Το Κάτω Φαράγγι βρίσκεται στην περιφέρεια του χωριού Μύθοι της επαρχίας Ιεράπετρας. Είναι το τελευταίο βραχώδες τμήμα του ρέματος που διατρέχει τον ποταμό Μύρτο ή Κρυοπόταμο.

Το μικρό φαράγγι του Πετεινού ή Φαράγγι Ανάβρυτα σχηματίζεται βορειοδυτικά του χωριού Λιθίνες της επαρχίας Σητείας. Είναι τεχνικό, δηλαδή η διάσχισή του απαιτεί τη χρήση εξοπλισμού canyoning, καθώς στην πορεία του σχηματίζει περίπου 12 καταρράκτες.

Το φαράγγι των Χοχλακιών ή Καρουμών βρίσκεται σε μια από τις πιο απομονωμένες περιοχές του νησιού, κοντά στην Κάτω Ζάκρο. Η εύκολη πεζοπορία μέσα στο φιδίσιο φαράγγι με την αραιή βλάστηση και τους γυμνούς βράχους, καταλήγει στην πανέμορφη παραλία των Καρουμών.

Το άγριο και επιβλητικό φαράγγι του Καψά βρίσκεται 8-9km ανατολικά του Μακρύγιαλου και 33km ανατολικά της Ιεράπετρας. Το φαράγγι ονομάζεται και φαράγγι των Περβολακίων, καθώς η βορεινή του είσοδος αρχίζει από το απομονωμένο γραφικό χωριό Περβολάκια. Δίπλα στο χωριό βρίσκεται το πανέμορφο χωριό Πέζουλος, στο οποίο αξίζει να περπατήσετε.

Το φαράγγι του Ξηρόκαμπου – Ζίρου, το οποίο ονομάζεται και φαράγγι Λαμνώνι, αποτελεί ένα από τα πλέον άνυδρα φαράγγια της Ανατολικής Κρήτης. Η διάβαση του διαρκεί περίπου 2 ώρες και η κατάβαση του είναι αρκετά εύκολη και ομαλή. Το φαράγγι έχει χαρακτηριστική άγρια ομορφιά, με γυμνά ψηλά τοιχώματα και χαμηλή βλάστηση. Καθ’όλη τη διάρκεια της διαδρομής, θα βλέπετε στον ορίζοντα το απέραντο γαλάζιο του Λιβυκού Πελάγους.

Το Φαράγγι της Αγίας Ειρήνης κοντά στη Ζίρο είναι ουσιαστικά δύο παράλληλα φαράγγια που ενώνονται λίγο πριν τη θάλασσα, στο σημείο που περνάει ο χωματόδρομος για την παραλία της Αγίας Ειρήνης.

Το μεγάλο φαράγγι του Μαζά ξεκινάει από το χωριό Καρύδι, στην πορεία ενώνεται με ένα μικρότερο φαράγγι που ξεκινάει από το Βρυσίδι και καταλήγει λίγο μετά τους Αδραβάστους. Έχει μεγάλο μήκος και εντυπωσιακές γεωμορφές στο εσωτερικό του, όμως η διαδρομή είναι μόνο για έμπειρους στη διέλευση φαραγγιών. Στο παρελθόν αποτελούσε βασική οδική διαδρομή ανάμεσα στους διάφορους οικισμούς.

Το Φαράγγι Κατσουνάκι βρίσκεται στην ξηροθερμική Ανατολική Κρήτη, ανατολικά του Ξηρόκαμπου. Ο ποταμός που περνάει μέσα από το φαράγγι καταλήγει στην παραλία Ποταμός του Ξερόκαμπου, δίπλα στην πανέμορφη αμμουδιά της Αλώνας. Η πεζοπορία μέσα στο φαράγγι είναι εύκολη και το τοπίο με τα ψηλά τοιχώματα πολύ άγριο. Μπορείτε να το περπατήσετε ανάποδα από την Αλώνα και να επιστρέψετε εκεί.

Το φαράγγι της Κριτσάς ξεκινάει κοντά στο γραφικό χωριό της Κριτσάς, 9.5km νοτιοδυτικά του Αγίου Νικολάου και καταλήγει στο χωριό Τάπες. Έχει μήκος 13km και σε μερικά σημεία το πλάτος του φτάνει μόλις το 1.5m.

Το φαράγγι του Χαυγά βρίσκεται πολύ κοντά στο χωριό Καλαμαύκα, σε απόσταση 12km από την πόλη της Ιεράπετρας. Με το ίδιο όνομα υπάρχουν κι άλλα φαράγγια στην Κρήτη, όπως το φαράγγι του Χαυγά στο Οροπέδιο Λασιθίου.

