Στο ανατολικότερο τέρμα του μεγάλου αρκευθόδασους της Χρυσής σχηματίζεται η μικρή παραλία στην τοποθεσία Φράγκου Μνήμα. Η περιοχή φιλοξενεί μια δεύτερη αλυκή που οι ντόπιοι ονομάζουν Κακή Αλυκή και το χειμώνα μετατρέπεται σε μικρό τέλμα.

Κοντά στο δυτικό άκρο της Χρυσής βρίσκεται ο μικρός φάρος του νησιού που ηλεκτροδοτείται από φωτοβολταϊκό πάνελ. Κοντά βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου αλλά και η αλυκή της Χρυσής, όπου συγκεντρώνονται δεκάδες πουλιά το χειμώνα.

Η μεγαλύτερη παραλία της νήσου Χρυσής είναι ο Χατζηβόλακας που εκτείνεται δυτικά της κεντρικής παραλίας της Μπελεγρίνας. Η παραλία έχει κυρίως βραχώδη βυθό και είναι ιδανική για απομόνωση καθώς οι περισσότεροι επισκέπτες του νησιού περιορίζονται στην Μπελεγρίνα.

Περίπου 500μ δυτικά από το λιμάνι που δένουν τα καραβάκια της νήσου Χρυσής βρίσκεται η παραλία Βλυχάδια. Η παραλία έχει μαύρο και κόκκινο χαλικάκι, ενώ ο βυθός είναι βραχώδης. Η τριγύρω βλάστηση είναι χαμηλή και δεν υπάρχει φυσική σκιά. Στο πλάι της παραλίας υπάρχει εικονοστάσι. Είναι μια καλή επιλογή για όσους θέλουν να απομονωθούν στη νότια μεριά του νησιού, ειδικά τις ημέρες που η βόρεια έχει κύμα.

Στο ανατολικό άκρο του νησιού της Χρυσής βρίσκεται η όμορφη παραλία Καταπρόσωπο, η οποία κοιτάζει «κατά πρόσωπο» το νησάκι Μικρονήσι. Το Μικρονήσι αποτελεί σπουδαίο καταφύγιο θαλάσσιας ορνιθοπανίδας. Ουσιαστικά η παραλία χωρίζεται στα δύο από μια λεπτή λωρίδα γης, ενώ η βλάστηση σε άρκευθους είναι σαφώς πιο περιορισμένη από τις άλλες παραλίες του ανατολικού μέρους του νησιού.

Στο ανατολικότερο σημείο της νήσου Χρυσής και στη νότια πλευρά του νησιού σχηματίζεται η μεγάλη παραλία Βάγκες. Οι Βάγκες έχουν γενικά βραχώδη βυθό, εκτός από το ανατολικό άκρο όπου υπάρχει άμμος. Στο σημείο αυτό πολλές φορές αγκυροβολούν φουσκωτά σκάφη καθώς είναι απάνεμο και ιδανικό για απομόνωση.

Στη Χρυσέα των αρχαίων, τη σημερινή νήσο Χρυσή ή Γαϊδουρονήσι, έχει εντοπιστεί σημαντικός οικισμός της Μινωικής και Ρωμαϊκής περιόδου με κτίσματα και τουλάχιστον τρεις λαξευτούς τάφους κοντά στον ναό του Αγίου Νικολάου και στο φάρο του νησιού. Ο οικισμός χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή της πορφύρας από τα κοχύλια Murex brandaris, όπως και στο γειτονικό Κουφονήσι.

Ο ναός του Αγίου Νικολάου βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του νησιού, στην τοποθεσία που έχουν εντοπιστεί οι αρχαίες εγκαταστάσεις παραγωγής πορφύρας και τάφοι. Χρονολογείται στον 13ο αιώνα, αν και έχει υποστεί νεότερες επεμβάσεις. Ο ναός είναι κτισμένος στη θέση κάποιου αρχαίου κτίσματος, ίσως ιερού. Πολύ κοντά στο ναό υπάρχει πηγάδι με γλυφό νερό.

Η τοποθεσία στη νότια μεριά της νήσου Χρυσής ονομάζεται Βουγιού Μάτι. Δυτικά της αποβάθρας σχηματίζεται ένας μικρός βραχώδης κόλπος με μικρές σπηλιές όπου μπορεί κάποιος να απομονωθεί. Στην ανατολική μεριά της αποβάθρας σχηματίζεται μια μεγάλη παραλία με βραχώδη βυθό, την οποία προτιμούν οι επισκέπτες όταν η κύρια παραλία του νησιού, η Μπελεγρίνα στα βόρεια, έχει κύμα.

Στο δυτικότερο άκρο της νήσου Χρυσής σχηματίζεται το μικρό ακρωτήριο Κέντρα και ακριβώς δίπλα του και νότια σχηματίζεται η πιο απόμερη παραλία του νησιού. Εδώ δεν υπάρχει ψηλή βλάστηση για σκιά, ενώ ο βυθός, όπως σε όλο το νησί, είναι βραχώδης. Μπορείτε να συνδυάσετε την επίσκεψή σας στο φάρο και στον Άγιο Νικόλαο με μια βόλτα στην Κέντρα.

Δίπλα στο μοναδικό σπίτι στο Γαϊδουρονήσι Ιεράπετρας στην τοποθεσία Σπήλιος συναντάμε την παλιά αλυκή όπου παρήγαγαν αλάτι κατά την αρχαιότητα. Το χειμώνα το σημείο μετατρέπεται σε μια μικρή λίμνη με υφάλμυρο νερό και αποτελεί πόλο έλξης κυρίως για αποδημητικά πτηνά.

Η Χρυσή μπορεί να θεωρηθεί ως παράδεισος για τους λάτρεις των απολιθωμάτων και της γεωλογίας. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά γεωλογικά αξιοθέατα του νησιού μπορείτε να δείτε ανατολικά της παραλίας Μπελεγρίνας όπου θα συναντήσετε χιλιάδες απολιθωμένα δίθυρα. Τα απολιθώματα αποτελούν μια λεγόμενη θανατοκοινωνία, δηλαδή νεκρά κοχύλια που συγκεντρώθηκαν εκεί ίσως από τα ρεύματα.

Στις αμμοθίνες του κεντρικού στενότερου σημείου της νήσου Χρυσής συναντάμε ένα από τα σπουδαιότερα δάση παράλιας αρκεύθου ή θαλασσόκεδρου (Junίperus macrocarpa) στην Ελλάδα, το οποίο έχει επικρατήσει (λανθασμένα) με το όνομα κεδρόδασος. Σε άλλα σημεία του νησιού, όπως δυτικά και ανατολικά συναντάμε και βλάστηση με κύριο φυτό το θαμνοκυπάρισσο (Junίperus phoenicea).

Στο δυτικότερο άκρο της μεγάλης παραλίας του Χατζηβόλακα της νήσου Χρυσής συναντάμε την τοποθεσία Αυλάκι. Η παραλία έχει βραχώδη βυθό, όπως σχεδόν στο σύνολό του το νησί. Στο τέρμα της παραλίας υπάρχει το δεύτερο λιμανάκι του νησιού στην τοποθεσία Σπήλιο και το μοναδικό σπίτι σε όλη τη Χρυσή, καθώς είναι κτισμένο από τα μέσα του 20ου αιώνα.