς ο Homo erectus, ο οποίος κατάφερε να φτάσει στο νησί με βάρκα πριν 130.000-700.000 χρόνια. Αυτή τη θεωρία μαρτυρούν τα δεκάδες εργαλεία (ξέστρες) και τσεκούρια που έχουν εντοπιστεί στην περιοχή του Πλακιάκαι της Σαμαριάς, ενώ η ύπαρξη τους εκεί αποτελεί και ένδειξη για τη δυνατότητα που είχε αναπτύξει ο άνθρωπος για ναυσιπλοΐα σε ανοικτή θάλασσα.

    Πριν εντοπιστούν τα εργαλεία αυτά, οι ειδικοί είχαν χρονολογήσει την άφιξη του ανθρώπου στην Κρήτη από τη Νεολιθική εποχή. Σημαντικότερη ανακάλυψη της Παλαιολιθικής περιόδου θεωρείται το σπήλαιο στα Σκορδαλάκια, όπου έχουν εντοπιστεί βραχογραφίες κυνηγών από το 8000 π.Χ., ενώ άλλα ευρήματα και βάσεις κατοικιών έχουν εντοπιστεί στην περιοχή του Κατσαμπά Ηρακλείου, ενώ όπως ήταν αναμενόμενο πολλά ευρήματα έχουν εντοπιστεί σε σπήλαια.

    Ως τάφοι χρησιμοποιούνταν κοιλότητες έξω από τις σπηλιές, ενώ μέσα υπήραν διαμορφωμένοι χώροι για αποθήκευση υλικών. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της σπηλιάς του Γερανίου, όπου βρέθηκε λάκκος γεμάτος με κόκκαλα ζώων και δίπλα ένα πλήθος από μικρά και μεγάλα οστέινα εργαλεία.

  • Πύργοι και Επαύλεις

    Η ανέγερση πύργων αποτέλεσε ένα από τα οχυρωματικά μέτρα που έλαβαν οι εκάστοτε κατακτητές της Κρήτης (κυρίως Ενετοί και Τούρκοι) για να ισχυροποιήσουν την επικυριαρχία τους στο νησί και να προστατευτούν από τα συνεχή επαναστατικά κινήματα των Κρητικών. Πύργους έκτισαν κι οι Βυζαντινοί την περίοδο 961-1204μΧ, για να προστατεύσουν το θέμα (επαρχία) τους από τις ληστρικές επιδρομές των πειρατών.

    Ο Πύργος ήταν ένα ψηλό οικοδόμημα θεμελιωμένο πάνω σε ισχυρή βάση, που χρησιμοποιούνταν κυρίως για αμυντικούς σκοπούς. Το σχήμα του ήταν κυκλικό, ημικυκλικό, τετραγωνικό ή πολυγωνικό. Πύργοι κτίζονταν πολλές φορές στην εξωτερική πλευρά των τειχών ενός κάστρου, κοντά στις πύλες του και στις γωνίες των φρουρίων.

    Εδώ θα ασχοληθούμε κυρίως με τους μεμονωμένους πύργους που είχαν κατασκευαστεί στο εσωτερικό του νησιού και στόχευαν στην επιβολή των κατακτητών πάνω στον Κρητικό λαό, αλλά και με λίγους πύργους που ήταν κτισμένοι στις ακτές που είχαν σκοπό την εποπτεία της θάλασσας και να προειδοποιούν τους κατοίκους για εξωτερικούς εχθρούς. Αυτοί οι παραθαλάσσιοι πύργοι λέγονταν προειδοποιητικοί (torrete di aviso). Οι Ενετοί το 1573 σχεδίαζαν να κτίσουν πολλούς πύργους torrete di aviso σε όλες τις ακρογιαλιές, σε αποστάσεις που θα είχαν οπτική επαφή. Οι πύργοι αυτοί ήταν πολυώροφοι και οδηγούσαν από όροφο σε όροφο με κινητές ξύλινες σκάλες.

    Ενώ τα κάστρα, φρούρια και καστέλια αποτελούσαν δημόσια κτίρια και ανεγείρονταν με δημόσια δαπάνη και με τις αγγαρείες του ντόπιου πληθυσμού, οι πύργοι ήταν κτίρια μικρότερα που κτίζονταν κυρίως από μεμονωμένα άτομα ή οικογένειες φεουδαρχών με αγγαρείες ή με δικά τους έξοδα. Ήταν δηλαδή ιδιόκτητοι και μεταβιβάζονταν στους απογόνους τους. Γι’ αυτό σε εμφανές μέρος, συνήθως πάνω από το ανώθυρο της κεντρικής εισόδου, έφεραν το οικόσημο της οικογένειας που αποτελούσε και την ταυτότητα του πύργου. Έτσι, αρχικά η συστηματική ανέγερση πύργων έγινε από τους ενετούς φεουδάρχες και ύστερα από τους Τούρκους Μαλικιαναγάδες.

    Επίσης, στο παρόν εδάφιο θα αναφερθούμε σε κτίρια τα οποία δεν έχουν τα χαρακτηριστικά των αμυντικών πύργων, αλλά ήταν οι πολυτελείς επαύλεις που διέμεναν οι άρχοντες των χωριών. Οι πύργοι, όπως έχει επικρατήσει να λέγονται, είχαν διαμορφωθεί κατάλληλα ώστε να καλύπτουν τις οικιστικές ανάγκες των φεουδαρχών, αλλά παράλληλα προσέφεραν και διάφορες διοικητικές και στρατιωτικές υπηρεσίες. Ήταν γνωστές ως επαύλεις, κονάκια, σεράγια, που έπαιζαν κι αυτά το ρόλο του πύργου.

    Σύμφωνα με ιστορικά έγγραφα ο αριθμός των πύργων ανά επαρχία ήταν: Επαρχία Σητείας 22, Μεραμπέλου 16, Ιεράπετρας 15, Πεδιάδας 24, Ρίζου 4, Καιρουργίου 9, Πυργιώτισσας 7. Αυτός ο αριθμός εκτοξεύθηκε μετά το 1869, όταν οι Τούρκοι έκτισαν πάρα πολλούς δημόσιους πύργους σε όλη την Κρήτη (κουλέδες). Οι περισσότεροι από τους πύργους δεν υπάρχουν πλέον, καθώς καταστράφηκαν από την μανία των επαναστατημένων Κρητικών.

    Χάρτης

  • Ράφτινγκ

    Το rafting είναι ένα διασκεδαστικό ομαδικό άθλημα για την κατάβαση ενός πλωτού ποταμού με φουσκωτή βάρκα. Καθώς η Κρήτη δε φημίζεται για τα μεγάλα της ποτάμια που έχουν σταθερή ροή όλο το χρόνο, δεν είναι γνωστό ότι μπορεί κάποιος να απολαύσει αθλήματα ποταμού. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει καθώς ο επισκέπτης μπορεί να κάνει ράφτινγκ στα λιγοστά πλωτά ποτάμια του νησιού, ειδικά το χειμώνα.

    Τον τελευταίο καιρό υπάρχουν επιχειρήσεις με πιστοποιημένους εκπαιδευτές που δραστηριοποιούνται στο χώρο από το φθινόπωρο ως τις αρχές του καλοκαιριού. Προς το παρόν, το άθλημα προσφέρεται στον ποταμό Κυλιάρη, ο οποίος έχει καθαριστεί, είναι ασφαλής για κατάβαση και έχει αρκετή ροή. Η κατάβαση του συνήθως ξεκινάει από τους νερόμυλους του Στύλου και καταλήγει στην παραλία της Κυανής Ακτής (4χλμ - 1:30).

    Περισσότερες Πληροφορίες

    Kiliaris Rafting Outdoor Activities, 6946252929, chaniarafting.gr

    [widgetkit id=2640] 

  • Ρέθυμνο

    Το Ρέθυμνο αποτελεί το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα πόλης της Κρητικής Αναγέννησης.

    Το Ρέθυμνοείναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Κρήτης με πληθυσμό περίπου 30000, κτισμένη στην τοποθεσία της αρχαίας Ρήθυμνας (4-5ος πΧ αιώνας). Μετά τη Βυζαντινή εποχή, το Ρέθυμνο οχυρώθηκε και ισχυροποιήθηκε ακόμη περισσότερο από τους Ενετούς. Η Παλιά Πόλη του Ρεθύμνου αποτελεί ένα από τα ομορφότερα αξιοθέατα για τον επισκέπτη της Κρήτης, ο οποίος έχει την δυνατότητα να περιπλανηθεί στο παρελθόν. Η πόλη με τα γραφικά στενάκια και τα πανέμορφα μνημεία διατηρεί στο σύνολο της τον πολεοδομικό ιστό, όπως αυτός διαμορφώθηκε κατά την διάρκεια της Ενετοκρατίας και της Τουρκοκρατίας. Σε αντίθεση με το Ηράκλειο και τα Χανιά, στο Ρέθυμνο επικρατεί κυρίως ο ελληνικός αναγεννησιακός χαρακτήρας, καθώς οι περισσότεροι ευγενείς ήταν Έλληνες, οι λεγόμενοι "Αρχοντορωμαίοι".

    Κοντά στην παλιά πόλη με τα γραφικά σοκάκια με τους κήπους και τα αρώματα, ο επισκέπτης αξίζει να επισκεφτεί το μεγαλύτερο φρούριο στην Κρήτη, το μεγαλοπρεπές φρούριο της Fortezza. Επίσης άλλα αξιοθέατα είναι το μικρό ενετικό λιμάνι με το φάρο, η ενετική Λότζια, η κρήνη Ριμόντι, ο Δημοτικός Κήπος, η Κυρία των Αγγέλων, το Ιστορικό Μουσείο Ρεθύμνου, το Νεραντζέ Τζαμί, ο Ναός του Αγίου Φραγκίσκου, η Μεγάλη Πόρτα, το τζαμί του Καρά Μουσά Πασά και τα βενετσιάνικα αρχοντικά της οδού Αρκαδίου. Τέλος, ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει το μπάνιο στην απέραντη παραλία του Ρεθύμνου που ξεκινάει ανατολικά του λιμανιού.

    [widgetkit id=1328]

  • Σαύρες

    Οι σαύρες και τα φίδιαθεωρούνται παρεξηγημένα ζώα καθώς ο άνθρωπος ανέκαθεν τα φοβόταν. Η αντίληψη αυτή οφείλεται προφανώς σε κάποια είδη που έχουν δηλητήριο, αλλά δεν είναι καθόλου εύστοχη. Αντίθετα τα φίδια και οι σαύρες είναι πολύ σημαντικά για την διατήρηση της ισορροπίας του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς τρέφονται με βλαβερά έντομα και τρωκτικά. Ειδικότερα για την ερπετοπανίδα της Κρήτης, ο φόβος για τα ερπετά δεν έχει κανένα έρεισμα μιας και δεν υπάρχει ούτε ένα είδος φιδιού ή σαύρας που να είναι επικίνδυνο για τον άνθρωπο. Ακόμη και το «θανατηφόρο» δάγκωμα του λιακονιούείναι ένας μύθος που ακούγεται ακόμα.

  • Σητεία

    Η Σητεία είναι η ανατολικότερη πόλη της Κρήτης κοντά στο Ακρωτήριο Σίδερο, 64χλμ από τον Άγιο Νικόλαο. Είναι μια πόλη περίπου 10.000 κατοίκων κτισμένη στην δυτική πλευρά του κόλπου της Σητείας, σε μια θερμή και ξηρή περιοχή. Η Σητεία διαθέτει το μοναδικό αεροδρόμιο της Ανατολικής Κρήτης αλλά και το σημαντικότερο λιμάνι. Συνδέεται με τακτικά δρομολόγια λεωφορείων με την Ιεράπετρακαι τον Άγιο Νικόλαο, ενώ γίνονται μεγάλες προσπάθειες για τη βελτίωση του οδικού δικτύου που τη συνδέει με τις άλλες πόλεις της Κρήτης. Είναι πολύ καλά οργανωμένη πόλη με πολλά καταστήματα, τουριστικές υποδομές, νοσοκομείο, τράπεζες κλπ. Οι κάτοικοι εδώ ασχολούνται κυρίως με την γεωργία, αλλά και με τον τουρισμό.

    Μέσα στην πόλη, εκτός από το κολύμπι στη μεγάλη πλαζ της Σητείας, μπορείτε να κάνετε μια βόλτα στο λιμάνι, να απολαύσετε τον καφέ σας στον παραλιακό δρόμο, να χαθείτε μέσα στην παλιά πόλη με τα παραδοσιακά σπίτια και τις γραφικές αυλές, αλλά και να επισκεφτείτε το κάστρο της Καζάρμα και τα ερείπια ενός ενετικού μναστηριού. Επίσης, λειτουργεί το Αρχαιολογικό Μουσείο Σητείας με εκθέματα από το 3500πΧ έως το 500μΧ, που προέρχονται από την ευρύτερη περιοχή. Επίσης, λειτουργεί το Λαογραφικό Μουσείο Σητείας με έκθεση παραδοσιακών αντικειμένων, αλλά και εκθετήριο τοπικών προϊόντων, στο οποίο μπορείτε να γνωρίσετε τα προϊόντα που παράγονται στην περιοχή. Ανάμεσα τους είναι το ελαιόλαδο, ο οίνος της Σητείας και η τσικουδιά. Μάλιστα, το ελαιόλαδο της Σητείας θεωρείται το καλύτερο στον κόσμο, αποσπώντας πολλά παγκόσμια βραβεία κάθε χρόνο.

    Η Σητεία κατοικείται από τη νεολιθική εποχή. Επίσης, έχουν βρεθεί ανακτορικά μινωικά κτίρια και τείχη στη θέση Πετράς. Η πόλη θεωρείται ότι είναι κτισμένη στην τοποθεσία της Αρχαίας Ητείας ή Σηταίας, που ήταν η πατρίδα του Μύσωνα. Ο Μύσωνας έχει αναφερθεί ως ένας από τους εφτά σοφούς της αρχαιότητας, αντικαθιστώντας τον Περίανδρο. Επίσης, η αρχαία Ετιά (άλλο όνομα της Σητείας) ήταν λιμάνι της Πραισού, της μεγαλύτερης αντιπάλου της Ιεράπυτνας. Κατά τη Βυζαντινή Περίοδο η πόλη ήκμασε ως εμπορικό λιμάνι. Η Μεσαιωνική πόλη προστατευόταν από μεγάλο τείχος κι από το φρούριο Καζάρμα, που βρίσκεται κοντά στο λιμάνι.

    Όταν οι Ενετοί κατέλαβαν την Κρήτη, έδωσαν πολύ μεγάλη σημασία στην περιοχή και προσπάθησαν να την οχυρώσουν. Η Σητεία γνώρισε μεγάλη άνθιση σε όλους τους τομείς και έγινε η σημαντικότερη πόλη της Ανατολικής Κρήτης. Τότε μεγαλούργησε ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της Ελληνικής Λογοτεχνίας, ο Βιτσέντζος Κορνάρος (1553-1613), με τα περίφημα του ποιήματα «Ερωτόκριτος» και «Η θυσία του Αβραάμ». Ο μεγάλος σεισμός του 1508 και οι επιδρομές του πειρατή Μπαρμπαρόσα το 1538 κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της, ενώ το 1651 οι Ενετοί κατέστρεψαν εντελώς την οχύρωση της, πριν την παραδώσουν στους Τούρκους. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η πόλη και το κάστρο της Καζάρμα ξανακτίστηκε και της δόθηκε το τουρκικό όνομα Αβνιέ.

    [widgetkit id=1330]

  • Σητειακά Όρη

    Τα Σητειακά Όρη είναι χαμηλή οροσειρά της Ανατολικής Κρήτης που καλύπτουν το μεγαλύτερο τμήμα της επαρχίας Σητείας και αποτελούν τον πυρήνα του Γεωπάρκου Σητείας, που ανήκει στο δίκτυο γεωπάρκων της UNESCO. Μαζί με τις μικρές οροσειρές του Ορνού και της Θρυπτήςκαλύπτουν το μεγαλύτερο ορεινό τμήμα της περιοχής ανατολικά του Ισθμού της Ιεράπετρας. 

    Ψηλότερη κορυφή των Σητειακών Βουνών είναι η Πλαγιά (817μ) στα όρη της Ζάκρου και πυρήνας τους η περιοχή του Καρυδίου με τα δεκάδες σπήλαια. Παρά το χαμηλό υψόμετρο τους, η διάσχισή των Σητειακών με αυτοκίνητο λόγω των έντονων γεωγραφικών χαρακτηριστικών απαιτεί χρόνο.

    [widgetkit id=2389]

    {loadposition nearestplaces}

  • Σούγια

    Η Σούγια είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται 75χλμ νοτιοδυτικά της πόλης των Χανίων, στην έξοδο του όμορφου φαραγγιού της Αγίας Ειρήνης. Αγαπημένος προορισμός των χίπις στην δεκαετία του 70’, σήμερα είναι ένας ιδανικός προορισμός για ήρεμες διακοπές, μέσα σε ένα υπέροχο τοπίο και με όλες τις βασικές ανέσεις που παρέχει ένα τουριστικό μέρος. Στη Σούγια θα βρείτε εστιατόρια, ταβέρνες, δωμάτια, καφετέριες, ήρεμα μπαράκια, mini market, κλπ..

    Μπροστά από το χωριουδάκι απλώνεται η υπέροχη μεγάλη παραλία της Σούγιας με χοντρή άμμο, πεντακάθαρα βαθειά νερά και σχετικά λίγο κόσμο. Η παραλία ξεκινά από το μικρό λιμανάκι της Σούγιας στην έξοδο του φαραγγιού Σκευρωτό και εκτείνεται στα ανατολικά για 1.5χλμ, στο σημείο που δημιουργούνται όμορφες σπηλιές.  Από το λιμάνι της Σούγιας ξεκινούν καθημερινά καραβάκια για τη Χώρα Σφακίων, Παλαιόχωρα, Αγία Ρουμέλη, Λουτρό και Γαύδο.

    Τι να δείτε στη Σούγια

    Το όνομα της Σούγιας προέρχεται από το αρχαίο Συία και σημαίνει «μέρος των γουρουνιών» στα αρχαία, επειδή εδώ πιθανώς εκτρέφονταν χοίροι. Σήμερα δεν θα δείτε γουρούνια, αλλά θα δείτε αρκετούς από τους πρίνους που χρησιμοποιούσαν για την εκτροφή τους μέσα στο υπέροχο φαράγγι της Αγίας Ειρήνης. Επίσης, κοντά στο χωριό Μονή σώζεται μικρός λαξευτός τάφος σε σχήμα πυραμίδας, ενώ στο λόφο Κεφάλι κοντά στο Ροδοβάνι μπορείτε να επισκεφτείτε τα ερείπια της δωρικής πόλης Έλυρος, της οποίας η αρχαία Σούγια, η Συία, ήταν το επίνειο. Η Έλυρος γνώρισε περίοδο ακμής τουλάχιστον μέχρι την ελληνική κλασσική περίοδο, από το 500 έως το 350 π.Χ κι αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα αστικά κέντρα της νοτιοδυτικής Κρήτης, έχοντας πληθυσμό περίπου 16.000 κατοίκων. Είχε δικό της νόμισμα και ήταν διάσημη για την κατασκευή όπλων. Κοντά στην Σούγια βρίσκεται και η αρχαία πόλη της Λισσού, η οποία ήταν το δεύτερο λιμάνι της Έλυρου. Ήταν διάσημη για το Ασκληπιείο της και τα ιαματικά λουτρά της. Αν δεν έχετε βάρκα, ακολουθήστε το μονοπάτι Ε4 που οδηγεί στα δυτικά και θα συναντήσετε τα ερείπια της πόλης και την παραλία του Αγίου Κήρυκου μετά από 1 ώρα πεζοπορίας.

    Άλλο ένα αξιοθέατο είναι η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα, δυτικά του χωριού, που είναι κτισμένη στη θέση τρίκλιτου παλαιοχριστιανικού ναού.  Ακόμη σώζονται ίχνη από τα ψηφιδωτά πατώματα του αρχαίου ναού που απεικονίζουν εικόνες από τη φύση και χρονολογούνται στον 6ο αιώνα μ.Χ. Τέλος, αν ακολουθήσετε το μονοπάτι Ε4 που οδηγεί στην Αγία Ρουμέλη (ανατολικά), θα συναντήσετε μετά από 2 ώρες πεζοπορίας το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου, μέσα σε ένα καταπράσινο κόλπο. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχει και το σπήλαιο του Πολύφημου, που κατά μια εκδοχή του θρύλου, ήταν το σπήλαιο που αναφέρει ο Όμηρος στην Οδύσσεια ως κατοικία του μονόφθαλμου γίγαντα Πολύφημου.

    Ξενοδοχεία στη Σούγια

  • Σπήλαια

    Η τραχιά μορφολογία της Κρήτης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ύπαρξη πολυάριθμων σπηλαίων. Από την προϊστορική εποχή οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τις σπηλιές, όπως μαρτυρείται στις βραχογραφίες χιλιάδων χρόνων στο σπήλαιο του Ασφένδου. Μάλιστα η σημερινή λατρευτική παράδοση στις σπηλιές της Κρήτης, με την ύπαρξη δεκάδων σπηλαιωδών ναών, αποτελεί μετεξέλιξη της λατρείας των θεών της κάθε εποχής.

    Αρχικά στις σπηλιές, οι Μινωίτες, λάτρευαν τους σημαντικότερους θεούς τους, όπως την Ειλειθυία, τη θεά του τοκετού. Αργότερα, τοποθέτησαν τη γέννηση και την ανατροφή του βασιλιά των Θεών, Δία, στο Δικταίο Άντρο και στο Ιδαίο Άντρο, μετατρέποντάς τα σε σπουδαία λατρευτικά κέντρα. Κατά τη Βυζαντινή εποχή, σπηλιές που σύμφωνα με την παράδοση φιλοξένησαν αγίους, όπως οι Άγιοι Παύλος, Γεράσιμοςκαι Ιωάννης ο Ξένος, μετατράπηκαν σε ζωντανές ασκητικές κοινότητες. Πολλές σελίδες της κρητικής ιστορίας γράφτηκαν με αίμα στα σπήλαιά της, όπως οι σφαγές των Οθωμανών στα σπήλαια του Μελιδονίου, της Μιλάτου, της Κρυονερίδαςκαι του Τηγανιού στη Γραμβούσα.

    Η σπηλαιολογική και οικολογική σημασία πολλών σπηλαίων είναι τεράστια. Επισκέψιμα σπήλαια με πλούσιο διάκοσμο είναι αυτά του Ψυχρού, του Μελιδονίου και του Σφενδόνη στα Ζωνιανά. Εκτός από τα επισκέψιμα σπήλαια με θρησκευτική ή ιστορική αξία, η Κρήτη διαθέτει περισσότερα από 4.500 χαρτογραφημένα σπήλαια – σπηλαιοβάραθρα, στη διάθεση κάθε έμπειρου σπηλαιολόγου να απολαύσει το πλούσιο διάκοσμό τους και τη μοναδική τους πανίδα. Περιοχές που φιλοξενούν μεγάλο αριθμό σπηλαίων, ιδανικές για όσους ασχολούνται με σπηλαιολογία, είναι η περιοχή του όρους Στρούμπουλα στο Ηράκλειο, τα Γεωπάρκα Σητείας και Ψηλορείτηκαι το Μελιδόνι στα Λευκά Όρη. Μάλιστα, τα τρία βαθύτερα εξερευνημένα σπηλαιοβάραθρα της Ελλάδας βρίσκονται όλα στην Κρήτη. 

    Χάρτης

  • Σπηλαιολογία

    Η ύπαρξη πολυάριθμων φαραγγιών, ιδιαίτερων γεωλογικών σχηματισμών και σπηλαίωνείναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την τραχιά μορφολογία της Κρήτης. Η Κρήτη διαθέτει περισσότερα από 4.500 χαρτογραφημένα σπήλαια – σπηλαιοβάραθρα, στη διάθεση, κάθε έμπειρου σπηλαιολόγου, ώστε να απολαύσει τον πλούσιο διάκοσμό τους και τη μοναδική πανίδα τους.

    Η γεωλογική ιδιαιτερότητα της Κρήτης αποτελεί το αγαπημένο αντικείμενο πολλών διεθνών σπηλαιολογικών ομάδων που οργανώνουν αποστολές για την ανακάλυψη ανεξερεύνητων σπηλαίων ή την επίσκεψη τους στα βαθιά σπηλαιοβάραθρα (ο Γουργούθακας, το μεγαλύτερο στην Ελλάδα, με βάθος -1208μ., το LEON, το 2ο μεγαλύτερο της χώρας, με βάθος -1.110μ.και μήκος 2.850μ. και άλλα). Τα Λευκά Όρη και τα Γεωπάρκα της Σητείας και του Ψηλορείτηείναι τα σημαντικότερα πεδία για εξερεύνηση σπηλαίων.

    Στο νησί λειτουργούν πολλά σπηλαιολογικά σωματεία, που προσφέρουν τεράστιο ερευνητικό και εκπαιδευτικό έργο, τα οποία στο σύνολό τους αποτελούν την πιο δραστήρια σπηλαιολογική κοινότητα στην Ελλάδα.

    [widgetkit id=1549]

    Χάρτης

  • Σπήλι

    Το Σπήλι βρίσκεται 30χλμ νότια του Ρεθύμνου, σε υψόμετρο 430μm, και είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους Βορίζη. Ο πληθυσμός του χωριού φτάνει τους 800 κατοίκους οι οποίοι αυξάνονται κατά τους θερινούς μήνες, οι οποίοι είναι κυρίως αγρότες, κτηνοτρόφοι και έμποροι, αλλά τα τελευταία χρόνια πολλοί ασχολούνται και με τον τουρισμό. Το χωριό αποτελεί συγκοινωνιακό κόμβο για τη νότια Κρήτη και αποτελεί την πρωτεύουσα της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Στο χωριό λειτουργούν σχεδόν όλες οι βασικές υπηρεσίες όπως τράπεζες, ταχυδρομείο, Κέντρο Υγείας, αστυνομία, ενώ εδρεύει και η Μητρόπολη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων

    Στο κέντρο του χωριού, στην πλατεία με τα αιωνόβια πλατάνια, βρίσκεται η κεφαλοβρύση όπως την αποκαλούν οι Σπηλιανοί. Πρόκειται για μία σειρά από 25 κρήνες (βρύσες) με μορφή κεφαλής λιονταριού από τα στόματα των οποίων ρέουν 330 κ.μ. νερού κάθε ώρα, πλούσιου σε σίδηρο και με σταθερή θερμοκρασία στους 13°C. Γύρω από την κεφαλοβρύση υπάρχουν ταβέρνες με γνήσια Κρητική κουζίνα, γραφικά καφενεία και καταστήματα λαϊκής τέχνης. Ένα από τα αξιοθέατα του χωριού είναι και οι πολλοί παραδοσιακοί νερόμυλοι που διασώζονται και κυρίως ένας από αυτούς που βρίσκεται ακόμα σε λειτουργία, ενώ γραφικό είναι και το χαρακτηρισμένο από την Ευρωπαϊκή Ένωση μονοπάτι Ε4 «Σπήλι – Γερακάρι». Επίσης, κοντά στο χωριό ξεκινάει ένα από ωραιότερα φαράγγια του Ρεθύμνου, το Κουρταλιώτικο, που καταλήγει στο διάσημο φοινικόδασος του Πρέβελη.

    Ιστορία

    Λέγεται πως το όνομά Σπήλι το πήρε από τις πολλές σπηλιές που βρίσκονται στην περιοχή και κυρίως από την σπηλιά που βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του χωριού, στην περιοχή Περιστερέ. Αναφέρεται μάλιστα πως μέσα στην συγκεκριμένη σπηλιά βρισκόταν η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας ζωγραφισμένη πάνω σε ένα βράχο, η οποία δυστυχώς δεν σώζεται σήμερα. Το χωριό είναι γνωστό με το όνομα αυτό από την περίοδο της Ενετοκρατίας, οπότε και αποτελούσε δύο χωριστούς οικισμούς (Πανωχώρικαι Περαχώρι).

    Σίγουρα προϋπήρχε και αυτό το μαρτυρούν εκκλησίες με βυζαντινές τοιχογραφίες του 14ου αιώνα που βρίσκονται στην περιφέρεια του χωριού (Άγιος θεόδωρος, Άγιος Γεώργιος, Μεταμόρφωση του Σωτήρος, Παναγία). Η χριστιανική κατάνυξη των Σπηλιανών φαίνεται και από τις 21 εκκλησίες του χωριού. Η εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου που κτίστηκε το 1962 είναι η μητρόπολη του χωριού. Αξιόλογος είναι ο ναός του Αγ.Ραφαήλ και τα παρακείμενα κτίσματα τα οποία αποτελούν και την οικία του Μητροπολίτη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων.

    Η υπερήφανη ψυχή των Σπηλιανών, το αίσθημα της ελευθερίας που τους διακατέχει, αλλά και η αφοσίωσή τους σε ήθη, έθιμα και παραδόσεις έχει φανεί πολλές φορές στην ιστορία του χωριού. Σε λόφο νότια του χωριού το 1790 ο Γιακουμής Τσουδερός αποκεφάλισε δύο Τούρκους γενίτσαρους που θέλησαν να ασχημονήσουν απρόσκλητοι σε γαμήλια τελετή. Τον Ιούνιο του 1821, με το ξεκίνημα της επανάστασης, έγινε μάχη με τους Τούρκους, τους οποίους εξόντωσαν οι Σπηλιανοί επαναστάτες. Επίσης η συμμετοχή των χωριανών κατά την επανάσταση του 1866 ήταν σημαντική. Κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής η συμμετοχή των χωριανών στο αντάρτικο ήταν μέγιστη. Παρόλα αυτά το χωριό δεν καταστράφηκε από τους κατακτητές, γιατί όπως αναφέρουν μαρτυρίες παλαιοτέρων, το προστάτευσε ανώτερος Γερμανός αξιωματικός τον οποίο δίχως να γνωρίζουν την ιδιότητα του, είχαν περιθάλψει οι χωριανοί σε τραυματισμό του από την πτώση του αεροπλάνου του.

    Το Σπήλι έχει αναδείξει πολύ σημαντικές καλλιτεχνικές προσωπικότητες σε επίπεδο Κρήτης, μεταξύ των οποίων είναι ο δάσκαλος της Κρητικής Μουσικής Θανάσης Σκορδαλός, ο λυράρης Γιώργος Καλογρίδης και ο πρωτοχορευτής Σταμάτης Παπαδάκης.

    [widgetkit id=1356]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Συγκοινωνίες και Μεταφορές

    Η Κρήτη δέχεται κάθε έτος εκατομμύρια επιβάτες από όλο τον κόσμο, καθώς τα τρία διεθνή αεροδρόμια της στα Χανιά, στο Ηράκλειοκαι στη Σητεία συνδέονται αεροπορικώς με εκατοντάδες άλλα διεθνή αεροδρόμια. Οι μεγαλύτερες low cost εταιρείες της Ευρώπης έχουν στα τακτικά τους δρομολόγια τα αεροδρόμια του νησιού, ενώ πολλές είναι οι εταιρείες που πραγματοποιούν πτήσεις charter εκ μέρους των μεγαλύτερων ταξιδιωτικών ομίλων στον κόσμο. Έτσι, η εύκολη πρόσβαση στο νησί είναι το πρώτο βήμα για ευχάριστες και άνετες οικογενειακές διακοπές.

    Εκτός από τα αεροδρόμια, οι άλλες κύριες πύλες εισόδου είναι τα λιμάνια. Δεκάδες πολυτελή επιβατηγά πλοία καθημερινά συνδέουν τα λιμάνια του Ηρακλείου, του Ρεθύμνουκαι των Χανίωνμε το μεγαλύτερο λιμάνι της Ελλάδας, τον Πειραιά. Δρομολόγια συνδέουν επίσης τις Κυκλάδες και το Ηράκλειο, ενώ εκτελούνται δρομολόγια από και προς τη Ρόδο, την Κάρπαθο, την Κάσο, τα Κύθηρα και τη Μήλο από τα λιμάνια της Σητείας, του Αγίου Νικολάου και της Κισάμου. Στα νότια εκτελούνται δρομολόγια που ενώνουν τη Γαύδομε τη Χώρα Σφακίων, το Λουτρό, την Αγία Ρουμέλη, την Παλαιόχωρακαι τη Σούγια.

    Για όσους δεν διαθέτουν μεταφορικό μέσο, η Κρήτη διαθέτει ένα πολύ καλά οργανωμένο δίκτυο προορισμών για τα σύγχρονα υπεραστικά λεωφορεία σε πολύ καλές τιμές. Εξίσου καλές αστικές συγκοινωνίες προσφέρονται στις μεγάλες πόλεις του Ηρακλείου, του Ρεθύμνουκαι των Χανίων. Πάντα υπάρχει βέβαια η δυνατότητα ενοικίασης οχήματος ή τροχοβίλας και η εξερεύνηση του νησιού μέσα από το εκτεταμένο οδικό δίκτυο που διαθέτει.

  • Τα μητάτα

    Το Μητάτο είναι ένα πέτρινο θολωτό οικοδόμημα των Κρητικών βουνώνπου το συναντάμε κυρίως στον Ψηλορείτηκαι στα Λευκά Όρη. Έχουν τις πανάρχαιες ρίζες τους στα Μινωικά χρόνια, καθώς σχεδόν με τον ίδιο τρόπο (εκφορικό σύστημα) έκτιζαν τους θολωτούς τάφους.

    Η περίτεχνη κατασκευή του μιτάτου μόνο από πέτρες, χωρίς τη χρήση συνδετικού υλικού, ήταν η καλύτερη λύση στα βραχώδη βουνά της Κρήτης. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι μετά από τόσους αιώνες, ακόμη και σήμερα αρκετοί βοσκοί της Κρήτης χρησιμοποιούν τα μιτάτα τους για να διαμένουν δίπλα στα κοπάδια τους καλοκαιρινούς μήνες. Ακόμη χρησιμοποιούνται ως επιτόπια τυροκομεία.

    Συνήθως βρίσκονται δίπλα σε μια αυλή για το μάντρισμα των αιγοπροβάτων, ενώ μέσα υπάρχει χώρος διαμονής και φύλαξης των τυριών. Στο κέντρο του θόλου υπάρχει τρύπα για την έξοδο του καπνού στο εσωτερικό.

    Το όνομα προέρχεται από τη λατινική φράση metatum που είναι το στρατιωτικό κατάλυμα. Πράγματι στα Βυζαντινά χρόνια τα μιτάτα χρησιμοποιούνταν για την προσωρινή διαμονή μετακινούμενων στρατιωτών, αγγελιοφόρων κι άλλων αξιωματούχων. Ήταν κάτι σαν τα σημερινά ορειβατικά καταφύγια.

    [widgetkit id=2066]

  • Τα Νέα μας

    Η εφαρμογή My Crete Guide και το Cretanbeaches.com αποτελούν τους πληρέστερους οδηγούς για την Κρήτη. Η εφαρμογή μας έρχεται πρώτη με διαφορά σε κατάταξη ανάμεσα σε 200+ εφαρμογές για την Κρήτη, μόλις από τον πρώτο μήνα κυκλοφορίας της. Όμως δε μένουμε μόνο σε αυτό και συνεχώς βρίσκουμε τρόπους να αναδεικνύουμε την Κρήτη που μας εμπνέει.

  • Ταλαία Όρη

    Τα Ταλαία Όρη βρίσκονται στην βόρεια πλευρά της Κρήτης και αποτελούν ουσιαστικά προέκταση του Ψηλορείτη προς τα βόρεια. Χωρίζονται από τον κύριο όγκο του Ψηλορείτη από την εύφορη κοιλάδα του Μυλοπόταμου στα νότια, ενώ στα βόρεια σβήνουν στο Βόρειο Κρητικό Πέλαγος. Οι δύο ψηλότερες κορυφές είναι ο Κουτσοτρούλης(1084μ) κι ο Κουλούκωνας με το εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού (1076μ). Τα πετρώματα αποτελούνται κυρίως από πλακώδη ασβεστόλιθο και η βλάστηση είναι χαμηλή και δύσβατη. Παρά το σχετικά χαμηλό υψόμετρο της οροσειράς, οι βραχώδεις πλαγιές είναι πολύ απότομες και η ανάβαση σε οποιαδήποτε από τις κορυφές είναι επίπονη και κουραστική. Γι' αυτό το λόγο είναι και ελάχιστοι οι δρόμοι που διασχίζουν την οροσειρά.

    Τα Ταλαία Όρη παίρνουν το όνομά τους από το μυθικό χάλκινο γίγαντα - φρουρό της Κρήτης Τάλω, ο οποίος γύριζε τη Κρήτη τρεις φορές τη μέρα και την περιφρουρούσε. Η παράδοση λέει ότι ο Τάλως διέμενε στην κορυφή του Κουλούκωνα.

    [widgetkit id=1986]

  • Το Ενετικό Λιμάνι του Ηρακλείου

    Δίπλα στο σύγχρονο Λιμάνι του Ηρακλείου, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει ότι έχει απομείνει από το μικρό γραφικό λιμάνι που λειτουργεί σήμερα ως μαρίνα και το επιβλητικό Φρούριο του Κούλε. Ο λιμενοβραχίονας μήκους περίπου 2χλμ του σύγχρονου λιμανιού ξεκινάει από εδώ και αποτελεί έναν από τους αγαπημένους δρόμους για περίπατο της πόλης και για ψάρεμα. Απέναντι από τον Κούλε, στο σημείο που υπάρχει σήμερα η δημοτική καφετέρια Μαρίνα, υπήρχε ως τις αρχές του 20ου αιώνα ένα μικρότερο φρούριο, ο Μικρός Κούλες. Στην παραλιακή λεωφόρο βλέπουμε και σήμερα ότι έχει απομείνει από τα θολωτά Νεώρια(επιμήκη κτίρια όπου επισκευάζονταν τα πλοία), τη δεξαμενή Ζάνε (δίπλα στα μεγάλα Νεώρια) και την Αποθήκη Άλατος (ανάμεσα στα μεγάλα και μικρά Νεώρια).

    Η πρώτη μεγάλη διαμόρφωση του λιμανιού έγινε από τους Άραβες τον 9-10ο αιώνα, ενώ η ακμαία πορεία του λιμανιού συνεχίστηκε και κατά τη Βυζαντινή οχύρωση του Ηρακλείου (τότε Χάνδακα) μετά το 961. Κατά την Ενετοκρατία το λιμάνι της Κάντια (όπως έλεγαν οι Ενετοί το Ηράκλειο) αποτέλεσε το σημαντικότερο λιμάνι της Ανατολικής Μεσογείου με τη μεγαλύτερη εξαγωγική δραστηριότητα. Τον 17ο αιώνα το λιμάνι μπορούσε να χωρέσει 50 γαλέρες, ενώ κάθε βράδι η είσοδος φρασσόταν με τεράστια αλυσίδα (κυρίως κατά τη διάρκεια του Κρητικού Πολέμου). Οι Ενετοί εξήγαγαν στην Ευρώπη το περίφημο κρασίΜαλβαζία και είχαν την αποκλειστική δυνατότητα εμπορίας του αλατιού (κυρίως της Ελούντας) στην Ευρώπη. Άλλα προϊόντα που έφταναν στην Ευρώπη ήταν το μέλι, το τυρί, το κερί, το μετάξι, οι σταφίδες, το μπαμπάκι και το λάδι.

    Κατά την Τουρκοκρατία, οι Τούρκοι διατήρησαν την χρήση του σπουδαίου αυτού λιμανιού. Το πανέμορφο λιμάνι ήρθε να αλλοιώσει η καταστροφική τάση «εκμοντερνοποίησης» του 20ου αιώνα με την κατασκευή της παραλιακής λεωφόρου και του νέου μεγάλου λιμανιού. Το μεγαλύτερο μέρος από τα Νεώριακατεδαφίστηκε, όπως και ο μικρός Κούλες, ενώ κατεδαφίστηκε και η Πύλη του Μόλου, η οποία ήταν κτισμένη στην αρχή του σημερινού πεζόδρομου της 25ης Αυγούστου και ήλεγχε την είσοδο στο λιμάνι.

    [widgetkit id=1340]

  • Το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4

    Το Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Μεγάλων Αποστάσεων Ε4 περιλαμβάνει ένα μεγάλο δίκτυο μονοπατιών με ιδιαίτερη πολιτιστική, φυσική και ιστορική αξία. Έχει σηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση Περιπατητών και ενώνει την Κίσσαμομε τη Ζάκροαφού διασχίσει όλους τους μεγάλους ορεινούς όγκους της Κρήτης (Λευκά Όρη, Κρυονερίτης, Βρύσινας, Κέντρος, Ψηλορείτης, Γιούχτας, Δίκτη, Θρυπτή) με μερικές διακλαδώσεις. Οι πεζοπόροι έχουν την ευκαιρία να εξερευνήσουν τη τεράστια ποικιλομορφία της Κρήτης. Εκτός από το Ε4 βέβαια, υπάρχουν πολλά ακόμη υπέροχα μονοπάτια που προσφέρουν μεγάλες συγκινήσεις. 

    Τα χρώματα του Ε4 είναι κίτρινο και μαύρο. 

  • Το Κάστρο της Ιεράπετρας

    Η Ιεράπετραδεν είχε οχυρωθεί από τους Βυζαντινούς ή τους Ενετούς. Αντίθετα, οι πρώτοι που την οχύρωσαν ήταν οι Οθωμανοί, καθώς αισθάνονταν ανασφαλείς από την πίεση του τοπικού πληθυσμού. Το τείχος αυτό ήταν χαμηλό και περιέβαλε την πόλη μόνο από τη μεριά της στεριάς, το σχέδιο του οποίου διασώθηκε από τον άγγλο περιηγητή Spratt. Το τείχος άρχιζε από την προκυμαία, ανατολικά από το μουσείο της πόλης, και προχωρώντας την πλατεία Κοθρή, την πλατεία Τζαμιούκαι κατέληγε στην περιοχή Σαρακήνα. Το κάστρο είχε δύο πύλες, μια στη βόρεια πλευρά του, στην πλατεία του Δημαρχείου, και μια δεύτερη στη Δυτική πλευρά, στην πλατεία Τζαμιού.

    Το τείχος εξωτερικά περιβαλλόταν με τάφρο γεμάτη νερό (με πλάτος 2,50μ και βάθος 1,50μ), την οποία οι ντόπιοι ονόμαζαν χεντέκι. Τα τείχη της Ιεράπετρας επισκευάστηκαν το 1823 και το 1829. Όταν το 1898 εκδιώχθηκαν οι Τούρκοι από την Κρήτη, τα τείχη γκρεμίσθηκαν, για λόγους αισθητικούς και πολιτικούς (!), επί παρουσία του Γάλλου ναυάρχου Potier. Ο ναύαρχος έδωσε το σύνθημα κατεδάφισης με μια σκαλίδα σε 1500 κατοίκους της πόλης, οι οποίοι κατέστρεψαν τα τείχη που θύμιζαν το τούρκο τύραννο. Ίχνη των τειχών υπάρχουν ακόμη κοντά στην πλατεία του Δημαρχείου.

    Rethymnon castle

     

  • Το Κάστρο της Σητείας

    Η Σητεία, ως οικισμός, κατά την αρχαιότητα δεν είναι βέβαιο ότι βρισκόταν στην θέση που είναι σήμερα, αν και έχουν βρεθεί μεσομινωικοί και υστερομινωικοί τάφοι, γεωμετρικά και Ελληνικά ειδώλια, όστρακα, ρωμαϊκά κτίρια και μια Παλαιοχριστιανική Βασιλική. Βέβαιο είναι όμως ότι υπήρχε κατά την Πρωτοβυζαντινή, την Αραβική, τη Β Βυζαντινή και την Ενετική Περίοδο. Ο Βυζαντινός οικισμός της Σητείας περιβαλλόταν από τείχη, ήταν δηλαδή κάστρο. Έχουν βρεθεί ενετικοί χάρτες που αποτυπώνουν τα Βυζαντινά τείχη, τμήματα των οποίων έχουν εντοπιστεί κατά καιρούς. Τα τείχη αυτά, σχηματίζοντας ένα ισοσκελές τρίγωνο, τη βάση του οποίου αποτελούσε η παραθαλάσσια πλευρά του, άρχιζαν λίγο πιο πέρα από το τελωνείο της πόλης, όπου βρίσκονταν οι ρωμαϊκές ιχθυοδεξαμενές, κι έφταναν ως την Καζάρμα, όπου σχηματιζόταν η γωνία του τριγωνικού περίβολου, με τον ανατολικό βραχίονά τους.

    Τα τείχη και το φρούριο επισκεύασε το 1204, μετά την κατάληψη της πόλης, ο Γενουάτης αρχιπειρατής Ερρίκος Πεσκατόρε. Επισκευές όμως έγιναν κι από τους Ενετούς σε διάφορα χρονικά διαστήματα. Μια τέτοια επισκευή ήταν που έγινε το 1508 μετά από καταστροφικό σεισμό. Κατά την επιδρομή του Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα το 1538, τα τείχη του κάστρου υπέστησαν τεράστιες καταστροφές και οι Ενετοί κυβερνήτες Παραβιτσίνι και Σαβοργκάν ζήτησαν την κατεδάφισή τους. Για να μην γίνει αυτό, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να συμβάλουν οικονομικά με 1500 δουκάτα για την επιδιόρθωση όλου του οχυρωματικού συστήματος της πόλης. Αλλά η πλευρά του τείχους προς τη θάλασσα αργότερα, λόγω των μεγάλων ζημιών που είχε υποστεί, δεν μπορούσε να επιδιορθωθεί και ζητήθηκε και πάλι η κατεδάφιση του κάστρου. Η αντίδραση όμως των Βάιλων της Σητείας Bemb και Gongara απέτρεψε πάλι αυτό το ενδεχόμενο.

    Το 1626, λίγα χρόνια πριν από τον Κρητικό Πόλεμο, η πόλη θεωρήθηκε «ανοχύρωτη». Το 1630 σε έκθεση που υπέβαλε ο στρατιωτικός αρχιτέκτονας Fr. Basilicata, προς τον υπεύθυνο για την άμυνα του νησιού γενικό καπιτάνο Pietro Giustiniano ανέφερε ότι η θέση της πόλης είναι ακατάλληλη για οχύρωση και ασφάλεια, αλλά πρέπει να προφυλαχτεί, καθώς η μεταφορά της ήταν αδύνατη. Στάλθηκαν τότε μηχανικοί και χρήματα για την επισκευή των τειχών και του φρουρίου, οι οποίοι κατεδάφισαν τα τείχη για να ξανακτίσουν ισχυρότερα. Ωστόσο, δεν πρόλαβαν καθώς εμφανίστηκαν στην Κρήτη οι Οθωμανοί. Οι κάτοικοι απομακρύνθηκαν από την πόλη και μεταφέρθηκαν στο «Μεγάλο Κάστρο», το σημερινό Ηράκλειο, και η μικρή φρουρά που έμεινε, άντεξε μέχρι το 1651.

    Τα τείχη της Σητείας δεν ξανακτίσθηκαν ποτέ και η πόλη έκτοτε έπαψε να υπάρχει για δύο ολόκληρους αιώνες, μέχρι το 1869 που ξανασυνοικίσθηκε με σχέδια του Αυνή Πασά, που γι’αυτό το λόγο οι Τούρκοι την ονόμασαν «Αυνιέ», ονομασία που ποτέ δεν επικράτησε. Σήμερα τα τείχη δεν είναι ορατά και μόνο το φρούριο της Καζάρμα έχει μείνει για να θυμίζει ότι η Σητεία ήταν κάποτε ένα από τα κάστρα της Κρήτης.

    Rethymnon castle

     

  • Τοιχογραφημένοι Ναοί

    Η Κρήτη μπορεί να χαρακτηριστεί άνετα ως ένα Βυζαντινό Πάρκο με εκατοντάδες ναούς, που στολίστηκαν με σπουδαίες τοιχογραφίες κυρίως κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας. Ολόκληρες περιοχές όπως οι επαρχίες Κανδάνου, Σελίνου και Πεδιάδος έχουν πραγματικά πολύ μεγάλο αριθμό τοιχογραφημένων ναών, που επιβίωσαν από τους Οθωμανούς, σε σχέση με άλλες, όπως η επαρχία Τεμένους, που καταστράφηκαν κυρίως κατά την πολυετή πολιορκία του Χάνδακα. Μόνο στον Τοπογραφικό Κατάλογο των Τοιχογραφημένων Εκκλησιών της Κρήτης του Gerola στις αρχές του 20ου αιώνα αναφέρονται περισσότεροι από 800 αγιογραφημένοι ναοί!

  • Τρεις Εκκλησιές

    Οι Τρεις Εκκλησιές είναι παραθαλάσσιος οικισμός που βρίσκεται 64 χλμ νότια του Ηρακλείου, στην καρδιά του άγριου και αφιλόξενου τοπίου των Αστερουσίων Ορέων, στην κτηματική περιφέρεια του χωριού Παράνυμφοιτης επαρχίας Μονοφατσίου. Για να έρθετε θα πρέπει να οδηγήσετε σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο γεμάτο φουρκέτες περίπου 10 χλμ από τους Παρανύμφους. Το χωριό είναι πλέον το κοντινότερο σημείο που μπορεί να φτάσει κανείς από το Ηράκλειο στη νότια ακτή της Κρήτης, προσελκύοντας συνεχώς περισσότερους επισκέπτες. 

    Ο οικισμός των Τριών Εκκλησιών είναι κτισμένος στην έξοδο του επιβλητικού φαραγγιού του Αμπά, σε σημείο που ήταν κτισμένη αρχαία πόλη, πιθανόν με το όνομα Μαρκέλλα, όπως μαρτυρούν πολυάριθμα ευρήματα και ίχνη παλαιοχριστιανικών ναών. Στο σημείο λειτούργησε μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγίαως το 1995, το οποίο έδωσε και το σημερινό του όνομα (από τις τρεις εκκλησίες της Μεταμόρφωσης, του Αγίου Γεωργίου και του Ευαγγελισμού).

