Γεμάτη συγκλονιστικά τοπία και συνεχείς εναλλαγές του φυσικού μοτίβου, η ανακάλυψη της Κρήτης αποτελεί διακαή πόθο πολλών. Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν τη φύση, την ιστορία και τον πολιτιστικό πλούτο του νησιού, ενώ παράλληλα μπορούν να απολαύσουν τις τουριστικές υπηρεσίες υψηλής ποιότητας.
Το σχεδόν έρημο χωριό Μεταξοχώρι της επαρχίας Βιάννου και νυν Δήμου Ιεράπετρας παίρνει το όνομά του προς τιμήν του Μελέτιου Μεταξάκη, Οικουμενικού Πατριάρχη τα έτη (1921-1923), ο οποίος γεννήθηκε εδώ. Εδώ ξεχωρίζουν οι ναοί του Αγίου Γεωργίου και ο μισογκρεμισμένος κοιμητηριακός ναός της Παναγίας (Εισόδια της Θεοτόκου).
Μέσα στο Μαργαριτσανό φαράγγι συναντάμε το Βυζαντινό ναό της Αγίας Παρασκευής, στην οποία φτάνει χωματόδρομος από τα Πηγουνιανά. Ο ναός είναι μικρός μονόχωρος καμαροσκέπαστος και φέρει στο εσωτερικό του ίχνη τοιχογραφιών της Ενετοκρατίας.
At Cape Salamias, near the trail that connects Agios Ioannis with the beach of Salamias and almost above the sea level, the big cave of Peristeras is formed, which takes its name from the pigeons (peristeri in Greek) nesting in it.
Ένα από τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά της περιοχής του Ακρωτηρίου που ελάχιστοι κάνουν τον κόπο να πάνε ως εκεί είναι και το σπήλαιο του Χαβιαρέ, ένα από τα πιο όμορφα του ακρωτηρίου που έχει πολύ πλούσιο λιθωματικό διάκοσμο στο εσωτερικό του. Η ομορφιά του όμως δεν σταματά και δεν περιορίζεται όπως στα περισσότερα σπήλαια στο εσωτερικό του αλλά συνεχίζεται και στον περιβάλλοντα χώρο.
In Kaina village of Apokoronas Province lived a tremendous janissary named Mehmet Aga Genitsaris. He came in Crete from Tunis in Tunisia and was a descendant of Ali, a commander of the Turkish army that arrived in Crete through Monastery of Gonia shores in 1645.
Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού Αλίκαμπος Χανίων συναντάμε αρκετά σπήλαια λόγω του ασβεστολιθικού γεωλογικού υπόβαθρου που έχει το χωριό. Ένα από αυτά τα σπήλαια είναι και το Φουρνί που βρίσκεται μέσα στο χωριό και κοντά σε σπίτια. Το Φουρνί σε αντίθεση με τα υπόλοιπα σπήλαια της περιοχής δεν διεκδικεί δάφνες σαν σπήλαιο πλούσιο σε φυσική ομορφιά και διάκοσμο αφού είναι πραγματικά φτωχό. Διεκδικεί όμως τον τίτλο του πιο φορτωμένου σε ιστορία σπηλαίου της περιοχής.
It is a small, single-aisled chapel with humble performance, but its inside is very rich with frescoes covering all its walls. The eyes of the Saints are missing by the Turks, but also byn the Christians that thought that these were therapeutic for illnesses. The walls were frescoed in 1328-1329, although the temple is older.
