Απέναντι από την πόλη του Αγίου Νικολάου βρίσκονται οι νησίδες Άγιοι Πάντες και Μικρονήσι, οι οποίες λειτουργούν ως φυσικός κυματοθραύστης για το λιμάνι της πόλης. Το Μικρονήσι είναι το μικρότερο και βορειότερο από τα δύο νησιά και χωρίζεται από τους Αγίους Πάντες με ένα πολύ στενό θαλάσσιο πέρασμα. Είναι γνωστό και ως Φανάρι, λόγω του φάρου που λειτουργεί στη βόρεια άκρη του. Οι δύο νησίδες αναφέρονται ήδη το 1688 από τον Ολλανδό γεωγράφο και χαρτογράφο Olfert Dapper.

Ο Φάρος των Αγίων Πάντων κατασκευάστηκε για να προειδοποιεί τα διερχόμενα πλοία για τον ύφαλο Νικολονήσι, ο οποίος βρίσκεται δυτικά του Μικρονησίου. Σε ναυτικό χάρτη του Βρετανού ναυάρχου Thomas Abel Brimage Spratt του 1852 καταγράφεται ένας παλαιότερος φάρος, ύψους περίπου 28,6 μέτρων. Το φως του ήταν χωρισμένο σε τομείς: το κόκκινο προειδοποιούσε τα πλοία για τον επικίνδυνο ύφαλο, ενώ το λευκό υποδείκνυε ασφαλέστερη πορεία. Η κυκλική βάση που σώζεται σήμερα στο βόρειο άκρο της νησίδας θεωρείται ότι ανήκε στον παλιό αυτό πύργο. Σήμερα στη θέση λειτουργεί σύγχρονος μεταλλικός φάρος με λευκό φως.

Όπως και στους γειτονικούς Αγίους Πάντες, στο Μικρονήσι διατηρούνται καταφύγια, χαρακώματα και άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις από την περίοδο της ιταλογερμανικής κατοχής. Κοντά στον σύγχρονο φάρο υπάρχουν επίσης εγκαταλελειμμένα κτίρια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν παλαιότερα από τους Ναυτοπροσκόπους του Αγίου Νικολάου. Οι βραχώδεις ακτές του νησιού σχηματίζουν μικρές σπηλιές και παρουσιάζουν ενδιαφέροντες γεωλογικούς σχηματισμούς.

Στο νοτιοδυτικό άκρο του Μικρονησίου, δίπλα στη μικρή αποβάθρα όπου μπορούν να δέσουν βάρκες, σχηματίζεται η μοναδική μικρή παραλία του. Βρίσκεται μέσα σε λαξευμένο όρμο, πιθανότατα αρχαίας κατασκευής, και η πρόσβαση προς την ακτή γίνεται από πέτρινη σκάλα.