    Τα βουνά της ευρύτερης περιοχής των Αστερουσίωνφιλοξενούν τη μεγαλύτερη αποικία όρνιων στην Ελλάδα αλλά και τη Νότια Ευρώπη, αλλά και σημαντικά αρπακτικά όπως ο γυπαετός (Gypaetus barbatus), ένα από τα σπανιότερα είδη αρπακτικών της Ευρώπης. Επίσης ευδοκιμεί μεγάλος πληθυσμός χαρουπόδεντρων, αποτελώντας μια από τις μεγαλύτερες φυσικές τοποθεσίες τους στην Ευρώπη.

    Οι Τρεις Εκκλησιές αποτελούν ιδανική βάση για να εξερευνήσει κανείς μερικές από τις πλέον όμορφες παραλίες της Κρήτης, κάποιες προσβάσιμες αποκλειστικά με σκάφος. Η πλέον επισκέψιμη από όλες είναι η κεντρική παραλία του οικισμού, η οποία είναι οργανωμένη με δωμάτια για ενοικίαση, καφενεία και ταβέρνες 

    [widgetkit id=2712]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Τυμπάκι

    Το Τυμπάκι είναι μια μικρή πόλη που βρίσκεται 65χλμ νότια του Ηρακλείου στην πεδιάδα της Μεσαράς. Βρίσκεται πολύ κοντά στην παραλία του Κόκκινου Πύργου, αλλά και στα ανάκτορα της Φαιστού και της Αγίας Τριάδας. Οι κάτοικοι του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία, ενώ η περιοχή είναι γεμάτη ελαιώνες και θερμοκήπια. Μάλιστα, οι θερμοκηπιακές καλλιέργειες είναι τόσο πολλές, που πολλά από τα πρώιμα προϊόντα εξάγονται καθημερινά στο εξωτερικό. Η πόλη δεν έχει ιδιαίτερες ομορφιές να επιδείξει, καθώς τα περισσότερα κτίσματα είναι νεότερα. Αξίζει να δείτε την εκκλησία του χωριού, τον Άγιο Τίτο, και να πιείτε καφέ στην πλατεία ή στην παραλία του Κόκκινου Πύργου.

    Κύρια αιτία για την άσχημη αρχιτεκτονική του Τυμπακίου είναι το γεγονός ότι ο Τυμπάκι κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο εκκενώθηκε και ισοπεδώθηκε από τους Γερμανούς και ξανακτίστηκε από την αρχή. Οι Γερμανοί κράτησαν λίγα κτίρια για να μένουν οι ίδιοι, αλλά με τα υλικά από τα κατεδαφισμένα σπίτια, κατασκεύασαν το διπλανό αεροδρόμιο του Τυμπακίου με το οποίο μπορούσαν να ελέγχουν την νοτιοανατολική Μεσόγειο. Ακόμη και σήμερα το αεροδρόμιο λειτουργεί ως αεροπορικό απόσπασμα, ενώ παράλληλα προσφέρει υπηρεσίες στους αξιωματικούς της Αεροπορίας ως παραθεριστικό κέντρο. Τα καλοκαίρια, ο αεροδιάδρομος φιλοξενεί αγώνες αυτοκινήτου, ενώ λειτουργεί και λέσχη sky diving.

    Κοντά στο Τυμπάκι εκβάλει ο Γεροπόταμος, ο μεγαλύτερος ποταμός της Μεσαράς, ενώ στην τοποθεσία Καταλυκή σχηματίζεται ένα μικρό έλος. Παλαιότερα, τα πολλά έλη προκαλούσαν την εξάπλωση της ελονοσίας στους λιγοστούς κατοίκους της περιοχής.

    [widgetkit id=1349]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Υδραγωγείο Μοροζίνι

    Ο Χάνδακας, δηλαδή το Ηράκλειοτων Ενετών, δεν είχε πηγές νερού και οι κάτοικοι εντός των τειχών χρησιμοποιούσαν πηγάδια και δεξαμενές που αποθήκευαν το νερό της βροχής. Ο γενικός αρμοστής της Κρήτης, Φρανσέσκο Μοζοζίνι, προσπάθησε να δώσει ένα οριστικό τέλος στην ανομβρία αυτή, κατασκευάζοντας ένα κολοσσιαίο έργο 15 χιλιομέτρων για την μεταφορά νερού από τις πηγές του Γιούχτα.

    Η μορφολογία της περιοχής απαιτούσε την κατασκευή υδατογεφυρών στο Καρυδάκι, στη Σύλλαμο, στην Κάτω Φορτέτσα, στις Τρεις Καμάρες (στη σημερινή Πλατεία Ελευθερίας) καθώς και άλλων τεχνικών έργων, ώστε το νερό να καταλήξει τελικά στην πλατεία με την περίφημη κρήνη των Λιονταριών. Το έργο χρειάστηκε μόλις 14 μήνες για να ολοκληρωθεί και εγκαινιάστηκε στις 25 Απριλίου 1628, ημέρα γιορτής του Αγίου Μάρκου, προστάτη της Βενετίας. Ο Μοροζίνι μάλιστα έκοψε και αναμνηστικό μετάλλιο με την όψη του στη μία πλευρά και στην άλλη το Δία πάνω σε έναν αετό, να χύνει νερό από το Γιούχτα. Κυκλικά υπήρχε η επιγραφή: «Quadet feumine non fulmine», δηλαδή «Χαίρεται με το νερό, όχι με τον κεραυνό».

    Αργότερα, κατά την Αιγυπτιοκρατία (1830-40) το υδραγωγείο του Μοροζίνι επισκευάστηκε και εμπλουτίστηκε με τα νερά της πηγής Φουντάνα κοντά τους Κουνάβους. Για να διοχετευτεί το νερό της Φουντάνας στο προϋπάρχον υδραγωγείο του Μοροζίνι, διανοίχτηξε σήραγγα και κατασκευάστηκε η επιβλητική υδατογέφυρα στα Σπήλια. Από τα Σπήλια το νερό ακολουθούσε δυο πορείες, μια από την κοιλάδα του Κατσαμπά και μια από τη Φορτέτσα για να φτάσει μέχρι την πόλη. Το υδραγωγείο αυτό τροφοδοτούσε το Ηράκλειο ως το 1927. 

    Πληροφορίες από την σελίδα Άγνωστες Γωνιές του Δήμου Ηρακλείου στο Facebook και τη Λιάνα Σταρίδα

    [widgetkit id=2091]

  • Υπαίθριες Δραστηριότητες

    Η Κρήτη αποτελεί τον παράδεισο των φυσιολατρών και όλων εκείνων που αναζητούν το συνδυασμό περιπέτειας και διασκέδασης στις διακοπές τους. Το νησί προσφέρει ποικίλες δραστηριότητες και ευκαιρίες για εξορμήσεις στη φύση και υπόσχεται μοναδικές και αξέχαστες εμπειρίες σε όσους αποφασίσουν να το ανακαλύψουν.

    Γεμάτη συγκλονιστικά τοπία και συνεχείς εναλλαγές του φυσικού μοτίβου, η ανακάλυψη της Κρήτης των τεσσάρων εποχών ποτέ δεν γίνεται βαρετή. Η πρώτη επίσκεψη στην Κρήτη συνήθως συνοδεύεται κι από άλλη, καθώς ο επισκέπτης μαγεύεται από τις ομορφιές του νησιού. Οι επισκέπτες μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε πολλές δραστηριότητες, ανάλογα με τα ενδιαφέροντά τους. Ειδικά για τους φυσιολάτρες, αυτός ο τόπος είναι ένας πραγματικός παράδεισος!

    Πεζοπορία σε φαράγγια, canyoning, αναρρίχηση, καταδύσεις, ιππασία, περπάτημα στο χιόνι και ανάβαση βουνών, αλεξίπτωτο, ιστιοσανίδα, ποδηλασία, kite surf και πάρα πολλά άλλα κρατούν και τον πλέον απαιτητικό σε εγρήγορση. Κι όλα αυτά συνδυασμένα με τις εξαιρετικές τουριστικές υποδομές, από τις μικρές οικογενειακές ξενοδοχειακές μονάδες, τα αγροτουριστικά καταλύματα έως και τα πολυτελή all inclusive ξενοδοχεία. Αγροτουριστικές μονάδες και εξειδικευμένα τουριστικά γραφεία προσφέρουν σεμινάρια συλλογής βοτάνων, σαλιγκαριών, μανιταριών και τρούφας στην ύπαιθρο. Παράλληλα οργανώνονται εκδρομές που σκοπό έχουν να φέρουν τους επισκέπτες κοντά στις παραδοσιακές αγροτικές ασχολίες, όπως η καλλιέργεια της ελιάς, του αμπελιού, η παραγωγή μελιού και άλλες.

  • Φαγητό

    Τα Κρητικά προϊόντα και η κρητική κουζίνα διεκδικούν σημαντική θέση στη διεθνή γαστρονομία λόγω της αναγνωρισμένης υψηλής τους ποιότητας και των ευεργετικών επιδράσεων στην υγεία. Ταυτόχρονα, τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι επαγγελματίες του ξενοδοχειακού κλάδου και της μαζικής εστίασης εντάσσουν την κρητική κουζίνα στο τουριστικό τους χαρτοφυλάκιο. Στην ίδια λογική, ουσιαστικές είναι οι πρωτοβουλίες της Περιφέρειας Κρήτης ως προς την ανάδειξη και τη διασύνδεση του πρωτογενή τομέα με τον τουρισμό.

  • Φαράγγια

    Οι γεωλογικές ανακατατάξεις στη διάρκεια εκατομμυρίων χρόνων αποτυπώνονται έντονα στο ανάγλυφο του νησιού. Κατά την ανύψωση των τεράστιων ορεινών όγκων, το νερό των ποταμών συνέχισε την διαβρωτική του πορεία μέσα στα ασβεστολιθικά εδάφη, δημιουργώντας τη σημερινή «χώρα των φαραγγιών», την Κρήτη. Με περισσότερα από 400 φαράγγια, βαθιά χαραγμένα στο πέτρινο κορμί της, συγκεντρώνει το μεγαλύτερο αριθμό, από ολόκληρη την  υπόλοιπη Ελλάδα  συνολικά.

    Κατά την πορεία τους τα ποτάμια δημιουργούν εκατοντάδες απόκρημνες καταβάσεις και εντυπωσιακούς καταρράκτες. Ακόμη και οι ντόπιοι αγνοούν την ύπαρξη τεράστιου αριθμού καταρρακτών σε όλη την Κρήτη, καθώς οι περισσότεροι είναι αθέατοι και βρίσκονται μέσα στα απροσπέλαστα φαράγγιαΤα τελευταία χρόνια ένα νέο άθλημα έχει αποκτήσει πολλούς φίλους στην Κρήτη. Το canyoning, δηλαδή η διάσχιση φαραγγιού με ειδικό τεχνικό εξοπλισμό, προσφέρεται κυρίως από τα σπηλαιολογικά σωματεία και κάποιες εξειδικευμένες πιστοποιημένες επιχειρήσεις με θεαματική αποδοχή. Ειδικά την περίοδο της άνοιξης που το νερό δημιουργεί εκπληκτικής ομορφιά τοπία, η κατάβαση των καταρρακτών είναι μια από τις συναρπαστικότερες εμπειρίες ζωής.

  • Φάροι

    Οι φάροι αποτελούν σύγχρονα μνημεία που αναδεικνύουν τη θέση που κατείχε ανέκαθεν η Ελλάδα στην παγκόσμια ναυτική ιστορία. Στις ακτές της Κρήτης υπάρχουν μερικά αριστουργήματα φαρικής αρχιτεκτονικής, που δυστυχώς αργοσβήνουν παρατημένα στη φθορά της αλμύρας και στην απουσία της πολιτείας.

    Σημαντικότερα φαρικά μνημεία του νησιού είναι ο φάρος του Αφορεσμένου (Αγίου Ιωάννη), της Γαύδου, στο Ελαφονήσι, στο Ακρωτήριο Δράπανο, στο Κάβο Σίδερο αλλά και στα Ενετικά λιμάνια των Χανίωνκαι του Ρεθύμνου.

    Χάρτης

  • Φίδια

    snakegodess

    Το φίδι φαίνεται ότι αποτέλεσε σημαντικό λατρευτικό στοιχείο στην Μινωική περίοδο. Αποκαλυπτικό είναι το αγαλματίδιο της θεά της γονιμότητας, γνωστή ως Θεά των Όφεων, η οποία κρατάει στα χέρια της δύο φίδια και εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου. Φίδια χρησιμοποιούνταν δε, στην θεραπεία ασθενειών, απ’όπου προέρχεται και το σύμβολο του Ασκληπιού που διατηρείται στην Ιατρική μέχρι και σήμερα.

    Επίσης, όταν κάποτε ο Ηρακλής έφτασε στην Κρήτη για τον άθλο του Ταύρου της Κρήτης, θέλησε να αποδώσει τιμή στην γενέτειρα του Δία (δηλαδή την Κρήτη). Έτσι, καθάρισε το νησί από όλα τα βλαβερά ζώα. Με αυτή την όμορφη ιστορία εξηγούσαν οι αρχαίοι γιατί η Κρήτη δεν έχει κανένα είδος βλαβερού ζώου, ανάμεσα τους και τα ιοβόλα φίδια.

    Πράγματι τα φίδια που θα μπορούσε να συναντήσει κανείς στην Κρήτη είναι η δενδρογαλιά, το λιμνόφιδο, το αγιόφιδοκαι το σπιτόφιδο, όλα ακίνδυνα για τον άνθρωπο. Μόνον το αγιόφιδο έχει δηλητήριο, αλλά πολύ ασθενές και ουσιαστικά ακίνδυνο.

     

  • Φρούρια

    Κρήτη κατά την αρχαία εποχή δεν απειλήθηκε από εξωτερικούς εχθρούς. Οι πρώτοι εξωτερικοί εχθροί που γνώρισε το νησί ήταν οι Ρωμαίοι. Επομένως, ως τότε, η οχύρωση των πόλεων δεν αφορούσε εξωτερικούς, αλλά εσωτερικούς εχθρούς. Μετά το τέλος της Ρωμαιοκρατίας (67πΧ- 330μΧ) τα πράγματα άλλαξαν ριζικά. Η Κρήτη εντάχθηκε στο Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος, που μετεξελίχθηκε στην Ελληνική Βυζαντινή Αυτοκρατορία, κι αποτέλεσε θέμα, δηλαδή Επαρχία της. Παράλληλα, γύρω από τη Μεσόγειο αναπτύχθηκαν κι άλλοι πολιτισμοί.

    Έτσι, η Κρήτη, λόγω της φυσικής και γεωπολιτικής θέσης, απέκτησε ιδιαίτερη σημασία και έγινε «μήλο της έριδος» για τους λαούς της Μεσογείου. Οι λαοί αυτοί λοιπόν, άρχισαν να την εποφθαλμιούν, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Κατά την Α’ Βυζαντινή Περίοδο (330-824) τα πράγματα δεν έχουν ακόμη ξεδιαλύνει. Οι κίνδυνοι δεν φαίνονται ακόμη καθαρά. Για το λόγο αυτό, αλλά και λόγω άλλων εσωτερικών και εξωτερικών προβλημάτων της Αυτοκρατορίας, το νησί βρισκόταν στο περιθώριο του βυζαντινού ενδιαφέροντος. Οι πειρατικές επιδρομές άρχισαν να πυκνώνουν και τα παραθαλάσσια μοναστήρια του νησιού οχυρώθηκαν για να προστατευτούν.

    Σε αυτές τις συνθήκες δεν άργησε να ξεσπάσει η πρώτη θύελλα στο νησί. Πρώτοι οι Σαρακηνοί πειρατές βρήκαν την Κρήτη σχεδόν ανοχύρωτη και την κατέλαβαν εύκολα. Εγκαταστάθηκαν για 140 χρόνια, ως το 961μΧ, οχυρώνοντας τη σημαντικότερη πόλη της, δηλ. το σημερινό Ηράκλειο. Μετά από συνεχείς αποτυχημένες προσπάθειες, ο Νικηφόρος Φωκάς κατάφερε να απελευθερώσει το νησί από τους πειρατές. Στη συνέχεια κατασκευάστηκαν νέα τείχη από τους Βυζαντινούς, τα οποία κατάφεραν να κρατήσουν τους εισβολείς μακρυά για λίγους αιώνες.

    Το 1206, η Κρήτη πέρασε στα χέρια των Γενουατών, οι οποίοι αμέσως έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στην οχύρωση του νησιού. Μέσα σε λίγα χρόνια οχύρωσαν 3 κάστρα και 12 φρούρια, αλλά οι Ενετοί πρόλαβαν να καταλάβουν το νησί το 1209. Η Ενετοκρατία στην Κρήτη κράτησε 4.5 αιώνες και βασίστηκε κυρίως στα κολοσιαία οχυρωματικά έργα που κατασκεύασαν σπουδαίοι Μηχανικοί, με σπουδαιότερο το Μεγάλο Κάστρο του Χάνδακα (Ηράκλειο). Όταν οι Τούρκοι κατάφεραν να καταλάβουν το Χάνδακα το 1669, μετά από 22 χρόνια (!), ισχυροποίησαν την παρουσία τους βελτιώνοντας τα Ενετικά Τείχη και κατασκευάζοντας πολλά μικρά φρούρια σε όλη την Κρητική Επικράτεια, τους Κουλέδες. Οι Τούρκοι συντηρούσαν τις οχυρώσεις τους ως το τέλος της παρουσίας τους στο νησί.

    Ακόμη και σήμερα, ο επισκέπτης μπορεί να πάρει μια ιδέα για το πως ήταν οχυρωμένες οι μεγάλες πόλεις της Κρήτης, καθώς τα τείχη τους διατηρούνται σε άριστη κατάσταση. Τα εντυπωσιακά κάστρα στα Χανιά, στο Ρέθυμνοκαι στο Ηράκλειοκαι τα απόρθητα φρούρια στα νησιά της Σούδας, της Γραμβούσαςκαι της Σπιναλόγκα, είναι μόνο μερικά δείγματα.

    Χάρτης

  • Φύση

    Στην Κρήτη τίποτα δεν επαναλαμβάνεται. Οι τεράστιες μορφολογικές αντιθέσεις και οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν στο νησί έχουν σμιλέψει τοπία μοναδικά, που προκαλούν τον επισκέπτη και κρατούν τις αισθήσεις του σε συνεχή εγρήγορση.

    Κάθε διαδρομή στην Κρήτη είναι μοναδική. Διαφορετικές αισθήσεις, εικόνες, χρώματα, αρώματα, ηχοχρώματα συνοδεύουν τον επισκέπτη σε κάθε του βήμα.

    Μπορεί κανείς να συναντήσει σμαραγδένιες παραλίες, φρυγανότοπους, αμμοθίνες, βραχώδεις βουνοκορφές, απόκρημνες πλαγιές, αλπικές ζώνες, κατάφυτα βουνά, βαθιά φαράγγια, βραχότοπους, γάργαρα ποτάμια, μικρές λίμνες, μεσογειακά δάση, υδροβιότοπους, εύφορα λιβάδια, γόνιμους αμπελώνες και ελαιώνες, ενώ η ίδια αντίθεση παρουσιάζεται και στο βυθό των θαλασσών.

    Οι αντιθέσεις αυτές ευνοούν την ανάπτυξη διαφορετικών οικοσυστημάτων, αυξάνοντας σημαντικά τη βιοποικιλότητα του νησιού.

  • Φυσικά Πάρκα της Κρήτης

    Τα τρία φυσικά πάρκα και γεωπάρκα της Κρήτης αναδεικνύουν μια μεγάλη περιοχή με διαφορετικά φυσικά τοπία. έτοιμη για να την εξερευνήσετε με τα πόδια, σκάφος ή αυτοκίνητο.

    Αφιερώστε χρόνο στα φυσικά πάρκα της Κρήτης και αμέσως θα αρχίσετε να καταλαβαίνετε την ψυχή αυτού του τόπου. Τα μέρη αυτά είναι πολύτιμα για τη διαφύλαξη της φυσικής κληρονομιάς μας, τα δάση, την άγρια φύση και τα τοπία, σχεδόν όπως τα παραλάβαμε από τους προγόνους μας.

  • Φυσική Ιστορία - Επιστήμες

    Η οικολογική και περιβαλλοντική αξία της Κρήτης αποτελεί αντικείμενο για πολλούς φορείς του νησιού. Κάθε χρόνο, πολλοί σύλλογοι και οργανώσεις διοργανώνουν δράσεις που αφορούν στην προστασία του περιβάλλοντος και την ενημέρωση του κοινού. Προστασία θαλάσσιων χελωνών, καθαρισμός υδροβιοτόπων, παρατήρηση πουλιών, απελευθέρωση αρπακτικών πτηνών, διοργάνωση εκθέσεων και σεμιναρίων είναι μερικές από τις πιο συνηθισμένες δράσεις στο νησί, που έχουν σκοπό να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο και να του γνωρίσουν το περιβάλλον του.

    Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης εκπονεί σημαντικές δράσεις και μελέτες σχετικές με τη φυσική ιστορία και τη βιοποικιλότητα του νησιού, ενώ παράλληλα προσφέρει στους επισκέπτες μια μοναδική εμπειρία μέσω μιας πλούσιας έκθεσης. Το ενυδρείο «Θαλασσόκοσμος» του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών αποτελεί εξαιρετικό μέσο γνωριμίας με τη θαλάσσια ζωή. Στα 1.700.000 λίτρα θαλασσινού νερού, φιλοξενεί περίπου 200 είδη της Μεσογείου, από το μεγάλο θηρευτή καρχαρία, μέχρι τους μικρούς ιππόκαμπους. Μέσα από συνεχείς εκπαιδευτικές δράσεις, παιδιά και μεγάλοι έρχονται κοντά στο μαγικό κόσμο του βυθού. Είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα κι ένα από τα σημαντικότερα στη Μεσόγειο. Σπουδαίες προσπάθειες έχουν γίνει και προς την κατεύθυνση ενημέρωσης του κοινού για τις τοπικές κοινωνίες. Στο οροπέδιο του Ομαλού λειτουργεί Κέντρο Πληροφόρησης για τον Εθνικό Δρυμό των Λευκών Ορέων και μέσα στο Φαράγγι της Σαμαριάς υπάρχουν δύο εκθέσεις που αναδεικνύουν τη αλληλεπίδραση του ανθρώπου με την τοπική φύση.

  • Φυσικό Πάρκο Ψηλορείτη

    Το Φυσικό Πάρκο του Ψηλορείτη ή Παγκόσμιο Γεωπάρκο Ψηλορείτη αποτελείται από το Όρος Ίδη, το υψηλότερο βουνό της Κρήτης, και τη βόρεια παραλιακή ζώνη της κεντρικής Κρήτης. Εντός του εδάφους του Γεωπάρκου, που προστέθηκε το 2001 στον κατάλογο των Γεωπάρκων της UNESCO, βρίσκουμε όλα τα είδη πετρωμάτων του νησιού που παρουσιάζονται σε άριστες εμφανίσεις. Μεγάλα ρήγματα, απολιθώματα, σπήλαια, εντυπωσιακά φαράγγια και οροπέδια φιλοξενούν πολλά ενδημικά είδη του νησιού και έχουν διαμορφώσει τον πολιτισμό των κατοίκων της περιοχής.

    psiloritispark

    Γεωλογία

    Οι ποικίλες γεωλογικές διεργασίες που σχημάτισαν τα βουνά του Ψηλορείτη, τη συναρπαστική του γεωλογία, το εξαιρετικό φυσικό περιβάλλον και το ζωντανό πολιτισμό και τις παραδόσεις των ανθρώπων αποτελούν το χαρακτήρα του Παγκόσμιου Γεωπάρκου Ψηλορείτη. Το Γεωπάρκο χαρακτηρίζεται από τη θαυμάσια και εξαιρετική γεωλογία του που περιλαμβάνει όλα τα είδη πετρωμάτων της Κρήτης. Αυτά εμφανίζονται κυρίως σε στρώματα σε εξαιρετικές εμφανίσεις και διατομές, οι οποίες παρέχουν πολύ καλή εικόνα των διαδικασιών που δημιουργούν τα βουνά της Γης. Μερικά από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά μνημεία του περιλαμβάνουν απολιθωμένα κοράλλια και όστρακα, τις πτυχώσεις του Βωσάκου, τα Κουρτσά στο Χώνο, σπηλιές που κόβουν την ανάσα, βαθιά φαράγγια, αλλά και οφιόλιθους, δηλαδή τα απομεινάρια αρχαίας θάλασσας της Τηθύος. Όλοι αυτοι οι γεώτοποι φιλοξενούν μια εξαιρετική ποικιλία χλωρίδας και πανίδας.

    Γεωγραφία

    Το Γεωπάρκο εκτείνεται σε μια έκταση περίπου 1200 τετρ. χλμ και καλύπτει το κεντρικό τμήμα του νησιού, συμπεριλαμβανομένης ολόκληρης της οροσειράς του Ψηλορείτη που φτάνει μέχρι τα 2456μ υψόμετρο. Επίσης περιλαμβάνει τα Ταλαία Όρη που εκτείνονται μέχρι τη βόρεια ακτή, τις κοιλάδες του Μυλοποτάμου και του Αμαρίου και τμήμα της πεδιάδας της Μεσαράς.

