Φύση

Ανατολικά της Χιώνας σχηματίζονται πολλοί μικροί κόλποι, όπου μπορείτε να βρείτε ένα πιο απομονωμένο μέρος να κολυμπήσετε, ακόμη και γυμνοί. Ο προτελευταίος κόλπος, ο Πηλός στην ομώνυμη περιοχή, σχηματίζεται μέσα σε αργιλώδες έδαφος. Τελευταία παραλία, όπου σταματάει ο χωματόδρομος της περιοχής, είναι τα Σκαριά.

Στη βόρεια πλευρά των Λευκών Όρεων ακριβώς εκεί που τελειώνει ο Αποκόρωνας και αρχίζουν τα Σφακιά βρίσκεται το μικρό οροπέδιο της Κράπης. Πάνω ακριβώς από την Κράπη ξεκινά ο περίφημος Λαγγός του Κατρέ που είναι ο φυσικός δρόμος για να προσεγγίσει κάποιος το οροπέδιο του Ασκύφου και την επαρχία Σφακίων. Το πόσο σημαντικό πέρασμα υπήρξε ο Λαγγός του Κατρέ που είναι η συνέχεια της Κράπης το δείχνουν οι πολλές μάχες που έγιναν εκεί ανάμεσα στους Κρήτες επαναστάτες που φύλαγαν το πέρασμα για τα Σφακιά και στους Τούρκους.

Ανάμεσα στους ήσυχους Λάκκους και την Ορθή Άμμο του Φραγκοκάστελου σχηματίζεται η απόμερη παραλία Βιγλιστήρι. Η πρόσβαση γίνεται κυρίως με σκάφος, καθώς από την ξηρά εμποδίζουν την πρόσβαση περιφραγμένες περιουσίες και μπορείτε να χαθείτε στο δίκτυο χωματόδρομων της περιοχής.

Αν ακολουθήσετε το δρόμο για Γούδουρα από την Λαγκάδα, μπορείτε να στρίψετε δεξιά στον δρόμο που οδηγεί στα θερμοκήπια που βρίσκονται στην μικρή χερσόνησο που ορίζει το ανατολικό τέρμα της Λαγκάδας. Αν περάσετε τα θερμοκήπια, θα βρείτε πρώτα μια παραλία με μια σπηλιά, την οποία οι ντόπιοι ονομάζουν Σπηλιά. Έχει βοτσαλάκι, αλλά τα ρεύματα φέρνουν αρκετά σκουπίδια κάποιες ημέρες.

Το σπήλαιο της Μαριάς βρίσκεται δυτικά-νοτιοδυτικά των Μαλίων σε υψόμετρο 106 μ. πάνω στο μονοπάτι που οδηγεί από τα Μάλια στο Μοχό. Το γεγονός αυτό έχει αυξήσει την επισκεψιμότητα του σπηλαίου με αποτέλεσμα να έχει υποστεί μεγάλες φθορές από βανδαλισμούς στα σταλαγμιτικά του.

Ανάμεσα στις Καλύβες και στην Αλμυρίδα συναντάμε την όμορφη παραλία της Κεράς. Η παραλία συνδυάζει την ξανθιά άμμο και το βότσαλο και βρίσκεται σε ένα υπέροχο τοπίο, με ψηλούς χωμάτινους γκρεμούς στα άκρα της.

Λίγα χωριά στην Κρήτη έχουν την τύχη να έχουν ένα καταρράκτη μέσα σχεδόν στο οικιστικό ιστό τους. Ένα από αυτά είναι τα Κάτω Καστελλιανά Μονοφατσίου στα νότια του Ηρακλείου στους πρόποδες των Αστερουσίων. Τα Κάτω Καστελλιανά έχουν στη νότια έξοδο του οικισμού τη Ρίχτρα, ένα πολύ όμορφο καταρράκτη που αποτελεί το καμάρι του τόπου.

Το σπήλαιο της Περιστεράς βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της πεδιάδας του Λιμνάκαρου, νότια του χωριού Αβρακόντε. Όπως διαπιστώθηκε κατά τη διάρκεια επιφανειακής έρευνας, στη μινωική εποχή και πιο συγκεκριμένα στη Μεσομινωική περίοδο, είχε ταφική χρήση. Σήμερα ο μεγάλος χώνος του σπηλαίου είναι γεμάτος γιγάντιους βράχους δυσχεραίνοντας την περιήγηση του σπηλαίου.