Στο δυτικότερο άκρο της νήσου Χρυσής σχηματίζεται το μικρό ακρωτήριο Κέντρα και ακριβώς δίπλα του και νότια σχηματίζεται η πιο απόμερη παραλία του νησιού. Εδώ δεν υπάρχει ψηλή βλάστηση για σκιά, ενώ ο βυθός, όπως σε όλο το νησί, είναι βραχώδης. Μπορείτε να συνδυάσετε την επίσκεψή σας στο φάρο και στον Άγιο Νικόλαο με μια βόλτα στην Κέντρα.
The cemeterial church of Lord Christ the Savor (celebr. August 6) at Dories was probably the temple of a monastery of the Venetian Era. The church is a single-aisled, vaulted temple built of stones of varying sizes. Next to it we see two stone buildings (monk cells?) and a tank.
At the village Kastelli, province Pediada, we meet the very old church of Christ. The temple bears Venetian frescoes of great artistic value.
Το χωριό Αγιά Μυλοποτάμου στο Ρέθυμνο έχει ταυτιστεί με την παραγωγή κρητικών κάρβουνων και ακόμα και σήμερα υπάρχουν πολλοί καρβουνάδες. Παντού τριγύρω στην περιοχή του χωριού μπορεί να δει κάποιος παραδοσιακά καρβουνοκάμινα να ανάβουν και να σιγοκαίνε μετατρέποντας σιγά σιγά τα κουτσούρια σε κάρβουνα.
Ο ναός του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται πάνω από το ερειπωμένο πλέον χωριό Κολοκάσια των Σφακίων κοντά στο Φραγκοκάστελο, στην έξοδο του φαραγγιού του Ασφένδου. Ο ναός αυτός δίνει το σημερινό επίσημο όνομά του στον οικισμό.
Фольклорный музей в Ини находится в здании Ассоциации культуры. Коллекция содержит старинные предметы обихода, подаренными местными жителями.
К юго-востоку от монастыря Св. Георгия Эпаносифиса, до 1671, находилось поселение ливадия. Деревня была частью феодального поместья константинопольского патриархата, и сдавалась разным землевладельцам региона. Сохранились только два имени этих арендаторов: Джордж Далапорта (1332) и Стивен Фоскарини (1450).
Στη νότια μερια του οροπεδίου Ομαλού στα Λευκά Όρη και σχετικά κοντά στην αρχή του φαραγγιού της Σαμαριάς σχηματίζεται ένα εποχικό λιμνίο, έκτασης περίπου 8 στρεμμάτων, το οποίο το χειμώνα καλύπτεται από χιόνια. Το χειμώνα στο οροπέδιο σχηματίζονται κι άλλες μικρές λίμνες.