  • Χανιά

    Τα Χανιά θεωρούνται από πολλούς, κι όχι άδικα, ως η ωραιότερη πόλη της Ελλάδας.

    Τα πανέμορφα Χανιά είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κρήτης μετά το Ηράκλειο, με περισσότερους από 60.000 κατοίκους. Ευτυχώς δεν είχε την ίδια τύχη με τις υπόλοιπες πόλεις της Κρήτης, π.χ. Ηράκλειο, στις οποίες καταστράφηκαν τα σπουδαία Ενετικά και Οθωμανικά μνημεία προς χάριν της οικονομικής ανάπτυξης και της εκμοντερνοποίησης. Αντίθετα, η Παλιά Πόλη και το Παλιό Ενετικό Λιμάνι έχουν παραμείνει σχεδόν άθικτα, δίνοντας στην πόλη έναν ιδιαίτερο Ενετικό χαρακτήρα. Έτσι, οι επισκέπτες της πόλης μαγεύονται από την ομορφιά της, τα στενά σοκάκια που ταξιδεύουν σε άλλες εποχές, τον Αιγυπτιακό Φάρο στην είσοδο του μικρού λιμανιού και όλα τα μοναδικά στοιχεία που συνθέτουν την ανυπέρβλητη μαγεία των Χανίων.

    Τα Χανιά είναι κτισμένα στην τοποθεσία της μινωικής Κυδωνίας, όπως έχουν δείξει οι ανασκαφές στο λόφο Καστέλι. Τα Χανιά αναπτύχθηκαν ουσιαστικά μετά την Βυζαντινή Εποχή, όταν οχυρώθηκαν με τείχος. Αργότερα, επί Ενετών, η πόλη μετατράπηκε σε ένα μεγάλο κάστρο. Μετά την επίσκεψη του Σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ στα Χανιά το 1850 και την απόφαση χρήσης του μεγάλου κόλπου της Σούδας για την κατασκευή μεγάλου ναύσταθμου των Οθωμανών, αποφασίστηκε η μεταφορά της πρωτεύουσας από το Ηράκλειοστα Χανιά (μέχρι το 1971). Μετά την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους το 1898 και κατά την διάρκεια της αυτόνομης Κρητικής Πολιτείας, κτίστηκαν σπουδαία κτίρια στην πόλη και στο προάστιο της Χαλέπας. Η δόξα των Χανίων όμως έφτασε στο αποκορύφωμα της, κατά την ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στο φρούριο του Φιρκά το 1913, σηματοδοτώντας την οριστική Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα μετά από πολλούς αιώνες σκλαβιάς. Τα Χανιά έπαιξαν σπουδαίο ρόλο και στην έκβαση του Αγώνα κατά του Άξονα στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς το κοντινό αεροδρόμιο του Μάλεμε ήταν το επίκεντρο της Μάχης της Κρήτης. Τα Χανιά ήταν η τελευταία Ευρωπαϊκή πόλη που απελευθερώθηκε απο τους Γερμανούς τον Απρίλιο του 1945.

    Από τα Χανιά καταγόταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, η μεγαλύτερη πολιτική φυσιογνωμία της σύγχρονης Ελλάδας, που με την επιτυχημένη του πολιτική ως πρωθυπουργός της Ελλάδος κατάφερε να τριπλασιάσει τα εδάφη της Ελλάδας στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι τάφοι της οικογένειας των Βενιζέλων βρίσκονται σε ένα μαγευτικό σημείο ανατολικά των Χανίων, με πανοραμική θέα στην πόλη.

    Αξιοθέατα των Χανίων είναι η Παλιά Πόλη, το Ενετικό Λμάνι με τον Αιγυπτιακό Φάρο, το Τζαμί του Κιουτσούκ Χασάν, ο πεζόδρομος του Κουμ Καπί, τα Νεώρια, το μεγάλο Αρσενάλι όπου στεγάζεται το Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου, η κεντρική αγορά, ο λόφος του Καστελίου με το παλιό παλάτι και τον μινωικό οικισμό, η γραφική Οθωμανική συνοικία της Σπλάντζιας, το ναός του Αγίου Ρόκου, η Μητρόπολη, το Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων, η παραλιακή της Νέας Χώρας, το Ναυτικό Μουσείο Κρήτης στο Φρούριο Φιρκά, η Νομαρχία και τα Δικαστήρια, οι Τάφοι των Βενιζέλων, το σπίτι του Ελευθερίου Βενιζέλου στη Χαλέπα, το Συμμαχικό Νεκροταφείο Σούδας, το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης, κα.

    [widgetkit id=1327]

  • Χερσόνησος

    Η Χερσόνησος είναι ένα από τα πιο δημοφιλή τουριστικά θέρετρα της Κρήτης, μόλις 28χλμ ανατολικά του Ηρακλείου. Εδώ μπορεί κάποιος να απολαύσει τις δαντελωτές παραλίες της και τα υδάτινα πάρκα, να πιε το καφέ του στην παραλιακή, να επισκεφθεί τους αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής, να κάνει μια βόλτα στα παραδοσιακά χωριά Άνω Χερσόνησος, Πισκοπιανό και Κουτουλουφάρι και άλλα πολλά. Η Χερσόνησος το καλοκαίρι σφύζει από νεολαία, που έρχεται από όλα τα πλάτη και τα μήκη της Ευρώπης για να απολαύσοει το καλοκαίρι.

    Σύντομη Περιήγηση στη Χερσόνησο

    Η Χερσόνησος πριν από πολλά χρόνια ήταν ένα μικρό λιμάνι, που εξυπηρετούσε απλώς τις ανάγκες των ψαράδων της περιοχής. Με τα χρόνια το λιμάνι μεγάλωσε και το χωριό έγινε μια μικρή πόλη, που ζει κυρίως από το τουρισμό. Στην δυτική μεριά του παραλιακού δρόμου της περιοχής υπάρχει το Ακρωτήριο του Σαραντάρη με τη γραφική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Από εκεί ξεκινούν τα συνεχόμενα Λιμανάκια της Χερσονήσου με τις πανέμορφες και όλο χρώμα παραλίες τους. Κατά μήκος των κόλπων υπάρχουν αρκετά ξενοδοχεία, καφετέριες και εστιατόρια.

    Ανατολικά από τα Λιμανάκια υπάρχει ο λόφος Καστρί, δυτικά του οποίου ουσιαστικά αρχίζει η κυρίως πόλη. Πάνω στον λόφο έχουν βρεθεί ερείπια μιας παλαιοχριστιανικής βασιλικής με αρκετά μωσαϊκά δάπεδα. Ακριβώς στα ανατολικά, υπάρχει η γραφική Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, κομμάτι της οποίας είναι κτισμένο μέσα στο βράχο. Η Εκκλησία έχει θέα σε όλο το λιμάνι της Χερσονήσου με τον όμορφο φάρο, το οποίο βρίσκεται ακριβώς δίπλα. Από το λιμάνι φεύγουν καραβάκια που κάνουν εκδρομές στη Ντία, αλλά και στις τριγύρω περιοχές.

    Στο λιμάνι ξεκινάει ο παραλιακός δρόμος της πόλης με τα πολλά μαγαζιά και την παραλία της Χερσονήσου από κάτω. Εδώ θα δείτε χιλιάδες τουρίστες να ξεφαντώνουν τα βράδια μέχρι το πρωί. Αν αφήσετε την παραλία και πάτε λίγο παραπάνω, θα συναντήσετε πολλά στενάκια με μαγαζιά, ενώ μετά από λίγο θα βρεθείτε στον κεντρικό δρόμο της Χερσονήσου. Αν αντιθέτως κατευθυνθείτε στα ανατολικά, κατά μήκος του παραλιακού δρόμου, θα βρεθείτε στις πολύβουες παραλίες της Ανατολικής Χερσονήσου και στα μεγάλα ξενοδοχεία της περιοχής. Όσο απομακρύνεστε προς τα ανατολικά, τα κτίρια αραιώνουν και οι παραλίες γίνονται πιο ήρεμες. Εκεί, πριν το ακρωτήριο Δράπανο, θα συναντήσετε και το παραδοσιακό Λαογραφικό Μουσείο του Λυχνοστάτη.

    Ιστορία

    Η Χερσόνησος κατοικείται τουλάχιστον από τα μινωικά χρόνια και σε αυτό προφανώς συνέβαλε το καλό κλίμα και το φυσικό απάνεμο λιμάνι που δημιουργούσε ο λόφος Καστρί. Έχουν εντοπιστεί ίχνη μινωικών οικισμών στο Καστρί και στον Ανισαρά, αλλά κι ένα λιμάνι στο Ακρωτήριο Δράπανος. Αργότερα, στα κλασικά χρόνια, η Χερρόνησοςήταν ανεξάρτητη πόλη, άλλα όχι πολύ ισχυρή. Στα Ελληνιστικά χρόνια η Χερρόνησοςήταν το λιμάνι της πόλης Λύττου και είχε δικό της νόμισμα με το σύμβολο μιας πρώρης καραβιού. Από αυτή την περίοδο έχει εντοπιστεί τμήμα ναού της Βριτομάρτιδος πάνω στο Καστρί, όπου βρέθηκαν και πολλά νομίσματα, τμήματα αγγείων και ειδωλίων. Τριγύρω μπορείτε να δείτε ακόμη τμήμα των τειχών που προστάτευαν το λόφο. Μέσα στη σημερινή Χερσόνησο έχει βρεθεί ένα νεκροταφείο της περιόδου αυτής με μεγάλο πλήθος αγγείων, κοσμήματων και νομίσματων. Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η Χερρόνησοςγνώρισε μεγάλη ακμή και το γεωγραφικό της πλεονέκτημα την έκανε ισχυρότερη ακόμη κι από τη μητρόπολη Λύττο. Το θέατρο της περιόδου αυτής δεν σώζεται σήμερα, καθώς οι κάτοικοι παλαιότερα το κατέστρεψαν για να χρησιμοποιήσουν τα λίθινα έδρανα ως οικοδομικά υλικά. Επίσης, στον παραλιακό δρόμο θα δείτε την πυραμιδοειδή κατασκευή με τα μωσαϊκά που λέγεται Σαρακηνός.

    Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια, η Χερσόνησος εξακολουθούσε να κυριαρχεί στην περιοχή. Σημαντικότερο εύρημα της περιόδου αυτής είναι η τρίκλιτη βασιλική στο Καστρί. Η βασιλική κτίστηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ. και φαίνεται να κατέρρευσε από σεισμό. Η αρχιτεκτονική της είχε επιρροές από Συριακά πρότυπα, ενώ ήταν διακοσμημένη με μωσαϊκά δάπεδα, μέρος των οποίων σώζεται σε καλή κατάσταση. Ο λόφος ήταν περιτριγυρισμένος από ισχυρό τείχος, ίχνη του οποίου υπάρχουν. Άλλη μια βασιλική έχει εντοπιστεί 2χλμ ανατολικά του λιμανιού, εκεί που βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου. Κομμάτι της εκκλησίας έχει σκεπαστεί από τη θάλασσα ενώ θα δείτε δάπεδα με μωσαϊκά, ανώτερα από αυτά του Καστριού. Κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας, το λιμάνι χρησιμοποιήθηκε για τον εφοδιασμό των επαναστατών, ενώ από εδώ εξάγονταν τα προϊόντα της περιοχής (λάδι και χαρούπι).

    [widgetkit id=1351]

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Χλωρίδα

    Η Κρήτη χαρακτηρίζεται από μια εξαιρετική ποικιλομορφία ζωντανών οργανισμών. Αν και απομονωμένη, συγκεντρώνει έναν πολύ μεγάλο αριθμό ειδών χλωρίδας. Η καλύτερη περίοδος για να τη γνωρίσει κάποιος, είναι στο απόγειό της, την άνοιξη.

    Στην Κρήτη έχουν ως τώρα καταγραφεί περίπου 1700 είδη φυτών, με πολλά από αυτά να είναι ενδημικά. Σε κάποιες απομονωμένες περιοχές του νησιού, όπως τα Λευκά Όρη και κάποιες νησίδες, ζουν πολλά στενοενδημικά είδη και υποείδη φυτών, δηλαδή φυτά που εντοπίζονται μόνο στη συγκεκριμένη περιοχή. Κάθε χρόνο, τα σπάνια είδη φυτών «προσκαλούν» βοτανολόγους από όλες τις γωνιές του πλανήτη, για να τα μελετήσουν. Ανάμεσά τους εντυπωσιάζουν οι ενδημικές ορχιδέες, ενώ εξαιρετικά τοπία με διάφορα ενδημικά είδη τουλίπαςδημιουργούνται στα Λευκά Όρη, στη Δίκτη, στη χερσόνησο της Γραμβούσας και στο μικρό βοτανικό παράδεισο του Γιους Κάμπου στο Ρέθυμνο.

    Επίσης, η Κρήτη φημίζεται για τα αρωματικά φυτά και βότανα που φυτρώνουν παντού στα βουνά, τις καλλιεργούμενες εκτάσεις και τις παραθαλάσσιες περιοχές. Αρκετά από αυτά είναι ενδημικά και είναι γνωστά από την αρχαιότητα για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες.

    Ενδεικτικό στοιχείο για την ποικιλία των ειδών που διαθέτει είναι ότι η χλωρίδα της Μεγάλης Βρετανίας, η οποία είναι 40 φορές μεγαλύτερη σε έκταση από την Κρήτη, περιέχει σχεδόν τον ίδιο αριθμό ειδών.

  • Χόρτα και ενδημικά βότανα

    Το κλίμα και τα εδαφολογικά χαρακτηριστικά της Κρήτης ευνοούν την ανάπτυξη ενδημικών χόρτων και βοτάνων, όλο το χρόνο. Αν θέλαμε να ξεχωρίσουμε ένα χαρακτηριστικό της κρητικής διατροφής, αυτό θα ήταν σίγουρα η κατανάλωση άγριων βρώσιμων χόρτων, που βρίσκονται σε αφθονία στη φύση. Στο διαιτολόγιο των Κρητικών, σύμφωνα με τις παραδοσιακές συνταγές, το κρέας συνοδευόταν κυρίως από χόρτα και λαχανικά. Τα χόρτα φυτρώνουν σε χέρσα εδάφη, σε βραχώδεις περιοχές ή σε παραθαλάσσια μέρη. Αποτελούνται από βλαστούς ή από ρίζες, που δίνουν μια μοναδική ήπια πικρή γεύση.

    Τα βότανα αποτελούσαν για αιώνες μέρος της λαϊκής ιατρικής και ακόμη και σήμερα είναι γνωστά για συγκεκριμένες θεραπευτικές ιδιότητες. Βοτανολογικές μελέτες αποκαλύπτουν πως το νησί έχει ένα από τα πιο πλούσια και ενδιαφέροντα οικοσυστήματα της Ευρώπης με μεγάλο αριθμό ενδημικών φυτών. Τα εκπληκτικά βότανα της Κρήτης φυτρώνουν σε απόκρημνα βουνά και συλλέγονται από έμπειρους συλλέκτες για να αποξηρανθούν κάτω από φυσικές συνθήκες και να οδηγηθούν στα σύγχρονα συσκευαστήρια, χωρίς χημική ή άλλη επεξεργασία. Σήμερα, κάποια από τα είδη καλλιεργούνται και κατακτούν τις αγορές εκτός Ελλάδας, με το δίκταμοκαι τη μαλοτήρανα αποτελούν τα γνωστότερα.

    Τα τελευταία χρόνια στην Κρήτη εμφανίζονται νέες, πολλά υποσχόμενες καλλιέργειες  που αποτελούν κύριες πηγές εμπορίου. Η αλόη, «το φυτό της αθανασίας» από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου γνωρίζει μεγάλη ανάκαμψη με εκμεταλλεύσεις που δίνουν πρώτη ύλη στη φαρμακοβιομηχανία και στην παραγωγή φυσικών καλλυντικών. Τα εδάφη κυρίως της ανατολικής Κρήτης αποδεικνύονται κατάλληλα για τις νέες καλλιέργειες και οι παραγωγοί ετοιμάζονται να επενδύσουν σε νέα προϊόντα, με εξαγωγική δυναμική.

    Το χαρούπι: Στο νησί υπάρχουν τα μεγαλύτερα φυσικά δάση χαρουπιάς της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Το χαρούπι αποτελούσε κύριο είδος ζωοτροφής, του οποίου η εκμετάλλευση παρήκμασε τις τελευταίες δεκαετίες. Χρησιμοποιήθηκε και στο διαιτολόγιο των κατοίκων ως βασική πηγή ενέργειας, λόγω των γλυκαντικών ουσιών που διαθέτει αλλά και ως άλευρο. Σήμερα το χαρούπι και τα υποπροϊόντα του επιστρέφουν δυναμικά στις αγορές με καινοτομικά προϊόντα, που αποτελούν κυρίως πρώτες ύλες στη ζαχαροπλαστική και στην αρτοποιία, εκφράζοντας νέες διατροφικές συνήθειες, που έχουν ρίζες στο παρελθόν.

    Η αλόη: «το φυτό της αθανασίας» από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου γνωρίζει μεγάλη ανάκαμψη με εκμεταλλεύσεις που δίνουν πρώτη ύλη στη φαρμακοβιομηχανία και στην παραγωγή φυσικών καλλυντικών. Τα εδάφη κυρίως της ανατολικής Κρήτης αποδεικνύονται κατάλληλα για τις νέες καλλιέργειες και οι παραγωγοί ετοιμάζονται να επενδύσουν σε νέα προϊόντα, με εξαγωγική δυναμική.
  • Χώρα Σφακίων

    Η Χώρα Σφακίων ή απλώς Σφακιά είναι μια μικρή κωμόπολη στη νότια ακτή της Κρήτης. Είναι το τουριστικό κέντρο και το βασικό λιμάνι της απομακρυσμένης και ορεινής επαρχίας Σφακίων με περίπου 300 κατοίκους. Βρίσκεται κοντά στο τέλος του φαραγγιού της Ίμπρου, 74 χλμ. νότια των Χανίων.

    Διαθέτει δύο μικρά λιμάνια, όπου δένουν τα πλοία της γραμμής για Αγία Ρουμέλη, από την την οποία φτάνουν το καλοκαίρι οι πεζοπόροι του φαραγγιού της Σαμαριάς για να πάρουν το λεωφορείο της επιστροφής. Το ίδιο καράβι περνάει επίσης από το γραφικό Λουτρόκαι συνεχίζει για το νησί της Γαύδου, την Παλαιόχωρακαι τη Σούγια.

    Η Χώρα Σφακίων είναι ένα μικρό χωριό με λίγες ταβέρνες, μίνι μάρκετ, κρεοπωλείο και φούρνο. Στη Χώρα Σφακίων υπάρχουν επίσης βασικές υποδομές όπως βενζινάδικο, ταχυδρομείο, φαρμακείο, αστυνομικός σταθμός, κέντρο υγείας και μηχάνημα αυτόματης ανάληψης μετρητών (ΑΤΜ). Υπάρχουν επίσης ΤΑΞΙ και καθημερινά δρομολόγια λεωφορείου προς τα Χανιά.

    Υπάρχει μια ήσυχη παραλία, που ονομάζεται Βρύση, αμέσως δυτικά του χωριού, και πολλές βοτσαλωτές παραλίες γύρω από την περιοχή. Η πόλη προσφέρει μια ποικιλία τουριστικών καταλυμάτων: δωμάτια, στούντιο και διαμερίσματα. Η τοπική οικονομία στηρίζεται στον τουρισμό, την αλιεία, την παραγωγή ελαιολάδου και την εκτροφή αιγοπροβάτων.

    hotels booking Crete

    {loadposition nearestplaces}

  • Амфибии

    Климат Крита, как правило, сухой и теплый, с водными ресурсами рек и озер, которые высыхают к лету. Тем не менее, мало и ограниченны места обитания, которые являются пристанищем для некоторых видов лягушек и жаб, обитающих на острове. Самая значимая из них, критская эндемичная лягушка (Pelophylax cretensis). Кроме того, на Крите есть древесная лягушка (Hyla arborea) и зелёная жаба (Pseudepidalea viridis).

  • Археологические места

    Благоприятное положение "Кресса Земли", на перекрестке древних цивилизаций Средиземноморья, стало основной причиной для постоянных завоеваний острова, разными культурами на протяжении веков.

    карта

  • Археологические музеи

    Археологическое значение Крита можно оценить, посетив музеи и посмотрев богатые археологические коллекции. В Археологическом музее Ираклиона хранятся наиболее важные находки времен минойской цивилизации. Сокровища древних времен — от неолита до римской эпохи — можно увидеть также в археологических музеях Ханьи, Ретимно, Ситии, Киссамоса и Арханеса. В ближайшие годы откроются новые музеи в долине Месара и в районе древнего города Элефтерны, а музей в Агиос-Николаос закроется на реконструкцию. Важные коллекции местных археологических находок также представлены в Иерапетре, Милатосе и Гази.

    карта

  • Архитектура

    В крупных городах Крита сохранились впечатляющие архитектурные сооружения, в основном венецианского и османского периодов. Крепости, живописные гавани, дворцы, фонтаны и храмы являются основными достопримечательностями городов. В глубинке же можно посмотреть на арочные мосты, водяные и ветряные мельницы, акведуки, чаны для воды и часовни.

    Даже в современных домах встречаются венецианские и османские архитектурные решения, а также черты традиционной архитектуры. Например, до наших дней дошли арочные ворота венецианской эпохи и сахниси (выступающий крытый балкон) времен Османской империи.

    Традиционный сельский дом произошел от первобытного жилища: он строится из камней, ветвей и земли, а крышу поддерживают деревянные балки. Внутри предусмотрено место для животных, а среди основных элементов интерьера можно видеть накрытый деревянной платформой каменный винный пресс, очаг для приготовления пищи и обогрева, а также ниши в стенах для хранения домашней утвари.

    Одними из наиболее интересных традиционных зданий, прекрасно приспособленных к потребностям и особенностям горных районов Крита, являются шалаши митата. Это круглые дома, построенные исключительно из сухого камня по принципу купольных минойских гробниц. Митата служила убежищем для пастухов и использовалась для доения коз и изготовления сыра. Эти дома встречаются во всех горных районах Крита, но самые знаменитые из них находятся на плато Нида у Аногии.

  • Астерусиевы горы

    Астерусия — самая южная горная гряда в Греции. Она простирается от долины Мессара и Ливийского моря, омывающего городок Цуцурас, на востоке до мыса Литино на западе.

    Это не очень высокий горный хребет: его высшая точка, гора Кофинас, достигает всего 1 231 м. Однако покорить Астерусию не так-то легко: пересеченная местность, проселочные дороги, глубокие ущелья и крутые овраги делают задачу сложной, зато интересной.

    [widgetkit id=829]

    Климат здесь жаркий, а земли засушливые, с низкорослой растительностью (в основном зарослями кустарника). Немногочисленные деревья, вынужденные бороться за свое существование, практически сразу уничтожаются голодными козами.

    Лишенные растительности горы, зловещие скалы и крутые обрывы простираются до самого моря, придавая этой местности атмосферу таинственности.

    {loadposition nearestplaces}

     

    Что еще вокруг:
  • Башни

    Башня - это была высокая структура основана на прочной основе, которая использовалась в основном для оборонительных целей. Форма была круглой, полукруглой, квадратной или многоугольной. Башни были построены иногда на внешней стороне стен крепости, рядом с воротами и в углах крепости.

    Здесь мы будем иметь дело с отдельными башнями, которые были построены в основном внутри острова и направлены на завоевателей критского народа, но и несколько башен, которые были построены на побережье, с которых наблюдали за морем и предупреждали жителей о приближении внешнего врага. Эти прибрежные башни назывались предупреждающими (torrete di aviso). Венецианцы в 1573 году решают построить много башен torrete di aviso на всех пляжах, на расстоянии визуального контакта. Башни были многоэтажными, а от этажа к этажу вели передвижные деревянные лестницы.

    В то время как крепости и замки считались общественными зданиями и были построены за счет государства, и убирались местным населением, то башни были не крупными построениями и строились, главным образом, частными лица или семьями феодалами за счет собственных средств. Они были в частной собственности и перешли их потомству. Поэтому, на видном месте, как правило, над главным вход, вешали фамильный герб который и являлся паспортом башни. Таким образом, первоначально систематическое строительство башен пошло от венецианцев феодалов и лишь потом турками.

    Также в этом разделе мы рассмотрим здания, которые не относятся к оборонительным башням, но были роскошными особняками, в которых жили владельцы деревень. Башни, как их принято было называть, строились таким образом, чтобы удовлетворять жилищные потребности помещиков, но и предлагая различные административные и военные услуги. Они были известны как виллы и хижины, которые исполняли роль башни.

    Согласно историческим документам, количество башен в каждой провинции были: Сития 22 башни, Мерамбело 16, Иерапетра 15, Педиада (равнина) 24, Ризос 4, Керургиу 9, Пиргиотиса 7. Это число резко возросли после 1869 года, когда турки построили слишком много общественных башен по всему Криту, которые анализируются в отдельном разделе. Большинство из башен уже не существуют, так как были яростно уничтожены восставшими критянами.

