Ταρέντολα Η ταρέντολα (Tarentola mauritanica), γνωστή και ως μαυριτανικό σαμιαμίδι ή λυσαντήρι, είναι ένα μικρόσωμο γκέκο που συναντάται και στην Κρήτη. Παρατηρείται συχνά σε τοίχους, ξερολιθιές και παλιά κτίσματα, ιδιαίτερα κοντά σε εξωτερικά φώτα όπου συγκεντρώνονται έντομα. Δεν διαθέτει δηλητήριο και είναι ακίνδυνη για τον άνθρωπο.
Το συνολικό μήκος της φτάνει περίπου τα 16 εκατοστά, μαζί με την ουρά. Ξεχωρίζει από το πλατύ κεφάλι, το στιβαρό σώμα και τα έντονα εξογκώματα της ράχης, που της δίνουν αγκαθωτή εμφάνιση. Ο χρωματισμός της ποικίλλει από ανοιχτό γκρι και υπόλευκο έως σκούρο καφέ και μπορεί να αλλάζει ανάλογα με τις συνθήκες.
Τα πλατιά δάχτυλά της φέρουν ειδικές προσκολλητικές επιφάνειες, χάρη στις οποίες αναρριχάται σε κάθετους τοίχους και κινείται ακόμη και σε οροφές. Παρότι συχνά περιγράφονται ως «βεντούζες», η πρόσφυσή τους δεν βασίζεται στην αναρρόφηση.
Ζει σε βραχώδεις περιοχές, ερείπια, ξερολιθιές, ελαιώνες και οικισμούς. Είναι κυρίως νυκτόβια, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί και την ημέρα να λιάζεται. Τρέφεται κυρίως με έντομα και άλλα μικρά αρθρόποδα, κυνηγώντας συχνά κοντά σε φωτιστικά που προσελκύουν τη λεία της.
Τα θηλυκά γεννούν συνήθως 1–2 αυγά κάθε φορά, επαναλαμβάνοντας την ωοτοκία περισσότερες από μία φορές μέσα στη χρονιά. Η ταρέντολα παράγει επίσης μικρούς χαρακτηριστικούς ήχους, τους οποίους χρησιμοποιεί στην επικοινωνία της.
Η εξάπλωσή της ευνοείται από την ακούσια μεταφορά με φυτά, υλικά και εμπορεύματα. Στην Ελλάδα αντιμετωπίζεται πλέον ως ξενικό είδος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν τεκμηριωθεί παντού αρνητικές επιπτώσεις στην τοπική πανίδα. Για τον λόγο αυτό δεν πρέπει να μεταφέρεται ή να απελευθερώνεται σε νέες περιοχές.
