Οι Ελληνικές θάλασσες είναι πλούσιες σε μεγάλα θηλαστικά, γεγονός άγνωστο στους περισσότερους Έλληνες, παρόλο που αναφέρονται σε πάρα πολλά αρχαία κείμενα. Μάλιστα η στενή σχέση των Κρητικών με τα δελφίνια φαίνεται ήδη από τα Μινωϊκά χρόνια, μέσα από τις εξαιρετικές τοιχογραφίες δελφινιών που βρέθηκαν στην αίθουσα της Βασίλισσας, στην Κνωσό. Τα θαλάσσια θηλαστικά διαφέρουν από τα ψάρια, στο ότι δεν έχουν βράγχια για να αναπνέουν, αλλά πνεύμονες. Εκτός από τη διάσημη απειλούμενη Μεσογειακή φώκια που ζει σε όλες σχεδόν τις ακτές της χώρας, στα βαθειά νερά ζουν φάλαινες, φυσητήρες, δελφίνια και φώκαινες. Αυτά είναι είτε μόνιμοι κάτοικοι Μεσογείου, είτε περιστασιακοί επισκέπτες. Ειδικά η περιοχή νότια της Κρήτης, η Ελληνική Τάφρος, φιλοξενεί πολλά από αυτά τα θηλαστικά.