    Карта

  • Башни (вышки)

    Во время Великой Критской Революции в 1866-1869г. , Османская империя была вынуждена постоянно посылать пашей на Крит, но военные действия были безрезультатны. Последний паша был послан на остров, когда Авни паша, который отстоял продолжительное сопротивление критян, решил изменить оперативную тактику, чтобы освоится.

    Таким образом, были приняты такие меры:

    • Обеспечить политическую защиту тех, кто клялся им в верности.
    • Турецкий флот правил северным побережьем Крита, чтобы сделать невозможным проникновение повстанцев со свободной Греции.
    • Наградил всех военных по 500 османских фунтов, каждого.
    • Он перевез на остров курдов и черкесов, чтобы увеличить свое мусульманское население.
    • Выстроил целую систему больших и малых каланчей в видных местах Крита, для управления военной обороны, на всем острове.

    В частности Крит был разделен на пять областей, чьи правители взяли на себя строительство башен. Каланчи (башни) строились на высоких холмах, перекрестках, портах, а у стражников была задача охранять повстанцев и следить за передвижениями христиан и их общением (с трубой или факелом) в чрезвычайных ситуациях, для того, чтобы передать сигнал в последовательности к основному лагерю (kislades). Функциональность башен имела немедленный и разрушительный эффект на критян, так как они не имели возможности связываться между собой.

    Критяне выступали решительно против возведения башен, преследуя строителей, портя строения по вечерам или портили известь, которую турки поставляли для строительства башен. Тем не менее, Авни паша удалось реализовать проект с помощью болгарских и армянских мастеров, которые до августа 1868 построили более 60 башен, а через 2 месяца увеличили их количество до 150. Эти башни в сочетании с уже существующими сыграли важную роль в подавлении революции.

    Как уже упоминалось, турки называют эти башни Кале. Единственное отличие от других башен, которые уже существовали на острове, то что они были построены государством, а не за счет лордов и феодалов (в основном венецианцев).

    Критяне, пытаясь освободится, множество раз разрушали башни, многие из которых сегодня уже не существуют. Тем не менее, в десятках областей Крита есть деревни с названиями Куледес (Каланча) или Пиргос (Башня), что свидетельствует о их существовании раньше. В связи с большим количеством башн на острове, мы не будем описывать здесь все, но o некоторых, которые все еще существуют, мы вам расскажем.

    карта

  • Белые горы

    Белые горы, или Лефка-Ори, — самый большой массив на острове. Высота его вершины, пика Пахнес, составляет 2 453 м. В сердце этого впечатляющего хребта находится горная пустыня, где свыше пятидесяти пиков, называемых Сори (столбы) и напоминающих конусы, возвышаются над землей более чем на 2 000 м. У подножий пиков Сори образовались карстовые воронки, похожие на перевернутые конусы. Этот зловещий, врезающийся в память ландшафт является уникальным геологическим образованием для всего северного полушария.
    Для походов по Белым горам необходим опыт, хорошая физическая подготовка и чувство ориентации в пространстве. Переночевать альпинисты могут в одном из расположенных здесь горных привалов.

    Наиболее высокогорные районы покрыты снегом до конца июня. В Белых горах есть множество пещер, обрывов, карстовых воронок и каньонов. Самым знаменитым является Самарийское ущелье, находящееся в Национальном парке Белые горы. Впрочем, ущелий здесь хватает: на юге — Арадена, Трипити, Кладос, Агия Ирини, Имброс и Каликратис, на севере — Вриси, Терисо, Цикламен, Бориано, Дитани, Кидони и множество других.

    Именно здесь, в Белых горах, находятся глубочайшие пещеры Греции, например темные карстовые воронки Гургутакас и Леон. Самые знаменитые плато — это Омалос, Анополис, Аскифу, Тафри и Ниато.

    Белые горы являются домом для многих видов растений и животных, в том числе эндемиков, которые не встречаются больше нигде, даже в других частях Крита. Участки южной стороны горного хребта покрыты кипарисами, дубами и соснами. Местные гумидные зоны — благодатная почва для произрастания каштанов, платанов и других водолюбивых растений.

    [widgetkit id=826]

    {loadposition nearestplaces}

    Что еще вокруг:
  • Верховая езда

    Один из популярнейших видов отдыха на Крите — конные прогулки. Жители острова с давних времен использовали в хозяйстве лошадей. Даже сегодня многие семьи держат критских лошадей — георгалидико. Лошади этой породы хорошо приспособились к неровному рельефу острова и принимают участие во многих соревнованиях и конных шоу.

    На Крите много клубов и ассоциаций верховой езды, компании организуют тренинги и конные экскурсии.

  • Водопады

    Протекая по пересеченной местности Крита, реки встречаются с отвесными обрывами и образуют сотни маленьких и высоких водопадов. Даже местные жители не подозревают о существовании некоторых из них, скрытых от посторонних глаз в непроходимых ущельях. В большинстве водопадов вода течет с начала года до конца весны,

    однако есть и те, что не пересыхают круглый год: Курталиотис, Плакиас, Рихтис неподалеку от Ситии и Милонас в окрестностях Иерапетры. Зимой вдоль большого разлома в горах Астерусия образуются впечатляющие водопады, самые известные из которых — Лихнистис в Маридаки и Амбас у Паранимфи. Большое количество зимних водопадов находится на горе Кедрос, например Селинара, Гре-Дафни и Рехтара.

    Сплав по высоким водопадам острова возможен только со специальным оснащением. Не помешает и предварительная подготовка, пройти которую предлагает ряд специализированных компаний. Самые популярные среди любителей сплава каньоны Крита — ущелье Ха, Цуцурас, Калами и каньон Арви: обрушиваясь с 80-метровой высоты, воды впадают в темную подземную реку.

    Водопад Масторас на склоне ущелья Ха имеет высоту 215 м и является самым высоким водопадом в Греции.

  • Воздушные виды спорта

    Крит — родина Дедала и Икара. Естественно, что различные компании организуют здесь соревнования, проводят занятия и предоставляют оборудование для воздушных видов спорта.

    На острове много крутых склонов, которые прекрасно подходят для занятий, требующих мощных воздушных потоков, например для полетов на парапланах и парамоторах. Район Авду у Херсониссоса привлекает многих поклонников парапланеризма.

    Во всех крупных аэропортах Крита работают клубы любителей воздухоплавания, где проводятся семинары и сдаются в аренду небольшие самолеты. Также есть немало клубов авиамоделирования, которые проводят потрясающие демонстрации.

    Экстремалы найдут здесь опытных инструкторов и целые школы по парашютизму. Такие школы обычно базируются в аэропортах, например, в Тимбаки.

  • Вперед по бездорожью

    Крит прекрасно подходит для любителей путешествий по пересеченной местности. Поездка по заболоченным трекам или по краю пропасти, откуда открывается потрясающий вид на море, запомнится вам надолго.

    Всё больше компаний предлагают автомобильные экскурсии в самые удивительные уголки острова. Поездки по горам на мотоциклах — еще один популярный вид мероприятий, которые организуют местные мотоклубы.

    Кроме того, районы в глубине острова можно осмотреть, отправившись в путь на велосипеде по асфальту или по бездорожью. В этих краях немало велосипедных клубов и компаний. Критский велопробег — одно из самых популярных среди велосипедистов мероприятий, на которое собираются участники и зрители со всем мира.

  • Гавдос

    Свобода, природа, уединение. Этими тремя словами можно описать весь остров Гавдос, который зимой насчитывает всего пятьдесят человек и похож на забытое путешественниками и государством место. Летом, конечно же, все меняется:»забытый" на юге Крита Гавдос (или иначе Клавдий) переполняется туристами, - которых привлекают его мистическая энергия, и желание отдохнуть на красивых пляжах острова, забраться на песчаные холмы, отрешиться от всего земного, глядя на звездное небо, опьянеть от ароматов сосен и орегано, и дать себе священный обет вернуться сюда снова, чтобы пережить все это с самого начала.

  • Гора Юхтас

    Гора Юхтас издали напоминает профиль человека, смотрящего в небо. Расположена Юхтас между горами Иди и Дикти в 15 км южнее Ираклиона. Гора Юхтас удостоилась чести стать священной, она была местом поклонения еще в минойские времена. По легенде, это могила Зевса. Говорят, что лучший вид на гору открывается с Кносса, если посмотреть на гору через прицел священных рогов быка.

    У подножия Юхтас находится деревня Арханес. На вершине горы на высоте 811 м над уровнем моря находится часовня Преображения Христа. Ежегодно 6 августа жители деревни поднимаются к ней с процессией. По дороге к часовне воздух переполнен ароматом различных лекарственных трав. Панорамный вид отсюда фантастический: к западу - вид на Псилоритис, к северу - на Ираклион и море, к востоку - на горы Дикти и к югу - на горы Астеруссия. Западный склон Юхтас очень крутой, отсюда открывается вид на виноградники Малевизиос.

    [widgetkit id=830]

    По археологическому и экологическому значению считается наиболее важной в районе. Экологический парк состоит из самой горы и трех ущелий: Knossan, Kounavoi и Astracan. Здесь можно увидеть более 44 видов птиц, 7 видов млекопитающих.

    На горе Юхта были сделаны такие важные археологические находки, как четыре святилища, минойское кладбище, древние Eltyna и Myrtia. Имеются и памятники новейшей истории, среди них: Церковь Иисуса Христа, два венецианских моста и венецианский акведук, построенный Морозини для подачи воды.

    {loadposition nearestplaces}

     

    Что еще вокруг:
  • Горные привалы

    В ведении альпинистских клубов Крита находятся привалы во всех горных массивах острова. Путешественникам, которые собираются остановиться в такого рода жилище, стоит заранее связаться с этими клубами.

    Самым известным горным привалом является Каллерги, находящийся в восточной части плато Омало в Белых горах. Он построен в одном из самых удивительных мест на Крите на высоте 1 680 м. В числе других горных привалов в Белых горах стоит отметить Таври (1 210 м), Холиопулос в Свурикти (1 980 м) и Воликас в Керамии (1 450 м). Кроме того, еще один домик находится в Грелеске. Он возвышается над зеленым ущельем Агия Ирини, где проводятся наблюдения за флорой и фауной. В горах Псилоритис находится четыре привала: Тумботос Принос (1 590 м), Лакос Мигеру (1 710 м), откуда начинается тропинка к подножию пика Тимиос Ставрос, Принос над деревушкой Аситес (1 110 м) и Зарос в Самари (1 417 м). Еще два привала расположены в Ласити. Первый, принадлежащий альпинистскому клубу Ласити, находится близ Стровили на плато Лимнакаро (1 533 м). Второй — небольшой домик Афендиса Ставроменоса на вершине пика Трипти (1 476).

  • Города - Крепости

    Византийцы называли крепостью города, окруженные стенами. С этим же смыслов, и мы представляем здесь города, которые были укреплены стенами, с наиважнейшей Большой крепостью Хандака. Другие укрепленные стенами города были Ханья, Ретимно, Сития и Иерапетра.

  • Горы

    Особенность Крита — большие горные цепи со множеством вершин. Местные горы принято делить на три массива: Дикти в Ласити, Ида (Псилоритис) в Центральном Крите и Белые горы (Лефка-Ори) в Ханье.

    Самой высокой точкой острова считается вершина Тимиос Ставрос (2 456 м), входящая в состав горного хребта Псилоритис. Самая большая протяженность — у Белых гор, наивысшая точка которых — пик Пахнес (2 453 м). Самая высокая вершина хребта Дикти — Спати (2 148 м).

    Однако на Крите есть и другие горы, ничуть не менее значимые: хребет Астерусия, самый южный в Греции; Юхтас, священная гора минойцев; Кедрос, что возле деревни Спили — скалистая гора с сотней родников; Талион — величественный горный хребет, где, как гласит миф, медный человек Талос останавливался передохнуть; гора Орно в районе Ситии и покрытая соснами Трипити неподалеку от города Иерапетра.

  • Горы Дикти

    Хребет Дикти пролегает между Ираклионом и Ласити. Его высочайшая вершина — пик Спафи (2 148 м), высота еще двух пиков превышает 2 000 м.

    Плато Ласити, крупнейшее на острове Крит, расположено в самом сердце этого горного хребта на высоте 850 м над уровнем моря. Его обрамляет ряд более мелких плато: Катаро, Лимнакаро, Мари, Лапатос, Омалос, Эрганос и Нисимос. На плато Лимнакаро находится горный привал, откуда путешественники начинают восхождение на Спафи.

    Горный хребет Ласити рассекают несколько ущелий под названием Хагвас, неподалеку от Катаро и Каламафки. Кроме того, здесь можно встретить множество каньонов: Саракина, Адрианос, Амбелос, Роза и Криста.

    [widgetkit id=828]

    Хребет Дикти поражает разнообразием флоры и фауны. Нижние склоны гор покрыты соснами, оливковыми и рожковыми деревьями. На юго-востоке раскинулся хвойный лес Селакано, самый большой на Крите, а неподалеку от деревушки Краси шелестит роща каменного дуба, известная как Азилакодасос.

    Что только не выращивается на плодородных плато и в долинах Дикти: картофель и другие овощи, груши, яблоки, грецкий орех, вишни и многое другое. Помимо этого, здесь традиционно разводят овец и коз. И, конечно, обязательно стоит заглянуть в знаменитую пещеру Дикти: легенда гласит, что именно в ней появился на свет бог Зевс.

    {loadposition nearestplaces}

     

    Что еще вокруг:
  • Горы Псилоритис

    Горный хребет Ида, известный также как Псилоритис, простирается через всю центральную часть Крита. Церковь Тимиоса Ставроса расположена на самой высокой отметке острова — 2 456 м. На большой высоте снежный покров сохраняется вплоть до конца июня.

    Суровая красота этой горы ошеломляет путешественников. Величественные пещеры, впечатляющие карстовые образования, глубокие ущелья, маленькие плато, леса, деревушки, нависшие над пропастью, высокогорные участки, лишенные растительности, — вот что составляет этот потрясающий ландшафт.

    Гора Псилоритис считалась минойцами священной, и до сегодняшних дней сохранилось множество связанных с ней мифов. Считается, что в пещере Ида воспитывался всемогущий бог Зевс. Некогда гора Псилоритис была покрыта густыми лесами, следы чего заметны до сих пор. Самой значимой здесь является дубрава Рувас, растущая недалеко от поселка Зарос.

    [widgetkit id=827]

    Окунуться в аутентичные традиции Крита путники могут в Аногии, главном населенном пункте горной части провинции Милопотамос. Стоит также посетить плато Нида и увидеть собственными глазами дома в виде купола («митата»), сложенные из камней без применения какого-либо скрепляющего раствора. Эти дома служили пристанищем для пастухов, здесь же доили коз и делали сыр. В окрестностях Ниды есть еще много интересного: например пещера Ида, античный дворец Зоминтос и обсерватория Скинакас.
    Горный хребет Псилоритис полон пещер, две из которых открыты для посетителей: Сфендони возле деревни Зониана и Геронтоспилос возле Мелидони. Кроме того, огромнейшую археологическую ценность представляет пещера Камарес.

    Массив Псилоритис содержит огромные запасы воды, которая питает несколько источников и водоемов. Среди них озеро Зарос, плотина Фанеромени и источники Альмирос в Эллиноперамате.

    Здесь же, в горнах Псилоритис, пролегают многочисленные ущелья и каньоны. Наибольшей популярностью пользуется покрытое пышной зеленью ущелье Гафарис в Рувасе. Известны также ущелья Воризия, Зониана, Кери, Крусонас, Вромонеро, Аситес и Платания в Амари.

    {loadposition nearestplaces}

     

    Что еще вокруг:
  • Гробницы

    На Крите сохранилось много древних гробниц, что показывает, с каким уважением критяне относятся к умершим. В бронзовом веке (6000–3500 гг. до н. э) люди начали создавать кладбища, а не оставлять тела умерших в пещерах, как раньше.

    В минойскую эпоху в некоторых районах на востоке Крита, в том числе в Гурнии, на Мохлосе и в Палекастро, гробницы делали прямоугольными, и их можно было использовать для повторных захоронений. На кладбище Хризолакос в Малии, в Палекастро, Арханесе и Платаносе археологи нашли целые погребальные здания. Но наиболее распространенным типом гробниц на Крите остаются сводчатые (толосы) и купольные. Крупнейшие сводчатые гробницы были обнаружены в Калимари, возле монастыря Одигитрии, в Кумасе, Малеме, Ахладии, Стилосе, у Филаки возле Вамоса, в Маргаритесе, Аподулу и Герокамбосе. Большие кладбища (некрополи) того периода с сотнями захоронений были найдены у холма Фурни возле Арханеса и у поселка Армени возле Ретимно.

    В римскую эпоху для оформления гробниц часто использовался мягкий известняк, который широко распространен на острове. Знаменитое кладбище того периода с высеченными в пещерах гробницами находится в Матале. В 70-е годы XX века в этих пещерах селились хиппи. Большие каменные гробницы также найдены в древнем городе Кидония (Ханья), в Триалонии, Сидероспилии возле Приний и в заросшем овраге у Пенте Парфенос (древняя Лаппа). Район Агиос Томас с сохранившимися грандиозными каменными гробницами возле Мандры был важным центом поклонения хтоническим божествам.

    Крупнейшее кладбище бронзового века (4500–3500 гг. до н. э.) на территории Греции было найдено в поселке Агия Фотия возле Ситии. В некрополе обнаружено 302 захоронения.

  • Дайвинг

    Дно моря вокруг Крита такое же неровное, как поверхность острова. Здесь много глубоких впадин, подводных пещер и рифов. К тому же под водой вокруг острова осталось немало разбившихся кораблей и каркасов самолетов, напоминающих о бурной истории.

    Обратившись в один из многочисленных клубов дайвинга, гости Крита смогут погрузиться в волшебный подводный мир. На побережье также можно поплавать с маской, отправиться на морскую рыбалку или на экскурсию на лодке с прозрачным дном.

    Ханья

    В заливе Суда и вдоль каменистого побережья от Каливеса до Георгиуполиса есть много красивых мест для дайвинга, таинственных пещер и глубоких впадин. Особенно популярна пещера Слона, которая получила свое название из-за окаменевших костей слонов, до сих пор сохранившихся на ее дне. Для дайвинга также хорошо подходит побережье у мыса Спата и полуострова Грамвуса.

    Ретимно

    Почти все школы дайвинга предлагают поездки на пляж Скинария у поселка Плакияс. Здесь, пожалуй, самое красивое морское дно на всем острове, богатый животный мир и горизонтальная видимость свыше 40 метров. Скалистое побережье между Скалетой и Геропотамосом к северу от Ретимно изобилует пещерами и прекрасно подходит для подводных приключений.

    Ираклион

    Среди дайверов наиболее популярен район деревни Ахлада в западу от Ираклиона. Центры дайвинга также располагаются на пляжах Лигария и Мононафтис. Несколько школ дайвинга работают в Херсониссосе и Малии — здесь обычно предлагают поездки к острову Диа.

    Лассити

    В Лассити для дайвинга обычно выбирают окрестности города Агиос-Николаос, остров Агии-Пантес и пляж Вулизма. У диких берегов мыса Сидеро туристы смогут увидеть богатейшее морское дно на Крите, а из Ситии организуются поездки на острова Дионисады. Школы дайвинга, расположенные вокруг Иерапетры, часто устраивают экскурсии на скалу у Агия Фотии. Также очень интересно поплавать с маской в районе затонувших древних поселений возле острова Куфониси, пляжей Итанос и Элунда.

  • Естествознание - наука

    На Крите существует большое количество организаций, которые занимаются защитой природного достояния острова. Круглый код множество клубов и объединений проводят мероприятия, призванные привлечь внимание общества к проблемам окружающей среды. Охрана морских черепах, очистка заболоченных земель, наблюдение за пернатыми, возвращение на свободу хищных птиц, организация выставок и семинаров — вот лишь некоторые примеры их деятельности.

    Музей естественной истории при университете Крита, например, занимается изучением естественной истории и биологического разнообразия острова. Богатейшая экспозиция музея не оставит равнодушным ни одного посетителя.

    Для знакомства с жизнью морских глубин не найти места лучше, чем аквариум Thalassocosmos, основанный Греческим центром морских исследований. В 1,7 миллионах литров морской воды обитают около 200 видов, характерных для Средиземноморья, — от больших акул до миниатюрных морских коньков. Здесь постоянно проводятся обучающие мероприятия, во время которых дети и взрослые узнают о волшебном подводном мире. Это самый большой аквариум в Греции и один из крупнейших во всем Средиземноморье.

    Кроме того, гости острова могут многое узнать о жизни местных сообществ. На плато Омалос находится информационный центр Национального заповедника Белых гор, а в Самарийском ущелье проходят две выставки, посвященные взаимодействию человека с природой.

    карта

  • Зелень и местные травы

    Климат и почва Крита благоприятствуют выращиванию зелени и трав круглый год. Съедобная дикорастущая зелень, которой изобилует критская земля, стала одной из характерных особенностей местной диеты. Согласно традиционным рецептам, в критской кухне мясо всегда должно подаваться с овощами и зеленью. Листовая зелень растет в степных и скалистых районах, а также в прибрежных областях. Стебли и корни таких растений зачастую имеют своеобразный горьковатый вкус. 

    Специалисты в области традиционной медицины всегда знали о лечебных свойствах трав, а современная наука подтвердила это документально. Как показали ботанические исследования, экосистема острова является одной из самых богатых и интересных в Европе — здесь произрастает множество уникальных растений. Опытные сборщики находят травы на крутых склонах гор. После высушивания на воздухе травы упаковываются на современном оборудовании, не подвергаясь какой-либо дополнительной обработке. Некоторые сорта, например железница и ясенец белый, пригодны для выращивания и встречаются на рынках по всему миру.

  • Зимние виды спорта

    В отличие от местных жителей туристы как правило не задумываются, что заснеженные горы Крита зимой прекрасно подходят для зимних видов спорта.

    Все альпинистские клубы острова проводят курсы и тренинги по восхождению на снежные вершины, особенно в Белых горах и горах Псилоритис. Во время восхождения альпинисты как правило останавливаются в одном из многочисленных горных привалов.

    Появляется всё больше поклонников ски-альпинизма. Этот интересный вид спорта сочетает пеший туризм с ходьбой на лыжах. Многие критяне любят спускаться с гор на лыжах или сноубордах.

    В последние годы во всем мире набирает популярность новый вид спорта — сноукайтинг. Он напоминает катание на водных лыжах, но для него используется снаряжение как для лыжного спорта или сноубординга. Крит идеально подходит для этого вида спорта, и опытные спортсмены с удовольствием катаются среди заснеженных горных вершин, любуясь окружающим остров синим морем.

    [widgetkit id=1399]

    [widgetkit id=1398]

  • Ираклион

    На Крите любая поездка по пыльным дорогам через каменистые пастбища, любая прогулка по тенистому ущелью заканчивается купанием в уединенной бухте. Игра оттенков волн в камнях и на солнце — незабываемое зрелище. Один из самых популярных пляжей — Агиофагаро, но не менее красивы пляжи Вати, Трафулас у Лендаса, Аспес и Агиос-Никитас. Тем, кто любит отдыхать без отрыва от цивилизации, мы можем предложить поплавать рядом с легендарными пещерами Листис у Кератокамбоса и посмотреть на дюны Комос рядом с городком Матала. На северном побережье внимания заслуживают пещеры Сарандарис в Херсонисосе, Потамос у Малии, а также остров Дия — здесь тоже найдутся песчаные пляжи с лазурной водой.

    Heraklion

    • {loadposition heraklionbeachesmap1_20}
    • {loadposition heraklionbeachesmap21_40}
    • {loadposition heraklionbeachesmap41_60}
    • {loadposition heraklionbeachesmap61_80}

    карта

  • Искусство

    На протяжении всего года путешественники могут ознакомиться с интереснейшими художественными коллекциями, собранными на Крите. В галереях Ираклиона, Ханьи, Агиос-Николаоса, Панормоса и других городов часто проходят выставки живописи, фотографии и других видов искусства. Следует также упомянуть самую южную галерею Европы, которая находится в Кератокамбосе, и музей гравюры Xotaris в Арханесе.

    Постоянные экспозиции Музея изобразительных искусств в Ираклионе, Art Factory Eleourgion в Дромонеро, Музея современного искусства в Ретимно и некоторых других музеев и галерей имеют поистине мировое значение. Богатые собрания скульптур из дерева и камня представлены в Аксосе, Астери, Венерато и Маратосе. Кроме того, в Зониане действует Музей восковых фигур.

    Музеи и коллекции, посвященные жизни и работе великих критских художников, писателей и политиков, можно найти во всех уголках Крита. Для посетителей открыты дома и музеи, связанные с жизнью государственного деятеля Элефтериоса Венизелоса: дом в Мурниесе, где он родился, дом в Халепе, где он жил, Исторический музей в Терисо и Музей Венизелоса в деревне Агиос-Георгиос. Очень интересный музей, посвященный знаменитому писателю Никосу Казанзакису, работает в его родном поселке Миртия. Можно также посетить дом, где по преданию родился великий критский художник Эль Греко, в Фоделе, а также Вифлеемские ворота в крепостных стенах Ираклиона, где выставлены предметы, использовавшиеся при съемках фильма «Эль Греко». Примечателен и мемориальный музей писателя Иоанниса Кондилакиса в Вианосе.

