Η Κρήνη Πριούλι, γνωστή και ως Fontana Nuova ή Κρήνη Δελημάρκου, κατασκευάστηκε το 1666 κατά τη μεγάλη πολιορκία του Χάνδακα. Βρίσκεται πίσω από το Μποδοσάκειο Σχολείο, απέναντι από την ενετική Πύλη Δερματά.
Στο λιμάνι του Ηρακλείου βρίσκουμε ακόμη και σήμερα τμήμα από τα νεώρια που αποτελούνταν από μεγάλους επιμήκεις θολοσκέπαστους χώρους. Ουσιαστικά πρόκειται για τα καρνάγια των Ενετών που στέγαζαν, φύλαγαν, κατασκεύαζαν και επισκεύαζαν τα πλοία τους.
Το μουσείο είναι ένα από τα δύο μουσεία κέρινων ομοιωμάτων που υπάρχουν στην Ελλάδα και είναι μια ιδιωτική πρωτοβουλία του γλύπτη Διονύση Ποταμιάνου. Βρίσκεται στα Ζωνιανά Μυλοποτάμου, στους βόρειους πρόποδες του Ψηλορείτη.
Ο Περαστικός έχει μεγάλη παροχή όλο το χρόνο και παρά το πολύ μικρό μήκος που έχει που δεν είναι πάνω από πενήντα μέτρα δημιουργεί ένα πολύ σημαντικό υδροβιότοπο. Γύρω από τις πηγές του δημιουργείται ένας πολύ σημαντικός καλαμιώνας όπου βρίσκουν καταφύγιο πολλά υδρόβια πουλιά, έντομα, αμφίβια και χελώνες αλλά και πολλά υδροχαρή φυτά.
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Ευρώπη ήταν η όμορφη κόρη του βασιλιά της Φοινίκης, Αγήνορα, και της Τηλεφάσσας, αλλά και αδελφή του Κάδμου (ιδρυτή της Θήβας). Κάποτε, όταν έπαιζε με τις φίλες της αμέριμνη στην παραλία, την είδε ο Δίας και θαμπώθηκε από την ομορφιά της.
Η παραλία Μπόντα ή Γριάς Πήδημα βρίσκεται περίπου 49 χλμ νοτιοανατολικά του Αγίου Νικολάου και 14χλμ ανατολικά της Ιεράπετρας, στην ευρύτερη περιοχή της κοινότητας Σχινοκαψάλων. Μπορείτε να έρθετε ως εδώ από την Ιεράπετρα με αυτοκίνητο (και λεωφορείο) οδηγώντας τον δρόμο προς Μακρύγιαλο, ο οποίος περνάει από τον παραθαλάσσιο οικισμό του Αγίου Παντελεήμονα με την όμορφη παραλία του Μαύρου Κόλυμπου.
Ο αρχαιολογικός χώρος της Τυλίσου βρίσκεται 16km δυτικά της πόλης του Ηρακλείου, σε μια στρατηγική τοποθεσία. Η Τύλισος ήταν μια μινωική πόλη που αναπτύχθηκε το 1650-1450 κυρίως λόγω του ότι βρισκόταν στο δρόμο που οδηγούσε από την Κνωσό στα δυτικότερα μινωικά κέντρα. Το 1450 καταστράφηκε, αλλά ξανακτίστηκε και ευημέρησε μέχρι και το 1200.
Η Πύλη του Δερματά βρισκόταν περίπου στη μέση του παράκτιου τείχους του Χάνδακα, κοντά στο σημερινό Μποδοσάκειο Σχολείο, και συνέδεε την περιτειχισμένη πόλη με τον ομώνυμο όρμο. Αποτελούσε μία από τις θαλάσσιες πύλες της πόλης και χρησιμοποιούνταν για τον ανεφοδιασμό και την επικοινωνία με τη θάλασσα, ιδιαίτερα όταν η είσοδος του κεντρικού λιμανιού ήταν αποκλεισμένη.