The monastery of St Paraskevi is located outside the village Fourni and has now abandoned. Next to the small single-nave church there are few remains of the buildings of the monastery which was founded before 1615.

Between the settlements Tsigounas and Platia Peramata there are several beaches with the characteristic black pebble of southern Crete. One of the most unknown and secluded is the long beach of Agios Onoufrios, in a secluded location with many greenhouses almost hanging from the cliffs.

Το Φαράγγι Μπουφάνη, Παρσά ή Γυπαετών σχηματίζεται νοτιοανατολικά του Σελάκανου και τερματίζει ανάμεσα στα χωριά Χριστός και Μεταξοχώρι της επαρχίας Βιάννου. Η πεζοπορία γίνεται συνήθως από το παλιό μονοπάτι που ενώνει το Σελάκανο με το Μεταξοχώρι και διέρχεται ψηλά και παράλληλα με την κοίτη του σε μικρό τμήμα του.

Ο δίκλιτος ναός της Αγίας Τριάδας βρίσκεται μερικά μέτρα ΝΔ από τον αρχαιολογικό χώρο που έχει πάρει το όνομα της. Ο ναός χρονολογείται στον 14ο αιώνα, ενώ υπήρξε ο κύριος ναός του χωριού που υπήρχε εδώ κατά την Ενετοκρατία.

В деревне Восточный Лимнес, округа Мерамбело, мы находим один из нескольких парков ветряных мельниц Крите. Здесь сохранились шесть мельниц, стоящих в ряд, но крыши их завалились. Это более традиционные мельницы, которые вращаются только под влиянием определенного типа ветра, называемого Аксетрохарис. Эти мельницы использовались для измельчения зерна.

Κοντά στην Αγία Ρουμέλη υπάρχουν δύο καμαρωτά πέτρινα γεφύρια. Το μεγαλύτερο είναι ένα Ενετικό πέτρινο τοξωτό γεφύρι που έχει μείνει αποκλεισμένο μέσα στο ρέμα, με τις δύο πλευρές του κατεστραμμένες. Ακόμη μπορούμε να διακρίνουμε ένα βοηθητικό τόξο, το οποίο έχει επιχωματιστεί από τα φερτά υλικά του ποταμού. Λίγα μέτρα παραπάνω υπάρχει ένα ακόμη μικρότερο, εξισου κατεστραμμένο.

Ανάμεσα στα χωριά Άνω Βαρσαμόνερο, Καλονύκτη, Άνω Μαλάκι και Κάτω Μαλάκι σε μια περιοχή γεμάτη πρίνους και αρχαίους ελαιώνες, στέκεται ο ερειπωμένος Ενετικός Πύργος του Σύγγελου. Προφανώς το κτίριο αυτό χρησίμευσε για τον έλεγχο της περιοχής από τον ιδιοκτήτη του κατά την Ενετοκρατία.

The end of the 19th century, the monk Georgios Kostantoulakis, also known locally as Moyses, took refuge in a secluded location near the village Vorrou, where he lived in a small cave. Over time he built the church of Agia Kyriaki, a cell and some auxiliary rooms. According to the inscription we see even today over the church door, the temple was built in 1901.