    карта

  • Исторические музеи

    Исторический музей Крита позволяет составить общее представление об истории и культуре острова с раннехристианских времен до XX века, а на временных выставках демонстрируются предметы византийского или современного искусства, а также рассказывается о знаменитых греческих деятелях и важных событиях. В городе Ханья располагается Исторический архив Крита, где хранится более 1700 исторических коллекций, а также Морской музей, второй по величине в Греции, помогающий сохранить славные морские традиции острова. В Византийских музеях Ираклиона, Ханьи и Ретимно представлены обширные коллекции в основном церковного искусства.

    Военные коллекции и архивы хранят память о сопротивлении и борьбе критян против разных захватчиков. Можно особо отметить Военный музей в Хромонастири в Ретимно, исторический музей в Воризии, Музеи национального сопротивления в Терисо и Ираклионе, Исторический музей в Керамии, Музей Скалидиса в Перволии, Военный музей в Аскифу и Военную коллекцию музея Аргираки в Эпископи. Кроме того, важными историческими памятниками являются немецкие туннели возле поселка Платаниас и ворота Макаси в Ираклионе.

    карта

  • каньонинг

    Критские реки, протекающие по дну каньонов, преодолевают многочисленные преграды и уступы, образуя сотни больших и маленьких водопадов.

    Чтобы преодолеть пороги и высокие водопады, потребуется специальное снаряжение. Получить необходимые для сплава на каньонинг и навыки можно в специальных организациях прямо на острове.

    Наиболее интересны для опытных спортсменов пороги на реках Ха, Цуцурас, Калами, Арви (которая после падения с высоты 80 метров уходит под землю) и другие.

    Любители скалолазания также найдут на Крите соответствующие клубы и получат помощь дипломированных инструкторов. Каждые выходные поклонники этого вида спорта собираются и отправляются в поход для тренировок на природе. Особенно популярны районы Агиофараго, Вулисмени Алони, Терисо, Калатас Ставрос, Плакияс, Малия, Криа Вриси, Лацимас, Кофинас, Агиос-Николаос и другие.

    Мост в ущелье Арадена считается вторым по высоте в Европе — он расположен на высоте 138 метров, и его часто используют для банджи-джампинга.

    [widgetkit id=1548]

  • Каньоны

    Изрезанный рельеф острова формировался многие миллионы лет. Постепенно росли горы, речная вода разъедала известняковые породы, образуя сегодняшнюю «землю ущелий», как иногда называют Крит. Здесь насчитывается самое большое количество ущелий в Греции — свыше 400.

    Протекая по пересеченной местности Крита, реки встречаются с отвесными обрывами и образуют сотни маленьких и высоких водопадов. Даже местные жители не подозревают о существовании некоторых из них, скрытых от посторонних глаз в непроходимых ущельях.

    карта

  • Классический и греко-римскую эпоху (800 до н. э. - 395 н. э.)

    В темные века жизнь в суровых горных районах оказалась так трудна, что за несколько столетий эти поселения опустели и исчезли с лица земли. В то же время ахейцы и дорийцы привели Грецию к процветанию — классическому периоду. Они также распространили новые порядки: начали использовать железо, сжигать умерших и носить другую одежду.

    «Остров ста городов», как его называл Гомер, постепенно стал играть более важную роль. Кносс снова превратился в административный центр, появились новые крупные города: Иерапетра, Итанос, Аксос, Пресос, Сивритос, Дрирос, Ризиния, Трипитос и многие другие.

    Когда римлянин Квинт Цецилий Метелл завоевал Крит в 69 году н. э., столица острова была перенесена в Гортис, который позже стал столицей провинции Крит и Киренаика. О мощи города можно судить по оставшимся с тем времен баням, театрам, стадионам, ипподрому, крепости и храмам. Столицу обслуживали порты Маталы, Ласеи и Лавены (ныне Лендаса).

    Помимо Гортиса процветали и другие города. Наиболее значительные археологические памятники остались от Элефтерны, Полирении, Литта, Элира, Аптеры, Лаппы, Осула, Лато и Приансуса.

    После основания критских колоний на Сицилии, в Марселе и Кирене в VII веке н. э. снова была налажена торговля, и многие порты по своему могуществу превзошли города, для обслуживания которых создавались. Некоторые порты расширились и стали крупными городами, например Фаласарна, Лиссос, Херсониссос, Лато Камара и Инат.

    Приход христианства

    По пути в Рим апостол Павел остановился на Крите и начал проповедовать христианство, заложив основы многовековой традиции аскетизма, влияние которой можно проследить до наших дней в традициях отшельничества и укладе монастырей в горах Астерусия.

    В районах, которые посетил Святой Павел и Святой Ионанн Ксенос, возникли целые общины схимников. К этим районам относятся горы Астерусия и Мыл Акротири возле Ханьи, где до сих пор сохраняются монашеские традиции.

    Крит стал важным центром христианства, что подтверждается многочисленными религиозными памятниками, встречающимися на всей территории острова. Древние храмы олимпийских богов перестраивались в величественные базилики, а пещерные святилища превращались в церкви.

    Развалины ранних христианских базилик, до сих пор поражающих своими размерами, можно найти в разных районах острова. Колоссальная базилика Святого Тита расположена в Гортисе. Остатки подобных религиозных памятников есть также в Херсониссосе, Фрагокастелло, Элунде, Альмириде, Панормо, Гуледиане, Суйе и Элефтерне.

      карта

  • Крепости

    Минойцы не укрепляли свои города, потому что мощнейший флот надежно защищал их от внешних врагов. Позднее в таких городах как Гортис, Смари и Полирения стали строить крепости — остатки стен сохранились до сих пор.

    В периоды венецианского и османского господства для защиты важнейших путей были построены сотни фортов. В это же время были укреплены мощными стенами и основные критские города: Кандия, Ханья, Ретимно, Сития и Иерапетра.

    Внушительные венецианские укрепления до сих пор сохранились в наиболее важных со стратегической точки зрения местах. Самой большой считается крепость Кулес в гавани Ираклиона. Кроме того, прекрасно сохранились крепость Изеддин в заливе Суда, Франгокастело и Фрикас в гавани Ханьи, Казарма в Ситии, Калес в Иерапетре, Фортецца в Ретимно и знаменитые укрепленные островки Синалонга, Грамвуса и Суда. По всему острову разбросаны развалины фортов, напоминающие о их давних временах и войнах.

    В частности, после Великой критской революции 1866–1869 годов турки-османы, стремясь сохранить свою власть, построили около 150 больших и малых башен, чтобы следить за пересекающими остров дорогами. Башни, которые назывались «кулес», до сих пор сохранились почти на каждом холме, с которого просматриваются важные транспортные пути. Особенно много их в районах, где активно действовали повстанцы, таких как Сфакия и Милопотамос.

    карта

  • Критская диета

    «Не пытайтесь найти таблетки, которые заменят критскую диету. Их просто не существует» ,— Серж Рено, 1998 г.

    Критская диета была предметом исследования, которым занимались ученые из разных стран мира. Оказалось, что она имеет огромную пользу для здоровья островитян, поскольку некоторые заболевания встречаются здесь гораздо реже, чем в других регионах земного шара. Эти довольно неожиданные данные произвели настоящую мировую сенсацию.

    Благодаря уникальному биологическому разнообразию и особым климатическим условиям на Крите растут прекрасные местные дикие травы и зелень. На протяжении многих столетий эти дары природы и продукты пастбищного хозяйства формировали пищевые привычки жителей Крита, и теперь местная диета считается самой полезной во всем Средиземноморском регионе. Ее суть заключается в том, что на Крите употребляют в пищу оливковое масло, едят много овощей и совсем мало мяса.

    Однако, в отличие от других диет Средиземноморья, по-настоящему уникальной критскую диету делает не набор продуктов питания, а целая философия, которая ее сопровождает. Это совершенно особый образ жизни, который ставит во главу угла важнейшие социальные ценности и привычки, такие как гостеприимство, семья, соблюдение постов и ежедневный физический труд, без которого немыслима сельскохозяйственная деятельность.

    Разумеется, современное общество вынуждено приспосабливаться к более быстрому темпу жизни, который затрагивает все аспекты человеческого взаимодействия. В этих обстоятельствах потребители уделяют все более пристальное внимание качеству и источникам происхождения продуктов. Скандалы и претензии к соблюдению гигиены в области производства пищевых продуктов достигли небывалых масштабов. В эти тревожные времена безопасной альтернативой становятся уникальные, проверенные временем продукты критской диеты, которые выделяются на фоне современных пищевых тенденций. И хотя особенной эту диету делают традиции, она не была бы столь эффективной, если бы не использование качественных местных продуктов. В основе критских блюд лежит использование простых, широко распространенных продуктов питания.

    Экологически чистые ингредиенты, простые рецепты, разумное использование сезонных продуктов и минимальная обработка — всего несколько простых принципов делают критскую кухню поистине уникальной. Процессы, которые протекают в пищевой промышленности во всем мире, постоянно меняют наше представление о том, что мы едим. Минимальное использование пестицидов и рациональная переработка отходов делают Крит одним из самых привлекательных мест для гурманов. Экологически чистое сельское хозяйство и сертификация продукции помогают защитить многовековые традиции этой необыкновенной гастрономической культуры. Вот почему невозможно переоценить достоинства критской диеты, поскольку здесь важно не только то, что мы едим, но и то, как мы живем и производим продукты.

    Местная продуктовая корзина 


    Ландшафт Крита неповторим: это и бесконечная береговая линия, и горные хребты, и все это является источником разнообразных и обильных даров природы. Жемчужиной же по праву считается критское оливковое масло.

    На сегодняшний день 18 видов критской продукции сельского хозяйства и животноводства, а также 12 местных марок вина имеют статус защищенного обозначения происхождения (PDO) и защищенного географического наименования (PGI).

  • Критская история

    Благоприятное положение "Кресса Земли", на перекрестке древних цивилизаций Средиземноморья, стало основной причиной для постоянных завоеваний острова, разными культурами на протяжении веков.

    Криту удалось сохранить свой уникальный и сильный характер, по сегодняшний день. Религия, славная история античности и дикая критская природа сформировали личность критян, которые сохранили греческий дух, после многих столетий рабства.

    Первоначально, в этой особенном месте, было обозначено рождением Зевса, повелителя богов, людей и гостеприимство. Даже сегодня гостеприимство критян, больше чем ритуал. В этом месте, впервые расцвела блестящая европейская цивилизация, Минойская, где прошлое перемешивается с настоящим. Помимо множества археологических памятников и памятников духовного богатства, посетители смогут увидеть редкие и бесценные археологические находки в различных музеях и коллекциях острова.

    Сначала здесь развивалась первая европейская, минойская цивилизация, с 2800 г. до н. э. по 1400 г. до н. э. Даже сегодня дворцы Кносс, Фестос, Малия и Закрос отражают великолепие минойской цивилизации, шедеврами архитектуры, изделиями из керамики, золота, серебра и живописью. Самый мощный флот, в те времена, о чем свидетельствуют различные находки по всему Средиземноморью, принес Криту богатство от торговли знаменитым критским кипарисом и сельскохозяйственной продукцией. Это блестящее процветание прекратилось, в 1400 году до н. э. , когда ахейцы и дорийцы пришли на остров и стали создавать новые города (например, Лято, Полиринеа) и передали эстафету расцвету классической Греции.

    После завоевания Крита римлянами, столицей его стала Гортина, которая впоследствии стала столицей римской провинции Крита и Kиринеас. По пути в Рим, апостол Павел остановился на Крите и провозгласил здесь христианство, начиная вековую аскетическую традицию с самых уединенных мест. Остров стал важным христианским центром, что подтверждают сотни религиозных памятников, которые есть повсюду.

    В 824 г. н. э. Крит был завоеван арабами, которые сделали Хандака (ныне Ираклион), своей основной базой, для пиратских атак в Средиземном море. После нескольких неудачных попыток византийцы во главе с императором Никифорос Фокас смогли освободить Крит в 961 г. н. э. , давая новую жизнь его христианским традициям.

    После завоевания Константинополя крестоносцами в 1204 году, новыми правителями Крита были венецианцы до 1669 года. В течение этого периода Крит испытал большое экономическое и духовное рост. Крупные города были восстановлены, украшены прекрасными памятниками и укреплены массивными стенами. В то же время искусство достигло своего пика, благодаря великим личностями из мира иконографии, таким как Эль Греко (El Greco) и Махаил Дамаскинос. Кроме того, литература, музыка и театры очень хорошо развивались, производя настоящие шедевры, такие как Эротокритос и Эрофили. Все это было насильственно прервано в 1669 году, когда Ираклион, сдался после длительной осады Османской турецкой империи. Последовательные революции и кровавые бои привели к автономии острова Крит в 1897 году.

    В 1913 году Крит с торжеством присоединился к остальной Греции, о чём мечтали все критяне. Уже после объединения Крита, политик Элефтериос Венизелос выделился, а впоследствии он стал величайшим лидером, который когда-либо правили Грецией. Но сражения критяне на этом не закончились, так как стальной критской душе было суждено вновь сразиться в Битве за Крит в 1941 году, десятки деревень были сожжены дотла немцами. Тысячи критян, с бесстрашными глазами, сражались с немецкими оккупантами, помогая перевесить чашу весов в пользу союзников.

  • Критские виноградники

    «Хорошая еда не имеет смысла без хорошего вина».

    Эта фраза дает полное представление о гастрономических тенденциях и отношении к жизни на Крите. В последние годы местное вино завоевывает сердца ценителей на острове и за его пределами.

    Вино является неотъемлемой частью критского гостеприимства и культуры питания. Традиции виноделия сохраняются на острове вот уже 4 000 лет. Издревле критяне с любовью заботились о виноградных лозах, плоды которых использовали для производства вина или изюма. Эти два продукта приобрели немалую известность и оказали значительное влияние на торговлю острова, став со времен венецианского владычества важной статьей экспорта. Каждая семья на Крите производит достаточное количество вина и цикудии для своего стола и, конечно же, чтобы угостить друзей. И в наши дни забота о винограднике по-прежнему считается по-настоящему важным семейным делом.

    До того как стандартизированное критское вино добилось заслуженного признания на международных рынках, оно пережило не лучшие времена. Однако на протяжении последних десяти лет фортуна, похоже, поворачивается лицом к критским виноделам: их вино получает широкое распространение, завоевывает награды и занимает особое место в винных картах престижных ресторанов по всему миру. На Крите произрастает 11 уникальных местных сортов винограда, так что производители могут изготавливать вина из одного сорта или создавать интересные купажи с другими европейскими сортами, которые также выращиваются на острове.

    Среди самых известных сортов, которые проложили свой путь к сердцам ценителей, есть и белые (вилана, видиано, дафни, трапсатири, малвазия, мосхато, плито), и красные (котсифали и, главное, лиатико и мантилари) вина.

    Первым значительным объединением в этой отрасли стало Сообщество виноделов Крита, в которое входят 30 производителей и виноделен. Сообщество добилось заметных результатов в продвижении критского вина на мировом рынке. Успеху способствуют и мероприятия, организуемые виноделами для укрепления позиций критских вин. Изготовители стараются извлечь максимум пользы из стратегии общего продвижения и участия в выставках, воплощая в жизнь девиз «В единстве сила».

    Винные маршруты ждут вас круглый год. Посещение одной из открытых виноделен Крита станет приятным и познавательным путешествием в мир вина.

  • Критские традиции

    Богатая мультиэтническая история Крита отражается во всех аспектах его современной жизни: в языке, танцах, музыке, еде, искусстве и ремеслах.

    Народные традиции Крита — неисчерпаемый источник вдохновения для современной культуры. Обычаи, материалы, духовность и древние привычки формировали основу жизни на Крите на протяжении долгих лет.

    Критский диалект считается старейшим в Греции и является предметом постоянных исследований. Десятки слов имеют древнее происхождение или появились в результате языкового влияния арабов, венецианцев и османов.

    Гостеприимство Зевса

    raki

    Жизненные трудности закалили характер критян, однако жители острова не потеряли своей искренности. Они всегда улыбаются, не скрывают чувств и радушно встречают гостей.

    В греческом языке слово «гостеприимство» (philoxenia) происходит от слов filos (друг) и xenos (незнакомец) и означает дружбу с незнакомцем.

    Критяне являются истинными потомками рожденного на Крите бога Зевса — покровителя богов, людей и гостеприимства. И действительно, жители острова славятся своим гостеприимством, которое вызвано исключительно уважением к своим собратьям.

    Если вы спросите дорогу у местного жителя в любой деревне, в большинстве случаев вам предложат стаканчик раки.

    Мифы

    daedalus0

    Жизнь Крита неотделима от мифов и легенд, которые берут начало в его далеком прошлом. Именно здесь богиня Рея подарила жизнь Зевсу — самому важному богу древности, отцу богов, покровителю людей и гостеприимства. С рождением и воспитанием Зевса связаны Диктейская и Идейская пещеры.

    Позже Зевс, приняв обличье белого быка, похитил Европу, прекрасную нимфу из Финикии, и перевез ее на Крит. Они сочетались браком под сенью вечнозеленого платана Гортины, который растет там и сегодня. Впоследствии Европа родила Миноса, царя первой блистательной европейской цивилизации — минойской, — и поэтому континент был назван Европой.

    Именно на Крите гениальный мастер Дедал спроектировал и построил свой знаменитый лабиринт, в который был заключен чудовищный Минотавр. Позже Дедал преодолел закон всемирного тяготения и скрылся с Крита, улетев со своим сыном Икаром. Тесей убил Минотавра в темном лабиринте и нашел выход, следуя нити Ариадны.

    Крит находился под охраной бронзового великана Талоса, первого робота в истории человечества. Трижды в день обходил Талос весь остров, защищая его от захватчиков, но в конце концов был уничтожен аргонавтами.

    Самой известной из современных легенд являются движущиеся тени людей Дросулитес, которые возникают на рассвете в период с мая по июнь за пределами крепости Франгокастелло. Это души погибших здесь солдат.

    Музыкальные традиции

    DSC01550

    Крит имеет богатые музыкальные традиции, уходящие корнями в глубокую древность. Сильное влияние на музыкальные пристрастия островитян оказала византийская музыка, а также музыкальная культура восточной части Средиземноморья. Во время праздников и торжеств местные жители и гости острова погружаются в особую музыкальную культуру Крита.

    Критская музыка считается самой динамичной на всей территории Греции: она не только продолжает развиваться и впитывать креативные тенденции современной музыки, но и успешно выражает сегодняшнюю реальность.

    Критские артисты очень любят импровизировать. Музыканты не ограничиваются повторением основных мелодий, а обогащают свою игру новыми пассажами, бросая вызов танцорам, которым приходится спонтанно находить новые движения.

    Небольшие стихи мантинады выражают печаль, любовь и прочие чувства, которые возникают в чувствительной критской душе. Одной из самых впечатляющих сцен традиционного критского состязания является выход на сцену двух или более импровизаторов, которые обмениваются мантинадами на протяжении нескольких часов.

    Мужчины на западном Крите, обнявшись, поют песни ризитика (песни повстанцев), стоящие у истоков местных музыкальных и поэтических традиций.

    Танцы

    Греческие танцы и греческая музыка зародились на Крите, где мать богов Рея обучила им почитавших ее куретов. Самым знаменитым критским танцем был пиррихий. Широко известные по всей Греции критские танцы являются отголосками танцев куретов.

    Традиционные критские танцы исполняются мужчинами и женщинами, облаченными в свои замечательные национальные костюмы — особенно во время торжественных мероприятий. Танцы могут быть быстрыми или медленными, но всегда — яркими и впечатляющими. Танцы, исполняемые группами мужчин, напоминают о военных танцах куретов.

    Танцоры демонстрируют сложные сочетания шагов, а первый танцор в круге, обычно мужчина, исполняет искусные танцевальные движения под названием талимия. В качестве аккомпанемента звучит лира или скрипка в сопровождении лютни и редких инструментов, таких как булгари, аскомандура или тиамболи.

    В каждом регионе острова есть свои традиционные танцы, при исполнении большинства из которых, как и в прежние времена, танцоры образуют круг. Основные танцы: пентозалис, кастринос, пидихтос, суста, сиганос и сиртос.

    Знаменитая мелодия Зорбас основана на старой версии критского танца сиртос.

    Традиционные занятия

    DSC 3111

    На Крите сохранились многие исконные ремесла, которые исчезли в других частях Греции. Некоторые районы острова успешно противостоят вторжению современных технологий.

    Гончары в Трапсано, Кентри и Маргаритес формуют глину точно так же, как тысячи лет назад это делали минойцы. Для хранения оливкового масла, зерна и других сельскохозяйственных продуктов используются сотни сосудов, идентичных найденным во дворцах минойской эпохи.

    Столяры превращают древесину в традиционные музыкальные инструменты, такие как лиры и лютни. Вори, Зарос, Ретимно, Неаполис и Крица известны своими давними традициями в производстве и усовершенствовании этих инструментов.

    Сапожники в крупных городах и деревнях, таких как Аногия, шьют традиционные прочные кожаные сапоги стивания.

    Производители ножей в Ханье и Ираклионе превращают сталь в знаменитые критские ножи — неизменные спутники каждого жителя Крита. Лезвия украшаются выгравированными изображениями и стихами.

    Женщины во всех крупных поселках до сих пор ткут на традиционных станках, как ткали во времена минойской цивилизации. Критский головной платок с бахромой в виде слез, сарики, символизирует плач по трудностям, с которыми столкнулся Крит в прошедшие столетия. Черный сарики носится в знак траура,а белый сарики — в знак радости во время свадеб, праздников, в дни рождения и крещения.

    Скульпторы оживляют местное дерево и мрамор искусной резьбой и создают из них сложные произведения искусства — в основном религиозного назначения. С шедеврами резьбы по дереву можно ознакомиться в поселках Аксос и Астери, а с произведениями из мрамора — на Международном скульптурном симпозиуме в Венерато.

    Критская диета

    greens

    Критская диета — это философия жизни. Она тесно связана с образом жизни островитян, в котором пища составляет важную часть культуры.

    На развитие пищевых пристрастий обитателей этого гостеприимного уголка планеты повлияли щедрые дары критский почвы: оливковое масло, пшеница, вино, мед, травы, зелень и специи. Мясо употребляется в пищу сравнительно редко, особенно из-за длительных постов.

    Людям нравится собираться за одним столом, и обычно встреча сопровождается музыкой и танцами. Хозяева радушно встречают гостей и укрепляют социальные связи, доказывая свое происхождение от бога Зевса.

    Мероприятия

    Жители Крита всегда любили искусство как средство выражения своих эмоций и мероприятия, во время которых можно от души повеситься в хорошей компании.

    Летними вечерами в разных городах острова организуются художественные выставки и фестивали театра, музыки, кино и танца. Концерты проводятся на стадионах, археологических площадках, в венецианских стенах Ираклиона и Ханьи или же маленьких театрах в сельской местности.

    Как и во времена минойской цивилизации, религиозные праздники сопровождаются традиционной музыкой и танцами на деревенских площадях или возле церкви.

    Чествование местных продуктов — отличный повод для грандиозного торжества. На праздниках картофеля, раки, цукини, хлеба, пшеницы, вина, сыра, улиток, вишни и яблок проходят бесплатные дегустации традиционных продуктов каждого региона.

    С приходом зимы праздники не прекращаются: группы друзей собираются в казании (завод по производству раки), где обряд перегонки напитка вскоре переходит в традиционное гулянье с танцами и музыкой.

    Собрания предметов народного искусства

    DSC00333

    Узнать о традициях и обычаях Крита можно в одном из многочисленных музеев, подготовивших для своих гостей тематические коллекции.

    Важнейшие экспозиции — это инструменты и утварь, связанные с традиционным сельским хозяйством, животноводством, свадьбами, крестинами, рождением детей и архитектурой, а также предметы одежды и убранства традиционных критских домов.

    Любопытные фольклорные коллекции экспонируются в музеях Лихностатис в Херсониссосе, Ханье, Вори, Аролитосе, Тилиссосе, Ретимно, Агиос-Николаос, Ситии, Венье, Терисо, Гавалохори, Пископиано, Соматасе, Ини, Аситесе, Хандрасе, Канданосе, Палекастро, Врахаси, Гавдосе, Пефки, Хамези, Мохосе, Спили и других городах и деревнях. Традиционные мельницы в Закросе и Хромонастири также открыты для посетителей. Выращиванию оливковых деревьев посвящены Музей оливы в Гувесе и старые маслозаводы в Арханесе и Ватолакосе.

    Интереснейшие этнологические коллекции собраны в Музее акритов Европы в Палеохоре и Вори, а с морскими и рыбацкими традициями можно ознакомиться, посетив Военно-морской музей Крита и Музей рыболовства в Колимбари. Среди прочих музеев Крита следует также упомянуть Музей школьной жизни в деревне Нерокурос, Музей музыкальных инструментов в Худетси и Музей восковых фигур Потамианоса в Зониане.

    Искусство

    6

    На протяжении всего года путешественники могут ознакомиться с интереснейшими художественными коллекциями, собранными на Крите. В галереях Ираклиона, Ханьи, Агиос-Николаоса, Панормоса и других городов часто проходят выставки живописи, фотографии и других видов искусства. Следует также упомянуть самую южную галерею Европы, которая находится в Кератокамбосе, и музей гравюры Xotaris в Арханесе.

    Постоянные экспозиции Музея изобразительных искусств в Ираклионе, Art Factory Eleourgion в Дромонеро, Музея современного искусства в Ретимно и некоторых других музеев и галерей имеют поистине мировое значение. Богатые собрания скульптур из дерева и камня представлены в Аксосе, Астери, Венерато и Маратосе. Кроме того, в Зониане действует Музей восковых фигур.

    Музеи и коллекции, посвященные жизни и работе великих критских художников, писателей и политиков, можно найти во всех уголках Крита. Для посетителей открыты дома и музеи, связанные с жизнью государственного деятеля Элефтериоса Венизелоса: дом в Мурниесе, где он родился, дом в Халепе, где он жил, Исторический музей в Терисо и Музей Венизелоса в деревне Агиос-Георгиос. Очень интересный музей, посвященный знаменитому писателю Никосу Казанзакису, работает в его родном поселке Миртия. Можно также посетить дом, где по преданию родился великий критский художник Эль Греко, в Фоделе, а также Вифлеемские ворота в крепостных стенах Ираклиона, где выставлены предметы, использовавшиеся при съемках фильма «Эль Греко». Примечателен и мемориальный музей писателя Иоанниса Кондилакиса в Вианосе.

    Традиции, связанные с воздухом и водой

    Lassithi Windmills, Crete

    Ограниченность водных ресурсов Крита, обусловленная его географическим положением, вынудила островитян возводить грандиозные сооружения, чтобы снабдить водой свои города. Сохранившиеся фрагменты длинного акведука Ликтоса, который нес воду в древний Херсониссос, и гигантского венецианского акведука, по которому вода текла в центр Кандии (современный город Ираклион) от источников в Арханесе и Скалани, даже сегодня производят неизгладимое впечатление.

    В крупных городах вода поставлялась через продуманную систему фонтанов. Наиболее известным из сохранившихся является фонтан Морозини в центре Ираклиона. Во многих районах Крита, где ощущается нехватка воды, например в северной горной части провинции Мирабелло, до сих пор используются большие чаны и колодцы.

    Несмотря на то что большинство рек на Крите наполняются водой только зимой, а летом пересыхают, через них перекинуты одни из самых красивых каменных мостов в Греции. Самым знаменитым из них считается арочный мост в Превели. Древний мост Элефтерна, построенный по экфорикской системе, и мост Эллиники Камара (Греческий мост) во Вриссесе также имеют большое археологическое значение.

    В западной части Крита дожди выпадают довольно часто, и поэтому для измельчения зерна использовались водяные мельницы. Жители более засушливой восточной части Крита прибегли к силе ветра. Напоминанием об этом служат группы ветряных мельниц, называемые милотопи,которые особенно часто встречаются на севере Мирабело. Ветряные мельницы Амбелоса на плато Ласити образуют крупнейшую группу милотопи в Греции. Однако энергия была нужна не только для измельчения зерна. Потребность в воде для орошения сельскохозяйственных угодий на плато Ласити и Зирос вдохновила жителей на строительство легких металлических ветряных мельниц, которые перекачивали воду из колодцев и направляли ее на поля.

    Около 12 000 металлических ветряных мельниц, работавших в середине прошлого века на плато Ласити, образовали первую в мире ветряную станцию мощностью 5 МВт.

  • Ласити

    Восточная часть острова таит в себе множество сюрпризов. Экзотические пляжи островов Хриси и Лефки можно посмотреть, отправившись на экскурсионном кораблике из Иерапетры или Макригиалоса. Пальмовый лес в Ваи и Итаносе очень напоминает ландшафты Африки, а уединенные пляжи в Карумесе и Ксерокамбосе непременно должны посетить все любители природы. Через несколько километров к западу каменистый пейзаж резко сменяется безмятежными побережьями у подножия горы Трипити. Столица региона Ласити, Агиос-Николаос, также предлагает посетителям неплохие пляжи: это Гаргадорос, Истрон, Аммудара.

    Lassithi

    • {loadposition lassithibeachesmap1_20}
    • {loadposition lassithibeachesmap21_40}
    • {loadposition lassithibeachesmap41_60}
    • {loadposition lassithibeachesmap61_80}
    • {loadposition lassithibeachesmap81_100}

    карта

  • Леса

    Когда-то Крит был покрыт непроходимыми лесами, и именно поэтому его горы назывались «Idea», т. е. лесными. К сожалению, зеленые массивы практически полностью уничтожены заготовкой леса, чрезмерным выпасом скота и пожарами. И все же оставшиеся леса являются одним из самых красивых ландшафтов Крита, типичным примером растительности Средиземноморья, которая некогда покрывала весь остров.

    У каждой области Крита есть свои характерные деревья. Провинции Апокоронас и Сфакия покрыты кипарисами, Трипти — соснами, на низменностях центрального Крита растут земляничные деревья, в гумидных зонах Киссамоса — каштаны, а массив Дикти и Белые горы славятся своими дубами.

    Знаменитые кипарисовые рощи произрастают в Национальном заповеднике Белые Горы, в деревушке Крустас, на низменностях Апокоронаса и в горной провинции Кидония. Самая большая дубрава находится близ Руваса в горах Псилоритис. Здесь встречаются редкие виды животных и растений, в том числе эндемическая критская дикая кошка, а также орхидея пыльцеголовник (Сephalanthera cuculata). Обширные сосновые боры раскинулись в горах Трипти, в восточной части хребта Дикти, Сфакии, массиве Астерусия и на юге гор Псилоритис. Сосновые леса в Селакано, Воризии и Като-Сими являются основными местами разведения пчел на Крите.

    В разных частях острова произрастают леса с особыми видами деревьев, например знаменитые рощи финиковой пальмы Теофраста вдоль пляжей Вай и Превели. Кроме того, нельзя обойти вниманием Азилакодасос возле Малии — самую большую рощу каменного дуба на Крите, а также область Трис Экклисес, где находятся крупнейшие заросли рожковых деревьев в Европе. В древние времена Крит был известен как земля кипарисов.

    карта

  • Маяки

    Маяки являются своеобразными памятниками, которые отображают место Греции в истории мирового мореходства. Некоторые шедевры такой архитектуры всё ещё украшают берега Крита, хотя, к сожалению, местные власти не уделяют им внимания, и они приходят в упадок под действием соли и моря.

    карта

  • Мельница

    В западной части Крита дожди выпадают довольно часто, и поэтому для измельчения зерна использовались водяные мельницы. Жители более засушливой восточной части Крита прибегли к силе ветра. Напоминанием об этом служат группы ветряных мельниц, называемые милотопи,которые особенно часто встречаются на севере Мирабело. Ветряные мельницы Амбелоса на плато Ласити образуют крупнейшую группу милотопи в Греции. Однако энергия была нужна не только для измельчения зерна. Потребность в воде для орошения сельскохозяйственных угодий на плато Ласити и Зирос вдохновила жителей на строительство легких металлических ветряных мельниц, которые перекачивали воду из колодцев и направляли ее на поля.

    Около 12 000 металлических ветряных мельниц, работавших в середине прошлого века на плато Ласити, образовали первую в мире ветряную станцию мощностью 5 МВт.

  • Минойская цивилизация (3000 - 1200 до н. э.)

    На Крите зародилась первая европейская цивилизация — минойская, охватывающая период с 3000 по 1200 годы до н. э. Минойцы заселили центральные и восточные районы острова. Даже сегодня можно составить представление о величии этой цивилизации, посмотрев на памятники архитектуры, керамику, драгоценности и живопись в великолепных дворцах Кносса, Феста, Малии, Закроса, Тилиссоса, Арханеса, Монастираки, Галатаса и Кидонии, а также на роскошных виллах Агия Триады, Зоминтоса, Амниссоса, Макри Гиалоса, Ватипетро и Нерокуроса.

    Минойский флот, самый мощный в эпоху его существования, о чем свидетельствуют многочисленные находки в Средиземноморье, обеспечивал процветание Крита, торговавшего знаменитым критским кипарисом и сельскохозяйственной продукцией. Корабли строились на огромных верфях, таких как верфи Сент-Теодори в районе пляжа Ватианос Камбос. Груженные древесиной, медом, вином, керамикой и оливковым маслом суда отправлялись из портов Диа, Кацамбаса, Комоса, Закроса, Псиры, Мохлоса, Нироса и Петраса к разным поселениям на берегах Средиземного моря и даже доплывали до Скандинавии.

    Женщины в этой культуре ничем не уступали мужчинам и принимали участие во всех религиозных церемония, спортивных состязаниях, охоте, театральных действах и танцах. Великолепные произведения архитектуры, живописи, скульптуры и золотые изделия тех времен вдохновляют даже наших с вами современников. Линейное письмо А и линейное письмо Б напоминают египетские иероглифы, но на самом деле это оригинальное греческое письмо. Фестский диск и по сей день остается одной из величайших археологических загадок, ведь надписи на нем так и не расшифрованы.

    Минойцы поклонялись многочисленным божествам, таким как Богиня-мать, Владычица зверей, покровители городов, домов, урожая и подземного мира. Религиозные обряды проводились в пещерах и на горных вершинах. Паломники со всего острова поднимались на священную гору Юхтас или уходили в пещеру Хосто Неро, чтобы сделать богам подношения: дарственные надписи на минойском языке или глиняных идолов. Горные святилища также располагались на вершинах Врисинас, Петсофас, Траосталос, Зу, Карфи и других. Также большое религиозное значение имели пещеры Диктеана, Идеон и Камарес.

    карта

  • Мифология

    Крит считался местом рождения многих богов, но для каждого из них известны альтернативные места рождения. Известен культ быка, связанный с мифами: Тесей побеждает Минотавра, Геракл побеждает критского быка.

  • Млекопитающие

    Крит отдалён от остальной континентальной Европы, Азии и Африки, что сильно отражается на генетическое разнообразие фауны острова. От известных критских козлов, критских хорьков и землероек, до членистоногих и летучих мышей Крита, дикая природа Крита скрывает много секретов развития.

    На Крите, как и в других областях материковой Греции, нет животных опасных для человека. На самом деле, предки на Крите отнести отсутствие крупных млекопитающих, в том числе медведей, волков, шакалов и ядовитых змей -к подвигу Геракла (захват быка Крита и переправа его в Микены), который таким образом хотел почтить место рождения Зевса, и поэтому очистил его от всякого «вредных» и «ядовитых» существ. Другие считали, что остров был очищен апостолом Павлом, который жил в течение двух лет на острове, с его молитвами и его благословением.

  • Монастыри

    После освобождения Крита от арабов Никифором Фокой в 961 году н. э. начался период возрождения, о котором свидетельствуют многочисленные памятники и который продолжался и после прихода венецианцев.

    Именно тогда было основано большинство ныне действующих малых и крупных монастырей. Они выполняли не только религиозную функцию, но и сыграли важную роль в борьбе критян против захватчиков, особенно после завоевания Крита Османской империей.

    Монастыри были единственным местом, где христиане могли найти убежище и подготовить военные операции. Заподозрив, что монахи поддерживают повстанцев, османы разрушили несколько монастырей, служивших крупными революционными центрами.

    Даже сегодня посетителей поражает рассказ о геноциде в монастыре Аркади в 1866 году. Осажденные христиане решили взорвать бочки с порохом, чтобы не сдаваться в плен османам. Похожие истории о событиях тех времен можно услышать во многих монастырях.

    [widgetkit id=1623]

    карта

  • Монументальные Деревья

    Некоторые деревья, растущие на Крите, объявлены памятниками природы — одни из-за внушительных размеров, другие благодаря легендам. Так, вблизи античного города Гортина растет знаменитый вечнозеленый платан, под кроной которого сочетались браком Зевс и Европа, впоследствии родившая Миноса.

    Многие мемориальные деревья правительство Греции официально признало памятниками природы, например огромный боярышник в античном Зоминтосе. Другие же деревья связаны с историей борьбы критян за свободу: огромное дерево в Мандаленисе на Корфесе, платан в Пенте Партенесе (античная Лаппа) или дуб Исмаэль в Матие. Древние платаны встречаются в Красси, Влатосе и в монастырях Святого Георгия (Горголайни), Святого Иоанна Богослова в Гионасе и Святейших Отцов в Азогиресе.

    карта

  • Монументальные Деревья Оливковые

    Много здесь и древних оливковых деревьев, объявленных Ассоциацией оливковых муниципалитетов Крита памятниками природы. Старейшие в мире оливы растут на склонах холма Азориас в Кавуси и в поселении Ано Вувес близ Ханьи. Из ветвей именно этих деревьев были сплетены венки для победителей женского и мужского марафонов, проходивших во время Олимпийских игр в Афинах в 2004 году. Целый парк мемориальных деревьев растет в поселке Анисараки возле городка Канданос, а также в поселениях Палия Румата, Асомати, древняя Элефтерна, Генна, Ластрос, Панассос и некоторых других.

    карта

  • Морские млекопитающие

    Греческие моря богаты крупными млекопитающими, что малоизвестно большинству греков, хотя и упоминаются во многих древних писаниях. Действительно, тесная связь жителей Крита с дельфинами появляется уже в минойские годы и это видно из прекрасных фресков с дельфинами, которые были обнаружены в зале королевы в Кноссе.

    Морские млекопитающие отличаются от рыб, у которых имеются жабры, что помогает им дышать, наличием лёгких. Помимо известных, исчезающих, средиземноморских тюленей, которые обитают, почти по всему побережью страны, в дали от берега водятся киты, кашалоты, дельфины и морские свинки. Это либо постоянные жители Средиземноморья, или случайные посетители. Особенно район к югу от Крита, греческий Тафрос, является приютом для многих из этих млекопитающих.

  • Морской туризм

    Для любителей исследовать морские побережья есть масса возможностей. Каждый день лодки отправляются на знаменитые отдаленные пляжи, такие как Балос, Превели и Агия Румели. Можно также съездить на острова Хриси, Гавдос, Дия и Куфониси.

    Те, кто предпочитает уединение или свободу передвижений, могут взять напрокат моторную лодку или парусную яхту в портах Айос-Николаос, Ираклиона, Ретимно и Ханьи, а также почти в любой небольшой гавани острова. Многие туристы совмещают отдых на Крите с поездкой на уникальный остров Санторини.

    В последние годы увеличилось число желающих исследовать каменистое побережье и пляжи Крита на байдарках. Некоторые компании дают в аренду снаряжение и проводят уроки каякинга.

    Кроме того, на хорошо оборудованных пляжах предлагаются возможности для других водных видов спорта, таких как водные лыжи, катамараны, аквапланы, гидроциклы и парасейлинг. И наконец, на многих пляжах предусмотрены площадки для пляжного футбола и волейбола.

    [widgetkit id=1550]

  • Музеи

    Археологическое значение Крита можно оценить, посетив музеи и посмотрев богатые археологические коллекции. В Археологическом музее Ираклиона хранятся наиболее важные находки времен минойской цивилизации. Сокровища древних времен — от неолита до римской эпохи — можно увидеть также в археологических музеях Ханьи, Ретимно, Ситии, Киссамоса и Арханеса. В ближайшие годы откроются новые музеи в долине Месара и в районе древнего города Элефтерны, а музей в Агиос-Николаос закроется на реконструкцию. Важные коллекции местных археологических находок также представлены в Иерапетре, Милатосе и Гази.

    Исторический музей Крита позволяет составить общее представление об истории и культуре острова с раннехристианских времен до XX века, а на временных выставках демонстрируются предметы византийского или современного искусства, а также рассказывается о знаменитых греческих деятелях и важных событиях. В городе Ханья располагается Исторический архив Крита, где хранится более 1700 исторических коллекций, а также Морской музей, второй по величине в Греции, помогающий сохранить славные морские традиции острова. В Византийских музеях Ираклиона, Ханьи и Ретимно представлены обширные коллекции в основном церковного искусства.

    Военные коллекции и архивы хранят память о сопротивлении и борьбе критян против разных захватчиков. Можно особо отметить Военный музей в Хромонастири в Ретимно, исторический музей в Воризии, Музеи национального сопротивления в Терисо и Ираклионе, Исторический музей в Керамии, Музей Скалидиса в Перволии, Военный музей в Аскифу и Военную коллекцию музея Аргираки в Эпископи. Кроме того, важными историческими памятниками являются немецкие туннели возле поселка Платаниас и ворота Макаси в Ираклионе.

    Музеи и коллекции, посвященные жизни и работе великих критских художников, писателей и политиков, можно найти во всех уголках Крита. Для посетителей открыты дома и музеи, посвященные государственному деятелю Элефтериосу Веднизелосу: дом, где он родился, в Мурниесе, дом, где он жил, в Халепе, Исторический музей в Терисо и Музей Венизелоса в деревне Агиос Георгиос. Очень интересный музей, посвященный знаменитому писателю Никосу Казанзакису, работает в его родном поселке Миртия. Можно также посетить дом, где по преданию родился великий критский художник Эль Греко, в Фоделе, а также Вифлеемские ворота в крепостных стенах Ираклиона, где выставленные предметы, использовавшиеся при съемках фильма «Эль Греко». Примечателен и мемориальный музей писателя Иоанниса Кондилакиса в Вианосе.

    Стоит также посетить естественно-научные музеи, такие как Музей естественной истории, Критский аквариум в Гурнесе, Музеи критских трав и рыболовства в Колимбари, Геологический музей в Заросе и Химический музей в Ханье. Среди прочих музеев Крита следует также упомянуть Музей классического транспорта в Эксо Лаконии, Музей национальной спортивной команды и Музей типографии в Ханье, Музей музыкальных инструментов в Худетси, Музей восковых фигур в Зониане, Музей школьной жизни в Нерокуросе и Музей акритов Европы в Палеохоре.

    Большинство критских музеев посвящены повседневной жизни обитателей острова, и в них можно увидеть предметы сельского обихода. Любопытные фольклорные коллекции представлены в музеях «Лихностатис» в Херсониссосе, Ханье, Вори, Аролитосе, Тилиссосе, Ретимно, Агиос-Николаос, Ситии, Венье, Терисо, Гавалохори, Пископиано, Соматасе, Ини, Аситесе, Хандрасе, Канданосе, Палекастро, Врахасси, Гавдосе, Пефки, Хамези, Мохосе, Спили и других городах и деревнях. Традиционные мельницы в Закросе и Хромонастири также открыты для посетителей. Выращиванию оливковых деревьев посвящены Музей оливы в Гувесе и старые маслозаводы в Арханесе и Ватолакосе.

    карта

  • Начало венецианского периода (395 - 1669)

    Христианский Крит процветал под защитой Византийской империи, но этот период спокойствия закончился в 824 году н. э. с пришествием арабов. Они захватили остров и превратили Кандию (нынешний Ираклион) в свою базу, откуда совершали пиратские набеги по всему Средиземноморью.

    После нескольких неудачных попыток византийские войска под предводительством Никифора Фока в 961 году н. э. смогли освободить Крит, что дало очередной толчок к развитию на острове византийских традиций.

    После осады Константинополя во время четвертого крестового похода в 1204 году Крит оказался под властью венецианцев, которые правили островом до 1669 года. Этот период ознаменовался значительным экономическим и культурным подъемом, несмотря на революционную деятельность местного населения. Крупные города были восстановлены, украшены величественными памятниками и укреплены массивными стенами.

    Кроме того, процветало искусство. Создавали свои произведения такие великие художники и иконописцы, как Доменикос Теотокопулос (Эль Греко) и Михаил Дамаскин.

    Литература, поэзия, музыка и театральное искусство тоже были на подъеме. Именно в венецианский период были написаны роман «Эротокритос» и трагедия «Эрофила». Но эта эпоха закончилась в 1669 году, когда Кандия, последняя крепость на Крите, сдалась османским войскам после 21 года осады.

    Венецианская крепость в Кандии была крупнейшим средневековым фортификационным сооружением в Восточном Средиземноморье.

  • Новейшая история (1898 – Cегодня)

    В декабре 1913 года Крит официально объединился с Грецией. Исполнилась многовековая мечта жителей острова. Родившийся в Ханье Элефтериос Веднизелос стал важным политическим деятелем, а позже и премьер-министром Греции.

    Однако трудности для критян на этом не закончилась. В 1941 году им пришлось пережит сражение за Крит, которое стало одним из важнейших во Второй мировой войне из-за важного стратегического положения острова.

    И снова пришлось возрождать Крит из пепла. Сегодня во всех районах Крита можно увидеть памятники и монументы, которые напоминают об ужасах и разрушениях военных лет и призывают ценить мирное сосуществование разных народов.

    На острове до сих пор можно увидеть следы сооружений, построенных немцами во время войны. Заброшенные доты попадаются на крутых склонах мысов Литино, Спата, Афоресменос, Драпанос, Плакиас и в других частях побережья. Туристы могут посетить военное кладбище союзников в заливе Суда и немецкое военное кладбище в Малеме на месте проведения критской операции.

    Критская операция стала первым случаем воздушного вторжения в истории.

  • Озера

    В силу географического положения и погодных условий водные ресурсы Крита довольно ограниченны. Чтобы удовлетворить растущие потребности в запасах воды, в нескольких местах острова были сооружены дамбы и искусственные водоемы. Вскоре после окончания строительства они стали важнейшими водно-болотными угодьями, которые способствуют обогащению биологического разнообразия острова.

    Неподалеку от Георгиуполиса находится крупнейшее природное озеро Крита — Курнас, со смотровых башен возле которого можно наблюдать за птицами. Небольшие, но важные естественные запруды, где вода держится круглый год, находятся и в Терсанасе возле Ханьи, в Мохосе и Трапсано; наличие воды зависит от сезона в Орне, Паракалури, Зиросе, Омалосе (возле Вианноса), Ахендриасе, Струмбуласе, на различных плато в северной провинции Мирабелло, Гергери и еще нескольких местах. Искусственные озера, на которых также можно наблюдать птиц, располагаются в Айе возле Ханьи, Вотомосе возле Зароса, на больших дамбах Брамиана, Апоселемис, Фанеромени, Потами и многочисленных мелких дамбах в отдаленных районах Ираклиона.

    карта

  • Османское владычество (1669 - 1898)

    В XVII веке, окончательно основавшись в Константинополе, турки-османы начали завоевывать новые территории. Крит вскоре привлек их внимание из-за удачного расположения в Средиземном море.

    После ожесточенных боев османы заняли Ханью в 1645 году и Ретимно в 1646. Однако последняя крепость — замок Кандии — оставался во власти венецианцев до 1669 года и сдался только после 21 года осады. Падение Кандии ознаменовало начало трагического периода в истории христианского Крита.

    Местные жители неоднократно поднимали восстания простив османской власти. Освобождение «Матери Греции» в 1821 году возродило в сердцах критян надежду на обретение свободы. А после Великой критской революции 1866–1869 годов и геноцида в монастыре Аркади и на плато Лассити казалось, что до освобождения уже рукой подать. Однако потребовалось еще несколько трудных лет, чтобы добиться автономии Крита в 1898 году и воссоединения с Грецией в 1913.

    Осада крепости Кандии османами (1648–1669) считается самой продолжительной осадой в мировой истории.

  • Островки

    Крит окружен более чем 80-ми островками. Гавдос, находится в самой южной части Европы, остров населён, и там есть множество удивительных мест, которые стоят нашего внимания. Хриси- это наиболее экзотический островок Крита, с кристально чистыми, голубыми водами и белым песком, что напоминает Карибы. На Куфониси тоже есть очень красивые пляжи и места археологических раскопок, к счастью, он мало известный. Кроме этих, есть и другие острова, такие как Теодор (где проживают Кри Кри), Диа, Паксимадья, Дионисады и многие другие.

    карта

  • Отдых на открытом воздухе

    Крит — настоящий рай для любителей природы и для тех, кто ждет от отдыха ярких впечатлений. Здесь есть масса возможностей для активного отдыха, и если вы решитесь ими воспользоваться, вам гарантированы потрясающие и незабываемые впечатления.

    Крит с его великолепной природой и быстро сменяющимися ландшафтами не даст вам заскучать в любое время года. Красота острова никого не оставляет равнодушным, и те, кто побывал здесь один раз, наверняка вернутся еще.

    Каждый может выбрать занятие по своему вкусу. А для любителей отдыха на природе это просто рай!

    Походы, сплав на каноэ, скалолазание, дайвинг, конные прогулки, обследование пещер, трекинг, лыжи, альпинизм, парасейлинг, виндсерфинг и кайтсерфинг — вот далеко не полный список возможностей, которые предоставит вам Крит. При этом можно выбрать самые разные варианты размещения: от маленьких семейных гостиниц или коттеджей для агротуризма до роскошных отелей с программой «всё включено».

    Центры агротуризма и специализированные агентства проводят семинары по сбору трав, улиток, грибов и трюфелей в сельской местности. Также организуются туры, которые знакомят туристов с традиционными занятиями местных крестьян, такими как выращивание оливковых деревьев, виноделие, сбор меда и другими.

