Το τοπωνύμιο Κορακιάς υπάρχει σε πολλά μέρη σε όλη την Κρήτη και σημαίνει το μέρος που έχει κοράκια. Από μακριά ο Κορακιάς φαίνεται πολύ επιβλητικός πάνω από το χωριό και ξεχωρίζει με το απότομο σαν καρφί σχήμα του. Από κάθε πλευρά της η κορφή έχει απότομο γκρεμό και μόνο από τη νότια πλευρά της είναι εύκολη η πρόσβαση. Την επιβλητική αυτή προεξοχή της γης που είναι σα φυσικό φρούριο επέλεξαν από τα αρχαία χρόνια οι Μινωίτες σαν τόπο λατρείας τους και λειτούργησε σαν ιερό κορυφής.
Ο πρίνος του Ισμαήλ ή του Σμαΐλη βρίσκεται κοντά στο χωριό Μαθιά Πεδιάδος. Κάτω από το δέντρο στρατοπέδευσαν οι άντρες του Ισμαήλ Σελίμ Πασά στις 19 Μαΐου 1867, πριν λάβουν μέρος στη μεγάλη μάχη του Οροπεδίου Λασιθίου (21-29 Μαΐου).
Η καταπράσινη κοιλάδα της Σύμης Βιάννου είναι γνωστή για τα νερά και τις πηγές της που έχουν δροσερό νερό όλο το χρόνο, ενώ πολλοί είναι και οι καταρράκτες της ευρύτερης περιοχής. Το πιο γνωστό ρέμα που σχηματίζει καταρράκτες, λόγω της μεγαλύτερης διάρκειας του χρόνου που έχει νερό, είναι της Κρύας Βρύσης.
Δίπλα στον Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στα Τσικαλαριά Σητείας υπάρχει ένας καταρράκτης περίπου 12μ., με μεγάλη ποσότητα νερού το χειμώνα. Το γραφικό τοπίο με τον καταρράκτη από πίσω είναι μαγευτικό.
Η ελιά αυτή έχει ανακηρυχθεί από τον Σύνδεσμο Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης λόγω του ρωμαϊκού κίονα που έχει ενσωματωθεί στο εσωτερικό του κορμού. Προφανώς ο κίονας είχε τοποθετηθεί σε κοιλότητα του κορμού αλλά στη συνέχεια το δέντρο μεγάλωσε και ο εγκλώβισε τον κίονα. Η ελιά είναι χοντρολιά εμβολιασμένη σε αγριελιά.
2χλμ ανατολικά των Νωπηγείων, στην δυτική μεριά του ακρωτηρίου Ροδωπού, συναντάμε τις παραλίες της Χώνης. Για να έρθετε εδώ περνάτε το μικρό θεατράκι της Ορθόδοξης Ακαδημίας. Μετά από 1.5km οδήγησης σε χωματόδρομο, θα συναντήσετε την εκκλησία της Παναγιάς στη Χώνη
Η όμορφη παραλία που κοιτάει ανατολικά και ξεκινάει από το βορειότερο σημείο του Κουφονησίου ως και πριν το πηγάδι κάτω από το φυλάκιο του νησιού, ονομάζεται Ανεμερτιά. Η Ανεμερτιά στο βόρειο της τμήμα έχει άμμο, ενώ νοτιότερα έχει πολλά βραχάκια.
Ο άρτηκας (ferula communis) έχει μια εξέχουσα θέση στην Ελληνική μυθολογία και σύμφωνα με αυτήν το φυτό αυτό χρησιμοποίησε ο Προμηθέας για να μεταφέρει στους θνητούς τη φωτιά που έκλεψε από τους θεούς. Ο λόγος είναι ότι το εσωτερικό του χοντρού κορμού του άρτηκα αποτελείται από ένα υλικό μαλακό και εύφλεκτο σα φελιζόλ που αν το ανάψουμε σιγοκαίει εσωτερικά και διαρκεί αρκετή ώρα αποτελώντας μια φυσική δάδα.






















































































