Η χλωρίδα της Κρήτης χαρακτηρίζεται από μεγάλη ποικιλία, που συνδέεται με τη γεωγραφική απομόνωση, το έντονο ανάγλυφο και τις διαφορετικές κλιματικές συνθήκες του νησιού. Από τις αμμώδεις ακτές και τους ξηρούς θαμνότοπους έως τα φαράγγια, τα δάση και τις ψηλές κορυφές, οι εναλλαγές του τοπίου δημιουργούν ενδιαιτήματα για περίπου 1.800 είδη και υποείδη φυτών.

Η σημερινή χλωρίδα αποτυπώνει και τη μακρά γεωλογική ιστορία της Κρήτης. Το νησί λειτούργησε ως καταφύγιο για φυτά που διατηρήθηκαν από παλαιότερες εποχές, ενώ η απομόνωσή του ευνόησε την εξέλιξη νέων ειδών. Ο φυτικός αυτός πλούτος δεν περιορίζεται στα δάση και στις καταπράσινες περιοχές: οι φρυγανότοποι, οι βραχώδεις πλαγιές και οι σχισμές των γκρεμών φιλοξενούν επίσης σημαντική ποικιλία φυτών.

Ιδιαίτερη θέση κατέχουν τα ενδημικά φυτά, δηλαδή όσα συναντώνται αποκλειστικά στην Κρήτη. Στα Λευκά Όρη και σε άλλες ορεινές περιοχές, αλλά και σε μικρές νησίδες, απαντούν φυτά με πολύ περιορισμένη εξάπλωση. Ορισμένα είναι στενοενδημικά και περιορίζονται σε έναν ορεινό όγκο, μια μικρή περιοχή ή λίγες θέσεις.

Οι ορχιδέες, οι άγριες τουλίπες και πολλά άλλα αγριολούλουδα δίνουν χρώμα στο κρητικό τοπίο. Ξεχωρίζει η κόκκινη κρητική τουλίπα (Tulipa doerfleri), με χαρακτηριστικούς πληθυσμούς στον Γιους Κάμπο του Ρεθύμνου. Διαφορετικά είδη τουλίπας συναντώνται επίσης στα Λευκά Όρη, στη Δίκτη και στη χερσόνησο της Γραμβούσας.

Η Κρήτη είναι επίσης γνωστή για τα αρωματικά φυτά και τα βότανά της, όπως το δίκταμο, η μαλοτήρα, η ρίγανη και το θυμάρι. Πολλά συνδέονται με την τοπική διατροφή και τις παραδοσιακές χρήσεις των φυτών, ενώ ορισμένα, όπως το δίκταμο, είναι ενδημικά του νησιού.

Η άνοιξη προσφέρει πολλές ευκαιρίες γνωριμίας με τη χλωρίδα, όμως η ανθοφορία συνεχίζεται σε διαφορετικές εποχές και υψόμετρα. Η προστασία των φυσικών ενδιαιτημάτων και η αποφυγή συλλογής σπάνιων φυτών συμβάλλουν στη διατήρηση αυτού του πλούτου.