Εξαιρετικά όμορφο μικρό φαράγγι που ξεκινάει από τους Μεσελέρους Ιεράπετρας και, αφού γίνει ποτάμι, διοχετεύει τα νερά του στο φράγμα των Μπραμιανών. Η βλάστηση αποτελείται κυρίως από πεύκα, ενώ κύριο χαρακτηριστικό είναι οι εντυπωσιακές μορφές που έχουν οι βράχοι από τη διάβρωση του νερού.

Το Φαράγγι του Χαυγά είναι ένα όμορφο φαράγγι, το μοναδικό μεγάλο φαράγγι στο Οροπέδιο Λασιθίου (Μην το συγχέετε με το ομώνυμο φαράγγι κοντά στην Καλαμαύκα). Το πέρασμα όλου του μήκους του μέσα από την κοίτη είναι δύσκολο, καθώς σε ένα σημείο η πορεία διακόπτεται από μια μεγάλη κολύμπα με νερό (ωστόσο υπάρχει μονοπάτι από το πλάι, αρκετά  πιο πριν από την λιμνούλα).

Το φαράγγι του Αδριανού ξεκινάει από το ομώνυμο χωριό του Μιραμπέλου. Σε μερικά σημεία υπάρχουν ψηλοί βράχοι που εμποδίζουν την ελεύθερη πορεία μέσα στο φαράγγι, κάνοντας την πεζοπορία αρκετά δύσκολη, αλλά όχι αδύνατη.

Η έξοδος του φαραγγιού του Τσιγκούνη βρίσκεται 1km δυτικά του χωριού Σφάκα Σητείας, πάνω σε μια απότομη στροφή του κεντρικού δρόμου που ενώνει την Κεντρική Κρήτη με τη Σητεία. Ο ποταμός που διέρχεται μέσα από το φαράγγι πηγάζει από το οροπέδιο Μονοκαρά και είναι «τσιγκούνης», αφού κατεβάζει γενικά λίγο νερό το χειμώνα.

Το φαράγγι του Κουδουμή ονομάζεται και φαράγγι Τουρλωτής, καθώς η έξοδος του βρίσκεται κοντά στην Τουρλωτή και η είσοδος του στο μικρό οροπέδιο του Μονοκαρά, μερικά χιλιόμετρα νοτιότερα. Εντύπωση προκαλούν οι σχηματισμοί των βράχων, όπως και η ανθισμένη φύση την άνοιξη.

Πάνω και βόρεια από το χωριό Καβούσι Ιεράπετρας βρίσκεται καλά κρυμμένο το οροπέδιο Λάκκος του Αμπελιού το οποίο τους χειμερινούς μήνες γεμίζει νερό και δημιουργείται μία σειρά από διαφορετικές λίμνες. Στην άκρη του οροπεδίου ξεκινάει το μικρό αλλά εντυπωσιακά όμορφο φαράγγι της Αγριόμαντρας που οδηγεί στην παραλία της Αγριόμαντρας, μία από τις καλύτερα κρυμμένες και πιο όμορφες παραλίες της Ανατολικής Κρήτης.

Σε όλο το μήκος του είναι πανέμορφο και κρύβει δύο βασικές εκπλήξεις. Αφενός φιλοξενεί μια μικρή αποικία φοινίκων του Θεόφραστου, ενώ στο τέλος του υπάρχουν πηγές με μεγάλες κολύμπες με γλυκό νερό όλο το χρόνο. Οι πηγές αυτές είναι ένα αναπάντεχο γεγονός στην ξηροθερμική ανατολική Κρήτη.

Το φαράγγι των Αγίων Πάντων στη Σκοπή Σητείας αποτελεί μία από τις πιο πράσινες και πιο όμορφες περιπατητικές διαδρομές ολόκληρης της ανατολικής Κρήτης, μια πραγματική όαση δροσιάς. Η εύκολη πορεία γίνεται όλη μέσα στην κοίτη σε πολύ καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι το οποίο σε όλη τη διαδρομή του κινείται στον ίσκιο που δημιουργούν αιωνόβια πλατάνια και άλλα δέντρα.

Το φαράγγι στο Σελλινάρι βρίσκεται περίπου 45km ανατολικά του Ηρακλείου και 21km δυτικά του Αγίου Νικολάου, στις ανατολικές πλαγιές της Σελένας. Είναι πολύ γνωστό σε όλους τους Κρητικούς, καθώς μέσα από το φαράγγι διέρχεται η Εθνική Οδός Ηρακλείου-Αγίου Νικολάου, ενώ επίσης το φαράγγι ιστορικά αποτελούσε το φυσικό πέρασμα από την περιοχή του Λασιθίου προς το Ηράκλειο.

Μικρό φαράγγι που ξεκινάει από το το χωριό Σκινιάς του Άνω Μιραμπέλου και καταλήγει μετά από μια φιδογυριστή διαδρομή στην παραλία Αυλάκι στα Βλυχάδια. Είναι γενικά ξηρό με χαμηλή βλάστηση, ενώ η πορεία μέσα σε αυτό δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητική.