Φύση

Το Λιβάρι βρίσκεται 90 χλμ νοτιοανατολικά του Αγίου Νικολάου και 7 χλμ ανατολικά του Γούδουρα, σε μια από τις πιο απομονωμένες περιοχές της Κρήτης όπου μπορείτε να είσαστε πραγματικά ολομόναχοι. 2 χλμ ανατολικότερα υπάρχει η μεγάλη μονάδα ηλεκτροπαραγωγής του Αθερινόλακκου, η οποία αποτελεί τη μόνη παραφωνία στο τοπίο.

Ο Μονοναύτης είναι μια όμορφη βοτσαλωτή παραλία 24 χλμ βορειοδυτικά του Ηρακλείου και μόλις 1 χλμ βόρεια της Αγίας Πελαγίας. Σύμφωνα με την παράδοση, κάποτε έγινε εδώ ένα ναυάγιο και σώθηκε μόνο ένας ναύτης, δίνοντας έτσι το όνομα αυτό στην παραλία. Ωστόσο, ο "Μονοναύτης" είναι ένας μεγάλος βράχος που φτάνει στην επιφάνεια 50μ.από την ακτή.

Αποτελεί ένα από τα πιο περίεργα γεωλογικά φαινόμενα στην Ελλάδα. Είναι ένα πολύ μεγάλο βύθισμα (καρστική δολίνη) με κυκλικό σχήμα, η οποία έχει σχηματιστεί από την κατακρήμνιση παλαιότερου σπηλαίου. Η μέγιστη διάμετρος του βυθίσματος φτάνει τα 90μ., ενώ το βάθος των τοιχωμάτων του κυμαίνεται από 15 έως και 50μ.!

Η παραλία είναι κυρίως βραχώδης και με άμμο σε μερικά σημεία. Είναι προστατευμένη από μια μεγάλη σειρά με βράχια, σχηματίζοντας μια μικρή λίμνη. Δεν υπάρχουν καθόλου υποδομές στην περιοχή, ενώ δίπλα στην παραλία υπάρχει αρκετή βλάστηση, όπου μπορείτε να βρείτε σκιά.

Ο Καλόγερος είναι μια υπέροχη παραλία, με καταγάλανα νερά και ψιλό βοτσαλάκι. Βρίσκεται 57km νότια των Χανίων, 11km ανατολικά της Σούγιας και 1km δυτικά της Αγία Ρουμέλης. Η παραλία βρίσκεται κοντά στο δυτικό άκρο της Αγίας Ρουμέλης.

Η παραλία της Λισσού βρίσκεται στην τοποθεσία Άι-Κυρκός (Άγιος Κήρυκος) περίπου 71km νότια από τα Χανιά και 3 km δυτικά της Σούγιας, μέσα σε μια κατάφυτη κοιλάδα. Η Λισσός βρίσκεται στην θέση της αρχαίας Λισσού, η οποία ήταν επίνειο της πόλης Έλυρος, ερείπια της οποίας σώζονται στο χωριό Ροδοβάνι.

Το φαράγγι της Τρυπητής βρίσκεται στα Αστερούσια Όρη, νότια από το χωριό Βασιλική. Το μήκος του φαραγγιού είναι περίπου 4χλμ και στην έξοδό του σχηματίζεται μια πολύ όμορφη παραλία με ψιλό βότσαλο. Στην παραλία καταλήγει στριφογυριστός χωματόδρομος που διέρχεται παράλληλα με τις ανατολικές πλευρές του φαραγγιού για αρκετά χιλιόμετρα πριν καταλήξει μέσα στην κοίτη του, λίγο πριν την έξοδό του στη θάλασσα.

Η περιοχή ολόκληρη φέρει την ονομασία Δρυμισκιανή Γιαλιά ή Δρυμισκιανό Αμμούδι λόγω των αμμουδερών παραλίων που διαθέτει. Οι αλλεπάλληλες παραλίες χωρίζονται από βράχια και ξέρες οι οποίες κάνουν το κολύμπι με μάσκα πραγματική εμπειρία. Η περιοχή παραμένει σχεδόν άγνωστη στον πολύ κόσμο κυρίως λόγω της πρόσβασης που είναι δύσκολη.