Φύση

Αν από τον Παπαδιόκαμπο κατευθυνθείτε δυτικά, ειδικά όταν δεν φυσάει ( πράγμα σπάνιo!), αξίζει να αφήσετε το αυτοκίνητο σας στην άκρη του δρόμου, να περάσετε τα σύρματα που θα δείτε και να περπατήσετε 2’ ως την έξοδο του φαραγγιού που ξεκινάει κοντά στο Λιόπετρο και καταλήγει στην πανέμορφη παραλία του Χαρκωματά. Εντύπωση προκαλούν οι σχηματισμοί του φαραγγιού τους οποίους δημιουργούν τα φύλλα του πλακώδους ασβεστόλιθου της περιοχής.

Στην απότομη νότια πλευρά του όρους Κέντρος στην περιοχή Ρέχτρες πάνω από το χωριό Πλατανές Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου, βρίσκεται το φαράγγι του Πλατανέ, ένα από τα πιο άγρια και επικίνδυνα στην Κρήτη. Είναι στο μεγαλύτερο κομμάτι του ανοικτό ιδίως στο κάτω τμήμα του, ενώ η κατάβασή του απαιτεί χρήση σχοινιών και εξοπλισμού.

Το Καρανταλιώτικο Φαράγγι βρίσκεται στο κέντρο του Νομού Ρεθύμνου και παίρνει το όνομα του από τον εγκαταλελειμμένο σήμερα οικισμό της Καρανταλέ, ο οποίος βρίσκεται στην είσοδο του.

Κοντά στην Αγία Βαρβάρα, στην τοποθεσία Πλακωτά Χαράκια, συναντάμε μερικούς πολύ ιδιαίτερους βραχώδεις σχηματισμούς, που θυμίζουν στρογγυλές πίτες ή χάμπουργκερ. Μάλιστα οι ντόπιοι τις ονομάζουν Της Γριάς οι Πίτες ή Της Γριάς τα Τυριά.

Το φαράγγι της Γούλας ξεκινάει νότια του οικισμού Καπετανιανά και καταλήγει στον Άγιο Ιωάννη. Όπως και τα άλλα δύο της περιοχής (Κούμος και Γεράκια) είναι απροσπέλαστο χωρίς εξοπλισμό canyoning.

Το φαράγγι της Κάπνης είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά φαράγγια των Ανατολικών Σφακίων και παραμένει παντελώς άγνωστο στον περισσότερο κόσμο. Η αρχή του ανοικτού ρέματος της Κάπνης που σιγά σιγά γίνεται φαράγγι είναι νότια της κορυφής Ακονές στην περιοχή Χιονίστρα πάνω στο δρόμο ανάμεσα στα χωριά Ασκύφου και Ασφένδου Σφακίων.

Το φαράγγι του Ξηρόκαμπου – Ζίρου, το οποίο ονομάζεται και φαράγγι Λαμνώνι, αποτελεί ένα από τα πλέον άνυδρα φαράγγια της Ανατολικής Κρήτης. Η διάβαση του διαρκεί περίπου 2 ώρες και η κατάβαση του είναι αρκετά εύκολη και ομαλή. Το φαράγγι έχει χαρακτηριστική άγρια ομορφιά, με γυμνά ψηλά τοιχώματα και χαμηλή βλάστηση. Καθ’όλη τη διάρκεια της διαδρομής, θα βλέπετε στον ορίζοντα το απέραντο γαλάζιο του Λιβυκού Πελάγους.

Η Ζώμινθος ήταν μια μικρή πόλη των Μινωιτών στον Ψηλορείτη, με ιερή πηγή, που βρισκόταν κοντά στο Ιδαίον Άντρο. Εκτός όμως από τη θρησκευτική σημασία που είχε η πόλη για τους αρχαίους Μινωίτες, σήμερα στον αρχαιολογικό χώρο της Ζωμίνθου υπάρχει κι ένα δεύτερο αξιοθέατο. Αυτό είναι ένα ιδιαίτερο δέντρο το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μνημείο της φύσης από το Υπουργείο Πολιτισμού.