Ο Εθνικός Δρυμός Λευκών Ορέων, γνωστός και ως Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς, ιδρύθηκε το 1962 και αποτελεί έναν από τους παλαιότερους εθνικούς δρυμούς της Ελλάδας. Στην καρδιά του βρίσκεται το φαράγγι της Σαμαριάς, που κατεβαίνει από το Ξυλόσκαλο, στο νότιο άκρο του οροπεδίου του Ομαλού, προς την Αγία Ρουμέλη και το Λιβυκό Πέλαγος.

Η προστασία του κρητικού αιγάγρου αποτέλεσε βασικό λόγο ίδρυσης του Δρυμού. Οι απότομες ορθοπλαγιές, τα δάση κυπαρισσιών και πεύκων και τα βραχώδη ενδιαιτήματα φιλοξενούν πλούσια χλωρίδα και πανίδα, με σπάνια και ενδημικά είδη. Το φαράγγι αποτελεί μέρος του ευρύτερου φυσικού συνόλου των Λευκών Ορέων, όπου το ανάγλυφο και οι μεγάλες υψομετρικές διαφορές δημιουργούν ποικιλία οικοτόπων.

Από το 1981 η Σαμαριά ανήκει στο Παγκόσμιο Δίκτυο Αποθεμάτων Βιόσφαιρας της UNESCO. Η αναγνώριση αυτή συνδέει τη διατήρηση της φύσης με την έρευνα, την περιβαλλοντική εκπαίδευση και τη σχέση των τοπικών κοινωνιών με το περιβάλλον.

Η ανθρώπινη παρουσία παραμένει ορατή στον παλιό οικισμό της Σαμαριάς, στα εκκλησάκια και στα μονοπάτια του φαραγγιού. Πέρα από τη γνωστή πεζοπορική διάσχιση, η γνωριμία με την ευρύτερη περιοχή μπορεί να συνεχιστεί στην ορεινή έρημο των Λευκών Ορέων και στη νότια ακτογραμμή, τοπία που συνδέονται με τον Δρυμό αλλά απαιτούν διαφορετικό σχεδιασμό και προετοιμασία για την επίσκεψή τους.