Φύση

Στο δυτικότερο σημείο του Κουφονησίου, βόρεια από τους γκρεμούς της Χιλιαδερφιάς και νότια του Άσπρουγα, σχηματίζεται μια υπέροχη απόμερη παραλία. Λόγω της θέσης της στο δυτικό άκρο του νησιού, ονομάζεται Πλευρό.

Ο Τίμιος Σταυρός ή Κουλούκωνας (1076μ) αποτελεί τη δεύτερη ψηλότερη κορυφή των Ταλαίων Ορέων μετά τον Κουτσοτρούλη (1084μ). Στην κορυφή είναι κτισμένος ο ναός του Τιμίου Σταυρού και η πρόσβαση γίνεται από τα Απλαδιανά μέσω χωματόδρομου αρχικά και στη συνέχεια από μονοπάτι.

Η τοποθεσία στη νότια μεριά της νήσου Χρυσής ονομάζεται Βουγιού Μάτι. Δυτικά της αποβάθρας σχηματίζεται ένας μικρός βραχώδης κόλπος με μικρές σπηλιές όπου μπορεί κάποιος να απομονωθεί. Στην ανατολική μεριά της αποβάθρας σχηματίζεται μια μεγάλη παραλία με βραχώδη βυθό, την οποία προτιμούν οι επισκέπτες όταν η κύρια παραλία του νησιού, η Μπελεγρίνα στα βόρεια, έχει κύμα.

Ο Ποταμός Μορώνης (ή Πέρα) συγκεντρώνει τα νερά του από την ευρύτερη περιοχή της Σούδας και Βιοτεχνικού Πάρκου Χανίων και τα μεταφέρει στη παραλία της Σούδας. Το συνολικό του μήκος δεν ξεπερνάει τα 5χλμ, αλλά είναι σημαντικός καθώς έχει ροή όλο το χρόνο.

Στο δυτικότερο άκρο της μεγάλης παραλίας του Χατζηβόλακα της νήσου Χρυσής συναντάμε την τοποθεσία Αυλάκι. Η παραλία έχει βραχώδη βυθό, όπως σχεδόν στο σύνολό του το νησί. Στο τέρμα της παραλίας υπάρχει το δεύτερο λιμανάκι του νησιού στην τοποθεσία Σπήλιο και το μοναδικό σπίτι σε όλη τη Χρυσή, καθώς είναι κτισμένο από τα μέσα του 20ου αιώνα.

Περίπου 1 χλμ δυτικά της Άρβης συναντάμε την περιοχή του Βαχουδιανού Ξερόκαμπου που ανήκει στην περιφέρεια του χωριού Βαχός. Για να φτάσετε ως εδώ θα πρέπει να οδηγήσετε δυτικά προς τα τελευταία θερμοκήπια της Άρβης, να περάσετε την βοτσαλωτή παραλία των Κολύμπων και να διασχίσετε το χείμαρρο του Μπούμπουλη.

Η Βραχώδης Τουλίπα (Tulipa saxatilis) είναι ένα σπάνιο είδος τουλίπας που φύεται στην Κρήτη, στην Κάρπαθο, στη Ρόδο και στην Νότια Τουρκία. Υπάρχει και το ενδημικό υποείδος της Κρήτης, η βραχώδης τουλίπα του Baker (Tulipa saxatilis, υποείδος bakeri), που διαχωρίστηκε σχετικά πρόσφατα καθώς είναι σχεδόν πανομοιότυπες.

Ένα από τα μνημεία που αναδεικνύει την ακμή της αρχαίας Ιεράπετρας ήταν η «ναυμαχία», ένα θαλάσσιο θέατρο όπου τελούνταν αιματηρές παραστάσεις ναυμαχιών από φυλακισμένους και δούλους της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και αποτελούσε ουσιαστικά τη μεταφορά σε θαλάσσιο περιβάλλον των μαχών στις αρένες.