  • Пещеры

    Многочисленные пещеры обязаны своим существованием изрезанному рельефу острова. Первобытные рисунки в пещере Скордилакия возле Асфенду свидетельствуют о том, что люди здесь жили уже тысячи лет назад. Более того, современная религиозная традиция устраивать в пещерах часовни имеет древние языческие корни.

    Когда-то давно именно в пещерах минойцы поклонялись своим главным божествам, таким как Илифия, богиня-родовспомогательница. Позже они стали поклоняться царю богов Зевсу в Диктейской и Идейской пещерах, превратив их в важные религиозные центры. В Византийскую эпоху пещеры, в которых, как гласит предание, жили святые (например, Святой Павел, Герасим и Иоанн Ксифилин), были преобразованы в важные аскетические общины. Многие страницы истории Крита были написаны в его пещерах, например, в Мелидони, Милатосе, Крионериде и Тигани возле Грамвусы произошли кровавые побоища.

    Ряд пещер имеет большое спелеологические и экологическое значение. Диктейская пещера в окрестностях Психро, Геронтоспилиос возле Мелидони и Сфендони близ Зонианы славятся своим богатым убранством и открыты для посетителей. Помимо пещер, имеющих религиозную или историческую ценность, на карте острова отмечено свыше 4500 пещер и карстовых воронок, насладиться прекрасным убранством которых может любой опытный спелеолог. Территории, богатые интереснейшими пещерами, — это гора Струмбулас у Ираклиона, геопарки Сития и Псилоритис, а также район Мелидони в Белых горах. Три глубочайшие карстовые воронки Греции расположены на Крите.Пещеры

    карта

  • Плато и равнины

    Крит полон горных хребтов, среди которых формируются плодородные равнины и плоскогорья. Крупнейшее плато Греции, плато находящееся среди диких гор Диктеон и других небольших плато. Плато Омалос в Лефка Ори (Белых горах), самая гористая местность Крита. И в горах Псилоритис (Ида), также есть равнины, и Нида и Струбулас формируется среди этих гор. Крупнейшая равнина на Крите, это равнина Мессара, которая расположена в южной части, префектуры Ираклиона. А маленькие равнины разбросаны по всему острову, в основном в прибрежных районах.

    карта

  • Пляжи

    Дюны Ксерокамбоса и Лафониси, тропические побережья Кедродасоса и Хриси, укромные пляжи в диких ущельях Сфакии и Астерусии, изумрудные заливы Триопетры и Плакиаса, лагуны Балоса и Элунды, пальмовые рощи в Превели и Виа, сосны Иерапетры и длинные ухоженные побережья на северной стороне острова — всё это Крит, где можно насладиться беспечным отдыхом и красотами природы.

    карта

  • Покупки

    На сказочном острове Крит, как и в Греции в целом, можно купить абсолютно все. Дорогое и не очень. Необходимое и просто приглянувшееся. Вкусное и неимоверно вкусное. Помимо сувенирных лавок с изобилием подарочной продукции и магазинов шуб, ради посещения которых многие туристы отправляются на остров, на Крите есть еще масса возможностей для интересного шоппинга.

  • Поход

    Лучший способ по-настоящему узнать Крит — отправиться туда, где не проедет машина, проследовать древними тропами, вдохнуть тонкий аромат трав, растущих в ущелье, покорить вершины самых высоких гор и насладиться синевой Критского и Ливийского морей, виднеющихся на горизонте.

    Европейский пешеходный маршрут Е4 включает в себя обширную сеть троп, имеющих особое культурное, природное и историческое значение. Он отмечен Европейской ассоциацией пешеходного туризма и простирается по всему острову, от Киссамоса до Закроса. Путешественники могут исследовать любой из множества самых разных ландшафтов. Помимо маршрута Е4, на карте можно найти много других замечательных путей.

    Большая часть маршрутов пролегает через охраняемые природные зоны, наиболее известной из них является Национальный заповедник Белых гор («Лефка Ори») — один из семи заповедников Греции, в котором находится Самарийское ущелье. Охраняемыми природными зонами в рамках программы Natura 2000 считаются горные хребты Дикти, Ида (Псилоритис), Кедрос, Астерусия, Юхтас и Трипти, полуострова Грамвуса, Родопос и Сидеро, все близлежащие острова и особые территории, такие как Лафонисси, Георгиуполис, мыс Литино, скалистое побережье на западе от Ретимно и некоторые другие.

    Кроме того, не так давно горы Псилоритис и Сития были объявлены ЮНЕСКО охраняемыми геопарками, что, безусловно, будет способствовать их популярности среди любителей геотуризма.

    Местные жители — большие любители природы, лучшим подтверждением чего являются девять клубов альпинизма и пешеходного туризма, действующие на острове.

  • Пребывание

    Многие из отелей острова были удостоены наград и высоко котируются в международных рейтингах. Более 40 % «зеленых» отелей Греции расположены на Крите. Около 30 % отелей имеют категорию 5 звезд и отвечают самым взыскательным требованиям, предоставляя современное оборудование и высококачественное обслуживание мероприятий.

  • Природа

    На Крите всё неповторимо. Грандиозные геологические разломы и особые погодные условия сформировали удивительные ландшафты, которые неизменно поражают воображение гостей острова.

    Каждый маршрут на Крите уникален. Яркие ощущения, цвета, ароматы и звуки сопровождают путешественников на каждом шагу.

    Здесь можно встретить пляжи с изумрудной водой моря и кустарниковые заросли, песчаные дюны и скалистые вершины, крутые склоны и альпийские зоны, покрытые лесом горы и глубокие ущелья, засушливые районы и журчащие реки, живописные пруды и средиземноморские леса, заболоченные земли и плодородные луга, виноградники и оливковые рощи. Не менее разнообразна и жизнь морских глубин.

    Благодаря таким природным контрастам развиваются различные экосистемы и растет биологическое разнообразие острова.

  • Прокат машин

    Те, у кого нет собственного транспортного средства, могут воспользоваться удобными и дешевыми автобусами. В Ираклионе, Ретимно, Ханье и других крупных городах есть развитая сеть городских автобусов. Кроме того, всегда есть возможность арендовать автомобиль или кемпер, который позволит вам открыть для себя остров, путешествуя по современной сети автодорог.

  • Птицы

    Крит находится на перекрестке трех континентов, в результате чего тысячи перелетных птиц прилетают на водно-болотные угодья острова. Однако, есть и местные птицы, в особенности хищные птицы, которые гнездятся на скалистых горах и диких ущельях Крита. К тому же, характерно то, что в горах Астерусия, самое большое количество хищных птиц по всей Европе, здесь были замечены более 412 видов птиц (перелетных и местных). Стоит отметить, что наблюдение за птицами Крита, является одной из наиболее распространенной деятельностью на острове. Кроме того, из-за большого количества птиц, было бы нецелесообразно описать в одной статье всех птиц, за исключением самых важных. Для тех, кто хочет узнать больше о птицах острова, могут смотреть здесь.

     

  • Рассекая волны

    Виндсерфинг и кайтсерфинг — одни из самых популярных водных видов спорта на Крите. В последние годы появилось всё больше поклонников новой разновидности серфинга — SUP-серфинга. Самые отважные занимаются серфингом даже зимой.

    [widgetkit id=1315]

    Лучшие места для серфинга сосредоточены в заливе Куременос возле Палекастро. Это одно из самых популярных курортных мест во всей Греции. Здесь любители серфинга и кайтсерфинга найдут всё, что нужно: сильный ветер и аренду оборудования. Чуть дальше к северу, у края мыса Сидеро, на пустынном пляже Тента занимаются самые опытные спортсмены. Для серфинга также подходят пляжи Фаласарна, Элафониси, Кедродасос, Ставрос, Элунда и Амудара в Ираклионе и Херсониссосе.

    [widgetkit id=1388]

    Одним из лучших в Греции мест для любителей волн считается скалистый залив Пападиокамбос, также известный как Фанаромени, в нескольких милях к западу от Ситии.

    [widgetkit id=1387]

  • Рестораны - Кафе

    Благодаря использованию высококачественных и полезных ингредиентов критские продукты и критский способ приготовления пищи заняли видное место в мировой гастрономии. В то же время все больше рестораторов и отельеров включают критскую кухню в свой арсенал средств привлечения туристов. Региональные власти Крита также активно участвуют в популяризации местной кухни, способствуя поддержанию связей сельского хозяйства с туризмом.

  • Ретимно

    На южном побережье в районе Ретимно расположены самые красивые, нетронутые экзотические пляжи Крита. На Агиос-Павлос песчаные дюны полого спускаются и исчезают в море — на этом пляже можно ощутить позитивную энергию острова. Не менее загадочны два прилегающих пляжа: Лигрес и Пахия-Аммос у города Керамес. Однако самое удивительное лазурное море в районе Ретимно вы сможете увидеть, побывав на пляжах Скинария, Аммуди и Дамнони — все они расположены рядом с Плакиасом.

    Rethymnon

    • {loadposition rethymnonbeachesmap1_20}
    • {loadposition rethymnonbeachesmap21_40}
    • {loadposition rethymnonbeachesmap41_60}

    карта

  • Свадьбы

    Крит — это очаровательные курорты, природные красоты, культурное наследие, привлекательный образ жизни, гастрономия и колыбель современной цивилизации. Поэтому многие пары решают провести церемонию бракосочетания в одном из идиллических уголков острова.

    В последние годы на Крите развивается новая форма туризма: пары со всего света приезжают сюда, чтобы обменяться клятвами в вечной любви и верности под яркими лучами греческого солнца.

    Распространение получили групповые церемонии на фоне живописных ландшафтов острова, особенно привлекательные для пар из Китая. Самым популярным клубом для групповых церемоний считается Rose Wedding.

    Чтобы этот самый важный для молодоженов день прошел безупречно, в дело вступают специальные компании, которые подберут прекрасное место для проведения церемонии, предложат профессиональное оформление, изысканное меню и услуги фотографа.

  • Сельская жизнь

    Манящие запахи свежего теста и вина, сельскохозяйственные работы в оливковых рощах и на виноградниках, прогулки по улицам с белоснежными домиками и площадям деревушек, голоса играющих детей, блеяние овец.

    Всё это может показаться воспоминаниями из далекого прошлого. Однако гости Крита и сегодня могут почувствовать традиционный уклад жизни, остановившись в одной из агроусадеб, расположенных вдали от крупных городов.

    Агротуристические усадьбы и некоторые специализированные компании предлагают мастер-классы по традиционному приготовлению пищи, в том числе выпеканию кондитерских изделий и хлеба, а также сбору дикорастущей зелени, трав, грибов, улиток и трюфелей. Кроме того, можно принять участие в сборе урожая оливок и процессе производства масла, в перегонке раки, винокурении и работах на пасеке, возделывании овощей, доении и изготовлении молочных продуктов, уходе за домашними животными, стрижке овец и во многом другом.

  • Скалолазание

    Некоторые клубы и сертифицированные инструкторы предлагают занятия альпинизмом. Каждые выходные многочисленные энтузиасты сочетают выезд на природу со своим любимым спортом. Излюбленные места альпинистов — Агиофараго, Вулисмено, Алони, Терисо, Калатас Ставрос, Плакиас, Малия, Криа-Вриси, Латзимас, Кофинас, Агиос Николаос, а также некоторые другие.

  • Спортивный туризм

    На Крите туристы могут заняться своим любимым видом спорта или освоить новый. Каждый год морские клубы устраивают соревнования для парусных яхт в открытом море, например регаты, гонки для классов J24 и «Лазер». На современных баскетбольных и футбольных площадках проводятся международные соревнования. Ассоциации боевых искусств организуют мероприятия мирового уровня. Очень популярны легкая атлетика, марафон и бег по пересеченной местности.

    Помимо популярных видов спорта на острове есть площадки и для менее распространенных видов. В крупных городах многие играют в пейнтбол. Существуют клубы стрельбы из огнестрельного оружия и из лука, а также фехтовальные клубы. В городах и некоторых отелях есть боулинг-клубы, где проводятся национальные и международные соревнования. Построено несколько треков для картов и беспилотных автомобилей. В Элунде есть поле для гольфа на 9 лунок, а в Херсониссосе на 18 лунок.

  • Темные века (1200- 800 до н.э.)

    Минойцы активно строили свои великолепные дворцы и другие сооружения с 2000 по 1400 годы до н. э. Примерно в 1700 году до н. э. минойские города были разрушены. Почему это произошло, точно установить не удало. Возможно, причиной стало извержение вулкана Санторини. Дворцы были отстроены заново, но в 1400 году до н. э. крупнейшие центры были снова разрушены — на этот раз из-за нашествия микенцев. С этого момента начался закат минойской цивилизации.

    Ей был нанесен сокрушительный удар, она так и не смогла восстановить свое влияние и окончательно исчезла за несколько веков. А остров был завоеван ахейцами и дорийцами.

    Местные жители, которые раньше селились вдоль побережья, впервые столкнулись с внешней угрозой, и были вынуждены переселиться в негостеприимные скалистые районы. Так начался период «темных веков» (1200–800 гг. до н. э.), когда города строились в самых неприступных местах, естественным образом защищенных от нападения.

    Археологи до сих пор не могут точно объяснить, что заставило минойцев покинуть плодородные земли и начать строить неприступные города на голых, продуваемых всеми ветрами вершинах. Таких поселений немало: на вершинах Карфи, Флектро, Кстро у поселка Кавусси, Азория, Врондас, Кастрокефала, Киримиан, Фратиани кефала и других.

    карта

  • Традиционные товары

    Народные традиции Крита — неисчерпаемый источник вдохновения для современной культуры. Обычаи, материалы, духовность и древние привычки формировали основу жизни на Крите на протяжении долгих лет.

  • Транспорт

    Миллионы туристов со всего мира приезжают на Крит каждый год. Три международных аэропорта на острове — в Ираклионе, Ханье и Ситии — имеют сообщение с сотнями других аэропортов по всему миру. Крупнейшие бюджетные авиакомпании осуществляют сюда регулярные рейсы, а ведущие международные авиалинии организуют чартерные рейсы. Поэтому семьям, выбравшим Крит в качестве места отдыха, очень легко сюда добраться.

    На острове также есть три крупных порта: в Ираклионе, Ретимно и Ханье. Из них на роскошных паромах можно добраться до Пирея, крупнейшего порта Греции,в любой день недели. Есть и другие маршруты: до Киклады из Ираклиона; на Родос, Карпатос, Касос, Китиру и Милос из портов Сития, Агиос-Николаос и Киссамос. На южном побережье морские пути соединяют Гавдос со Сфакией, Лутро, Агией Румели, Палеохорой и Суйей.

    Те, у кого нет собственного транспортного средства, могут воспользоваться удобными и дешевыми автобусами. В Ираклионе, Ретимно, Ханье и других крупных городах есть развитая сеть городских автобусов. Кроме того, всегда есть возможность арендовать автомобиль или кемпер, который позволит вам открыть для себя остров, путешествуя по современной сети автодорог.

  • Ущелья Ираклиона

    Многочисленные каньоны Ираклиона прорезают горные хребты Псилоритис и Астерусия. Основные каньоны Астерусии, которые облюбовали любители активного отдыха — Агиофараго, Мартсало и Трафулас. Однако самым знаменитым ущельем является каньон Гафарис в горах Псилоритис, простирающийся через великолепную дубраву Рувас. Ущелье Крусонас, через которое проходит минойская тропа к Идейской пещере, ущелья Вромонеро и Воризано, и два небольших каньона — Святого Хараламбоса и Святого Антония в Аситесе — все они также находятся в горах Псилоритис. Возле города Ираклион расположены зеленые каньоны Картерос, Кунави, Силамос, Альмирос и Венерато. На западных склонах гор Лассити находятся каньоны Роза, Амбелос и Апотипоси, а также река Апоселемис неподалеку от Херсониссоса.

    карта

  • Ущелья Лассити

    В теплых и сухих районах восточного Крита летом большинство ущелий пересыхает, однако есть и несколько зеленых оазисов, например каньон Рихтис, знаменитый своим водопадом. Потрясающие каньоны можно встретить и в горах Дикти: Саракина в окрестностях Мити, Крица, Адрианос, Хангас неподалеку от Каламафки или же Хавгас на плато Лассити. В сосновых борах горы Трипти также находятся красивейшие ущелья, среди которых каньоны Пефки, Орино, Ахлиа и Милонас. Закрос — это загадочное ущелье Мертвых. Такое название оно получило из-за минойских захоронений, найденных в его пещерах. В окрестностях также находятся сухие каньоны Катсунаки, Ламнони, ущелья Святой Ирины и Перволакия. В северном районе Мирабелло есть несколько менее известных каньонов, которые прекрасно подходят для несложных походов, например Курукулос, Хавгас возле Плаки и Скотини.

    карта

  • Ущелья Ретимно

    В Ретимно также есть несколько интересных каньонов, которые подходят для пешеходного туризма. Наиболее известным является Курталиотское ущелье: через него протекает река Мегалос, которая заканчивается в пальмовой роще, где расположен красивейший пляж Превели. В этом ущелье сосредоточены наибольшие запасы воды на Крите. Сплав по реке Мегалос, от самого ее истока до впадения в море оставит незабываемые впечатления. Среди местных каньонов для пешеходного туризма стоит также отметить ущелья-близнецы Коллита в районе Аргируполи, ущелье Котсифос неподалеку от Плакиаса, ущелье Святого Антония в Патсосе, ущелья Прасано и Платания. Рядом с городом Ретимно находятся покрытые буйной растительностью каньоны Мили, Ведери и Галлос.

    карта

  • Ущелья Ханьи

    В провинции Сфакия, у подножия Белых гор, находится величественное Самарийское ущелье, самое известное в Европе. Каждое лето его посещают тысячи туристов. Самарийское ущелье начинается на плато Омалос, далее следует по дремучему лесу кипарисов и сосен, пробирается через узкие проходы, высота стен которых достигает 500 м, и спускается к прибрежной деревне Айя-Румели. Есть и другие известные каньоны для любителей горных походов: ущелье Имброс, которое берет начало возле плато Аскифу, дикий каньон Арадена, зеленое ущелье Сфакиано, ущелье Калликратис, каньон Трипити и знаменитое ущелье Айя-Ирини, простирающееся до пляжа Суйя. Несколько зеленых каньонов расположено в регионе Зурва и Карану, а самыми впечатляющими ущельями Ханьи считаются Диктамос, Лиссос, Тополия, Асфенду, Камбос, Сирикари, Сассалос.

    карта

  • Фауна

    Изолированность Крита от других континентальных регионов Европы, Азии и Африки повлияла на генетическое разнообразие местной фауны. Взять, к примеру, критского горного козла или дикую кошку, критскую землеройку, эндемичных членистоногих или летучих мышей — фауна Крита скрывает множество секретов об эволюции видов восточного Средиземноморья.

    На острове нет животных, опасных для человека. Древние критяне объясняли это подвигом Геракла, который таким образом хотел почтить место рождения Зевса, либо благословением апостола Павла, два года прожившего на Крите.

    Птичья фауна острова по праву считается одной из самых богатых в Европе: здесь зарегистрировано более 350 видов пернатых. В горах Крита гнездится крупнейшая в мире островная популяция грифов. Кроме того, здесь обитают последние пары бородачей на Балканском полуострове.

  • Флора

    Крит славится своим биологическим разнообразием. Заметнее всего оно весной, когда вся природа расцветает. На сегодняшний день здесь зарегистрировано свыше 1 700 видов растений, многие из которых эндемические. На некоторых удаленных районах острова, особенно в Белых горах и на окружающих их островках, растет множество редких видов, которые не встретишь больше нигде на Земле.

    Эти редчайшие растения из года в год привлекают ученых со всего мира. Ботаники приезжают, чтобы изучать цветы, в том числе потрясающие критские орхидеи. В Белых горах и горах Дикти, на полуострове Грамвуса и в небольшом «ботаническом раю» Гиус Кампос в Ретимно можно встретить эндемические тюльпаны.

    Знаменит Крит и своими ароматическими растениями и травами, которые растут по всему острову. Целебные свойства многих из них известны с незапамятных времен, а сегодня эти растения выращиваются специально.

    В Великобритании, территория которой в 40 раз больше площади Крита, видов растений насчитывается почти столько же, сколько на относительно небольшом острове.

  • Фольклор Музеи

    Узнать о традициях и обычаях Крита можно в одном из многочисленных музеев, подготовивших для своих гостей тематические коллекции.

    Важнейшие экспозиции — это инструменты и утварь, связанные с традиционным сельским хозяйством, животноводством, свадьбами, крестинами, рождением детей и архитектурой, а также предметы одежды и убранства традиционных критских домов.

    Любопытные фольклорные коллекции экспонируются в музеях Лихностатис в Херсониссосе, Ханье, Вори, Аролитосе, Тилиссосе, Ретимно, Агиос-Николаос, Ситии, Венье, Терисо, Гавалохори, Пископиано, Соматасе, Ини, Аситесе, Хандрасе, Канданосе, Палекастро, Врахаси, Гавдосе, Пефки, Хамези, Мохосе, Спили и других городах и деревнях. Традиционные мельницы в Закросе и Хромонастири также открыты для посетителей. Выращиванию оливковых деревьев посвящены Музей оливы в Гувесе и старые маслозаводы в Арханесе и Ватолакосе.

    Интереснейшие этнологические коллекции собраны в Музее акритов Европы в Палеохоре и Вори, а с морскими и рыбацкими традициями можно ознакомиться, посетив Военно-морской музей Крита и Музей рыболовства в Колимбари. Среди прочих музеев Крита следует также упомянуть Музей школьной жизни в деревне Нерокурос, Музей музыкальных инструментов в Худетси и Музей восковых фигур Потамианоса в Зониане.

    карта

  • Ханья

    Самые известные пляжи Крита, чаще всего фигурирующие на фотографиях, это Балос на полуострове Грамвуса и Элафониcси, расположенный у юго-западной оконечности острова. Это лагуны с водой удивительного цвета, окруженные необычайно красивой природой. Между ними находится пляж древней Фалассарны. Если вы любите уединение, отдайте предпочтение укромным уголкам — пляжу Кедродасос и Белому озеру в окрестностях Элафониcси или пляжам Агианис и Лавракас на острове Гавдос с их поистине африканскими пейзажами.

    Chania

    • {loadposition chaniabeachesmap1_20}
    • {loadposition chaniabeachesmap21_40}
    • {loadposition chaniabeachesmap41_60}
    • {loadposition chaniabeachesmap61_80}
    • {loadposition chaniabeachesmap81_100}

    карта

  • Ханья

    Венецианские Стены старого города Ханьи построены во времена венецианского господствования на Крите для защиты и укрепления города. Венецианцы изначально отремонтировали Византийские стены и организовали строительство города в пределах этих стен.

    Таким образом, в середине 16-го века, город был укреплен еще раз по эскизам и под присмотром знаменитого инженера укрепительных сооружений Веронезе Микеле Sanmichielli. Венецианские стены, которые имели практически форму квадрата, были 3085м по периметру, с траншеей, пролегавшей параллельно стенам. Кроме того, по углам Венецианских стен находилось четыре бастиона с валами.

    • Северо-Запад, бастион Сан-Сальваторе

    • Юго-Запад, бастион Ландо

    • Юго-Восток, бастион Санта Лючия

    • Северо-Восток, бастион Сабьонера

    У венецианских стен было трое ворот :

    • На востоке – Песочные Ворота (Пили тис Амму), единственные, сохранившиеся до наших дней.

    • Ворота в районе Tопхана, сегодняшняя “дверь” в конце улицы Феотокопулу, которыми пользовались военнослужащие и евреи, проживавшие в окрестностях района Овриакис.

    • Ворота Кале – Каписа, крепостные ворота, Porta Retimiota, как изначально называлась эти ворота, от которых, как считалось, начиналась дорога к Ретимно.

    В последующие годы Венецианские стены были снесены при дальнейшем расширении города.

    Сегодня, та часть Венецианских стен, которая сохранилась, определяет границы старого города.

    Castle of Chania

     

  • Церкви

    С прибытием на Крит Иоанна Отшельника начало развиваться мощное направление аскетизма, которое сохраняется и по сей день. Сотни отшельников стали уединяться в отдаленных уголках острова и сформировали целые аскетические сообщества, которые позже превратились в процветающие монастыри.

    Особым примером отшельничества служит католический монастырь на мысе Акротири, где монахи живут в пещерах и выполняют свое служение вдали от мирских удовольствий. Также важную роль сыграли религиозные общины на уединенных полуостровах Грамвуса и Родопу, где работало несколько небольших монастырей.

    Важнейшим обиталищем отшельников стали естественным образом изолированные непроходимые горы Астерусия к югу от Ираклиона. В сотнях пещер между Агиос Никитас и мысом Литино до сих пор живут отшельники. Они практически не общаются друг с другом. Отшельники районов Агиофараго и Марцало собираются раз в год в пещере Гуменоспилиос, чтобы выяснить, кто пережил этот год.

    На востоке Крита в северной провинции Мирабелло находится крупнейший район обитания аскетов, где возведены десятки небольших монастырских строений. Здесь отшельники строят крошечные монастыри, где обычно живут в одиночку.

Also read:

Download Free Premium Joomla Templates • FREE High-quality Joomla! Designs BIGtheme.net