Η Άνω Ζάκρος είναι μια μικρή και ήσυχη κωμόπολη στο ανατολικότερο άκρο της Κρήτης, περίπου 38χλμ. από την πόλη της Σητείας. Αποτελεί το κέντρο της κοινότητας Ζάκρου, στην επαρχία Σητείας, ενώ επίνειό της είναι η παραθαλάσσια Κάτω Ζάκρος.

Καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της Ζάκρου διαδραμάτισαν οι άφθονες πηγές νερού, οι οποίες τροφοδοτούν μια καταπράσινη έκταση με εκτεταμένους ελαιώνες μέσα στο ξηροθερμικό τοπίο της Ανατολικής Κρήτης. Το χωριό αναπτύχθηκε ως σημαντικό μυλοχώρι που εξυπηρετούσε τις ανάγκες ολόκληρης της επαρχίας Σητείας. Σε αντίθεση με άλλες περιοχές της Ανατολικής Κρήτης, όπου κυριαρχούσαν οι ανεμόμυλοι λόγω της έλλειψης τρεχούμενου νερού, στη Ζάκρο λειτουργούσαν κυρίως νερόμυλοι.

Κατά μήκος της υδάτινης διαδρομής λειτουργούσαν νερόμυλοι, ρασοτριβεία και παραδοσιακές φάμπρικες, όπου γινόταν το άλεσμα των σιτηρών, η επεξεργασία των μάλλινων υφαντών και η άλεση του ελαιοκάρπου. Τρεις από τους παλιούς νερόμυλους έχουν αναστηλωθεί και στεγάζουν το Μουσείο Νερού και Υδροκίνησης Ζάκρου.

Η Ζάκρος βρίσκεται μέσα στο Παγκόσμιο Γεωπάρκο UNESCO της Σητείας και πάνω στη διαδρομή του Ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4. Από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της περιοχής ξεχωρίζουν το Φαράγγι των Νεκρών, οι παραλίες της Κάτω Ζάκρου και του Ξερόκαμπου, το Μινωικό Ανάκτορο της Ζάκρου και τα πολυάριθμα σπήλαια της ευρύτερης περιοχής.

Στον οικισμό λειτουργεί επίσης το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Ζάκρου, όπου παρουσιάζονται η χλωρίδα, η πανίδα και η γεωλογική κληρονομιά του Γεωπάρκου Σητείας.